Romanos 7
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs NAA
1 Ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, aku nenmo gan kam ndopnande. Ne mandaibinna Tɨp Wandɨkca mataua lamŋirenanna. Na ramootta menac te, ma Tɨp Wandɨkna kaŋgaukca mba eacrena, na ramootta eteacna watap eac ŋgocor, ma Tɨp Wandɨkna kaŋgaukca mba eacitndai.
1 Ou vocês não sabem, irmãos — pois falo aos que conhecem a lei —, que a lei tem domínio sobre uma pessoa apenas enquanto ela está viva?
2 Na meaca laŋgoca kaŋgait mananna menac ŋgocor ndeacraŋ te, tɨp wandɨkca an meacmo aŋgɨra mana kaŋgaitap mɨkca eacrena. Na an meac, mana kaŋgaitta menac te, an tɨp wandɨkca maniŋmo aŋgɨra mɨkca eacrenanna, an tɨp wandɨkca manmo mba mac leacitndai.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei a seu marido, enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, ela ficará livre da lei conjugal.
3 Na ramootta menac ŋgocor ndeacraŋ te, mana meaca kabena ramootap ŋgo te, ma meacramootna tɨp ŋgadudukca morena tɨp kirara morina. Na meaca mana kaŋgaitta menac te, anna tɨp wandɨkca an meacmo mba mac leacitndai. Aintik an meaca kabena ramoot laŋgo te, ma meacramootna tɨp ŋgadudukca morena tɨp kirara mba mori.
3 De modo que será considerada adúltera se, enquanto o marido estiver vivo, ela se unir com outro homem. Mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei e não será adúltera se casar com outro homem.
4 Aintik aukna Iesusa rɨpacrena laiplacar, an kirar mbuŋa ne Karaisna tikca mɨkca ne manap menaca eacrena, na ne Tɨp Wandɨkna kaŋgaukca mba eacreke. Mandeaca ne kabena ramootna kaŋgauk ndeacrena, an ramootta ma muk ŋgetacndiŋ mac nda ŋgepatna, aia Raraŋ Aetaniacna toŋtoŋna kirarir tiŋgikca aia anna moraŋ.
4 Assim, meus irmãos, também vocês morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para que pertençam a outro, a saber, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 An mɨnna aia ŋgaua iro bagara raŋgairi, tɨp ŋgoreacna makukca Tɨp Wandɨkmo ndona toŋtoŋ ŋgoreac tɨkca laruca aina tikna waŋgora muruŋa an kirarir ŋgorikca raŋgairi, aia tɨpemb ŋgorikca morina. Ri, an kirar mbuŋa memenacna kirara moa laruatna.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Aintik mandeaca aia menaca maica aia an reik mac nda utiŋna mɨnna wanaiŋ, aia mac nda mandarekrekeri. Ainda moca an Tɨp Wandɨkca aimo mac nda utiŋna mɨnna wanaiŋ. Na mandeacna mɨnna aiŋa aia morenanna, aia an Tɨp Wandɨkca mina timbigta kapca tirca eacrena kirara mba raŋgaica mba mori. Wanaiŋ. An kirar ŋgamna aiŋ mbuŋa Ŋeroŋ Ratta aina iroara moa ŋgepca aia an mbuŋa morena.
6 Agora, porém, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo a que estávamos sujeitos, para que sirvamos da maneira nova, segundo o Espírito, e não da maneira antiga, segundo a letra.
7 Na aia titoc ndopit? Tɨp Wandɨkca anna ma tɨp ŋgoreacna makuk ki? Wanaiŋ ŋgoin. Na Tɨp Wandɨkca aukmo otaca tɨpemb kirarir ŋgorikmo wati rapacna, titocnanna ŋgoreac eac te, aku mba wati garacitndait, na tɨp ŋgoreacna makukca ma kaina reac. Na Tɨp Wandɨkca aindopatna, “U kabena meikramtaɨrta reikmo lamnɨac mbuŋa kai wati toŋgo teac.” Na Tɨp Wandɨkca aindop ŋgocor te, aku mba garacit, na an kabena meikramtaɨrta reikmo lamnik puŋga watca toŋgorenanna, anna tɨp kirar ŋgoreac.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, a não ser por meio da lei. Porque eu não teria conhecido a cobiça, se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Ri, tɨp ŋgoreacna makukca Tɨp Wandɨkna kam mbaraca taupembta koreca aukna iro inikmo ainta lamnɨac mbuŋa watca toŋgorena kirar tɨkca mbukatna. Na Tɨp Wandɨkca eac ŋgocor te, tɨp ŋgoreacna makukca anna gargara kocor ndeacnandet.
8 Mas o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, despertou em mim todo tipo de cobiça. Porque, sem lei, o pecado está morto.
9 Na an mɨn aku Tɨp Wandɨkca lamŋi ŋgocor ndeacri, aku eteacna watap eacrina. Na iŋmbaia aku Tɨp Wandɨk ndamŋiatke, tɨp ŋgoreacna makukca ŋgepca gargar maaŋgɨrat, na aukmo mo menacatna.
9 Houve um tempo em que, sem a lei, eu vivia. Mas, quando veio o mandamento, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Na Tɨp Wandɨkna aiŋa ma meikramtaɨrmo eteacna wat neaŋnande. Na aku Tɨp Wandɨk mbuŋa eteacna watta mba aŋgɨratke. Wanaiŋ. Na Tɨp Wandɨkca aukmo moa menacatna.
10 E verifiquei que o mandamento que me havia sido dado para vida, esse se tornou mandamento para morte.
11 Aintik tɨp ŋgoreacna makukca Tɨp Wandɨkna kirar ndamŋica ma taupembta koreca ma aukmo paruatna, an taup mbuŋa tɨp ŋgoreacna makukca aukmo moa menacatna.
11 Porque o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Na karica aia an Tɨp Wandɨkmo aia titocna kam ndopit? Na an Tɨp Wandɨkca anna Raraŋ Aetaniacnan. Na an Tɨp Wandɨkca anna Raraŋ Aetaniac ndambuŋ ndiŋ nakɨpatna. Na an kambca an Tɨp Wandɨkna inik ndeacrenanna, an toca anna Raraŋ Aetaniacna reac, na anna wandoŋ gidik ŋgoin.
12 Assim, a lei é santa e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Na kaica? An reac laŋ, ma aukmo moa menacat ki? Wanaiŋ. Tɨp ŋgoreacna makukca ndo aukmo moa menacatna. Na tɨp ŋgoreacna makukca an Tɨp Wandɨk laŋa mbukca, anna moa kurica aukmo moa menacatna. Na Raraŋ Aetaniaca ndo tɨp ŋgoreacna makukmo wattacarica ma an kirara moatna. Ma tɨp ŋgoreacna makukca moi waekeca meikramtaɨrmo anna wat rapacna moca, na tɨp ŋgoreacna makukca laŋa wanaiŋ, ma kokot ŋgaduduk ŋgoreac. An kirar mbuŋa Tɨp Wandɨkca an tɨp ŋgoreacna makukna kirarmo moi waekeca, aŋgɨri laru, raekca tɨkna moca. Mana kirarira ŋgaduduk kokot ŋgoreac ŋgoin.
13 Então, aquilo que é bom se tornou morte para mim? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para mostrar-se como pecado, por meio de uma coisa boa causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, o pecado mostrasse toda a sua força de pecado.
14 Na aia lamŋirena, Tɨp Wandɨkna kirara Raraŋ Aetaniac ndambuŋ ndiŋ nakɨpatna. Na aku ndo an iro bagarap eacrena. Na aku Raraŋ Aetaniacna toŋtoŋa mba raŋgaiitndai. Tɨp ŋgoreacna makukca aukmo leaca meraca aku mana aiŋ kamainda momona aiŋna nuoc ndeacnande.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual. Eu, porém, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Na aku mba lamŋiri, kaina mɨnɨŋna moca aku an kirarirmo aku ainda moca taŋre. Aku mo ŋgoin ndopca lamŋiekna kirarira, aku mba moitndai, na aku mo nari ŋgoin ndopekna kirarira, aku anna memetmbac ŋgoinna moraŋnande.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Na aku ndomo karirina kirarira mo nari ndop te, na aku mo te, aku aind ndamŋinandet, Tɨp Wandɨkca anna reac laŋ.
16 Ora, se faço o que não quero, concordo com a lei, que é boa.
17 Aintik aku ndo mbuŋa an tɨp ŋgoreacna makukca mba morenanna. Wanaiŋ. Tɨp ŋgoreacna makukca ndo aukna iro inik ndeacreke an kirarira moa larurena.
17 Neste caso, quem faz isso já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Na aku lamŋirena, reac laŋ ianna aukna iro inikca mba eacreke. Na anna aku ndona nikinik iro bagarna ndoprenan. Na anna gidik, aku tɨp kirar laŋa mona moreke, na aku mona mɨnna wanaiŋ.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim, mas não o realizá-lo.
19 Na tɨp kirar laŋa aku ndomo anna mo ndop te, aku anna mba moitndai. Na tɨp ŋgoreacna makukca aku ndomo anna mo narica morenanna, anna aku monande.
19 Porque não faço o bem que eu quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Na an tɨpna kirara aku mo narica moeknanna, anna aku mamoreke. Aintik an tɨpna kirara anna aku ndo mba morenanna, wanaiŋ, tɨp ŋgoreacna makukca ndo aukna iro inik ndeacreke, ma ndo morena.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Aintik aku watta rapacarina, an tɨp ŋgoreaca aukna iro inik ndeacreke. Na aku tɨp kirar laŋa mo ndopca mo te, an tɨp ŋgoreaca taup auknanna makatacek.
21 Assim, encontro esta lei: quando quero fazer o bem, o mal reside em mim.
22 Anna gidik, aukna iro inikca aku Raraŋ Aetaniacna Tɨp Wandɨkna toŋtoŋ aniac ŋgoin.
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 Na aku watreke, kabena tɨpemb kirarira aukna tik waŋgorta inkar ndeacrenanna. Na an tɨpna kirara ma tɨp wandɨkap ruŋrena, ma aukna iro inik ndeacrena. Na an tɨpna kirara anna tɨp ŋgoreacna makuk, na ma aukmo leaca tɨkca ma aukna tikmo muruŋa aŋgɨra bubuocrena.
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Na aukmbai, an makukara aukna iro inikca kocnaia moa ŋgocraica! Mandaia ndo aukmo otaca aku an memenacna tik tɨkcarina?
24 Miserável homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Na aku Raraŋ Aetaniacmo kam laŋ neaŋrina! Aina Kacoot Iesus Karaisna par mbuŋa, ma aukmo otacnandet. Ainda moca aku ndona iro inik mbuŋa muruŋa Raraŋ Aetaniacna tɨp wandɨkna kaŋgaukca eacrinan, na nikinik iro bagara aku tɨp ŋgoreacna makukna tɨp wandɨkna kaŋgaukna kirara eacrenan.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.