Romanos 4

Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Na Abraamma ma aina kirar, na ma aina ŋgamaɨr. Ainda moca aia manmo kaina kam ndopit?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Na anna gidik ecte, Abraamma moatna tɨpemb kirarira laiŋ co, an kirarir laiŋ puŋga ma ramoot wandoŋ laŋ ndaru te, na ma ndona i aŋgɨra ŋgep mbe. Na Raraŋ Aetaniacna lamnɨaca watrenanna, ma an kirarir puŋga, ramoot wandoŋa mba laruatke.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Na titocna kamma Raraŋ Aetaniacna timbigta kap ndeacrenan? Na ma gaindopatna, “Abraamma Raraŋ Aetaniacna kamma rɨpacri, ma manmo ramoot wandoŋ ŋgacatna.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Na ramootta aiŋa mo te, ma anna opoikca aŋgɨnande, na an opoikca anna aia gainda mba mboprenanna, anna wanaiŋa neaŋrena reac laŋna opoik. Wanaiŋ. Anna aiŋ mac nda rutina reac niŋgik.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Na ramoot ian, ma ndomo Raraŋ Aetaniacna lamnɨacmo, ramoot wandoŋ ndaru ndop te, ma kaia moit? Na ma aiŋ gargarna kirarir laiŋga mo nake, kai mo teac, te, ma gainda rɨpacna, Raraŋ Aetaniac ma an tɨpemb ŋgorikta makukara morenanmo, meikramtaɨr wandoik ŋgacna mɨn. Na Raraŋ Aetaniac manmo ramoot wandoŋ ŋgacnande.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Na Dewit toco, gaind tocna kamna kirar ndopatna. Na an meikramtaɨra Raraŋ Aetaniacna lamnɨac ŋgoutta wandoik taruna ndop te, mindacniŋ mina tɨpemb kirarir laiŋga mo mairinan, co, wanaiŋ. Mina muruŋcamiŋa toŋgoca werainande.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Na Dewitta ma gaindopatna,
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Na Kacootta an ramootna morina tɨp ŋgoreacna makukca ndarekrekke te,
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Na moca tikiŋit katacrenanna, ndori toŋgoca weraiit ki, a? Co, tikiŋit katac ŋgocortan toco, mina toŋgoca weraiit ki? Na aia matau lamŋi rapac. Na aia gaindoprena, Raraŋ Aetaniaca Abraamna rɨtɨpaca watca ma manmo ramoot wandoŋ ŋgacrena.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Na Abraamma titoc ndeacri, na ma tikiŋit katac ŋgocor ndeacri, co, ma tikiŋit katacrinan, na Raraŋ Aetaniaca manmo ramoot wandoŋ ŋgacatna? Ma tikiŋit katac ŋgocor ndeacri, Raraŋ Aetaniaca manmo ramoot wandoŋ ŋgacrina.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Na an mɨn, ma tikiŋit katac ŋgocor ndeacri, ma Raraŋ Aetaniaca rɨpaca, Raraŋ Aetaniaca manmo ramoot wandoŋ ŋgacatna. Ri, Raraŋ Aetaniaca manmo an tikiŋit kakatacna tɨpna kirar neaŋgatna, anna mana ŋgagatrac, ma ainda mo te, Raraŋ Aetaniaca manmo ramoot wandoŋ ŋgacnande. Ainda moca Abraamma ma Raraŋ Aetaniacna rɨpacrena tikiŋit katac ŋgocorta ramtaɨr muruŋna ŋgamaɨr ndeacnande, na an ramtaɨrmo Raraŋ Aetaniaca minmo ramtaɨr wandoik ŋgacnande.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Na ramtaɨr ndeida tikiŋit kataca eacrenan, mitoco Abraamna ŋgamrir. An ramtaɨra mina tikiŋita wanaiŋa mba katacri, wanaiŋ. Mina tikiŋit kataca, mitoco aina ŋgamaɨr Abraamna taupca raŋgaica mina Raraŋ Aetaniaca rɨpacatna. An mɨnna Abraamma tikiŋit katac ŋgocor ndeacri moatna kirar.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Na atua Raraŋ Aetaniaca Abraamapa mana ŋgamrirta wiwitta babua mbopatna, ma minmo pitrikara muruŋa neaŋnande. Na Abraam, ma tɨp wandɨk ndeida mba moca Raraŋ Aetaniaca manmo an nake, mba babuatna, wanaiŋ. Abraamma Raraŋ Aetaniacna kamma rɨpacri, Raraŋ Aetaniaca manmo ramoot wandoŋ ŋgacatna, aintik Raraŋ Aetaniaca Abraammo an bababua moatna.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Na anna gidik ecte, meikramtaɨra tɨp wandɨkca raŋgairenanna, mina ndori an Raraŋ Aetaniaca neaŋ ndopca babuatna reikmo mina ndori aŋgɨnande, te, an rɨtɨpacna tɨpna kirara anna reac wanaiŋ ndacarinande. Te, Raraŋ Aetaniacna bababu toco, anna reac wanaiŋ ndacarinande.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Na aia lamŋirena, an mɨnna tɨp wandɨkca eacri, meikramtaɨra an tɨp wandɨkca raŋgai ŋgocor ndacarica, anna ndo moca, makukca larunande. Na an mɨnna tɨp wandɨkca eac ŋgocor te, aia gainda kai mbop teac, ramootta tɨp wandɨkca mba raŋgairena.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Na Raraŋ Aetaniaca Abraamapa mana iŋmbai ndaruekna ŋgamrirta kadmaica ma Abraammo gan bababua moatna. Meikramtaɨrmo Raraŋ Aetaniaca minmo neaŋ ndopca babuatna reikca mina an aŋgɨ ndop te, mina Raraŋ Aetaniacna kamma rɨpac te, mina aŋgɨnande. Na an reikca anna meikramtaɨra Tɨp Wandɨkca raŋgairenan tiŋgiknanna wanaiŋ. Na meikramtaɨra muruŋcamiŋa Abraamna rɨpacrina kirara rɨpac te, an reikca mitoco aŋgɨnande. Na Abraamma ma aina muruŋcamiŋna ŋgamaɨr paŋan.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Na anna Raraŋ Aetaniacna timbigta kap mboprina kamna kirar, “Aku unmo moi aŋgɨri u gan tiacarpaikna pitrik waŋgorta meikramtaɨr wɨt aniacna wiwitna ŋgamaɨr paŋan ndeacnande.” Na an bababua Raraŋ Aetaniacna lamnɨac ŋgoutta maeacreke. Na Abraam, ma an Raraŋ Aetaniaca rɨpacrena, ma an menacrinanmo wat neaŋreke mina mac nda ŋgeprena. Na ma kam niŋgik ndopreke, an eac ŋgocorta reikca larurena.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Na Abraam, ma lamŋi ŋgocor, an reikca Raraŋ Aetaniaca mo ndopca babuatna reikca ma titoca tɨki moit. Na Abraamma ma rɨpaca lamŋirina an reik, mina larunande. Aintik, “Ma gan tiacarpaikna pitrik waŋgorta meikramtaɨr wɨt aniacna ŋgamaɨr,” an Raraŋ Aetaniaca mbopatna kirar, “Abraam una mombonikta ŋgamrira, mina wɨt aniac ŋgoin ndarunande.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Na Abraamna iarira taŋga 100na mɨn toca tɨkatke, mana tikca menaca ma mooŋnuocmo mo laruna mɨnna wanaiŋ. Ri, ma gaind ndamŋiatna Sara, mooŋnuoca mɨrna mɨnna wanaiŋ. Na mana rɨtɨpaca gargar ŋgoin, anna bebede ŋgocor.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Na Raraŋ Aetaniaca an reikca mo ndopatke, ma babuatna. Na Abraamma an bababuna kammo iro mbuniŋa mba aŋgɨri, na ma ndona rɨtɨpaca mba kecariri. Wanaiŋ ŋgoin. Mana rɨtɨpaca manmo moa gagraca. Na ma Raraŋ Aetaniacna i aniac aŋgɨra ŋgeprina.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Na Abraamma gaind ndamŋirinanna, Raraŋ Aetaniaca mo ndopca babuatna reaca ma mona mɨn.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Ainda moca Raraŋ Aetaniaca Abraamna rɨtɨpaca watca, “Ma manmo ramoot wandoŋ ŋgacrina.”
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Na an kamma Raraŋ Aetaniacna Timbigta Kap ndeacrenanna gaindopatna, “Raraŋ Aetaniaca Abraammo, ramoot wandoŋ ŋgacatna.” Na an kamma ma Abraam niŋgik nake, mba mbopatke. Wanaiŋ.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 An kamma ma aina moca ma mbopatna. Na ai toco, anna rɨpaca, an Raraŋ Aetaniac, ma Iesusa menacrinanna, ma manmo mac nda moca ŋgepatna anna aina Kacoot, ma aina rɨtɨpaikca watca anna ndamŋi te, ma aimo meikramtaɨr wandoik ŋgacnande.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Aintik Raraŋ Aetaniaca ramtaɨrmo wattacarica mina Iesusmo mo menacatna, te, ma aina tɨpemb ŋgorikta makukara moi kecarina. Na Raraŋ Aetaniaca manmo muk ndiŋa mac nda moca ŋgepatna, na aimo meikramtaɨr wandoik ŋgacna moca.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.