Romanos 4
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs ARA
1 Na Abraamma ma aina kirar, na ma aina ŋgamaɨr. Ainda moca aia manmo kaina kam ndopit?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Na anna gidik ecte, Abraamma moatna tɨpemb kirarira laiŋ co, an kirarir laiŋ puŋga ma ramoot wandoŋ laŋ ndaru te, na ma ndona i aŋgɨra ŋgep mbe. Na Raraŋ Aetaniacna lamnɨaca watrenanna, ma an kirarir puŋga, ramoot wandoŋa mba laruatke.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Na titocna kamma Raraŋ Aetaniacna timbigta kap ndeacrenan? Na ma gaindopatna, “Abraamma Raraŋ Aetaniacna kamma rɨpacri, ma manmo ramoot wandoŋ ŋgacatna.”
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Na ramootta aiŋa mo te, ma anna opoikca aŋgɨnande, na an opoikca anna aia gainda mba mboprenanna, anna wanaiŋa neaŋrena reac laŋna opoik. Wanaiŋ. Anna aiŋ mac nda rutina reac niŋgik.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Na ramoot ian, ma ndomo Raraŋ Aetaniacna lamnɨacmo, ramoot wandoŋ ndaru ndop te, ma kaia moit? Na ma aiŋ gargarna kirarir laiŋga mo nake, kai mo teac, te, ma gainda rɨpacna, Raraŋ Aetaniac ma an tɨpemb ŋgorikta makukara morenanmo, meikramtaɨr wandoik ŋgacna mɨn. Na Raraŋ Aetaniac manmo ramoot wandoŋ ŋgacnande.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Na Dewit toco, gaind tocna kamna kirar ndopatna. Na an meikramtaɨra Raraŋ Aetaniacna lamnɨac ŋgoutta wandoik taruna ndop te, mindacniŋ mina tɨpemb kirarir laiŋga mo mairinan, co, wanaiŋ. Mina muruŋcamiŋa toŋgoca werainande.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Na Dewitta ma gaindopatna,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Na Kacootta an ramootna morina tɨp ŋgoreacna makukca ndarekrekke te,
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Na moca tikiŋit katacrenanna, ndori toŋgoca weraiit ki, a? Co, tikiŋit katac ŋgocortan toco, mina toŋgoca weraiit ki? Na aia matau lamŋi rapac. Na aia gaindoprena, Raraŋ Aetaniaca Abraamna rɨtɨpaca watca ma manmo ramoot wandoŋ ŋgacrena.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Na Abraamma titoc ndeacri, na ma tikiŋit katac ŋgocor ndeacri, co, ma tikiŋit katacrinan, na Raraŋ Aetaniaca manmo ramoot wandoŋ ŋgacatna? Ma tikiŋit katac ŋgocor ndeacri, Raraŋ Aetaniaca manmo ramoot wandoŋ ŋgacrina.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Na an mɨn, ma tikiŋit katac ŋgocor ndeacri, ma Raraŋ Aetaniaca rɨpaca, Raraŋ Aetaniaca manmo ramoot wandoŋ ŋgacatna. Ri, Raraŋ Aetaniaca manmo an tikiŋit kakatacna tɨpna kirar neaŋgatna, anna mana ŋgagatrac, ma ainda mo te, Raraŋ Aetaniaca manmo ramoot wandoŋ ŋgacnande. Ainda moca Abraamma ma Raraŋ Aetaniacna rɨpacrena tikiŋit katac ŋgocorta ramtaɨr muruŋna ŋgamaɨr ndeacnande, na an ramtaɨrmo Raraŋ Aetaniaca minmo ramtaɨr wandoik ŋgacnande.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Na ramtaɨr ndeida tikiŋit kataca eacrenan, mitoco Abraamna ŋgamrir. An ramtaɨra mina tikiŋita wanaiŋa mba katacri, wanaiŋ. Mina tikiŋit kataca, mitoco aina ŋgamaɨr Abraamna taupca raŋgaica mina Raraŋ Aetaniaca rɨpacatna. An mɨnna Abraamma tikiŋit katac ŋgocor ndeacri moatna kirar.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Na atua Raraŋ Aetaniaca Abraamapa mana ŋgamrirta wiwitta babua mbopatna, ma minmo pitrikara muruŋa neaŋnande. Na Abraam, ma tɨp wandɨk ndeida mba moca Raraŋ Aetaniaca manmo an nake, mba babuatna, wanaiŋ. Abraamma Raraŋ Aetaniacna kamma rɨpacri, Raraŋ Aetaniaca manmo ramoot wandoŋ ŋgacatna, aintik Raraŋ Aetaniaca Abraammo an bababua moatna.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Na anna gidik ecte, meikramtaɨra tɨp wandɨkca raŋgairenanna, mina ndori an Raraŋ Aetaniaca neaŋ ndopca babuatna reikmo mina ndori aŋgɨnande, te, an rɨtɨpacna tɨpna kirara anna reac wanaiŋ ndacarinande. Te, Raraŋ Aetaniacna bababu toco, anna reac wanaiŋ ndacarinande.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Na aia lamŋirena, an mɨnna tɨp wandɨkca eacri, meikramtaɨra an tɨp wandɨkca raŋgai ŋgocor ndacarica, anna ndo moca, makukca larunande. Na an mɨnna tɨp wandɨkca eac ŋgocor te, aia gainda kai mbop teac, ramootta tɨp wandɨkca mba raŋgairena.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Na Raraŋ Aetaniaca Abraamapa mana iŋmbai ndaruekna ŋgamrirta kadmaica ma Abraammo gan bababua moatna. Meikramtaɨrmo Raraŋ Aetaniaca minmo neaŋ ndopca babuatna reikca mina an aŋgɨ ndop te, mina Raraŋ Aetaniacna kamma rɨpac te, mina aŋgɨnande. Na an reikca anna meikramtaɨra Tɨp Wandɨkca raŋgairenan tiŋgiknanna wanaiŋ. Na meikramtaɨra muruŋcamiŋa Abraamna rɨpacrina kirara rɨpac te, an reikca mitoco aŋgɨnande. Na Abraamma ma aina muruŋcamiŋna ŋgamaɨr paŋan.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Na anna Raraŋ Aetaniacna timbigta kap mboprina kamna kirar, “Aku unmo moi aŋgɨri u gan tiacarpaikna pitrik waŋgorta meikramtaɨr wɨt aniacna wiwitna ŋgamaɨr paŋan ndeacnande.” Na an bababua Raraŋ Aetaniacna lamnɨac ŋgoutta maeacreke. Na Abraam, ma an Raraŋ Aetaniaca rɨpacrena, ma an menacrinanmo wat neaŋreke mina mac nda ŋgeprena. Na ma kam niŋgik ndopreke, an eac ŋgocorta reikca larurena.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Na Abraam, ma lamŋi ŋgocor, an reikca Raraŋ Aetaniaca mo ndopca babuatna reikca ma titoca tɨki moit. Na Abraamma ma rɨpaca lamŋirina an reik, mina larunande. Aintik, “Ma gan tiacarpaikna pitrik waŋgorta meikramtaɨr wɨt aniacna ŋgamaɨr,” an Raraŋ Aetaniaca mbopatna kirar, “Abraam una mombonikta ŋgamrira, mina wɨt aniac ŋgoin ndarunande.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Na Abraamna iarira taŋga 100na mɨn toca tɨkatke, mana tikca menaca ma mooŋnuocmo mo laruna mɨnna wanaiŋ. Ri, ma gaind ndamŋiatna Sara, mooŋnuoca mɨrna mɨnna wanaiŋ. Na mana rɨtɨpaca gargar ŋgoin, anna bebede ŋgocor.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Na Raraŋ Aetaniaca an reikca mo ndopatke, ma babuatna. Na Abraamma an bababuna kammo iro mbuniŋa mba aŋgɨri, na ma ndona rɨtɨpaca mba kecariri. Wanaiŋ ŋgoin. Mana rɨtɨpaca manmo moa gagraca. Na ma Raraŋ Aetaniacna i aniac aŋgɨra ŋgeprina.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Na Abraamma gaind ndamŋirinanna, Raraŋ Aetaniaca mo ndopca babuatna reaca ma mona mɨn.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ainda moca Raraŋ Aetaniaca Abraamna rɨtɨpaca watca, “Ma manmo ramoot wandoŋ ŋgacrina.”
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Na an kamma Raraŋ Aetaniacna Timbigta Kap ndeacrenanna gaindopatna, “Raraŋ Aetaniaca Abraammo, ramoot wandoŋ ŋgacatna.” Na an kamma ma Abraam niŋgik nake, mba mbopatke. Wanaiŋ.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 An kamma ma aina moca ma mbopatna. Na ai toco, anna rɨpaca, an Raraŋ Aetaniac, ma Iesusa menacrinanna, ma manmo mac nda moca ŋgepatna anna aina Kacoot, ma aina rɨtɨpaikca watca anna ndamŋi te, ma aimo meikramtaɨr wandoik ŋgacnande.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Aintik Raraŋ Aetaniaca ramtaɨrmo wattacarica mina Iesusmo mo menacatna, te, ma aina tɨpemb ŋgorikta makukara moi kecarina. Na Raraŋ Aetaniaca manmo muk ndiŋa mac nda moca ŋgepatna, na aimo meikramtaɨr wandoik ŋgacna moca.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.