Mateus 25

Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Karica Iesusa kam roor ianna gaind mac makeat, “An mɨnna tamuŋna auŋna bubuoca ma parniŋna mombour ŋgaibta nininina kirar. Ramoot ianna ma laŋgona moca makɨpat. Ri, an momboura, mina ndorita tacaɨr memetacap aŋgɨca, an laŋtaŋgona ramootna lambina taup mataŋgat, na ma kɨp te, mina mamo aŋgɨca kɨpna.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Na an meikca, parmbaia iroar laiŋgap, na parmbaia iroar laiŋ kocor.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Ri, an iroar laiŋ kocorta meikca, mina ndorita tacaɨr memetacap aŋgɨca kɨpri, na mina ndorita tacaɨr wɨwɨr ŋgotacna tabaɨr pukca mba aŋgɨca kɨpatke.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Na an iroapnanna mina ndorita tacaɨr memetacap aŋgɨca kɨprinanna, mina ndorita tacaɨr wɨwɨr ŋgotacna tabaɨr pukap aŋgɨca kɨprina.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Ri, an laŋtaŋgona ramootta, ma mba tawia kɨpri, an meikca lambia taŋga mina muruŋa lamnik numbca mina maŋgori.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “Ainda moca taŋga mouŋ rɨktacniŋ ŋgoinna mina waracatnanna, ramoot ianna kam keca aindoprina, an laŋtaŋgo ŋgamna ramootta makɨpek. Aintik ne ŋgepca kɨpca aia taŋca manmo taupca tɨkca ndauprikica mamo aŋgɨ kɨpna.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Karica an mombour ŋgaibca muruŋa ŋgepca, ndorita tacaɨr memetaikmo moca mina matau mawɨrri.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ri, an iroar laiŋ kocorta meikca, ŋgepca an landamŋiarta meikmo aindopatna, ‘Ne aimo nena tacaɨr wɨwɨrna tabrir puik emtem ŋgotac, aina tacaɨr wɨwɨrara pikna mamoek.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Ri, an iroapna meikca rutica aindopatna, ‘Towanaiŋ, an tacaɨr wɨwɨrna tabrir puikca aimo muruŋa ŋgotacna mɨnna wanaiŋ. Aintik ne taŋca ndoritan ŋgoik.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Ainda moca an iroar laiŋ kocorta meikca taŋga, tacaɨr mimitpacna tabrir puik ŋgoikna taŋgatke, an laŋtaŋgo ŋgamna ramootta makɨpat. Na an meikca kocroca eacrenanna, mina manap, an laŋtaŋgona amtiamna kac mambukat. Ri, ramtaɨra tɨŋ makaptikiat.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 “Ri, iŋmbaia an iroar laiŋ kocorta meik parmbaia nda kɨpatke, mina aindopatna, ‘Ramoot aniac, ramoot aniac, u kɨpca aimo tɨŋ ŋgot!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Na ma mina kammo rutica aindopatna, ‘Aku nemo gidik ŋgoinna aindopnande, aku nemo mba lamŋirenan.’”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Ainda moca Iesusa gaindopatna, “Ne ndoritake, matau wat. Nena Kacootna kɨkɨpna kaina ra, co, ŋgaŋganŋgɨa ne mba lamŋireke, ma kɨpnande.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Karica Iesusa kabena kam roormo gaind mac keatna, “Tamuŋna auŋna bubuoca ma ramoot ianna tawanna auŋa taŋna morena kirar. Ainda moca ma ndona mbaiŋna aiŋa morena ramtaɨrmo aca kɨpca, ndona reikca mina para tɨkna mamoat. Te, mina mananmo bubuocna.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Na ma mina aiŋa morena iroapa landamŋia watca, minmo ndona kitukndukarmo minmo mabiŋaiat. Ma ianmo 5,000na mɨn maneaŋgat, na ianmo 2,000na mɨn maneaŋgat, na ianmo 1,000na mɨn maneaŋgat, karica ma mataŋgat.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Ri, ma taŋgatke, an 5,000na kitcartukarta mɨn naaŋgɨatna ramootta tawi ŋgoinna taŋga an kitcartukar puŋga aiŋa moca, ma kabena 5,000na kitcartukarmo, an nambat matɨkat.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Na an 2,000na kitcartukarta mɨn naaŋgɨatna ramoot toco ainda moca ma toca kabena 2,000na kitcartukarmo an nambat matɨkat.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Na an ramootta 1,000na kitcartukar aŋgɨatna ramootta, ma an kitcartukarmo aŋgɨca, au iaca ma anna inikca tɨkca mana ramoot paŋannanmo aŋgɨca iŋgorocatna.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Karica kɨdrɨk rocotta taŋgatke, an ramoot paŋanna nda kɨpatke, ma ndona mbaiŋna aiŋa morena ramtaɨrmo mana kitukndukmo kaina aiŋa morina kam mbaracna moca minmo digiatna.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Ri, an ramootta 5,000na mɨnna kitcartukar aŋgɨatnanna, kɨpca ma kabena 5,000na mɨnna kitcartukarap aŋgɨca kɨpca neaŋga aindopatna, ‘Ramoot paŋan u wat! U aukmo 5,000na mɨnna kitcartukar neaŋrina, na aku an mbuŋa kabena 5,000na mɨnna kitcartukarmo an nambatta moa larurina.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Karica ma manmo gaindopatna, ‘Laŋ ŋgoin, u mbaiŋna aiŋa morena ramoot laŋ ŋgoin, u ndona aiŋa mataua morena ramoot. U reik tekirmo mataua bubuocrenan, aintik aku umo aiŋir wɨtta una para tɨknande. Aintik u kɨpca aukap toŋtoŋ ndeac!’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Ri, an 2,000na mɨnna kitcartukar aŋgɨatna ramoot tuk kɨpca aindopatna, ‘Ramoot paŋan, u aukmo 2,000na mɨnna kitcartukar neaŋgatna, an mbuŋa aku kabena 2,000na kitcartukarmo an nambatta moca aŋgɨ kɨprina.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Karica ma manmo aindopatna, ‘Laŋ ŋgoin, u mbaiŋna aiŋa morena ramoot laŋ ŋgoin, u ndona aiŋa matau morena ramoot. Aintik aku umo aiŋir anikca una para tɨknande. Aintik u kɨpca aukap toŋtoŋ ndeac.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Karica an ramootta 1,000na mɨnna kitcartukar aŋgɨratnan toco, kɨpca aindopatna, ‘Ramoot paŋan, aku lamŋirena u tac ŋgoreacna ramoot. U kabena ramtaɨrta warɨŋa mbukca an mina mutocrena amta reikmo aŋgɨrenan. Na kabena ramootna tiacarpaik ma amta reik mutocrina, u an amta reikmo aŋgɨrena.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Aintik aku rugut moca taŋga una kitukndukarmo tiacarpaik naaŋgɨ iŋgorocatna. Gade una 1,000na mɨnna kitcartukarmo, aku muruŋa mac nda maneaŋgek!’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Ri, mana ramoot paŋanna rutica aindopatna, ‘U mbaiŋna aiŋa morena ramoot ŋgoreac, u reac borbor. U lamŋirenan, aku kabena ramtaɨrta mutocrina warɨŋembta amta reik aŋgɨrenan, na kabena ramootna tiacarpaikna amna reac mananna aku aŋgɨrenan.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Na u an kitukndukmo, kitcartukar wembacrena taupca tɨk co, mina an mbuŋa aiŋa moca, emtemma an nambatta tɨk mbe. Aku kɨp te, anapa man nambatta tɨkrina kitukndukap aŋgɨnandet.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Aintik ne an 1,000na mɨnna kitcartukarmo, man ndambuŋa eacrenanmo aŋgɨca, an 10,000na mɨnna kitcartukarta ramootmo neaŋ.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Na mandaibinna reikapnanna, aku minmo kabenan mac neaŋnande. Na mandaia reik kocortan, na an reik tekira manap eacrenanna, aku aŋgɨnandet.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ainda moca ne an mbaiŋna aiŋa morena ramoot ŋgoreacmo, aŋgɨca neaupdiriŋ raekmbai nake laru. An taupca tɨk te, mina aea ndorita ndaɨrmo wiraŋnandet.’”
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Karica Iesusa gaind mac mbopatna, “An mɨnna Ramootna Nuoca ma ndona memetacna tac aniacapa ndona mbaiŋna aiŋa morena ŋerŋgaurap kɨp te, ma ndona gagrirta ramoot paŋanna mbiracrena taup laŋ ŋgoinna mbiraca kɨpnandet.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Te, meikramtaɨra muruŋa kɨpi punica mana outta wɨtɨknandet. Te, ma minmo titaca, tumbun mbuniŋa monandet. An tɨpna kirara sipsiparta ŋginaŋa morena ramtaɨra morenanna, mina sipsiparmo waŋembaia tɨk te, memearmo waŋembaia tɨkrena.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Na ma sipsiparmo par umbaia tɨk te, memearmo par aeŋmbaia tɨknandet.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Ainda moca an gagrirta ramoot paŋanna mana umbaina meikramtaɨrmo aindopnande, ‘Aukna Aetna opotac laŋa nenap eacrenan. Ne kɨpca aukna Aetta babuca kocrorina gan tiacarpaikca mandeb ŋgeprina mɨnna Raraŋ Aetaniacna bubuoca aŋgɨ. Ma nemo matau mo laŋa mona morina.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Na ŋgaua aku nik wataica eacri, ne aukmo amna reac neaŋca aku ambrina. Na aku logotta gagraca puk amna mori, ne aukmo puk neaŋca aku ambrina. Na aku kabena auŋna ramoot, ne aukmo aca tikca aŋgɨca nena kaikca taŋga eacrina.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Na aku tik ŋgapaoc ŋgocor tik, ne aukmo tik ŋgapaoca otaca neaŋrina, na aku roumbap eacri, ne aukmo raupŋirena. Na aku kac ŋgoreac ndeacri, ne kɨpca aukmo watrina.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Te, an meikramtaɨr wandoikca mana kammo gainda rutinande, ‘Kacoot, tumbuitta aia unmo watri, u nik wapatai ndeacri, aia unmo amna reac neaŋca ambrina? Na tumbuitta u logot gagraca, aia unmo puk neaŋga ambrina?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Na tumbuitta aia unmo kabena auŋna ramoot toca watca, unmo aina kaiknimb naaŋgɨca taŋrina? Na tumbuitta u tik ŋgapaoc ŋgocora, aia unmo tik ŋgapaoc neaŋrina?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Na tumbuitta aia unmo roumbap, co kac ŋgoreac ndeacri, aia unmo watna taŋrina?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Te, an gagrirta ramoot paŋanna mina kammo gainda rutica aindopnandet, ‘Aku nemo gidik ŋgoinna aindopnande, an reikca ne aukna iremb kocorta laipitikta ianna morinanna, an reikca ne muruŋa aukca morina.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Ainda moca ma an mana par aeŋbainanmo aindopnande, ‘Ne tɨpemb ŋgorikca morina meikramtaɨr, ne ŋgocrainandet, ne aukmo kacrepca, iarwarna taca mbuknandet. An taca mina Paparuna Ramootapa, mana mbaiŋna aiŋa morena ŋerŋgaur ŋgoriktanna ŋgobaca eacrenan.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Na anna gaind, ŋgaua aku nik wapatai ndeacri, ne aukmo amna reaca mba neaŋrina. Na aku logot gagrari, ne aukmo pukca mba neaŋga ambrina.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Na aku kabena auŋna ramoot toc ndeacri, ne aukmo mba ndorita kaiknimbca mba aŋgɨca taŋri. Na aku tik ŋgapaoc ŋgocor, ne aukmo tik ŋgapaoca mba neaŋri. Na aku roumbap co kac ŋgoreaca eacri, ne aukmo mba kɨpca watri.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Te, mitoco mana kammo gainda rutica aindopnandet, ‘Kacoot, tumbuitta aia unmo watca, u nik wapatai ndeacri, co logot gagrari, co u kabena auŋna ramoot toca eacri, co u tik ŋgapaoc ŋgocor, co u roumbap, co u kac ŋgoreaca eacri, na aia unmo otac ŋgocor?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “Ainda moca ma mina kammo gainda rutinandet, ‘Aku nemo gidik ŋgoinna aindopnande, an reikca ne an iremb kocorta meikramtaɨrta ianna otac ŋgocor, an reiki, ne auk motocmo otac ŋgocor!’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Na an meikramtaɨr, mina gɨgɨrar anik aŋgɨca iarwar ndeacraŋnandet. Na an meikramtaɨr wandoikca, mina iarwarna eteacna wat aŋgɨnandet.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.