Marcos 11

Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Karica Iesusapa mana iŋa raŋgairena ramtaɨra Ierusalem auŋ aniacmo kɨpca rambuŋaiatke, na mina taŋga Olip Takurna roumb ndeacrina auŋniŋ Betpageapa Betani malaruat. Na ma ndona iŋa raŋgairena ramootniŋmo outta mbagɨrica,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ma maniŋmo gaindopatna, “Oŋgo monmbai waŋna an auŋa aia watrinanna taŋca. Na oŋgo taŋ laru te, oŋgo anduna watnandet, doŋki ŋgam ianna meikramtaɨra manmo mbiraca taŋ ŋgocora mina mɨkndaca eacrenan. Oŋgo mana ŋgatɨk pɨarca aŋgɨ kɨp.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Na ramoot ianna oŋmo digi te, ‘Kaina moca oŋgo doŋkimo aŋgɨca taŋgek?’ Te, oŋgo manmo rutica aindop, ‘Kacootta manmo aiŋap, na iŋmbaia ma manmo tawina mac nda aŋgɨ kɨpnande.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ainda moca maniŋa mataŋgat, na maniŋa taŋca doŋki ŋgam ianna taupca wɨtɨkca eacrenanna watca, na mina an doŋkimo kac ianna tɨŋna roumbca mɨkndaca eacrena. Ri, maniŋa mana ŋgatɨkmo mapɨari.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Ainda moca an ramtaɨra anna roumbca wɨtɨkca eacrenanna, mina maniŋmo gainda digiatna, “Oŋgo kaia mona moca gan doŋkina ŋgatɨk pɨarrena?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Na Iesusa maniŋmo mboprina kamna kirar ŋgoinna maniŋa minmo ainda nda rutirina. Na mina maniŋmo doŋki aŋgɨ taŋna kammo, laŋ mambopat.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Karica maniŋa Iesusmo doŋki aŋgɨca mataŋgat. Na maniŋa ndoniŋna tik ŋgapaoc rocotniŋ riaŋga aŋgɨca doŋkina kopik nambatta tɨkrina, ri, Iesusa an nambat nagac mambiracat.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Na meikramtaɨr wɨtta ndorita tik ŋgapoik roctir riaŋga taup ndiŋ ŋgimtaca mataŋri. Na ndeida taŋga ikir raprirmo kataca aŋgɨa kɨpca taup ndiŋ ŋgimtaca taŋri.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Na meikramtaɨr ndeida mamo outta taŋrenanna, na ndeida mana iŋmbai nakɨprenan, mina muruŋa gaind ŋgaca mboprena, “Raraŋ Aetaniacmo toŋgoca wirairaŋ. Na Raraŋ Aetaniac, an ramootta Kacootna i mbuŋ nakɨprinanmo matau moraŋ.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Na Raraŋ Aetaniac mandeaca u aina bubuocna gagrirta ramoot paŋanmo matau mo. Na an gagrirta ramoot paŋan, ma aina nicau Dewitna wiwitnan kɨprina. Na Raraŋ Aetaniac Tamuŋ Ŋgoinnanna imo aŋgɨ ŋgepraŋ!”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Na Iesusa taŋga Ierusalem auŋ aniac ndaruca, ma Raraŋ Aetaniacna Kacna wuoc inikca mbukca, ma anna reikca watta taŋ, taŋga maica ra irik mbukna mori, ma ndona iŋa raŋgairena parniŋapa mbut mbuniŋna ramtaɨr aŋgɨca mina Betani auŋ mac nda mataŋgat.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Na iŋmbaina ra, mina Betani auŋ tɨkcarica mina Ierusalem auŋ mac nda taŋre mbuŋa, Iesusa nik mawataiat.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Na ma watrinanna, ik ŋgaŋɨn ianna tawan ŋgoinna eac ŋgocor, na ma raprir tiŋgikap. Aintik ma an ik ndambuŋa taŋca, mana gagaimbta orea wattatnanna, ma gagaimb kocor. Wanaiŋ ŋgoin. Raprir tiŋgikca ndori eacri, na anna ŋgaŋɨnarta erna ŋaŋaɨra wanaiŋ.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ri, ma an ik ŋgaŋɨnmo gaindopatna, “U mba mac eritndai, te, meikramtaɨra unmo mba mac aŋgɨca amitndait. Wanaiŋ ŋgoin.” Na mana iŋa raŋgairena ramtaɨra an kammo waracrina.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Karica Iesusapa mana iŋa raŋgairena ramtaɨra taŋga Ierusalem auŋ aniac ndaruca mambukat. Ri, ma Raraŋ Aetaniacna Kacna wuocna inikca mbukca, ma anna tɨkca kitukndukna aiŋa morena ramtaɨrmo ootta mandacatna. Na ma mina kitcartukar ŋgetrikirena ramtaɨrta barermo rapaca irikri, na ŋgorikmo mbik tɨkca oikrena ramtaɨrta mbibiracna reik motoca rapaca mairikat.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Na ma minmo an Raraŋ Aetaniacna Kacna wuoc inikmo reik aŋgɨca kɨp narica wandɨk matɨkat.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Na ma minmo gainda riptiatna, “Raraŋ Aetaniacna timbigta kapca aindoprena, ‘Aukna Kaca kabena pitrik waŋna meikramtaɨra muruŋa an nakɨpca aukmo mbendeinande.’ Na ne anmo macmakɨmna meikramtaɨrta iŋgorocna taupna kirara morina.”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Ainda moca taup ndamtaɨr paŋaindapa tɨpemb wandik tamŋirena ramtaɨra an kamma waracatke, mina mana mo menacna iroarta maoreat. Na mina ainda morinanna, mina man narica nanambirina. Na anna gaind, meikramtaɨra muruŋcamiŋa mana riptirena kambta moca ŋgep ŋgoreac naŋgeprena.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Na wigwacmbai mbuŋa Iesusapa mana iŋa raŋgairena ramtaɨra Ierusalem tɨkcarica mina mataŋgat.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Karica iŋmbaina rana ŋaŋarmuŋ ŋgoinna Iesusapa mana iŋa raŋgairena ramtaɨrap, mina mac nda kɨpca, mina an ik ŋgaŋɨnmo wattatnanna ma maguruat. Na an ikna raprirapa mana kacrir toco kocnaia gurumacariat.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Na Pita an Iesusa moatna reac ndamŋiatke, ma gaindoprina, “Riripti u wat, ŋoura u an ik ŋgaŋɨnmo ŋgocraina ndopatnanna, mandeaca ma magururi.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 — ausente —
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 — ausente —
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Na ne reac ian aŋgɨna moca rɨpaca, ne Raraŋ Aetaniacmo mbendei te, ne aŋgɨnande. Ainda moca ne rɨpac, Raraŋ Aetaniac, ma nenmo neaŋnande. Aintik aku nenmo gaind mambopek, an reaca ne mboprina kirar ndarunande.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 — ausente —
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Karica Iesusapa mana iŋa raŋgairena ramtaɨrap, mina Ierusalem mac nda taŋga malaruat. Na Iesusa taŋga Raraŋ Aetaniacna Kacna wuoc inikca ndada taŋrina. Ri, taup ndamtaɨr paŋaindapa tɨpemb wandik tamŋirena ramtaɨrapa ramtaɨr anikca mina man ndambuŋ nakɨprina.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Na mina manmo gainda digiatna, “U an i aniacapa gargarmo u tenna tɨkca aŋgɨratna, na u an reikca morena? Na mandaia unmo an i aniac neaŋgatna, na unmo mbopca u an reikca morena?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Aindopatke Iesusa minmo gaindopatna, “Auk toco nenmo reac ianna digdigi ianap. Na ne aukna digdigimo wandoŋa ruti te, aku nenmo mbopnandet, mandaia ndo aukmo an i aniac neaŋga aku an aiŋira morena.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Na an mɨnna Ionna meikramtaɨrmo kɨtac pukca morinanna, ne tit ndamŋiatna, anna tamuŋna auŋna reac, co, anna meikramtaɨrta reac niŋgik? Ne aukna kambmo nda ruti.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ainda moca mina ndori puŋga gaindopatna, “Aia gaindop te, ‘Anna tamuŋna auŋna reac.’ Na ma aimo aindopnande, ‘Aind ecte, kaina moca ne Ionmo rɨpac ŋgocor?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Na aia gaindop te, ‘Anna ramootna reac niŋgik,’ an kam toca mɨnna mba tɨkitndai.” Na mina aindoprinanna, mina meikramtaɨrta nanambirina. Na meikramtaɨra muruŋcamiŋa aind ndamŋirena, Ionna ma ramma morena ramoot gidik.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ainda moca mina mana kammo gainda rutirina, “Aia mba lamŋireke.” Ri, Iesusa minmo gaindopatna, “Aind ecte, auk toco nemo mba mbopitndai, mandaia ndo aukmo an gargarapa i aniac neaŋga aku an aiŋa morena.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.