Marcos 11
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs NTLH
1 Karica Iesusapa mana iŋa raŋgairena ramtaɨra Ierusalem auŋ aniacmo kɨpca rambuŋaiatke, na mina taŋga Olip Takurna roumb ndeacrina auŋniŋ Betpageapa Betani malaruat. Na ma ndona iŋa raŋgairena ramootniŋmo outta mbagɨrica,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ma maniŋmo gaindopatna, “Oŋgo monmbai waŋna an auŋa aia watrinanna taŋca. Na oŋgo taŋ laru te, oŋgo anduna watnandet, doŋki ŋgam ianna meikramtaɨra manmo mbiraca taŋ ŋgocora mina mɨkndaca eacrenan. Oŋgo mana ŋgatɨk pɨarca aŋgɨ kɨp.
2 com a seguinte ordem:
3 Na ramoot ianna oŋmo digi te, ‘Kaina moca oŋgo doŋkimo aŋgɨca taŋgek?’ Te, oŋgo manmo rutica aindop, ‘Kacootta manmo aiŋap, na iŋmbaia ma manmo tawina mac nda aŋgɨ kɨpnande.’”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ainda moca maniŋa mataŋgat, na maniŋa taŋca doŋki ŋgam ianna taupca wɨtɨkca eacrenanna watca, na mina an doŋkimo kac ianna tɨŋna roumbca mɨkndaca eacrena. Ri, maniŋa mana ŋgatɨkmo mapɨari.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Ainda moca an ramtaɨra anna roumbca wɨtɨkca eacrenanna, mina maniŋmo gainda digiatna, “Oŋgo kaia mona moca gan doŋkina ŋgatɨk pɨarrena?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Na Iesusa maniŋmo mboprina kamna kirar ŋgoinna maniŋa minmo ainda nda rutirina. Na mina maniŋmo doŋki aŋgɨ taŋna kammo, laŋ mambopat.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Karica maniŋa Iesusmo doŋki aŋgɨca mataŋgat. Na maniŋa ndoniŋna tik ŋgapaoc rocotniŋ riaŋga aŋgɨca doŋkina kopik nambatta tɨkrina, ri, Iesusa an nambat nagac mambiracat.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Na meikramtaɨr wɨtta ndorita tik ŋgapoik roctir riaŋga taup ndiŋ ŋgimtaca mataŋri. Na ndeida taŋga ikir raprirmo kataca aŋgɨa kɨpca taup ndiŋ ŋgimtaca taŋri.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Na meikramtaɨr ndeida mamo outta taŋrenanna, na ndeida mana iŋmbai nakɨprenan, mina muruŋa gaind ŋgaca mboprena, “Raraŋ Aetaniacmo toŋgoca wirairaŋ. Na Raraŋ Aetaniac, an ramootta Kacootna i mbuŋ nakɨprinanmo matau moraŋ.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Na Raraŋ Aetaniac mandeaca u aina bubuocna gagrirta ramoot paŋanmo matau mo. Na an gagrirta ramoot paŋan, ma aina nicau Dewitna wiwitnan kɨprina. Na Raraŋ Aetaniac Tamuŋ Ŋgoinnanna imo aŋgɨ ŋgepraŋ!”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Na Iesusa taŋga Ierusalem auŋ aniac ndaruca, ma Raraŋ Aetaniacna Kacna wuoc inikca mbukca, ma anna reikca watta taŋ, taŋga maica ra irik mbukna mori, ma ndona iŋa raŋgairena parniŋapa mbut mbuniŋna ramtaɨr aŋgɨca mina Betani auŋ mac nda mataŋgat.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Na iŋmbaina ra, mina Betani auŋ tɨkcarica mina Ierusalem auŋ mac nda taŋre mbuŋa, Iesusa nik mawataiat.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Na ma watrinanna, ik ŋgaŋɨn ianna tawan ŋgoinna eac ŋgocor, na ma raprir tiŋgikap. Aintik ma an ik ndambuŋa taŋca, mana gagaimbta orea wattatnanna, ma gagaimb kocor. Wanaiŋ ŋgoin. Raprir tiŋgikca ndori eacri, na anna ŋgaŋɨnarta erna ŋaŋaɨra wanaiŋ.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Ri, ma an ik ŋgaŋɨnmo gaindopatna, “U mba mac eritndai, te, meikramtaɨra unmo mba mac aŋgɨca amitndait. Wanaiŋ ŋgoin.” Na mana iŋa raŋgairena ramtaɨra an kammo waracrina.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Karica Iesusapa mana iŋa raŋgairena ramtaɨra taŋga Ierusalem auŋ aniac ndaruca mambukat. Ri, ma Raraŋ Aetaniacna Kacna wuocna inikca mbukca, ma anna tɨkca kitukndukna aiŋa morena ramtaɨrmo ootta mandacatna. Na ma mina kitcartukar ŋgetrikirena ramtaɨrta barermo rapaca irikri, na ŋgorikmo mbik tɨkca oikrena ramtaɨrta mbibiracna reik motoca rapaca mairikat.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Na ma minmo an Raraŋ Aetaniacna Kacna wuoc inikmo reik aŋgɨca kɨp narica wandɨk matɨkat.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Na ma minmo gainda riptiatna, “Raraŋ Aetaniacna timbigta kapca aindoprena, ‘Aukna Kaca kabena pitrik waŋna meikramtaɨra muruŋa an nakɨpca aukmo mbendeinande.’ Na ne anmo macmakɨmna meikramtaɨrta iŋgorocna taupna kirara morina.”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Ainda moca taup ndamtaɨr paŋaindapa tɨpemb wandik tamŋirena ramtaɨra an kamma waracatke, mina mana mo menacna iroarta maoreat. Na mina ainda morinanna, mina man narica nanambirina. Na anna gaind, meikramtaɨra muruŋcamiŋa mana riptirena kambta moca ŋgep ŋgoreac naŋgeprena.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Na wigwacmbai mbuŋa Iesusapa mana iŋa raŋgairena ramtaɨra Ierusalem tɨkcarica mina mataŋgat.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Karica iŋmbaina rana ŋaŋarmuŋ ŋgoinna Iesusapa mana iŋa raŋgairena ramtaɨrap, mina mac nda kɨpca, mina an ik ŋgaŋɨnmo wattatnanna ma maguruat. Na an ikna raprirapa mana kacrir toco kocnaia gurumacariat.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Na Pita an Iesusa moatna reac ndamŋiatke, ma gaindoprina, “Riripti u wat, ŋoura u an ik ŋgaŋɨnmo ŋgocraina ndopatnanna, mandeaca ma magururi.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 — ausente —
22 Jesus respondeu:
23 — ausente —
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Na ne reac ian aŋgɨna moca rɨpaca, ne Raraŋ Aetaniacmo mbendei te, ne aŋgɨnande. Ainda moca ne rɨpac, Raraŋ Aetaniac, ma nenmo neaŋnande. Aintik aku nenmo gaind mambopek, an reaca ne mboprina kirar ndarunande.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Karica Iesusapa mana iŋa raŋgairena ramtaɨrap, mina Ierusalem mac nda taŋga malaruat. Na Iesusa taŋga Raraŋ Aetaniacna Kacna wuoc inikca ndada taŋrina. Ri, taup ndamtaɨr paŋaindapa tɨpemb wandik tamŋirena ramtaɨrapa ramtaɨr anikca mina man ndambuŋ nakɨprina.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Na mina manmo gainda digiatna, “U an i aniacapa gargarmo u tenna tɨkca aŋgɨratna, na u an reikca morena? Na mandaia unmo an i aniac neaŋgatna, na unmo mbopca u an reikca morena?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Aindopatke Iesusa minmo gaindopatna, “Auk toco nenmo reac ianna digdigi ianap. Na ne aukna digdigimo wandoŋa ruti te, aku nenmo mbopnandet, mandaia ndo aukmo an i aniac neaŋga aku an aiŋira morena.
29 Jesus respondeu:
30 Na an mɨnna Ionna meikramtaɨrmo kɨtac pukca morinanna, ne tit ndamŋiatna, anna tamuŋna auŋna reac, co, anna meikramtaɨrta reac niŋgik? Ne aukna kambmo nda ruti.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Ainda moca mina ndori puŋga gaindopatna, “Aia gaindop te, ‘Anna tamuŋna auŋna reac.’ Na ma aimo aindopnande, ‘Aind ecte, kaina moca ne Ionmo rɨpac ŋgocor?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Na aia gaindop te, ‘Anna ramootna reac niŋgik,’ an kam toca mɨnna mba tɨkitndai.” Na mina aindoprinanna, mina meikramtaɨrta nanambirina. Na meikramtaɨra muruŋcamiŋa aind ndamŋirena, Ionna ma ramma morena ramoot gidik.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Ainda moca mina mana kammo gainda rutirina, “Aia mba lamŋireke.” Ri, Iesusa minmo gaindopatna, “Aind ecte, auk toco nemo mba mbopitndai, mandaia ndo aukmo an gargarapa i aniac neaŋga aku an aiŋa morena.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.