Lucas 12

Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 An kɨdrɨkna inikca meikramtaɨr wɨt aniac ŋgoin, mina kɨpca punica an motemma mɨn ŋgoinna tɨkcarica, anna ndeida, ndeidta our kaoci latac te, labdɨacna mɨn ŋgoin, ainda moca Iesusa ŋgepca ndona iŋa raŋgairena ramtaɨrmo, aindopatna, “Ne Parisiarta isna matau wat, anna mina parua pocpocrena.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 An tamaia moca eacrena inikna reikca muruŋa larui raekca tɨk te. An iŋgoroca eacrena kamb toco, muruŋa larui raekca tɨkca meikramtaɨra muruŋa waraci lamŋi garacnande.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Na kainta reikta kambca ne neaupa, tɨkca mboprinanna, an kambmo meikramtaɨra ra tɨki waracnande. Na ne kamb ndeidmo, kac inikca tɨkca lektekarta kam mbuŋa tɨkca mboprena kambca, mina taŋi punirena taupca tɨkca meikramtaɨrmo kam aniac mbuŋa aci mbopnande.”
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 Karica Iesusa ndona iŋa raŋgairena ramtaɨrmo gaind mac mbopatna, “Aukna ramtaɨr laiŋ, aku nemo aindopnande. Ne an, tikembca moa menacrena ramtaɨrtarica kai nanambi teac, mina iŋmbaia reac ianna mba moitndai.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Aku nemo wandoŋ ŋgoinna aindopnande, ne mandai narica ne nanambit. Ne Raraŋ Aetaniac narica nanambi. Raraŋ Aetaniac, ma tikembmo mo menaca menac ŋgocorta iarwara wɨrrena tac nake mbukna gargarap, ainda moca aku nemo gidik ŋgoin ndoprena, ne Raraŋ Aetaniacna moca nanambi.”
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 Karica ma gaind mac mbopatna, “Ne lamŋirena, meikramtaɨra ŋgorik tekir parmbaimo mina kituknduk mbuniŋ nocniŋ, mbuŋa an ŋgorik ŋgoikatna. Aintik Raraŋ Aetaniac, ma mba an ŋgorik tekirta ianmo, ma mba ndarekrekeitndai.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Na Raraŋ Aetaniaca nena paŋaindta lakoarta kirir motocmo, ma nduca maica ma mina ŋgaŋganŋgɨarmo ma malamŋireke. Ainda moca ne kai nanambi teac, nena ŋgaŋganŋgɨara an ŋgorik tekirnoikmo tamuŋ ŋgoin maeacreke.”
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 Ainda moca Iesusa mimo aind mac mbopatna, “Nena ianna, meikramtaɨrta outta wɨtɨkca aindop te, ‘Aku Iesusmo rɨpacrena.’ Aindop te, Ramootna Nuoc toco ŋgepca taŋca Raraŋ Aetaniacna mbaiŋna aiŋa morena ŋerŋgaurmo aindopnande, ‘Ma aukna ramoot.’
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Na nena ianna taŋca ndeidta outta wɨtɨkca aindop te, ‘Aku Iesusmo mba rɨpacrenanna,’ aindop te, auk toco ŋgepca taŋca Raraŋ Aetaniacna mbaiŋna aiŋa morena ŋerŋgaurmo aindopnande, ‘Ma auknanna wanaiŋ.’”
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Karica ma gaind mac mbopatna, “Meacramoot ianna, ma Ramootna Nuocmo peperena kam ŋgoreac ndop te, Raraŋ Aetaniaca mana tɨp ŋgoreacna makukmo ma mo kecarinande. Na ramoot ianna, ma Ŋeroŋ Ratmo peperena kam ŋgoreac ndop te, Raraŋ Aetaniaca mana an tɨp ŋgoreacna makukca mba mo kecariitndai.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 “Ainda moca mina nenmo Iudananta mimitpac aŋgɨrena kaikta inkar naaŋgɨ mbukca ramtaɨr paŋaindapa, gagrirta ramtaɨr paŋaindta out naaŋgɨri wɨtɨk te, ne kai rugdar moca iroara tamtam ndamŋica gainda kai lamŋi teac, ‘Aia kammo tida tɨki mbopit? Tida tɨki rɨtaci mbopit?’ Ainda kai lamŋi teac.
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 An kɨdrɨk mbuŋa Ŋeroŋ Rat, umo mbopna kamma, ma umo ripti te, u mbopnande.”
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Karica ramoot ianna an tumbun aniacna inikca tɨkca Iesusmo aindopatna, “Riripti, aukna aetta menacatke, tɨkcariatna reik. U aukna lacaumo mbopca u an reikmo titaca aŋnanmo biŋa moca manan tɨkcari te, aukna reikmo neaŋ.”
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Ri, Iesusa an ramootmo ainda nda rutica mambopat, “Kaia! Mandaia ndo aukmo oŋna ritri waparac mona larapacrina, te, aku oŋna reikmo biŋa mona?”
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Karica Iesusa an meikramtaɨrmo gaindopatna, “Ne ndoritake, matau wat, moca ne kabena reik mac aŋgɨna toŋtoŋgarap kai eac teac, kari ŋgoin ndacari. Ne reik wɨtap, na an reiki nemo mbibirac eteac laŋa mba neaŋitndai.”
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Karica Iesusa mimo kabena kam roor ianmo gaind nakecatna, “Lamin aniacapna ramoot ian, mana warɨŋ aniac mananna gagam laiŋ koind aŋgɨatke.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 An lamin aniacapna ramoot, ma ndo mbuŋa ndamŋia taŋga aindopatna, ‘Aku tida moit? Aukna warɨŋna reik tɨkna taupemb kocor.’
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Ma lamŋia taŋga, gaindopatna, ‘Mandeaca aku malamŋica, ndo momona kirarira, aku gainda monande, aku gan amta reik tɨkrena kaik tekir tapica, karica, kaik bagraranikca moca. Ndona warɨŋna witna lourapa kabena amta reik ndeidap, minmo aŋgɨca an kaikta inik naaŋgɨri wembacnande.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Ainda moca aku ndomo aindopnande, aku ndo tik, mandeaca aku amta reikca toc ŋgoin, an amta reikca iarwar ndeacna mɨn. Ainda moca mandeaca aku wɨktɨki eac te, amtiamma moi amraŋ te, toŋgoi werai eacraŋnande.’
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Ri, Raraŋ Aetaniaca manmo aindoprina, ‘U ŋaŋaona ramoot. Na mandeac mouŋ, u menacnandet. Na mandaia ndo an reikta aetta moca an reik aŋgɨ te, anna ŋginaŋa moit?’”
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Ainda moca Iesusa aindopatna, “Ainta kirarira meikramtaɨra moraŋnande, ndorimo lamin aniac ndaruna moca aŋgɨra punirenanna, Raraŋ Aetaniacna lamnɨac watreke, mina reik kocorta ramtaɨrta kirarir maeacreke.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Karica Iesusa ndona iŋa raŋgairena ramtaɨrmo gaindopatna, “Aku nemo aindopnande, ne an kam roor anna waracapeknanna, ndorita eteacna wat nake, tamtami lamŋica, gainda kai mbop teac, aia kaina reac am te, na ndorita tikemb ŋgapaocna reikmo tida tɨkca aŋgɨrit, na ainda kai lamŋi teac.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Na nena eteacna watta, ma amna reikmo ma tamuŋmbai ŋgoin ndeacrena, na ma nena tikemb iŋir ŋgapaocna reik motocmo, ma tamuŋ ŋgoin ndeacrena.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Na ne an ŋgorik kaugacarmo wat. Mina warɨŋa mba morenanna, kaikca mba morenanna, amta reikmo mba aŋgɨra wembacrenanna, wanaiŋ ŋgoin. Raraŋ Aetaniaca ndo minmo raupŋirena, ainda moca ne meikramtaɨra, ŋgorikmo tamuŋmbai ŋgoin ndeacrena.
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Ŋarikca nena ianna, ndomo eac rocot ndeacna iro ndamŋia eaceknan, an iroa mamo mba eteac rocot ndeacna wat mananmo, mba aŋgɨri taŋi roctaitndai, wanaiŋ ŋgoin.
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Kaica ne an reik tekirca mona mɨn wanaiŋ, na kaina moca ne reik anikta moca kadmairena?”
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 Karica ma minmo gaind mac mbopatna, “Ne mon, kokocarmo wat, min larurena kirarirmo, mina aiŋa mba morenanna, mina mba ndori aoc leacna reikta aiŋa mba morenanna. Aintik aku nenmo aindopnande. Gagrirta ramoot paŋan, Solomon, atua mana aocrina tik ŋgapaocna lamboi mananna taror ŋgoin, mana an lamboirta wapat mananna, gan kokocarta lamboira, mana lamboirta wapatmo kunda.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Ainda moca ainta kaɨtgarta kokocara, anna Raraŋ Aetaniac morina lamboir, mina mba eaci roctaitndai, mina mandeac ndeaca, ŋorapa ramtaɨra waci aŋgɨri tac nake mbukca mina wɨrcarinande. Ainta kaɨtgarta lamboira Raraŋ Aetaniaca minanmo aocrena. Ainda moca ne meikramtaɨra ŋaŋari rɨpac ŋgocortan, ne aind ndamŋi, Raraŋ Aetaniac, ma kaɨtgarta lamboira aocrena, na ma nen motoco lamboira neaŋnande.
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Ainda moca ne kai tamtami kadmai lamŋica gainda kai mbop teac, ‘Aia kai ammit, na kaina puk ammit?’
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Gan tiacarpaikna pitrik waŋgorta meikramtaɨra ndorimo an reik aŋgɨna moca anna ŋgorerenan. Nena toŋgorena reikmo nena Aetta ma lamŋirena, ma nenanmo neaŋnande.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Ainda moca ne Raraŋ Aetaniacmo watcarica ma nena Gagrirta Ramoot Paŋan ndeac te, nena toŋgorena reikca mana bubuocna kaŋgauk ndeacrenanmo, ma nemo neaŋnande.”
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 Karica ma gaindap mac mbopatna, “Ne wɨtta wanaiŋ, ne kai nanambi teac. Nena Aet, ma atuna aindopatna, ma nemo toŋgoca mana bubuoca ma nemo neaŋnande.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Na nena reikmo aŋgɨri tɨkca mina oik te, ne an kitukndukarmo aŋgɨca an reik kocorta meikramtaɨr ndaekpembca neaŋ. Te, ne an tawi ŋgocrai ŋgocorta kitukndukar wembacrena tukut laŋ aŋgɨca, tamuŋna auŋna reik laiŋmo, an mbuŋ naaŋgɨ wembac te, tamuŋna auŋna reik laiŋ aŋgɨ, an reik, mina mba mac tawi maiitndai, na macmakɨmna ramtaɨra mba mac makɨmitndai, na bobodira mba mo ŋgocraiitndai.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Aintik nena iroar inkar nenanna an reik laiŋ eacrena taupmo, nena toŋtoŋgar toco, an reik laiŋ eacrena taup ndeacnande.”
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 Karica Iesusa gaind mac mbopatna, “Ne raraŋitmo wɨŋi gaci matpia, weondor puŋga leaci paŋpaiŋica tacaɨr watɨki utiŋa kocroca lambiraŋ.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Ne gan aiŋna ramtaɨr lambia eacrena kirar ndabi, mina ndorita kacootna lambia eacri, ma an laŋtaŋgo ianna amna reacna taŋgatnan, ma an tɨkcarica, ma mac nda kɨpca tɨŋa pi te, mana aiŋna ramtaɨra lambia eacrenanna tawina tɨŋmo gootnande.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 An mbaiŋna ramtaɨr, minanna kacootna moca aind nakocroca lambi te, mina kacootta mac nda kɨpca minmo aind mbat te, mina toŋgonande. Ainda moca aku nemo gidik ŋgoinna aindopnande, an kacoot, ma ndona raraŋitmo, wɨŋi leaca ndona mbaiŋna ramtaɨrmo mbopnande, ne taŋca gagamna taupca mbirac, aindopca mina mbirac te, ma ndo ŋgoinna ŋgepca amta reik aŋgɨca minmo biŋainande.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 An mbaiŋna aiŋa morena ramtaɨra mina ndorita kacootna ndabia taŋ, taŋga mouŋ rɨkniŋa tɨkca, outna kackur keatke, an mɨn mbuŋa mina kacootta kɨpca mimo wattatnanna, mina kocroca lambia eacrina ramtaɨr. Aintik mina ndorita kacoot mbatca mina toŋgocarica.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 “Ainda moca ne matau lamŋi, kacna aet ma lamŋi te, kaina kɨdrɨkca macmakɨmna ramoot makɨpnande. Te, an kacna aet, ma mba watcarica macmakɨmna ramootta mana kaca mba gacitndai.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Aintik ne toca kocro, oit ianna ne lamŋi ŋgocor ndeac te, Ramootna Nuoca kɨpnande.”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Karica Pita Iesusmo gainda digiatna, “Kacoot, u gan kam roormo, ai niŋgik ndopapekna ki, co, u meikramtaɨrmo, muruŋ ndopapekna?”
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Aindopri, Kacootta aindopatna, “Titna mbaiŋna aiŋa morena ramoot paŋan, ma ndona aiŋna landamŋia mataua aŋgɨca morena ramoot? Ainta mbaiŋna aiŋa morena ramootta, ramoot paŋanna, ainta ramootta matŋirena, ma ainta, ramootmo aŋgɨca ndona mbaiŋna aiŋa morena ramtaɨrta ramoot paŋanna tɨknande, mamo ndona mbaiŋna aiŋa morena ramtaɨrta amna reacna ŋginaŋa mona moca, ramoot paŋanna ndo minmo amna reac neaŋ ndop te, ma mimo amna reac neaŋnande.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Ainta mbaiŋna aiŋa morena ramoot, mana ramoot paŋanna kɨpi wateknanna, an mbaiŋna aiŋa morena ramootta mana neaŋgatna aiŋmo toŋtoŋ ŋgoinna moraŋ te.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Aintik aku kam gidik ŋgoin ndoprena, ainta mbaiŋna aiŋa morena ramoot, mana ramoot paŋanna, ma an ndona reikmo mana para tɨkca ma mananmo watta monande.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Aintik an mbaiŋna aiŋa morena ramoot, mana iro ma gaind ndamŋiatna, ‘Aukna ramoot paŋanna, ma mba mac tawi kɨpitndai,’ ma ŋgepca, an mbaiŋna aiŋa morena meikapa ramtaɨr ndeidmo, tamtamma pi te, ma amna reik am te, puk ammi ŋaŋaoraŋnande.
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Na an kɨdrɨkca an mbaiŋna aiŋa morena ramoot, ma ndona ramoot paŋanmo nda kɨkɨpa lamŋi ŋgocor ndeac te, na ramoot paŋanna oit ianna ma kɨp te, an mbaiŋna aiŋa morena ramoot, ma ramoot paŋan kɨkɨpa lamŋi ŋgocor. Ainda moca an ramoot paŋanna, an mbaiŋna aiŋa morena ramootmo pia ŋgocraica manmo mandaci taŋca ma an kam mbarac ŋgocorta ndeidap eacnande.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “An mbaiŋna aiŋa morena ramootta ma lamŋirena, mana ramoot paŋanna mamo mona ndopatna mana toŋtoŋna reikca an mbaiŋna aiŋa morena ramootta mana ramoot paŋanna mbopatna mana toŋtoŋna reikmo kocro mai ŋgocor, ainda moca an mbaiŋna aiŋa morena ramootmo, mana ramoot paŋanna mamo pi ŋgoreac ŋgoinna pinande.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Na aiŋna ramoot, ma ndona ramoot paŋanna mo ndopekna reikca ma lamŋi ŋgocor, ma anna gɨrgɨr aŋgɨna to ŋgoin, na mana ramoot paŋan kɨp te, ma manmo mba pi ŋgoreaca mba piitndai. Na meikramtaɨra mandaia reik wɨt aniac aŋgɨrinan, an meikramtaɨr mina manmo an reik wɨt aniac mac nda rutinande. Na meikramtaɨra ramoot ianmo reik wɨtta mana para tɨk te, mina manmo mac nda rutina ŋgacnandet.”
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 Iesusa gaind mac mbopatna, “Aku gan tiacarpaikmo, tac kena nakɨprina, aku toŋgorinanna tac anna tawina wɨr.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Mandeaca aku kɨtac puk, kirar dam ian aŋgɨnande. Ainta kɨtac pukca ma ramootmo aia puk mbuŋa kɨtacrena kirar, an kirara makukara kɨpca aukmo kɨtacnandet, na aku mba aŋgɨreke, ainda moca aukna iro inikca makuk ŋgoin ndeacrena. Taŋi aku an kɨtac puk aŋgɨnande.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Ainda moca ŋarikca ne gaind ndamŋi nari. Aku gan tiacarpaikna runduikca mo menacna kɨprina. Wanaiŋ ŋgoin! Aku kɨprinanna, aku gan tiacarpaikna meikramtaɨrmo, rɨkniŋa titacnande.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Mandeacna mɨn mbuŋa, kaiknimbca parmbaiapnanna, mina tɨpniŋa titaca mbonkaca mina mbuniŋmo ndorimo ŋateca titaca dammbai ndeac te, mbuniŋa maniŋ toco mbonkacmo titaca dammbai ndeacnande.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Na aetapa mana nuoc, maniŋ toco titacnande. Na nuoc ma ndona aetmo ŋateca titaca dammbai ndeac te. Na nuocna aet, ma toco ndona nuocmo ŋateca titaca ma toco dammbai ndeacnande, na aemmapa mana mooŋ, maniŋ toco titacnande. Mooŋa ndona aemmo ŋateca titaca dammbai ndeac te. Na aem toco, ndona mooŋ motocmo, ŋateca titaca dammbai ndeacnande, na an aem, ma ndona tamooŋap, ŋateca titaca dammbai ndeac te, mana tamooŋ toco ŋgepca ndona kaŋgaitna aemmo ŋateca titaca dammbai ndeacnande.”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Ainda moca Iesusa meikramtaɨrmo gaindopatna, “Ne ainda morena, dimira ra itirik ndiŋ nagac te, ne aindopnande, pukca rapacna mamoek. Aindop te, gidik ŋgoinna pukca andu rapacnande.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Na ne wat te, watta raŋmbai ndiŋ naŋgep te, ne aindopnande, mandeaca ra owaicarinande, aindop te, gidik ŋgoinna ra owaicarinande.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Ri, ma minmo aindopatna, ne parua pocpocrena meikramtaɨr koindar, ne gan pitrikna reikapa, riac tamuŋna reikca ne mina mɨniŋga mataua lamŋireke, titoca moca ne gan mɨn ndarurena reikta, mɨniŋga lamŋi ŋgocor?”
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 Karica Iesusa gaind mac mbopatna, “Tida moca ne ndori koinda reikmo ŋaŋari wati garaci lamŋi rapac ŋgocor, ma laŋ co laŋa wanaiŋ?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Ainda moca meacramoot ianna umo ritri waparacna ramoot ian ndambuŋ naaŋgɨ taŋna moca oŋgo taŋraŋ te, u mamo taupca tɨkca an reac wandoŋaina moca, mamo tawi digi, ŋarikca, ma unmo ritri waparacna ramoot ndambuŋ naaŋgɨ taŋca ma unmo piraŋna para tɨkca, moca piraŋa unmo aŋgɨca kac ŋgoreaca tɨk nari.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Aku unmo gidik ŋgoinna aindopnande, unmbaia, mba mac tawi nda laruitndai, u an kac ŋgoreacna inik ndeacraŋ te, an kitukndukna ŋgaŋganŋgɨa mina tɨkrina mɨnna, u an kac ŋgoreac ndeacraŋ te, u oikraŋnande, taŋi u muruŋa kocnaia oiknande.”
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.