João 16
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs VC
1 “Na aku nena rɨtɨpaikmo tɨkcarina mba toŋgorinan, ainda moca aku nenmo an kamb toprina.
1 Disse-vos essas coisas para vos preservar de alguma queda.
2 Na mina nenmo Iudananta mimitpac aŋgɨrena kaikmo wandɨk tɨknandet. Na iŋmbaina mɨnna mina nenmo mo menacnandet, na mina gaind ndamŋinandet, mina Raraŋ Aetaniacna aiŋir laiŋga morina.
2 Expulsar-vos-ão das sinagogas, e virá a hora em que todo aquele que vos tirar a vida julgará prestar culto a Deus.
3 Ainda moca mina Aetmo mba lamŋirenanna, na mina auk motocmo mba lamŋirenan, ainda moca mina an tɨpembta kirarira morena.
3 Procederão deste modo porque não conheceram o Pai, nem a mim.
4 Ainda moca mandeaca aku nenmo mboprinan, an reikca larunande. Na iŋmbaina mɨnna an meikramtaɨra nenmo an tɨpemb kirarira mo te, ne gan kam tɨpca aku nenmo neaŋrinanna ndamŋina.”
4 Disse-vos, porém, essas palavras para que, quando chegar a hora, vos lembreis de que vo-lo anunciei. E não vo-las disse desde o princípio, porque estava convosco.
5 Na mandeaca aku Aet ndambuŋa taŋnandet, ma ndo aukmo mbagɨrica aku kɨprinan. Aintik nena ianna aukmo mba digiri, ‘U tenna taŋrena?’
5 Agora vou para aquele que me enviou, e ninguém de vós me pergunta: Para onde vais?
6 Na aku nenmo an kamb toprinanna, mandeaca nena iroar inkara makuk ŋgoin.
6 Mas porque vos falei assim, a tristeza encheu o vosso coração.
7 Ainda moca aku nenmo gidik ŋgoinna aindoprina, aku nenmo tɨkcarica taŋnandet, na anna nenmo otacna. Na aku taŋ ŋgocor te, nenmo mo gagrana Ŋeroŋa ma nenmo mba kɨpitndait. Na aku taŋ te, aku manmo mbagɨrica ma nen ndambuŋa kɨpnandet.
7 Entretanto, digo-vos a verdade: convém a vós que eu vá! Porque, se eu não for, o Paráclito não virá a vós; mas se eu for, vo-lo enviarei.
8 Na ma kɨpca gan tiacarpaikna meikramtaɨrmo tɨpemb ŋgorikta makukarta mɨnɨŋa moi mina wat rapacna, na tɨp kirar wandoŋna mɨnɨŋmo mo wandoŋainan, na Raraŋ Aetaniacna ritri waparacna mɨnɨŋa moi waekeca mina wat rapacna.
8 E, quando ele vier, convencerá o mundo a respeito do pecado, da justiça e do juízo.
9 Na tɨp ŋgoreacna makukna mɨnɨŋa ma gaind, mina aukmo mba rɨpacrenan.
9 Convencerá o mundo a respeito do pecado, que consiste em não crer em mim.
10 Na tɨp kirar wandoŋmo, mo wandoŋaina mɨnɨŋa gaind, aku Aet ndambuŋa taŋnandet, na ne aukmo mba mac watitndait.
10 Ele o convencerá a respeito da justiça, porque eu me vou para junto do meu Pai e vós já não me vereis;
11 Na Raraŋ Aetaniacna ritri waparacna mɨnɨŋa gaind, gan tiacarpaikca bubuocrena ramoot paŋan, Raraŋ Aetaniaca manmo ritri waparaca moatke, ma manmo moa irikrinan.
11 ele o convencerá a respeito do juízo, que consiste em que o príncipe deste mundo já está julgado e condenado.
12 “Na aku nenmo neaŋna kamb wɨt aniacap eacrenan, na ne mandeaca aŋgɨna mɨnna wanaiŋ.
12 Muitas coisas ainda tenho a dizer-vos, mas não as podeis suportar agora.
13 Na kam gidikna Ŋeroŋa kɨp te, ma nena iroarmo tiŋara monandet, na ne kam gidikmo muruŋa lamŋinandet. Na ma ndona iro mbuŋa kamma mba mbopitndai. Wanaiŋ. Na kambca ma waracrinanna, ma an niŋgikca wiwitinandet. Te, ma nenmo iŋmbaia lataruna reikta kamb topnandet.
13 Quando vier o Paráclito, o Espírito da Verdade, ensinar-vos-á toda a verdade, porque não falará por si mesmo, mas dirá o que ouvir, e anunciar-vos-á as coisas que virão.
14 Na ma aukna kambmo aŋgɨca nenmo wiwitinandet, na an tɨpna kirar mbuŋa aukna i aniacapa gargara mo larunandet.
14 Ele me glorificará, porque receberá do que é meu, e vo-lo anunciará.
15 Na Aetna reikca muruŋcamiŋa anna auknan. Ainda moca aku aindoprina, ma aukna kamb aŋgɨca nenmo wiwitinandet.”
15 Tudo o que o Pai possui é meu. Por isso, disse: Há de receber do que é meu, e vo-lo anunciará.
16 Karica Iesusa gaind mac mbopatna, “Kɨdrɨk tekemmotemma ne aukmo mba mac watitndai. Na iŋmbaina kɨdrɨk tekemmotem mbuŋa ne aukmo mac watnandet.”
16 Ainda um pouco de tempo, e já me não vereis; e depois mais um pouco de tempo, e me tornareis a ver, porque vou para junto do Pai.
17 Ri, mana iŋa raŋgairena ramtaɨra ndorita rɨkmo aindoprina, “An kamma ma aimo mboprinanna, anna kaina mɨnɨŋna kam? Na ma aindoprinan, ‘Kɨdrɨk tekemmotemma ne aukmo mba watitndai, na iŋmbaina kɨdrɨk tekemmotem mbuŋa ne aukmo mac watnandet.’ Na ma gaind mac mboprina, ‘Mana mɨnɨŋa gaind, aku Aet ndambuŋa taŋnandet.’”
17 Nisso alguns dos seus discípulos perguntavam uns aos outros: Que é isso que ele nos diz: Ainda um pouco de tempo, e não me vereis; e depois mais um pouco de tempo, e me tornareis a ver? E que significa também: Eu vou para o Pai?
18 Na mina aindopri, “An ‘kɨdrɨk tekemmotemma.’ Ma mboprenanna, anna kaina reac? Na an kamma ma mboprinanna, aia mana mɨnɨŋa mba lamŋireke.”
18 Diziam então: Que significa este pouco de tempo de que fala? Não sabemos o que ele quer dizer.
19 Ainda moca Iesusa ma lamŋirinan, mina manmo digina morenan, aintik ma minmo gaindoprina, “Ne auk mboprina kamna mɨnɨŋna moca ne ndorimo anna digirenan ki? Na aku gaindoprina, ‘Kɨdrɨk tekemmotemma ne aukmo mba watitndai. Na iŋmbai ecte, ne aukmo mac watnandet.’
19 Jesus notou que lho queriam perguntar e disse-lhes: Perguntais uns aos outros acerca do que eu disse: Ainda um pouco de tempo, e não me vereis; e depois mais um pouco de tempo, e me tornareis a ver.
20 Na aku nemo gidik, gidik ŋgoinna aindopnandet, ne nananae aniacapa kakadmai aniaca monandet. Na gan tiacarpaikna meikramtaɨra mina toŋtoŋgarap eacnandet. Na nena iroar inkara makukuraŋnandet. Na nena an nikinik iroarta makukara mina uriraca mina toŋtoŋgar koind tarunandet.
20 Em verdade, em verdade vos digo: haveis de lamentar e chorar, mas o mundo se há de alegrar. E haveis de estar tristes, mas a vossa tristeza se há de transformar em alegria.
21 Na ma gaind, meaca ma mooŋnuoca mɨrna mo te, ma gɨrgɨr aniaca aŋgɨnandet, na ma mɨr te, ma mooŋnuocna mo te, ma toŋtoŋ ŋgoin, na ma an gɨrgɨrnake ma mba lamŋiitndai.
21 Quando a mulher está para dar à luz, sofre porque veio a sua hora. Mas, depois que deu à luz a criança, já não se lembra da aflição, por causa da alegria que sente de haver nascido um homem no mundo.
22 Na anna kirara ne mandeaca ne makuk aŋgɨca kadmainandet. Na aku nenmo watnandet, na nena iroar inkara toŋtoŋgara larunandet. Na ramoot ianna nena an toŋtoŋgarmo mo kecarina mɨnna wanaiŋ.
22 Assim também vós: sem dúvida, agora estais tristes, mas hei de ver-vos outra vez, e o vosso coração se alegrará e ninguém vos tirará a vossa alegria.
23 Na an kɨdrɨkca ne aukmo reac ianna mba digiitndai. Na aku nenmo gidik, gidik ŋgoinna aindopnande, na ne Aetmo reac ianna aukna i mbuŋa digi te, ma nenmo neaŋnandet.
23 Naquele dia não me perguntareis mais coisa alguma. Em verdade, em verdade vos digo: o que pedirdes ao Pai em meu nome, ele vo-lo dará.
24 Na ŋgaua ne aukna i mbuŋa reac ianna aŋgɨna mba digiri. Na ne digi te, ne aŋgɨnandet. Na nena iroar inkara toŋtoŋgara mɨn ŋgoinna tɨknandet.”
24 Até agora não pedistes nada em meu nome. Pedi e recebereis, para que a vossa alegria seja perfeita.
25 Karica Iesusa gaind mac mbopatna, “Aku nenmo an kambmo, kam roor mbuŋa keca mboprinan. Na iŋmbaia aku nenmo an tɨpna kirara mba mac moitndai. Wanaiŋ. Na aku nenmo Aetna kambca raekca wandoŋ ndopnandet.
25 Disse-vos essas coisas em termos figurados e obscuros. Vem a hora em que já não vos falarei por meio de comparações e parábolas, mas vos falarei abertamente a respeito do Pai.
26 Na an mɨnna ne aukna i mbuŋa mbendeinandet. Na aku nenmo ainda mba mboprinan, aku ndo nenmo Aetta mbendeica ma nenmo otacnan.
26 Naquele dia pedireis em meu nome, e já não digo que rogarei ao Pai por vós.
27 Wanaiŋ. Aetta ma ndo nenmo matŋirenan, na anna ne aukmo matŋirinan, na ne aukmo rɨpacatna, aku Raraŋ Aetaniacap eaca kɨprinan.
27 Pois o mesmo Pai vos ama, porque vós me amastes e crestes que saí de Deus.
28 Na atua aku Aetap eacrina, ri, aku man tɨkcarica gan tiacarpaikca kɨprina. Na mandeaca aku gan tiacarpaikca tɨkcarica Aet ndambuŋa taŋnandet.”
28 Saí do Pai e vim ao mundo. Agora deixo o mundo e volto para junto do Pai.
29 Ri, mana iŋa raŋgairena ramtaɨra gaindoprina, “Ore! Mandeaca u mbopca malaruri. Na mandeaca u kam roor mbuŋa mba kecapeke.
29 Disseram-lhe os seus discípulos: Eis que agora falas claramente e a tua linguagem já não é figurada e obscura.
30 Na mandeaca aia malamŋiri, u ramootmo mba digina lambirenan, na u mana opotacmo rutinan. Wanaiŋ. U reikmo u muruŋcamiŋa lamŋirenan. Ainda moca aia gainda rɨpacrinan, u Raraŋ Aetaniacap eacrenan, na u kɨprinan.”
30 Agora sabemos que conheces todas as coisas e que não necessitas que alguém te pergunte. Por isso, cremos que saíste de Deus.
31 Karica Iesusa mina kambmo gainda rutirina, “Eee, mandeaca ne rɨpacapek, ki?
31 Jesus replicou-lhes: Credes agora!...
32 Na ne warac, ra kɨpca marambuŋairi. Na ma larunandet, te, mina nenmo ootca ne ndorita auŋembca kabe, kabea taŋ mainandet. Na ne aukmo tɨkcarica aku ndo kabea eacnandet. Na aku ndo kabea mba eacitndai, wanaiŋ, Aetta ma memetmbaca aukap eacrenan.
32 Eis que vem a hora, e ela já veio, em que sereis espalhados, cada um para o seu lado, e me deixareis sozinho. Mas não estou só, porque o Pai está comigo.
33 Aintik aku toŋgorinanna, ne aukap mɨkca nikinik iro wetwet ndeac, ainda moca aku nenmo an kam ndoprina. Na an mɨnna ne gan tiacarpaikca eacrenan, ainta makukara nenmo larunandet, na nena nikinik iroara gargar ndeacraŋ. Na gan tiacarpaikna gargara aku moa irikrinan.”
33 Referi-vos essas coisas para que tenhais a paz em mim. No mundo haveis de ter aflições. Coragem! Eu venci o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.