Gálatas 4
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs NVT
1 Aintik aukna kamma gaind. Ramoot aet ian ma ndona mooŋnuoc ianap. An mooŋnuoca, mana aetta menac te, ma ndona aetna reikmo iŋmbaia ma kocnai aŋgɨnandet, na an reikca anna mananna monande. Na ma mooŋnuoc teker ndeac te, ma ndona aetna tuombta aiŋir kamnderta ramtaɨrta kirar ndeac te.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Ma ndo, mana ŋginaŋa morena ramtaɨrapa ater tekirta bubuocna kaŋgauk ndeaci taŋi mana aetta ndo baburina mɨn mbuŋ.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Na mana mɨnɨŋa gaind. Ai toco aintocna kirar. Aia mombonik tekir ndeacrina kirar, aimo gan tiacarpaikna ŋerŋgaurta gagrara ndo aina aet tekir ndeacri. Aia mina tuombta aiŋir kamnderta tɨpembta kaŋgauk ndeacrina.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Aintik Raraŋ Aetaniaca ma ndo lamŋica ŋganŋgɨrina ra ŋgoin laruatke, ma ndona mooŋnuocmo mandaca ma makɨpat. Na gan tiacarpaikna meaca manmo mɨrca, ma ramoot ndaruca Tɨp Wandɨkna kaŋgauk ndeacrina.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 Ri, aimo meikramtaɨrmo Tɨp Wandɨkna kaŋgaukca tɨki aimo mac nda oikca, aimo Raraŋ Aetaniacna mombonikca mona moca.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Mandeaca ne Raraŋ Aetaniacna mombonik teacrena. Ainda moca Raraŋ Aetaniaca ndona Nuocna Ŋeroŋ Rat mbagɨrica an Ŋeroŋmo mandaca, ma aina iroar inkar maeacreke, na ma aimo aoca aia Raraŋ Aetaniacmo gaind ŋgaca mboprena, “Abba, Ate.”
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Ainda moca u mandeaca, tuomna aiŋ kamainda mba mac mo eacitndai. Wanaiŋ! Raraŋ Aetaniaca unmo moca u mana mooŋnuoc malaruri. Na u mana mooŋnuoc ndaru te, u gaind ndamŋi, ma ndona reik laiŋga ma umo neaŋnande.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Na ne Raraŋ Aetaniacmo ŋgaua lamŋi ŋgocor ndeacri, ne gan tiacarpaikna reikmo, anmo Raraŋ Aetaniaca ndopca mina tuombta aiŋir kamnder koindara morina.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Na mandeaca, ne Raraŋ Aetaniacna inpaŋan mawatreke. Co, aku gaind mac nda ke mbopnande, Raraŋ Aetaniaca ma nena indepaŋaind mawatreke. Ainda moca ne kaina moca gan tiacarpaikna ŋerŋgaura gagrar kocorapa laiŋga wanaiŋ ndambuŋ mac nda taŋga mina tuombta aiŋir kamnder mac mona moek?
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 Memetmbaca ne ndorimo rai anikta kirarira raŋgairaŋ te, ne ndorimo karwir anikta inikna rana kirarir anikta raia raŋgairaŋ te, ne guiarta kɨdrɨkarta kirarira, raŋgairaŋ te, ne ndorimo iarir anikta kirarira raŋgairaŋna moca!
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 Ainda moca aku nena an tɨpemb kirarirna ndamŋireke, aku rugut morena! Moca an aiŋ, aku nemo moatna aiŋa mana gagamma mba laruitndai.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Ainda moca aukna Iesusa rɨpacrena laiplacar, aku nenmo toŋgorena nemo aukna kirar toc ndaruna moca, aku nemo gaindopnande. Aku ndo, aku aina Iudana tɨp wandɨk kecarica, aku mandeaca, nena kirar maeacreke. An mɨnna tɨkca ne aukmo tɨp ŋgoreac ianna mo ŋgocor.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Ne mataua lamŋirena, out ŋgoin, aku ainta roumb ianna aukmo aŋgɨca, an roumb mbuŋ tik, aku kɨpca laruca out ŋgoinna nemo an kam wembaŋ laŋ wiwitirina.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 An mɨn mbuŋa, aukna tikca gagra ŋgocor, aintik anna ndo nenmo makuk aniac neaŋga maeacreke. Ne anna moca aukmo mba kecariri, na ne aukmo mba pepereri. Wanaiŋ ŋgoin. Ne aukmo, Raraŋ Aetaniacna mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋ ian aŋgɨrina kirar. Co, ne Iesus Karais aŋgɨrina kirar ŋgoin.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 An mɨn mbuŋa, ne weperei aniac aŋgɨca aukmo toŋtoŋ ŋgoin. Aku nenmo gidik ŋgoin ndopnande. Ŋgaua, ne aukmo roumbap eacrinanna watca ne kakadmai aŋgɨca, ne auk ŋgotacna toŋtoŋ bagaraniac ŋgoin, na ne ndorita lamnikmo tarkica aukmo neaŋna mɨn, aind, co, ne tarkica aukmo otac mbe. Nena auk ŋgotacna anna mamatŋi nenanna ŋgaŋganŋgɨna mɨnna, anna mɨn. Na mandeaca nena an toŋtoŋa ten ndeacre?
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 Tida moca? Aku nenmo kam gidik ki ndopca? An kamma ndo aukmo moca aku nena puŋndamoot toc ki, ndaruapek ki, a?
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Na ne warac! An meikramtaɨra, mina nenmo wai aocrena, mina nen ŋgotacna landamŋi laiŋ kocor, wanaiŋ! Mina ndorimo nenmo wawara mo te, ne min tiŋgik ŋgotacraŋna moca.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Ne ndorimo kabena meikramtaɨrmo opotaca momona tɨp laŋna tɨpca anna mɨnɨŋa anna laŋ ecte, anna laŋ. Memetmbaca, ne aind niŋgik ndeacraŋ. Na aku nenap eacrena mɨn, ne aind niŋgikca kai toŋgo mo teac. Memetmbaca aku nenap eacrenan, co, aku nenap eac ŋgocor, ne ainta kirar niŋgikca mo eacraŋ.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Ne aukna mombonik, aku toŋgorinanna ne Iesus Karaisna kirar ŋgoin ndaru. An kakadmaica ndo aukmo moca aku gɨrgɨrap, an gɨrgɨra meaca mooŋnuoca mɨrna moreke aŋgɨrina gɨrgɨrna kirar.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Aku nenap mac eacnan, co, gan kam gargar, aku nenmo mac ŋgetrikica kam wetwet mbuŋa mac mbop mbe. Ndacpemb koind, aku mandeaca nenapmo mba mac eacitndai. Aku nena moca kakadmai bagaraniac ŋgoin. Aku mba lamŋiapeke, aku nenmo titoca moit.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Ne meikramtaɨra ndorimo Tɨp Wandɨkna kaŋgauk ndeacna morenanna, ne mandeaca, aukmo mbop, ne Tɨp Wandɨkna kamma lamŋi ŋgocor ki, a?
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Na Raraŋ Aetaniacna Timbigta Kapca gaindoprina, Abraamma nuocna mooŋnuoc mbuniŋ niŋgikap. Ianna mana tuomna aiŋ kamaindna meaca mɨrrina, na ianna mana tuomna aiŋ kamaindna meaca wanaiŋ, anna, mana meac laŋtaŋgo mɨrrina nuoc.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Na Ega, ma tuomna aiŋ kamaindna meac, na ma mɨrrina nuoca, an aia mombonik wɨt larurena kirara mɨrca larurina. Na Sara, ma tuomna aiŋ kamaindna meaca wanaiŋ, ma mɨrrina nuoc, anna Raraŋ Aetaniaca ndo babuca ma larurina nuoc.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Na kam roor ianna gan nininina inik maeacreke. An meacniŋna kam roorna mɨnɨŋa gaind, anna Raraŋ Aetaniaca meikramtaɨrap kam mbuniŋ leacrina kɨdrɨkna kirar toc. Raraŋ Aetaniaca, Egamo meikramtaɨrap kam leaca gargara moatna kirara Sainai takura tɨkca moatna. Ri, ma mana mombonikca tuombta aiŋir kamndera morena mombonikta kirar ndeacnande.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Na Ega, ma Arebia pitrik ndeacrena takur Sainai toc. An takura ma mandeaca auŋ aniac Ierusalemna kirar. An Ierusalem, ma ndona mombonik Iudanandap tɨkca, mina tuombta aiŋir kamnder mamoreke.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Karica kabena Ierusalem ianna Raraŋ Aetaniacna tamuŋna auŋ ndeacrenan, anna ma Sara toc. Ma tuomna aiŋ kamaindna meaca wanaiŋ, ma auŋ mɨnɨŋna meac maeacreke. An Ierusalemma aina aemma ande.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Raraŋ Aetaniacna Timbigta Kapca aindopatna, “U kopirina meac, u toŋtoŋ ŋgoin ndeac! U mooŋnuoca mɨrrena gɨrgɨrmo, u lamŋi ŋgocor, una nikinikca laŋ. U toŋgoca ŋapar kum te, kamb ke! Na u an meac, u laŋgoca ramootta unmo karirinan. U ramootapna meacna mombonikmo una mombonikca mananmo kunda wɨt aniac ndarunande.”
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Na ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, ne Aisakna kirar ŋgoin. Raraŋ Aetaniacna bababu ndiŋ ndarurina nuoc, Raraŋ Aetaniacna bababu mbuŋ tik, ne mana mombonik tarurina.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Karica an mooŋnuoca ma meikramtaɨr moca mooŋnuoc larurena kirara moca larurina mooŋnuoc, an mooŋnuoca kabena mooŋnuoc ianna Raraŋ Aetaniacna Ŋeroŋna gargar mbuŋ ndarurina mooŋnuocmo mo laŋa mba morinanna. Anna kirara mandeaca maeacreke.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 Na Raraŋ Aetaniacna Timbigta Kapna inik ndeacrena kamma, titocna kam ndopatna? Mana kamma gaindoprina, “An tuomna aiŋ kamaindna meacapa mana nuocmo kecari te. An tuomna aiŋ kamaindna meacna mooŋnuoc, ma kai auŋ mɨnɨŋna meacna nuoc, ndambuŋ ndeacrena reiki, kai aŋgɨ teac.” Raraŋ Aetaniacna Timbigta Kapna kamma aindoprina.
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Aintik aia Iesusa rɨpacrena laiplacar, aia lamŋirena, aia tuomna aiŋ kamaindna meacna mombonikca, wanaiŋ. Aia auŋ mɨnɨŋna meacna mombonik.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.