Apocalipse 6

Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Na aku watrinanna, Sipsip Nuoca an timbigta kapap utiŋga eacrena. Na an timbigta kapca kendelna manŋarpaik parmbaiapa mbut mbuniŋnanap, maŋtikica eacrenan, na ma anna ianmo goaratnan. Na aku waracrinanna, an reik paura eteacna watap eacrenanna, ianna mbopatna kamma anna riacna mɨtmɨt toc. Na ma gaindopatna, “U kɨp.”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Ainda moca aku mac watatke, aku os gogok ian mawatri, na man nambatta mbiraca eacrena ramootta wacramap utiŋa eacrenan. Na mina manmo runduŋa mo irikna ramoot paŋanna tɨkrena paŋanna reaca neaŋrinan, na ma runduŋ wɨtmo, mo irikrenan. Na mana aiŋa ma runduŋmo ma ruŋraŋnandet, na mana puŋnaŋgepmo ma mo irikraŋnandet.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Ri, an Sipsip Nuoca an timbigta kapna kabena kendelna manŋarpaikca maŋtikica eacrenanna, ma anna ian mac magoarat, na aku mac waracrinanna, an reik paura eteacna watap eacrenan, kabena ianna toco gaindoprina, “U kɨp.”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Na kabena ossa mac larurinan, na ma laup, na an ramootta man nambatta mbiraca eacrinanmo, mina manmo gargar maneaŋgat, na an gargara anna gan tiacarpaikna meikramtaɨrta eteac laiŋga mo ŋgocrainan, te, meikramtaɨra kabena meikramtaɨrmo, mo menacraŋnandet. Na an aiŋa mona moca bugrim aniac ianmo mina manmo maneaŋgat.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Ri, Sipsip Nuoca kabena kendelna manŋarpaikca an timbigta kapca maŋtikica eacrenanmo, kabena ian mac magoarat. Na aku waracatnanna, an reik paura eteacna watap eacrena ian tuk gaindopatna, “U kɨp.” Na aku mac watrinan, aku os mbɨkmbɨk mawatat, na man nambatta mbiracrina ramootta, ma reikta makukarta ŋgaŋganŋgɨ watna reacap eacrenan.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Na aku waracrinanna, reac ianna ramootna kam toc, ma an reik paura eteacna watapna rɨkmo ma kamb toprena, na an kamma ma gaindopatna, “U taŋca ndona aiŋa mo te, meikramtaɨra amta reikta kotetenandet. Na ra kabena opoikca meikramtaɨra aŋgɨrenan puŋga, mina wit wɨn teker ŋgoikrena, co, bali wɨn teker mbonkacmo mina oikrena. Na olip ikapa, wainmo kai mo ŋgocrai teac, an mbuŋa mina olipna tabaɨrapa, wain aŋgɨnandet.”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Ainda moca Sipsip Nuoca an paurna kendelna manŋarpaikca timbigta kapca maŋtikica eacrenanmo magoarat, na an reik paura eteacna watapnanna, an paurnanna gaindopatna, “U kɨp.”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Na aku mac wattatnanna, aku os ŋorŋor ianna mawatat. Na man nambatta mbiracrina ramootna ia Memenac. Na an memenacna taupca, ma Memenacap raŋgaica kɨprinan. Na mina maniŋmo gargar neaŋgatke, maniŋa an meikramtaɨr muruŋcamiŋmo, titaca wiwit paura monandet, te, maniŋa anna wiwit ianmo mo menacnandet. Na maniŋa an meikramtaɨrmo bugrim mbuŋa mo menacnandet, na nik wapatai aniaca mo laruca, meikramtaɨra menacnandet, na maniŋa roumbbeb anikca mo laruca meikramtaɨra an mbuŋa menacnandet, na maniŋa ganna tiacarpaikna raŋna amta ŋgoaeb ŋgorikmo mandaca taŋga, minmo mo menacnande.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Ri, Sipsip Nuoca an timbigta kapca mac aŋgɨca maŋtikica eacrena parmbaina kendelna manŋarpaikmo magoarat, na an menacrina meikramtaɨrta ŋerŋgaura gɨmbamba morena taupna kaŋgauk ndeacrenan. Na ŋgaua an meikramtaɨra Raraŋ Aetaniacna kambmo utiŋga gagrarinan, ri, mina an kambmo wiwitiatke, mina puŋnaŋgepca minmo mo menacatna.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Na an ŋerŋgaura kamb anik keca gaindopatna, “Reik muruŋcamiŋna Gagrirta Kacoot Aniac, u rat ŋgoin ndeacrena, na una tɨpemb kirarira, anna gidik ŋgoin. Kɨdrɨkar titpaik ŋgoinna aia lambiraŋna, te, u gan tiacarpaik ndeacrena meikramtaɨrta ritri waparaca moit, na u aina racaindpaikmo tumbuitta tɨkca rutit?”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Ri, mina an meacramoot kabe, kabemo tik ŋgapoik roctir gogokcara, minmo neaŋgatna. Na mina minmo gaindopatna, “Ne teker emtemma wɨk pac tɨk. Taŋi puŋnaŋgepca nena aiŋ kabena meikramtaɨrapa, Iesusa rɨpacrena laiplacarmo, mina nenmo moa menacrina tɨpna kirara minmo mo menacnandet. Na an menacna meikramtaɨrta ŋgaŋganŋgɨa Raraŋ Aetaniacmo larurinan, te, puŋnaŋgepca an ŋgaŋganŋgɨna mɨnna meikramtaɨra mo menac te, Raraŋ Aetaniaca nena racaindpaikmo rutinandet.”
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Karica Sipsip Nuoca an parmbaiapa mbut kabena kendelna manŋarpaikca timbigta kapmo, maŋtikica eacrenanmo goaratke, na aku mac watatke, numnum aniaca gan tiacarpaik ndarurinan. Na ra taŋga kocnaia koŋae lapit toc nenepuatna, ri, karwai toco taŋga racaindpaik toc, kocnaia laupacaririnan.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Ri, riac tamuŋna guiara gan tiacarpaik ŋgirikrinan, an kirara ik ŋgaŋɨn lour kabgira wat aniaca moca mina irikrina kirar.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Na riac toco an kirara mina racaepmo rukumrinanna taŋga eacrinan toc. Na taukruirapa mumutur toco, ndorita eacrena taupembmo tɨkcaririnan, na mina kabena taupca taŋrinan.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Ri, gan tiacarpaikna gagrirta ramtaɨr paŋaindapa, irembapna ramtaɨrapa, runduikta ruŋrena ramtaɨr paŋaindapa, laimnembta ramtaɨrapa, gargarapna ramtaɨrapa, tuombta aiŋir kamndera morena meikramtaɨr muruŋapa, tuombta aiŋir kamndera mo ŋgocorta meikramtaɨrap, mina muruŋa kɨpcarica taŋga waturta aurembmo mbukca iŋgorocrinan, na watur anikta taukruir roumbca eacrenanmo, anna taŋga maiŋgorocat.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Na mina waturapa taukruirmo, gaind ŋgaca aindopnandet, “Ne aimo kɨtaca aŋgɨ iŋgoroc te, an ramootta gagrirta ramoot paŋanna mbiraca eacrena taupmo aia mana inpaŋanmo mba watitndai. Te, Sipsip Nuoca ndona nikkakat aniacap, mba kɨpca aimo mo ŋgocraiitndai.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Na anna mɨnɨŋa gaind, maniŋa meikramtaɨrmo, nikkakatna Ra aniaca kɨpca marambuŋairi, na maniŋa mina opoik ŋgorikta opoikmo nda ruti neaŋna. Ainda moca mandaia ndo maniŋna gargarmo ndait, na laŋ ndeacit?”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.