Apocalipse 6
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs BKJ
1 Na aku watrinanna, Sipsip Nuoca an timbigta kapap utiŋga eacrena. Na an timbigta kapca kendelna manŋarpaik parmbaiapa mbut mbuniŋnanap, maŋtikica eacrenan, na ma anna ianmo goaratnan. Na aku waracrinanna, an reik paura eteacna watap eacrenanna, ianna mbopatna kamma anna riacna mɨtmɨt toc. Na ma gaindopatna, “U kɨp.”
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Ainda moca aku mac watatke, aku os gogok ian mawatri, na man nambatta mbiraca eacrena ramootta wacramap utiŋa eacrenan. Na mina manmo runduŋa mo irikna ramoot paŋanna tɨkrena paŋanna reaca neaŋrinan, na ma runduŋ wɨtmo, mo irikrenan. Na mana aiŋa ma runduŋmo ma ruŋraŋnandet, na mana puŋnaŋgepmo ma mo irikraŋnandet.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Ri, an Sipsip Nuoca an timbigta kapna kabena kendelna manŋarpaikca maŋtikica eacrenanna, ma anna ian mac magoarat, na aku mac waracrinanna, an reik paura eteacna watap eacrenan, kabena ianna toco gaindoprina, “U kɨp.”
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Na kabena ossa mac larurinan, na ma laup, na an ramootta man nambatta mbiraca eacrinanmo, mina manmo gargar maneaŋgat, na an gargara anna gan tiacarpaikna meikramtaɨrta eteac laiŋga mo ŋgocrainan, te, meikramtaɨra kabena meikramtaɨrmo, mo menacraŋnandet. Na an aiŋa mona moca bugrim aniac ianmo mina manmo maneaŋgat.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ri, Sipsip Nuoca kabena kendelna manŋarpaikca an timbigta kapca maŋtikica eacrenanmo, kabena ian mac magoarat. Na aku waracatnanna, an reik paura eteacna watap eacrena ian tuk gaindopatna, “U kɨp.” Na aku mac watrinan, aku os mbɨkmbɨk mawatat, na man nambatta mbiracrina ramootta, ma reikta makukarta ŋgaŋganŋgɨ watna reacap eacrenan.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Na aku waracrinanna, reac ianna ramootna kam toc, ma an reik paura eteacna watapna rɨkmo ma kamb toprena, na an kamma ma gaindopatna, “U taŋca ndona aiŋa mo te, meikramtaɨra amta reikta kotetenandet. Na ra kabena opoikca meikramtaɨra aŋgɨrenan puŋga, mina wit wɨn teker ŋgoikrena, co, bali wɨn teker mbonkacmo mina oikrena. Na olip ikapa, wainmo kai mo ŋgocrai teac, an mbuŋa mina olipna tabaɨrapa, wain aŋgɨnandet.”
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Ainda moca Sipsip Nuoca an paurna kendelna manŋarpaikca timbigta kapca maŋtikica eacrenanmo magoarat, na an reik paura eteacna watapnanna, an paurnanna gaindopatna, “U kɨp.”
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Na aku mac wattatnanna, aku os ŋorŋor ianna mawatat. Na man nambatta mbiracrina ramootna ia Memenac. Na an memenacna taupca, ma Memenacap raŋgaica kɨprinan. Na mina maniŋmo gargar neaŋgatke, maniŋa an meikramtaɨr muruŋcamiŋmo, titaca wiwit paura monandet, te, maniŋa anna wiwit ianmo mo menacnandet. Na maniŋa an meikramtaɨrmo bugrim mbuŋa mo menacnandet, na nik wapatai aniaca mo laruca, meikramtaɨra menacnandet, na maniŋa roumbbeb anikca mo laruca meikramtaɨra an mbuŋa menacnandet, na maniŋa ganna tiacarpaikna raŋna amta ŋgoaeb ŋgorikmo mandaca taŋga, minmo mo menacnande.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Ri, Sipsip Nuoca an timbigta kapca mac aŋgɨca maŋtikica eacrena parmbaina kendelna manŋarpaikmo magoarat, na an menacrina meikramtaɨrta ŋerŋgaura gɨmbamba morena taupna kaŋgauk ndeacrenan. Na ŋgaua an meikramtaɨra Raraŋ Aetaniacna kambmo utiŋga gagrarinan, ri, mina an kambmo wiwitiatke, mina puŋnaŋgepca minmo mo menacatna.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Na an ŋerŋgaura kamb anik keca gaindopatna, “Reik muruŋcamiŋna Gagrirta Kacoot Aniac, u rat ŋgoin ndeacrena, na una tɨpemb kirarira, anna gidik ŋgoin. Kɨdrɨkar titpaik ŋgoinna aia lambiraŋna, te, u gan tiacarpaik ndeacrena meikramtaɨrta ritri waparaca moit, na u aina racaindpaikmo tumbuitta tɨkca rutit?”
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Ri, mina an meacramoot kabe, kabemo tik ŋgapoik roctir gogokcara, minmo neaŋgatna. Na mina minmo gaindopatna, “Ne teker emtemma wɨk pac tɨk. Taŋi puŋnaŋgepca nena aiŋ kabena meikramtaɨrapa, Iesusa rɨpacrena laiplacarmo, mina nenmo moa menacrina tɨpna kirara minmo mo menacnandet. Na an menacna meikramtaɨrta ŋgaŋganŋgɨa Raraŋ Aetaniacmo larurinan, te, puŋnaŋgepca an ŋgaŋganŋgɨna mɨnna meikramtaɨra mo menac te, Raraŋ Aetaniaca nena racaindpaikmo rutinandet.”
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Karica Sipsip Nuoca an parmbaiapa mbut kabena kendelna manŋarpaikca timbigta kapmo, maŋtikica eacrenanmo goaratke, na aku mac watatke, numnum aniaca gan tiacarpaik ndarurinan. Na ra taŋga kocnaia koŋae lapit toc nenepuatna, ri, karwai toco taŋga racaindpaik toc, kocnaia laupacaririnan.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Ri, riac tamuŋna guiara gan tiacarpaik ŋgirikrinan, an kirara ik ŋgaŋɨn lour kabgira wat aniaca moca mina irikrina kirar.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Na riac toco an kirara mina racaepmo rukumrinanna taŋga eacrinan toc. Na taukruirapa mumutur toco, ndorita eacrena taupembmo tɨkcaririnan, na mina kabena taupca taŋrinan.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Ri, gan tiacarpaikna gagrirta ramtaɨr paŋaindapa, irembapna ramtaɨrapa, runduikta ruŋrena ramtaɨr paŋaindapa, laimnembta ramtaɨrapa, gargarapna ramtaɨrapa, tuombta aiŋir kamndera morena meikramtaɨr muruŋapa, tuombta aiŋir kamndera mo ŋgocorta meikramtaɨrap, mina muruŋa kɨpcarica taŋga waturta aurembmo mbukca iŋgorocrinan, na watur anikta taukruir roumbca eacrenanmo, anna taŋga maiŋgorocat.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Na mina waturapa taukruirmo, gaind ŋgaca aindopnandet, “Ne aimo kɨtaca aŋgɨ iŋgoroc te, an ramootta gagrirta ramoot paŋanna mbiraca eacrena taupmo aia mana inpaŋanmo mba watitndai. Te, Sipsip Nuoca ndona nikkakat aniacap, mba kɨpca aimo mo ŋgocraiitndai.
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Na anna mɨnɨŋa gaind, maniŋa meikramtaɨrmo, nikkakatna Ra aniaca kɨpca marambuŋairi, na maniŋa mina opoik ŋgorikta opoikmo nda ruti neaŋna. Ainda moca mandaia ndo maniŋna gargarmo ndait, na laŋ ndeacit?”
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.