Apocalipse 16
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs VC
1 Karica aku waracrinanna, ramoot ianna kamma Raraŋ Aetaniacna Kac ndiŋa larurinan. Na ma an parmbaiapa mbut mbuniŋna mbaiŋna aiŋa morena ŋerŋgaurmo kam aniaca keca gaindopatna, “Ne an parmbaiapa mbut mbuniŋna tuoŋgour anikca Raraŋ Aetaniacna nikkakatapnanmo, aŋgɨca gan tiacarpaikca ruŋki irik.”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Na outna mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa taŋga ndona tuoŋ aniacmo gan tiacarpaikmo ruŋkiatna. Ri, titocna kaina pitir gagrar anikca an raŋna amna ŋgoaem kunna raŋgairena meikramtaɨrapa, mana ŋgagatracapnanapa, mana ndamo mbendeirenanmo, larurinan.Outna mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa taŋga ndona tuoŋ aniacmo gan tiacarpaikmo ruŋkiatna|src="HK035a.tif" size="col" copy="Knowles" ref="16.2"
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Karica kabena mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa ndona tuoŋ aniacmo macait nambat maruŋkiat. Na macaitta menacrina ramootna racaindpaikna kirar toc ndarurina. Na an macait inikna eteacna watapna reikca muruŋa menacrinan.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Na kabena mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa ma ndona tuoŋ aniacmo gom anikapa, ocikmerapa, namrembapa, auremb puikca puik larurenanmo ruŋkirina. Na an puikca muruŋa uriraca racaindpaik ndarurinan.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Na aku waracrinanna, puikca raupŋirina mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa gaindopatna, “Raraŋ Aetaniac, u mandeaca eacrenan, na atu ŋgoinna u eacrinan. Na una tɨpemb kirarira wandoik laiŋ, na u rat ŋgoin. Ainda moca u an reikta tɨpemb kirarirmo u ritririnan.
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Na an meikramtaɨra una rambca morena ramtaɨrapa, una meikramtaɨrmo mina, minmo mo menacrinan, na mina racaindpaikca kactacrinan. Aintik u an meikramtaɨrta racaindpaikmo, neaŋa mina am. Na an racaindpaikca mina ambrinanna, anna mina tɨpemb ŋgorikca mina morinanna, anna wandoŋ ŋgoinna rurutirinan.”
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Na aku waracrinanna, gɨmbamba morena taupca gainda aca gaindoprina, “Kacoot, u Raraŋ Aetaniac, u Gargar Muruŋapnan. Na u meikramtaɨrta tɨpemb kirarirmo ritri waparaca morena, na anna gidik. Na una ritri waparaca ma gidik, na ma wandoŋ ŋgoin.”
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Na kabena mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa ndona tuoŋ aniacmo ra nambatta ruŋkirina, ri, Raraŋ Aetaniaca rana tacna owaimo wattacarica ma gargara laruca meikramtaɨrmo rotacrina.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Na an rana tac aniaca ma owai ŋgoin, na an meikramtaɨrmo matau ŋgoinna rotacrinan. Ri, mina Raraŋ Aetaniacna imo, peperena kamb ŋgorik toprina. Na anna Raraŋ Aetaniaca ma minmo larurena reikta raupŋina gargarap. Na mina iroar inkarmo mba ŋgetrikica mana i aniacmo aŋgɨ ŋgeprinan.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Na kabena mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa, ndona tuoŋ aniacmo an raŋna amna ŋgoaem kunna gagrirta ramoot paŋanna mbiracrena taup nambatmo, ruŋkirina. Na neaupa an raŋna amna ŋgoaem kunna gargarna kaŋgaukca eacrena meikramtaɨrmo larurinan. Ri, an gɨgɨrara mina aŋgɨrinanna, minmo ŋgoreac ŋgoinna larurinan. Ainda moca mina ndorita mimarmo memetmbaca wirinan.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Aintik mina ndorita tikembmo larurina gɨgɨrarapa, pitirta ndamŋirinan tik, mina tamuŋna auŋna Raraŋ Aetaniacmo peperena kamb ŋgorik toprina. Na mina morena tɨpemb ŋgorikca, mina ndorita iroar inkarmo mba ŋgetrikica iŋ neaŋgatke.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Karica kabena mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa ndona tuoŋ aniacmo, Iuperetis gom aniacmo ruŋkirina. Ainda moca pukca kocnaia gagrarinan, te, ra gagambaina waŋ ndiŋa kɨpekna gagrirta ramtaɨr paŋaindta taupmo kocronandet.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Na aku watrinanna, kep tocna ŋerŋgaur ŋgorik mbonkaca larurina, mina ianna an nduop aniacna up ndiŋa larurenan, na ianna raŋna amna ŋgoaem kunna up ndiŋa larurenan, na ianna paparuna ramma morena ramootna, up ndiŋa larurinan.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Na an ŋerŋgaur ŋgorik mbonkac toco ainta ŋgagatraca morenan, na mina gan tiacarpaikna pitrikarta gagrirta ramtaɨr paŋaind ndambuŋa tamtamma taŋrina. Na mina toŋgorinanna, mina an gagrirta ramtaɨr paŋaindmo, moa mina ndorita lapoca ruŋrena ramtaɨrmo aŋgɨca tumbunna tɨkna. Te, an ra aniaca Raraŋ Aetaniaca Ma Gargar Muruŋapnan, ma meikramtaɨrmo ritri waparaca mona an ra, ma minap runduŋa monandet.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 — ausente —
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 — ausente —
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Karica an mamaina mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa ndona tuoŋ aniacmo riac tamuŋa ruŋkirina. Ri, Raraŋ Aetaniacna Kacna inikca, ramoot ianna kam aniaca Raraŋ Aetaniacna gagrirta ramoot paŋanna mbibiracna taup ndiŋa laruca gaind ŋgaca mbopatna, “Mandeaca ma mamaiek.”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Ainda moca weperaca tamtamma metacatna, na mɨtmɨt anikca larurinan, na riaca keatke, numnum aniaca larurinan. Na an numnumma aniac ŋgoin, na ainta numnumma atua gan tiacarpaikna meikramtaɨrmo memetmbaca mba larurenan.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Ainda moca an auŋ aniac Babilonna, ma tɨpemb mbonkaca titacrinan, na auŋemb anikta pitrik waŋgora muruŋa kocnaia ŋgocrairinan. Ri, Raraŋ Aetaniaca Babilon auŋ aniacna tɨpna kirarna ndamŋica, ma Babilonmo moca ndona wain kab mbuŋa ambrinan. Na anna Raraŋ Aetaniacna nikkakat aniac ŋgoinna wain puk.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Na mumutura muruŋa kɨpcarica mataŋgat, na taukruirca ianna mba eacatke.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Na riac tamuŋa ais pukca watur lour anikta kirar toco rapacatna, na mana makukca 50na mɨnna kilogeremna mɨn. Na an ais pukca watur lour anikta kirar toca rapacrinanna, ma riac tamuŋ ndiŋa irikca meikramtaɨr tambat irikca, minmo ŋgoreac ŋgoinna morinan. Ainda moca mina Raraŋ Aetaniacmo peperena kamb ŋgorik toprinan, ma minmo an ais pukna watur lour anikta kirar toca rapacrinanmo mbagɨrica kɨpca minmo mo ŋgocrairinan.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.