Apocalipse 14

Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na aku mac wattatnanna, Sipsip Nuoca Takur Saionna wɨtɨkca eacrena, na meikramtaɨrta ŋgaŋganŋgɨa 144,000na mɨnna manap wɨtɨkca eacrena. Na mana iapa mana Aetna ia Raraŋ Aetaniaca mina ŋgopaŋainda tirca eacrena.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Na aku waracrinanna, mɨtmɨt ianna tamuŋna auŋ ndiŋa kɨprinan, na ma macait ururuna mɨtmɨt aniacapa, riaca morena mɨtmɨtna kirar toc. Na an mɨtmɨta aku waracrinanna, anna ŋap ŋgumbrena ramootta ndona ŋap ŋgumbrena gitamo pirena, na ma mɨtmɨtta morena kirar toc.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Na an meikramtaɨra Raraŋ Aetaniacna gagrirta ramoot paŋanna mbiracrena taupna outta wɨtɨkca eacrenanapa, an eteacna watapna reik paurna lamnikapa ramtaɨr paŋaindta outta wɨtɨkca eacrenan, na mina ŋap ŋgam ianna umbrinan. Na an 144,000na mɨnna meikramtaɨra Raraŋ Aetaniaca minmo, gan tiacarpaikna meikramtaɨrta rɨkca tɨkca mac nda oikatnan, na min tiŋgikca an ŋap ŋgumna landamŋi aŋgɨna mɨn. Na kabena meikramtaɨra an ŋap ŋgumna landamŋi aŋgɨna mɨnna wanaiŋ.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Na an ramtaɨrpaikca, mina meikpitikapmo meacramootna tɨpca mba morenan. Na mina wandoŋ ratta eacrenan. Na titocna taupembca Sipsip Nuoca taŋna mo te, mitoco mana raŋgaica taŋrena. Na Raraŋ Aetaniaca an ramtaɨrmo gan tiacarpaikna meikramtaɨrta rɨkca tɨkca mac nda oikrinan. Na Raraŋ Aetaniaca minmo out ŋgoinna mac nda aŋgɨca eacrena ramtaɨr, te, mina mana wiwit ŋgoinnanapa, Sipsip Nuocnan ndeacnandet.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Na mina paparuna kambca mba mboprenan. Wanaiŋ. Na an ramtaɨrpaikca mina wandoik ratar koind teacrenan.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Karica aku mac wattatnanna, kabena mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋ ian tukca, riacna rɨkca raica mataŋri. Na ma Raraŋ Aetaniacna iarwarna eteacna kam wembaŋ laŋap, na ma gan tiacarpaikca eacrena meikramtaɨrmo gan kam wembaŋ laŋa wiwitina aiŋap. Na ma an kam wembaŋ laŋmo, gan tiacarpaikna pitrik waŋgorapa, barerapa, titocna auŋna kambapa, titocna tikna meikramtaɨrapmo wiwitina.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Na ma kam aniac mbuŋa gaind ŋgaca aindopatna, “Raraŋ Aetaniacna meikramtaɨr muruŋcamiŋmo, ritri waparaca momona kɨdrɨkca kɨpca malaruri. Ainda moca ne manmo nanambica mana i aniacmo aŋgɨ ŋgepraŋ. Na ne Raraŋ Aetaniacmo tutpemb rɨmbɨtca manmo mbendeiraŋ, ma gan tiacarpaikapa, riacapa, macaitapa auremb puikca morinan.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ri, kabena mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋ ian tukca an outnanna raŋgaica makɨpat. Na an mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa aindopatna, “Auŋ aniac Babilonna ma ŋgocrairinan! Na anna gidik, ma kocnaia maŋgocrairina! Na an auŋ aniac Babilonna ndo moca gan tiacarpaikna pitrik waŋna meikramtaɨra, muruŋa mana meacramootna kaŋtertaapna tɨp kirara raŋgairinan. Na mana kirara ma minmo wain puk gargar neaŋa ambrinan toc.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Ri, kabena mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa, an outta larurina mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋ mbuniŋa raŋgaica larurinan. Na an mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa kam aniac mbuŋa aind ŋgaca mbopatna, “Ramoot ianna an raŋna amna ŋgoaem kunmo tutup rɨmbɨtca mbendei te, co, mana ndamo mbendei te, co, mana ŋgagatraca ndona ŋgopaŋanna tir te, co, ndona para tir te,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 ma ainta wain pukca amnandet. Na an wain pukca anna Raraŋ Aetaniacna nikkakat. Na ma an wain pukmo pukap mba kuriitndai. Wanaiŋ. Ma ndona nikkakatmo nda rutina tɨp ŋgoreacna kab mbuŋa ruŋkica an ramootta amnandet. Te, Raraŋ Aetaniacna mbaiŋna aiŋa morena ŋerŋgaur ratarta lamnikapa Sipsip Nuocna lamnɨaca an ramootta ma gɨrgɨr ŋgoreaca tacapa waturta tac mbuŋa aŋgɨnandet.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Te, an tactuora an tac ndiŋ ndarurinanna, minmo gɨgɨrara neaŋrenanna, ma memetmbaca iarwara garaŋnandet. Na an meikramtaɨra an raŋna amna ŋgoaem kunapa, mana ndamo tutpemb rɨmbɨtca mbendeirenanapa, mana ŋgagatracna imo aŋgɨrinanna, mina mouŋapa ramo wɨkca mba aŋgɨitndai.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Na an kɨdrɨkca an tɨpna kirara laru te, Raraŋ Aetaniacna meikramtaɨra gagraca eac, na anna an meikramtaɨra mana mboprena kambca mataua raŋgairenanapa, Iesusna rɨtɨpacmo utiŋrenan.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Na aku mac waracrinanna, ramoot ianna kamma aca aindoprinan, “U an kambmo gainda tir, mandeacapa iŋmbaina kɨdrɨkna mɨn, meikramtaɨra Kacootmo rɨpacrenan, na menacrinan, mina toŋgonandet.” Na Ŋeroŋ Rat toco aindoprinan, “Mina gidik ŋgoinna toŋgonandet. An kɨdrɨkca mina an aiŋ gɨrgɨra morinanna, mina tɨkcarica mina wɨk tɨknandet. Na mina wanaiŋa mba taŋitndai. Wanaiŋ. An tɨpemb kirarir laiŋga mina morinan, anna minap taŋrinan.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Na aku mac wattatnanna, aku riacna wawɨrir gogok ian mawatat, na Ramootna Nuocna kirar tocna ramootta anna mbiraca eacrena. Na mana paŋanna ma ramoot paŋanna tɨkrena golna reaca tɨkca eacrena, na mana para ma rim wɨrwɨr ŋgoinna utiŋga eacrena.Rim tocna reac|src="L Pate 01 .tif" size="col" copy="Lindy Pate" ref="14.14"
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ri, kabena mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋ ianna Raraŋ Aetaniacna Kac ndiŋa larurinan. Na ma an wawɨrirpaik ndeacrena ramootmo, kam aniac mbuŋa gaind ŋgaca mbopatna, “U ndona an rim aŋgɨca amta reikmo wacna. Gan tiacarpaikna amta reikca ruca mamairi, aintik mandeaca an amta reik wacna mɨn matɨkri.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ainda moca an ramootta riacna wawɨra mbiraca eacrenanna, ma ndona rim wɨrwɨra aŋgɨca ma gan tiacarpaikna amta reikca ruca eacrenanmo wacrina.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ri, kabena mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋ ianna, Raraŋ Aetaniacna tamuŋna auŋna Kacmo tɨkcarica larurinan. Na ma toco rim wɨrwɨr ŋgoinna utiŋrinan.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Na kabena mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋ ian toco, an gɨmbamba morena taup tɨkcarica kɨprina, na ma tac raupŋina gargarap. Ri, ma an mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa rim wɨrwɨr ŋgoinna utiŋga eacrenanmo, kam aniac mbuŋa aca gaindopatna, “Gan tiacarpaikna wain ŋgatɨkna loora tauŋparta loura ruca mamairi, aintik u ndona an rim wɨrwɨr ŋgoinmo aŋgɨca gan tiacarpaikna wain ŋgatɨkna lourmo kataca tumbun kabea ŋgaupa punica eac.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Ainda moca an mbaiŋna aiŋa morena ŋeroŋa ndona rim wɨrwɨr ŋgoin aŋgɨca ma gan tiacarpaikna wain ŋgatɨkna tauŋparta lourmo katacrinan, naaŋgɨca tumbunna tikrinan. Ri, ma an wain ŋgatɨkna lourmo, wainna mo larurena reacna inikca tɨkrinan, te, mina an wainar lourmo kɨtac wɨtɨkca wainna pukca larunan. Na anna Raraŋ Aetaniacna nikkatta wandacrinan.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Ainda moca mina an wain ŋgatɨkna lourmo kɨtac wɨtɨkrena reaca, auŋ aniacmo raekmbaia eacrenanmo, wain ŋgatɨkna lourmo anna tɨkca kɨtaca wɨtɨkrena. Ri, racaindpaikca an reac ndiŋa laruca ootta irikca taŋga tiacarpaikmo 300 kilomitana mɨnna kɨtacrinan. Na mana gagaca ma taŋga osna upa leacrena ŋgatɨkna reacna mɨn.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.