2 Coríntios 8
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs ARIB
1 Na ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, aia nenmo mbopca mawaracek, Raraŋ Aetaniacna morena tɨpna kirarirmo, ma Iesusna rɨtɨpaikta meikramtaɨrta tumnambca Masedoniana pitrik waŋna inik ndeacrenanmo, kadmaica ma minmo otacatna.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus que foi dada às igrejas da Macedônia;
2 Na Masedonianandmo makuk bagaraniaca minmo laruatna, anna mina iroar inkara towaiatna. Na an mɨnna mina reik kocor koind ndeacrina. Na anmo mina mindacniŋna moca, mina toŋtoŋ aniacap eacrina. Aintik mina ndorita rɨpacrena laiplacar ndeid ŋgotacna ndamŋica mina kitukndukar wɨt anikapa ainta reik aŋgɨra ŋgobaca mina neaŋna moca.
2 como, em muita prova de tribulação, a abundância do seu gozo e sua profunda pobreza abundaram em riquezas da sua generosidade.
3 Na aku matau mbop waekena mamoek, mina ndorita toŋtoŋa raŋgaica an kitukndukca neaŋrina. Na mina ndorita reikta ŋgaŋganŋgɨna toŋtoŋna mɨn mbuŋa mina neaŋrena. Na mina an reikmo kunda, mina kabena reikmo mbat mac tɨkca minmo moa kunda neaŋrina.
3 Porque, dou-lhes testemunho de que, segundo as suas posses, e ainda acima das suas posses, deram voluntariamente,
4 Na mina gagrarina, aimo ndorimo watcarica mina Iesusna rɨtɨpaikta meikramtaɨrta tumnambta ndeida, mbukca minap tɨkca aiŋa moca Raraŋ Aetaniacna Iudia ndeacrena meikramtaɨrmo otacna moca kam gargar ndopatna.
4 pedindo-nos, com muito encarecimento, o privilégio de participarem deste serviço a favor dos santos;
5 Na ŋgaua aia aind ndamŋiatna. Mina aimo kitukndukar niŋgikca neaŋnande. Na mina ainda mba moatke. Wanaiŋ. Outta mina ndorimo Kacootta neaŋgatna, na mina Raraŋ Aetaniacna toŋtoŋa raŋgaica mitoco ndorimo aia neaŋgatna. Na an tɨpna kirar minanna, anmo kunda tamuŋmbai.
5 e não somente fizeram como nós esperávamos, mas primeiramente a si mesmos se deram ao Senhor, e a nós pela vontade de Deus;
6 Na ŋgaua Taitusa kakadmaina opotacna aiŋmo nena rɨkca tɨkca aŋgɨra ŋgepatna. Aintik aia manmo gagraca mambopat, ma an aiŋmo moi korwina.
6 de maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também completasse entre vós ainda esta graça.
7 Na an reikca muruŋa ne anna morenanna, an tɨpna kirara anna laŋ laŋ ŋgoin. Na ne Raraŋ Aetaniacmo matau rɨpacrena, na ne mataua rɨpaca gagrarena, na ne rɨtɨpacna kam ndopna aiŋmo gargara morena. Na ne landamŋi wɨtap, na ne Raraŋ Aetaniacna aiŋa mona tik ŋgeprena. Ainda moca ne aina kambmo waraca, na ne kabena meikramtaɨrmo matŋirena. Anna laŋ, mandeaca aintocna kirar ŋgoinna ne an kakadmaina opotacna aiŋ motocmo aind ŋgoinna gagraca moraŋ.
7 Ora, assim como abundais em tudo: em fé, em palavra, em ciência, em todo o zelo, no vosso amor para conosco, vede que também nesta graça abundeis.
8 Anna gaind, aku nenmo anna raŋgaina kam gargara mba mbopri, wanaiŋ. Aku nenmo kam landamŋi niŋgikca an ndoprena, meikramtaɨr ndeida mina iroar inkara an aiŋa matau mona tik ŋgeprena, na an kirara aku nena towairena. Anna aimo garacna, nena kabena meikramtaɨrmo matŋirenanna, anna reac gidik ŋgoin.
8 Não digo isto como quem manda, mas para provar, mediante o zelo de outros, a sinceridade de vosso amor;
9 Na aina Kacoot Iesus Karaisna kakadmai mananmo, ne lamŋia mairina. Na ma reik wɨt anikapna ramoot, na ma reik kocorta ramootna kirar toc ndarurina, ri, ma nenmo otaca, na ne reik wɨt anik aŋgɨnande.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre, para que pela sua pobreza fôsseis enriquecidos.
10 Na mandeaca aku ndona iromo, aku nenmo tɨk larunandet, na nenmo an kitukndukar ŋgobacrena aiŋa mona. Na gan maiapekna iar, ne an aiŋa aŋgɨra moa ŋgeprina. Na nena an aiŋa momona toŋtoŋa aniac ŋgoin.
10 E nisto dou o meu parecer; pois isto vos convém a vós que primeiro começastes, desde o ano passado, não só a participar mas também a querer;
11 Na mandeaca anna laŋ, ne gagraca an aiŋa ŋaŋari moi korwina. Na ŋgaua nena iroara an aiŋa mona ŋgeprena, na aintocna kirara, mandeaca ne aintocna kirara tawina moi korwina, an ndorita reikta ŋgaŋganŋgɨna mɨn mbuŋ.
11 agora, pois, levai a termo a obra, para que, assim como houve a prontidão no querer, haja também o cumprir segundo o que tendes.
12 Na ramootta reik wɨt neaŋna toŋtoŋ aniacap eac te, Raraŋ Aetaniac ma aŋgɨna toŋgorena. Na Raraŋ Aetaniac, ma lamŋirena, an ramoot kabe kabea, neaŋ ndoprina mɨnna reikmo, ma an reikmo ma aŋgɨnandet. Na ma an reik kocorta ramootna ritri waparaca ma an nake mba moitndai.
12 Porque, se há prontidão de vontade, é aceitável segundo o que alguém tem, e não segundo o que não tem.
13 Ainda moca aku gainda mba mbopri, ne makukar mbukna, te, mina ndeida laiŋ ndeacna. Wanaiŋ. Aku toŋgorinanna aia muruŋa an mɨn kabe ŋgoinna tɨpemb kirarira kabena meikramtaɨrmo mona.
13 Pois digo isto não para que haja alívio para outros e aperto para vós,
14 Na gan mandeacna mɨnna ne reik wɨt anik koindap eacrena, na ne an reik ndeidmo an matpirina, meikramtaɨrmo otacna mɨn. Na iŋmbaia ne matpi te, na mina reik wɨtap eac te, mina nen ŋgotacna reikca mina nenmo otacnande. Aintik ne muruŋcamiŋa an tɨp kirar kabea moca ne muruŋcamiŋa eteac laŋ ndeacnande.
14 mas para que haja igualdade, suprindo, neste tempo presente, na vossa abundância a falta dos outros, para que também a abundância deles venha a suprir a vossa falta, e assim haja igualdade;
15 Na anna Raraŋ Aetaniacna timbigta kap mboprina kamna kirar, “Ramootta amna reac menamo wɨt naaŋgɨrinan, an amna reaca manmo mba kundri. Na ramootta mbatepniŋ naaŋgɨrinan, man ndambuŋa mba matpiitndai.”
15 como está escrito: Ao que muito colheu, não sobrou; e ao que pouco colheu, não faltou.
16 Aintik aku Raraŋ Aetaniacmo kam laŋ neaŋrina, ma Taitusna iro inikmo moa ŋgeprina, na ma aina irona kirar. Na ma toco, nen ŋgotacna toŋtoŋ bagaraniac ŋgoin.
16 Mas, graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por vós;
17 Na aia manmo nen ndambuŋa mac nda taŋna digirinan, na ma toŋgorina. Na ma aina kamma waraca raŋgairina. Na ma toco, an aiŋna toŋtoŋ aniac ŋgoin, aintik ma ndona toŋtoŋ mbuŋa nen ndambuŋ nakɨpatna.
17 pois, com efeito, aceitou a nossa exortação; mas sendo sobremodo zeloso, foi por sua própria vontade que partiu para vós.
18 Na aia manmo ndorita Iesusa rɨpacrena laiplacarta ianap mbagɨrica kɨpatna. Na an Iesusna rɨtɨpaikta meikramtaɨrta tumnambta inikmo, ma kam wembaŋ laŋ wiwitina, aiŋna iapna Iesusa rɨpacrena laiplacarta ian.
18 E juntamente com ele enviamos o irmão cujo louvor no evangelho se tem espalhado por todas as igrejas;
19 Na an aiŋ niŋgikca wanaiŋ. Na Iesusna rɨtɨpaikta meikramtaɨrta tumnambca, manmo larapaca ma aiap taŋca, ai ŋgotaca an kakadmaina opotacna aiŋa mona moca. Na aia an aiŋa moca Kacootna i aniac aŋgɨri ŋgepna, te, meikramtaɨrmo wandaca mina lamŋina, aina iro inikca an aiŋa momona toŋtoŋa ŋgeprena.
19 e não só isto, mas também foi escolhido pelas igrejas para ser nosso companheiro de viagem no tocante a esta graça que por nós é ministrada para glória do Senhor e para provar a nossa boa vontade;
20 Na wanaiŋ naaŋgɨrina opotac laŋna aiŋa meikramtaɨra aimo neaŋrinanmo, ramoot ianna aina an raupŋirena tɨp kirarmo, kam ŋgoreaca kai mbop teac. Na aia anna mba toŋgorenan. Aintik ne an kakamo mbagɨrica ma aiap kɨprina.
20 assim evitando que alguém nos censure com referência a esta abundância, que por nós é ministrada;
21 Na aia tɨp kirar laŋ niŋgikca mona landamŋiap eacrena, na Kacootna lamnɨac niŋgik mbuŋa mba moatna, wanaiŋ. Aia meikramtaɨrta lamnik toco aia an tɨp kirar laŋmo moatna.
21 pois zelamos o que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens.
22 Na aia ndorita kabena kaka ianmo mbagɨrica ma maniŋap kɨpatna. Na oit wɨtca aia manmo aiŋir wɨtna iro, iro towaica, aia watrina ma an aiŋira mona gargara mɨn. Ainda moca ma lamŋirena, ne tɨpemb kirarir laiŋ tiŋgikca morenan. Aintik mandeaca ma an aiŋmo morenanna ma toŋtoŋ aniacap.
22 Com eles enviamos também outro nosso irmão, o qual muitas vezes e em muitas coisas já experimentamos ser zeloso, mas agora muito mais zeloso ainda pela muita confiança que vós tem.
23 Na Taitusmo ne manmo gaind ndamŋiatna. Ma aukna urum ndamoot, na aukna aiŋ kabena ramoot, na aŋga nen ŋgotacna aiŋa morena. Na aina Iesusa rɨpacrena laplacauniŋmo, ne gaind ŋgoinna matau lamŋi. Maniŋa Iesusna rɨtɨpaikta meikramtaɨrta tumnambta aiŋna ramootniŋa moca eacrena. Na maniŋa ndoniŋna aiŋ mbuŋa Karaisna i aniac aŋgɨra ŋgeprena.
23 Quanto a Tito, ele é meu companheiro e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas, glória de Cristo.
24 Na anna laŋ, ne an tɨpemb kirarir laiŋmo an ramtaɨrmo mo. Na ne ainda mo te, Iesusna rɨtɨpaikta meikramtaɨrta tumnambca, mina lamŋi rapacnande, nena kabena meikramtaɨrmo mamatŋia morena tɨpna kirara mina lamŋinande, ainda moca aia nena aiŋna moca nena imo aŋgɨ ŋgeprenan.
24 Portanto mostrai para com eles, perante a face das igrejas, a prova do vosso amor, e da nossa glória a vosso respeito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.