2 Coríntios 7

Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Na min ne aukna aikor koind, aia an Raraŋ Aetaniacna babuatna bababuara aia aŋgɨra mamairi. Aintik aia ndorita tikembta tɨpemb kirarir ŋgorik teacrena patiŋapa, ndorita ŋerŋgaur teacrena patiŋmo muruŋcamiŋmo mo kecarica, na Raraŋ Aetaniacna lamnɨacmo aia muruŋa ŋgaib taruna. Na aia Raraŋ Aetaniacna rugut moca, tɨp kirar rat gidik, gidik ŋgoinmo memetmbaca raŋgairaŋ.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Na ne aimo ndorita nikinik iroarmo aia neaŋ. Na aia ramoot ianmo tɨp ŋgoreac ianna mba morenanna. Na aia ianmo moi ŋgocrai ŋgocor. Na aia ramoot ianmo paruca mana reac ianna aŋgɨ ŋgocor.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Na aku nenmo outna mbopatna kamma aku nena ritri waparaca mo nake mba mbopatke, wanaiŋ. Aku gaindopatna. Aia ndorita nikinik iroarmo aia nena neaŋgatna. Aintik ne menac te, laŋ ai toco nenap menacnande. Na ne eteacna wat aŋgɨ te, laŋ ai toco nenap an eteacna wat aŋgɨnande.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Na aku nenmo wandoŋ gidik ŋgoin mambopek, na aku nenmo rɨpacrena. Na aku nena toŋtoŋ bagaraniac ŋgoin. Na an makukara aimo larurenan, aku nena ndamŋirena, na anna ndo aukna iromo moca aku wetwet laŋan ŋgoin ndeacrena, na aku toŋtoŋ aniac ŋgoin.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Na ŋgaua aia Masedonia eacri, na an toco aina tikembca emtemma wɨk emtem aŋgɨ ŋgocor. Wanaiŋ. Na titoc, titocna makukara aimo larurina. Na meikramtaɨra aimo ipuŋreke, na aia ndorita iroar inkar puŋga rugut morina.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Na Raraŋ Aetaniac ma meikramtaɨra makukarap eacrenanmo, ma mina iroar inkarmo moa wewettarena. Aintik ma Taitusmo mandaca ma ai ndambuŋ ndaruatna, an mbuŋa ma aina iroar inkarmo moa wewettatna.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Na an taup mbuŋa Raraŋ Aetaniac, ma aina iroar inkarmo an niŋgik mbuŋa mba moa wewettarenanna. Wanaiŋ. Outta ne Taitusna iro inikca moa wewettari, na ma aimo an nena moatna tɨpna kirarna kam ndopatna. Aintik an tɨpna kirara Raraŋ Aetaniac ma aina iroar inkar motocmo ma ainda moa wewettarena. Na Taitus ma gaindopatna, ne kadmaica aukca watna toŋtoŋap, na nena iroar inkara aukap iro kabe ndaruna moca tamtam ŋgoin ndamŋirena. Ainda moca aku toŋtoŋ ŋgoin.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Na aku lamŋirena, aukna timbiŋ rapara nena iroar inkarmo moca ne makukurina, na aku an nake iro ŋgoreaca mba aŋgɨri. Na anna gidik, ŋgaua aku anna iro ŋgoreac aŋgɨrina, na mandeaca, wanaiŋ. Na aku lamŋirena, an timbiŋ rapara nenmo moca ne makukurina, na anna ma kɨdrɨk tekemmotem ndeacnande.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Na mandeaca aku matoŋgori. Na an toŋtoŋa anna nena makukartake, mba toŋgori. Wanaiŋ. Aku toŋgorinanna, anna an makukapa numbira nenmo moca ne iroar inkar ŋgetrikina moatna. Na aku lamŋirena. Raraŋ Aetaniac, ma ndo nenmo an makukarta iroar inkarapa numbira neaŋrenan, aintik aina kambca nenmo emtemma moi ŋgocrai ŋgocor. Wanaiŋ.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Na iroar inkarapa numbira moa ŋgocrairenan anna Raraŋ Aetaniac moa larurena, an mbuŋa aia meacramoota iro inik ŋgetrikirenan. Aintik Raraŋ Aetaniaca ma aimo mac nda aŋgɨnandet. Na gan tiacarpaikna meikramtaɨrta iroar inkarapa numbirta tɨp kirara, anna ma memenaca moa larurena.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Na ne anna moca matau lamŋiraŋ. Na an kakadmaica Raraŋ Aetaniaca nena neaŋrina, na ma nenmo tɨpemb kirarir iro, iroar laiŋ koinda moa larurena. Na anna ma nenmo tawi moca, na ne ŋgepca ndorita mboprina kambta kam wandoŋaina. Na ma nenmo moca ne ŋgepca an tɨp ŋgoreaca morena ramootmo kaega mo, na ne Raraŋ Aetaniac nake rugut mo. Na nena iro inikca ne aimo watna toŋtoŋap, na ne gagraca an tɨp ŋgoreaca morinanmo moi wandoŋai. Na an aiŋira ne morenanna, anna ma waekeca nenmo wandacrena, ne makukar kocor.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Na anna gidik, ŋgaua aku nenmo tiratna timbiŋ rapara aku tɨp ŋgoreaca morina ramoot ian nake mba tiratke. Na aku kabena ramootna moca mba lamŋirenan, ma an ramootmo makukca neaŋrinan. Wanaiŋ. Na aku toŋgorina, nena tɨpna kirar laiŋmo moi larui raekca tɨk, Raraŋ Aetaniacna lamnɨac, ma mawatreke, na ne gaind ŋgoinna matau lamŋi. Na ne aina moca toŋtoŋ aniac ŋgoinna morena. Anna moca aku an timbiŋ rapara tiratna.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Na nena an tɨpemb kirarira ndo aina iroar inkarmo moa wewettarina.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Na ŋgaua aku nena imo Taitusna outta tɨkca aŋgɨra ŋgepatke, aku ndona an mbopatna kamna numbira mba mori. Wanaiŋ. Na an kamb wɨt anikca aia nenmo mboprinanna, anna gidik. Na aintocna kirar ŋgoinna mandeaca Taitusa malamŋiat, an kamma aia moca nena i aŋgɨra ŋgepatnanna, anna gidik ŋgoin.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Na Taitus ma nen ndambuŋ ndaruatke, ne reik nekri rugut moca manmo aŋgɨca, ne muruŋa mana kamma raŋgairina. Aintik ma nen ndamŋia ma ndona nikinik iromo neaŋgatna.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Na mandeaca aku toŋtoŋ ŋgoin, anna aku rɨpaca gagararina, an tɨpemb kirarirmo ne muruŋa matau monande, anna moca aku toŋgorena.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.