2 Coríntios 7

Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Na min ne aukna aikor koind, aia an Raraŋ Aetaniacna babuatna bababuara aia aŋgɨra mamairi. Aintik aia ndorita tikembta tɨpemb kirarir ŋgorik teacrena patiŋapa, ndorita ŋerŋgaur teacrena patiŋmo muruŋcamiŋmo mo kecarica, na Raraŋ Aetaniacna lamnɨacmo aia muruŋa ŋgaib taruna. Na aia Raraŋ Aetaniacna rugut moca, tɨp kirar rat gidik, gidik ŋgoinmo memetmbaca raŋgairaŋ.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Na ne aimo ndorita nikinik iroarmo aia neaŋ. Na aia ramoot ianmo tɨp ŋgoreac ianna mba morenanna. Na aia ianmo moi ŋgocrai ŋgocor. Na aia ramoot ianmo paruca mana reac ianna aŋgɨ ŋgocor.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Na aku nenmo outna mbopatna kamma aku nena ritri waparaca mo nake mba mbopatke, wanaiŋ. Aku gaindopatna. Aia ndorita nikinik iroarmo aia nena neaŋgatna. Aintik ne menac te, laŋ ai toco nenap menacnande. Na ne eteacna wat aŋgɨ te, laŋ ai toco nenap an eteacna wat aŋgɨnande.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Na aku nenmo wandoŋ gidik ŋgoin mambopek, na aku nenmo rɨpacrena. Na aku nena toŋtoŋ bagaraniac ŋgoin. Na an makukara aimo larurenan, aku nena ndamŋirena, na anna ndo aukna iromo moca aku wetwet laŋan ŋgoin ndeacrena, na aku toŋtoŋ aniac ŋgoin.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Na ŋgaua aia Masedonia eacri, na an toco aina tikembca emtemma wɨk emtem aŋgɨ ŋgocor. Wanaiŋ. Na titoc, titocna makukara aimo larurina. Na meikramtaɨra aimo ipuŋreke, na aia ndorita iroar inkar puŋga rugut morina.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Na Raraŋ Aetaniac ma meikramtaɨra makukarap eacrenanmo, ma mina iroar inkarmo moa wewettarena. Aintik ma Taitusmo mandaca ma ai ndambuŋ ndaruatna, an mbuŋa ma aina iroar inkarmo moa wewettatna.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Na an taup mbuŋa Raraŋ Aetaniac, ma aina iroar inkarmo an niŋgik mbuŋa mba moa wewettarenanna. Wanaiŋ. Outta ne Taitusna iro inikca moa wewettari, na ma aimo an nena moatna tɨpna kirarna kam ndopatna. Aintik an tɨpna kirara Raraŋ Aetaniac ma aina iroar inkar motocmo ma ainda moa wewettarena. Na Taitus ma gaindopatna, ne kadmaica aukca watna toŋtoŋap, na nena iroar inkara aukap iro kabe ndaruna moca tamtam ŋgoin ndamŋirena. Ainda moca aku toŋtoŋ ŋgoin.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Na aku lamŋirena, aukna timbiŋ rapara nena iroar inkarmo moca ne makukurina, na aku an nake iro ŋgoreaca mba aŋgɨri. Na anna gidik, ŋgaua aku anna iro ŋgoreac aŋgɨrina, na mandeaca, wanaiŋ. Na aku lamŋirena, an timbiŋ rapara nenmo moca ne makukurina, na anna ma kɨdrɨk tekemmotem ndeacnande.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Na mandeaca aku matoŋgori. Na an toŋtoŋa anna nena makukartake, mba toŋgori. Wanaiŋ. Aku toŋgorinanna, anna an makukapa numbira nenmo moca ne iroar inkar ŋgetrikina moatna. Na aku lamŋirena. Raraŋ Aetaniac, ma ndo nenmo an makukarta iroar inkarapa numbira neaŋrenan, aintik aina kambca nenmo emtemma moi ŋgocrai ŋgocor. Wanaiŋ.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Na iroar inkarapa numbira moa ŋgocrairenan anna Raraŋ Aetaniac moa larurena, an mbuŋa aia meacramoota iro inik ŋgetrikirenan. Aintik Raraŋ Aetaniaca ma aimo mac nda aŋgɨnandet. Na gan tiacarpaikna meikramtaɨrta iroar inkarapa numbirta tɨp kirara, anna ma memenaca moa larurena.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Na ne anna moca matau lamŋiraŋ. Na an kakadmaica Raraŋ Aetaniaca nena neaŋrina, na ma nenmo tɨpemb kirarir iro, iroar laiŋ koinda moa larurena. Na anna ma nenmo tawi moca, na ne ŋgepca ndorita mboprina kambta kam wandoŋaina. Na ma nenmo moca ne ŋgepca an tɨp ŋgoreaca morena ramootmo kaega mo, na ne Raraŋ Aetaniac nake rugut mo. Na nena iro inikca ne aimo watna toŋtoŋap, na ne gagraca an tɨp ŋgoreaca morinanmo moi wandoŋai. Na an aiŋira ne morenanna, anna ma waekeca nenmo wandacrena, ne makukar kocor.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Na anna gidik, ŋgaua aku nenmo tiratna timbiŋ rapara aku tɨp ŋgoreaca morina ramoot ian nake mba tiratke. Na aku kabena ramootna moca mba lamŋirenan, ma an ramootmo makukca neaŋrinan. Wanaiŋ. Na aku toŋgorina, nena tɨpna kirar laiŋmo moi larui raekca tɨk, Raraŋ Aetaniacna lamnɨac, ma mawatreke, na ne gaind ŋgoinna matau lamŋi. Na ne aina moca toŋtoŋ aniac ŋgoinna morena. Anna moca aku an timbiŋ rapara tiratna.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Na nena an tɨpemb kirarira ndo aina iroar inkarmo moa wewettarina.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Na ŋgaua aku nena imo Taitusna outta tɨkca aŋgɨra ŋgepatke, aku ndona an mbopatna kamna numbira mba mori. Wanaiŋ. Na an kamb wɨt anikca aia nenmo mboprinanna, anna gidik. Na aintocna kirar ŋgoinna mandeaca Taitusa malamŋiat, an kamma aia moca nena i aŋgɨra ŋgepatnanna, anna gidik ŋgoin.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Na Taitus ma nen ndambuŋ ndaruatke, ne reik nekri rugut moca manmo aŋgɨca, ne muruŋa mana kamma raŋgairina. Aintik ma nen ndamŋia ma ndona nikinik iromo neaŋgatna.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Na mandeaca aku toŋtoŋ ŋgoin, anna aku rɨpaca gagararina, an tɨpemb kirarirmo ne muruŋa matau monande, anna moca aku toŋgorena.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.