2 Coríntios 7
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs ARA
1 Na min ne aukna aikor koind, aia an Raraŋ Aetaniacna babuatna bababuara aia aŋgɨra mamairi. Aintik aia ndorita tikembta tɨpemb kirarir ŋgorik teacrena patiŋapa, ndorita ŋerŋgaur teacrena patiŋmo muruŋcamiŋmo mo kecarica, na Raraŋ Aetaniacna lamnɨacmo aia muruŋa ŋgaib taruna. Na aia Raraŋ Aetaniacna rugut moca, tɨp kirar rat gidik, gidik ŋgoinmo memetmbaca raŋgairaŋ.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Na ne aimo ndorita nikinik iroarmo aia neaŋ. Na aia ramoot ianmo tɨp ŋgoreac ianna mba morenanna. Na aia ianmo moi ŋgocrai ŋgocor. Na aia ramoot ianmo paruca mana reac ianna aŋgɨ ŋgocor.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Na aku nenmo outna mbopatna kamma aku nena ritri waparaca mo nake mba mbopatke, wanaiŋ. Aku gaindopatna. Aia ndorita nikinik iroarmo aia nena neaŋgatna. Aintik ne menac te, laŋ ai toco nenap menacnande. Na ne eteacna wat aŋgɨ te, laŋ ai toco nenap an eteacna wat aŋgɨnande.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Na aku nenmo wandoŋ gidik ŋgoin mambopek, na aku nenmo rɨpacrena. Na aku nena toŋtoŋ bagaraniac ŋgoin. Na an makukara aimo larurenan, aku nena ndamŋirena, na anna ndo aukna iromo moca aku wetwet laŋan ŋgoin ndeacrena, na aku toŋtoŋ aniac ŋgoin.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Na ŋgaua aia Masedonia eacri, na an toco aina tikembca emtemma wɨk emtem aŋgɨ ŋgocor. Wanaiŋ. Na titoc, titocna makukara aimo larurina. Na meikramtaɨra aimo ipuŋreke, na aia ndorita iroar inkar puŋga rugut morina.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Na Raraŋ Aetaniac ma meikramtaɨra makukarap eacrenanmo, ma mina iroar inkarmo moa wewettarena. Aintik ma Taitusmo mandaca ma ai ndambuŋ ndaruatna, an mbuŋa ma aina iroar inkarmo moa wewettatna.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Na an taup mbuŋa Raraŋ Aetaniac, ma aina iroar inkarmo an niŋgik mbuŋa mba moa wewettarenanna. Wanaiŋ. Outta ne Taitusna iro inikca moa wewettari, na ma aimo an nena moatna tɨpna kirarna kam ndopatna. Aintik an tɨpna kirara Raraŋ Aetaniac ma aina iroar inkar motocmo ma ainda moa wewettarena. Na Taitus ma gaindopatna, ne kadmaica aukca watna toŋtoŋap, na nena iroar inkara aukap iro kabe ndaruna moca tamtam ŋgoin ndamŋirena. Ainda moca aku toŋtoŋ ŋgoin.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Na aku lamŋirena, aukna timbiŋ rapara nena iroar inkarmo moca ne makukurina, na aku an nake iro ŋgoreaca mba aŋgɨri. Na anna gidik, ŋgaua aku anna iro ŋgoreac aŋgɨrina, na mandeaca, wanaiŋ. Na aku lamŋirena, an timbiŋ rapara nenmo moca ne makukurina, na anna ma kɨdrɨk tekemmotem ndeacnande.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Na mandeaca aku matoŋgori. Na an toŋtoŋa anna nena makukartake, mba toŋgori. Wanaiŋ. Aku toŋgorinanna, anna an makukapa numbira nenmo moca ne iroar inkar ŋgetrikina moatna. Na aku lamŋirena. Raraŋ Aetaniac, ma ndo nenmo an makukarta iroar inkarapa numbira neaŋrenan, aintik aina kambca nenmo emtemma moi ŋgocrai ŋgocor. Wanaiŋ.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Na iroar inkarapa numbira moa ŋgocrairenan anna Raraŋ Aetaniac moa larurena, an mbuŋa aia meacramoota iro inik ŋgetrikirenan. Aintik Raraŋ Aetaniaca ma aimo mac nda aŋgɨnandet. Na gan tiacarpaikna meikramtaɨrta iroar inkarapa numbirta tɨp kirara, anna ma memenaca moa larurena.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Na ne anna moca matau lamŋiraŋ. Na an kakadmaica Raraŋ Aetaniaca nena neaŋrina, na ma nenmo tɨpemb kirarir iro, iroar laiŋ koinda moa larurena. Na anna ma nenmo tawi moca, na ne ŋgepca ndorita mboprina kambta kam wandoŋaina. Na ma nenmo moca ne ŋgepca an tɨp ŋgoreaca morena ramootmo kaega mo, na ne Raraŋ Aetaniac nake rugut mo. Na nena iro inikca ne aimo watna toŋtoŋap, na ne gagraca an tɨp ŋgoreaca morinanmo moi wandoŋai. Na an aiŋira ne morenanna, anna ma waekeca nenmo wandacrena, ne makukar kocor.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Na anna gidik, ŋgaua aku nenmo tiratna timbiŋ rapara aku tɨp ŋgoreaca morina ramoot ian nake mba tiratke. Na aku kabena ramootna moca mba lamŋirenan, ma an ramootmo makukca neaŋrinan. Wanaiŋ. Na aku toŋgorina, nena tɨpna kirar laiŋmo moi larui raekca tɨk, Raraŋ Aetaniacna lamnɨac, ma mawatreke, na ne gaind ŋgoinna matau lamŋi. Na ne aina moca toŋtoŋ aniac ŋgoinna morena. Anna moca aku an timbiŋ rapara tiratna.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Na nena an tɨpemb kirarira ndo aina iroar inkarmo moa wewettarina.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Na ŋgaua aku nena imo Taitusna outta tɨkca aŋgɨra ŋgepatke, aku ndona an mbopatna kamna numbira mba mori. Wanaiŋ. Na an kamb wɨt anikca aia nenmo mboprinanna, anna gidik. Na aintocna kirar ŋgoinna mandeaca Taitusa malamŋiat, an kamma aia moca nena i aŋgɨra ŋgepatnanna, anna gidik ŋgoin.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Na Taitus ma nen ndambuŋ ndaruatke, ne reik nekri rugut moca manmo aŋgɨca, ne muruŋa mana kamma raŋgairina. Aintik ma nen ndamŋia ma ndona nikinik iromo neaŋgatna.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Na mandeaca aku toŋtoŋ ŋgoin, anna aku rɨpaca gagararina, an tɨpemb kirarirmo ne muruŋa matau monande, anna moca aku toŋgorena.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.