2 Coríntios 5
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs NAA
1 Na aia gaind ŋgoinna mataua lamŋia maiatna. Na gan tiacarpaikna Ndam waŋna kaca mandeaca aia an ndeacrenan, na ma ŋgocrai te, anna laŋ aia kac ianap, Raraŋ Aetaniac ma aimo neaŋnande, ma tamuŋna auŋ maeacreke. Na an kacmo ramtaɨra ndorita paɨr puŋga mba moatke. Anna ma tamuŋna auŋ maeacreke, na ma iarwara eacraŋnande.
1 Pois sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos da parte de Deus um edifício, uma casa não feita por mãos humanas, eterna, nos céus.
2 Na mandeaca aia an Ndam mbuŋ maeacreke, na aia ŋoica wɨtɨkca eacrena. Na aia ndorita kac ianna toŋtoŋ aniac ŋgoinna morena, ma mon tamuŋna auŋ maeacreke, na ma aina tikmo tik ŋgapaocna kirar toca moca aimo kɨtacnandet.
2 E, por isso, neste tabernáculo gememos, desejando muito ser revestidos da nossa habitação celestial;
3 Anna aia an aoc te, aia tik kamainda mba eacitndai.
3 se, de fato, formos encontrados vestidos e não nus.
4 Ainda moca gan tiacarpaikna ndamma mandeaca aia an ndeacrenan, aia gɨrgɨr aŋgɨreke, na aia ŋoica eacrena. Na anna aind, aia an tikemb bagrarmo mba kocnai tɨkcariri, wanaiŋ. Aia ndorimo an tik ŋgam aocna, toŋgorenan, na an kirara aia tik ŋgamma aocrena kirar, na an tik bagar menacrinanna, ma toco an eteacna wat aŋgɨnandet.
4 Pois nós, os que estamos neste tabernáculo, gememos angustiados, não por querermos ser despidos, mas revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Na Raraŋ Aetaniac ma ndo ŋgoin, ma aimo an eteacna wat aŋgɨna moca aimo anna naaŋgɨra ŋgobacrena. Na ma anna moca aimo Ŋeroŋ Rat neaŋgatna. Na an Ŋeroŋ Rat, anna outna an reikta reac ianna Raraŋ Aetaniac ma aimo iŋmbaia neaŋ ndopatnan, na aia gaind ndamŋirina, gidik, gidik ŋgoin, an reikmo muruŋa ma aimo neaŋnande.
5 Ora, foi o próprio Deus quem nos preparou para isto, dando-nos o penhor do Espírito.
6 Na aia anna ndamŋireke, anna ndo aina iroar inkarmo memetmbaca moa gagrarena. Na aia lamŋirena, an mɨn aia an tik bagar ndeacri, aia Kacootapmo, mana auŋa mba eacreke, wanaiŋ.
6 Por isso, temos sempre confiança e sabemos que, enquanto no corpo, estamos ausentes do Senhor.
7 Aia mandeaca rɨpac niŋgikca rɨpaca aia eacraŋ. Na aia reikmo mba watreke, aia an mbuŋa mba eacrena. Na aia an rɨtɨpac niŋgik mbuŋa eacrenan.
7 Porque andamos por fé e não pelo que vemos.
8 Na aku mbopatna, aia ndorita iroar inkarmo moi gagra. Na aia toŋgorinanna, aia ndorita an tik tɨkcarica, taŋca Kacootap mana auŋ mɨnɨŋmo mbibirac laŋ aŋgɨna.
8 Sim, temos tal confiança e preferimos deixar o corpo e habitar com o Senhor.
9 Aintik aia aiŋ aniac ŋgoinna morena, na aia manap eacrenan, co, aia manapmo eac ŋgocor, anna mindacniŋ, aia mana toŋgorena tɨpemb kirarirmo anna mo.
9 É por isso que também nos esforçamos para ser agradáveis a ele, quer presentes, quer ausentes.
10 Anmo aia lamŋirena, aia muruŋcamiŋa Karaisna ritri waparacna taup ndarunande. Na an mɨnna aia tɨpemb kirarir laiŋga ndorita tik mbuŋa eaca morenan, co, tɨpemb ŋgorikca aia mo te, aia muruŋa kabe, kabea an opoikca aia morina, tɨpembta kirarirta mɨnna opoikca aia aŋgɨnandet.
10 Porque é necessário que todos nós compareçamos diante do tribunal de Cristo, para que cada um receba segundo o bem ou o mal que tiver feito por meio do corpo.
11 Ainda moca aia Kacootna rugut morenan, na mana kaŋgaukca eacrenan, aintik aia meikramtaɨrta iroar inkarmo, moa ŋgetrikirena, minmo mana rɨpacna moca. Na aia an tɨpemb kirarir wandoik laiŋmo mba morenan, wanaiŋ. Raraŋ Aetaniac ma aina iroarapa, tɨpemb kirarirmo, ma lamŋirena. Na aku gainda rɨpacrina, nena iroar inkar toco, ne gaind ndamŋirena, aia aiŋ wandoikca morenan.
11 E assim, conhecendo o temor do Senhor, procuramos persuadir as pessoas, mas somos plenamente conhecidos por Deus. E espero que também sejamos reconhecidos na consciência de vocês.
12 Na aia nenmo an kam mbuŋa waia mba mac aoca, ne aimo gaind ndamŋina, aia ramtaɨr wandoik. Wanaiŋ. Aia nenmo an kam tiratnanna nenmo aina tɨpemb kirarirmo toŋgona moca. Na aia toŋgorenanna, ne an meikramtaɨra ndorita irembmo wanaiŋ ŋgoinna toŋgorenanmo, mina kammo mac nda ruti, mina meikramtaɨrta iro inik mbuŋa morena tɨpemb kirarirmo mina mba toŋgorenanna. Wanaiŋ, mina an lamnɨac mbuŋa watrena reikmo mina anna toŋgorenan, na morenanapa kabena meikramtaɨrta nikinik iro mbuŋ ndarurena tɨpemb kirarir minanmo, mba toŋgorenan, ne mina kambmo nda ruti mbop.
12 Não queremos novamente nos recomendar a vocês; pelo contrário, estamos dando uma oportunidade para vocês se orgulharem por nossa causa, para que tenham o que responder aos que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Na anna gidik ecte, aina tɨpemb kirarirapa, aina kambca ŋaŋaorena ramootna kirar, na aia Raraŋ Aetaniacna aiŋa morenan. Co, aia wandoŋa matau lamŋi te, anna nenmo otacnande.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus, e, se conservamos o juízo, é para vocês.
14 Na Karais, ma ndona mamatŋimo aimo neaŋrina, na anna ndo aimo an aiŋa mona raupŋirenanna. Anna gaind aia mataua lamŋia mamairi, ramoot ianna ma aina muruŋcamiŋna taup aŋgɨca ma menacatna. Na an taup mbuŋa aia muruŋa menacrinan.
14 Pois o amor de Cristo nos domina, porque reconhecemos isto: um morreu por todos; logo, todos morreram.
15 Na ma aina muruŋcamiŋna taup aŋgɨca ma menacatna, na ma ainda moatke, mandeaca aia eteacna watap eacrena, na aia ndori koindmo, mba lamŋia eacrena. Wanaiŋ. Na aina taup aŋgɨca menacatna ramootmo aia lamŋi, ma mac nda maŋgepri. Na aia memetmbaca anna ndamŋiraŋ te, eacraŋna.
15 E ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si mesmos, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Ainda moca mandeaca aia an meacramootna iro bagarna tɨpna kirara mba raŋgaica ramoot ianna morena tɨpemb kirarirmo mba ritriitndai. Na anna gidik, ŋgaua aia an meacramootna iro bagarna kirarira raŋgairi, aia Karaismo ainda moatna. Na mandeaca aia Karaismo an kirar mbuŋa ainda mba mac moitndai.
16 Assim que, nós, daqui por diante, a ninguém conhecemos segundo a carne; e, se antes conhecemos Cristo segundo a carne, já agora não o conhecemos deste modo.
17 Ainda moca ramoot ian, ma Karaisap mɨk te, anna laŋ Raraŋ Aetaniac ma manmo moi ramoot ŋgam ŋgoin ndarunande. Na ne matau warac, mandeaca nikinik bagara kocnaia mamairi. Na tɨp kirar ŋgamma ndo malaruri.
17 E, assim, se alguém está em Cristo, é nova criatura; as coisas antigas já passaram; eis que se fizeram novas.
18 Na Raraŋ Aetaniac ma ndo ma an reik wɨt aniac muruŋna mɨnɨŋ. Na ŋgaua aia mana puŋnaŋgepca moca eacri, ma Karais mbuŋa tɨkca ma aimo moa aŋgɨra aia manap iro kabea moatna. Na ma aimo gan aiŋ neaŋgatna, aimo ndo ŋgotaca ndona puŋnaŋgepmo moi mina manap nikinik iro kabe ndaruna.
18 Ora, tudo isso provém de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por meio de Cristo e nos deu o ministério da reconciliação,
19 Na aina kamma anna gaind. Raraŋ Aetaniac, ma Karaisna inik ŋgaoca, an meikramtaɨrmo muruŋcamiŋa moi mina puŋnaŋgepta tɨpna kirar tɨkcarica mina manap iro kabea mona. Na ma mina morena tɨpemb ŋgorikta makukartake, ma mba lamŋitndai. Na ma aimo an kam wiwitina aiŋ neaŋrinan, te, ma an puŋnaŋgepta meikramtaɨrmo, moi mina manap iro kabea mona.
19 a saber, que Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não levando em conta os pecados dos seres humanos e nos confiando a palavra da reconciliação.
20 Aintik aia Karaisna up aŋgɨca mana kam wiwitirena, na an tɨpna kirar mbuŋa Raraŋ Aetaniac, ma aina up mbuŋa meikramtaɨrmo acrena. Na aia meikramtaɨrmo Karaisna kambca mboprenan. Na aia minmo aindopatna, “Ne an puŋnaŋgepta tɨpna kirar pac tɨkcarica ne Raraŋ Aetaniacap iro kabe ndaruna.”
20 Portanto, somos embaixadores em nome de Cristo, como se Deus exortasse por meio de nós. Em nome de Cristo, pois, pedimos que vocês se reconciliem com Deus.
21 Na Karais ma tɨp ŋgoreacna makukca mba morinanna, anna Raraŋ Aetaniaca ai ŋgotac ndopca moatna, aintik ma aina muruŋcamiŋna tɨpemb ŋgorikta makukarmo tumbunna tɨkca ma Karais nambatta tɨkatna, na Karaisa ma tɨpemb ŋgorikta makukca morena ramootna kirar ŋgoin malaruat. Na Raraŋ Aetaniac ma ainda morina, aia Karaisap eac te, mana gargar mbuŋa aia Raraŋ Aetaniacna lamnɨacmo, meikramtaɨr wandoik laiŋ ndarunande.
21 Aquele que não conheceu pecado, Deus o fez pecado por nós, para que, nele, fôssemos feitos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.