2 Coríntios 5
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs BKJ
1 Na aia gaind ŋgoinna mataua lamŋia maiatna. Na gan tiacarpaikna Ndam waŋna kaca mandeaca aia an ndeacrenan, na ma ŋgocrai te, anna laŋ aia kac ianap, Raraŋ Aetaniac ma aimo neaŋnande, ma tamuŋna auŋ maeacreke. Na an kacmo ramtaɨra ndorita paɨr puŋga mba moatke. Anna ma tamuŋna auŋ maeacreke, na ma iarwara eacraŋnande.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se dissolver, nós temos um edifício, uma casa eterna nos céus, não feita por mãos, mas por Deus.
2 Na mandeaca aia an Ndam mbuŋ maeacreke, na aia ŋoica wɨtɨkca eacrena. Na aia ndorita kac ianna toŋtoŋ aniac ŋgoinna morena, ma mon tamuŋna auŋ maeacreke, na ma aina tikmo tik ŋgapaocna kirar toca moca aimo kɨtacnandet.
2 Pois nisto gememos, desejando ardentemente ser revestidos da nossa casa que é do céu;
3 Anna aia an aoc te, aia tik kamainda mba eacitndai.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Ainda moca gan tiacarpaikna ndamma mandeaca aia an ndeacrenan, aia gɨrgɨr aŋgɨreke, na aia ŋoica eacrena. Na anna aind, aia an tikemb bagrarmo mba kocnai tɨkcariri, wanaiŋ. Aia ndorimo an tik ŋgam aocna, toŋgorenan, na an kirara aia tik ŋgamma aocrena kirar, na an tik bagar menacrinanna, ma toco an eteacna wat aŋgɨnandet.
4 Porque nós que estamos neste tabernáculo gememos, sendo sobrecarregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que a mortalidade seja engolida pela vida.
5 Na Raraŋ Aetaniac ma ndo ŋgoin, ma aimo an eteacna wat aŋgɨna moca aimo anna naaŋgɨra ŋgobacrena. Na ma anna moca aimo Ŋeroŋ Rat neaŋgatna. Na an Ŋeroŋ Rat, anna outna an reikta reac ianna Raraŋ Aetaniac ma aimo iŋmbaia neaŋ ndopatnan, na aia gaind ndamŋirina, gidik, gidik ŋgoin, an reikmo muruŋa ma aimo neaŋnande.
5 Ora, quem nos moldou para si mesmo foi Deus, que também nos tem dado o penhor do Espírito.
6 Na aia anna ndamŋireke, anna ndo aina iroar inkarmo memetmbaca moa gagrarena. Na aia lamŋirena, an mɨn aia an tik bagar ndeacri, aia Kacootapmo, mana auŋa mba eacreke, wanaiŋ.
6 Por isso, nós estamos sempre confiantes, sabendo que, enquanto habitamos no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 Aia mandeaca rɨpac niŋgikca rɨpaca aia eacraŋ. Na aia reikmo mba watreke, aia an mbuŋa mba eacrena. Na aia an rɨtɨpac niŋgik mbuŋa eacrenan.
7 (porque andamos por fé, não por vista);
8 Na aku mbopatna, aia ndorita iroar inkarmo moi gagra. Na aia toŋgorinanna, aia ndorita an tik tɨkcarica, taŋca Kacootap mana auŋ mɨnɨŋmo mbibirac laŋ aŋgɨna.
8 nós estamos confiantes, eu digo, e dispostos antes a estar ausentes do corpo, e estar presentes com o Senhor.
9 Aintik aia aiŋ aniac ŋgoinna morena, na aia manap eacrenan, co, aia manapmo eac ŋgocor, anna mindacniŋ, aia mana toŋgorena tɨpemb kirarirmo anna mo.
9 Portanto, nós trabalhamos para, quer presentes ou ausentes, possamos ser aceitos por ele.
10 Anmo aia lamŋirena, aia muruŋcamiŋa Karaisna ritri waparacna taup ndarunande. Na an mɨnna aia tɨpemb kirarir laiŋga ndorita tik mbuŋa eaca morenan, co, tɨpemb ŋgorikca aia mo te, aia muruŋa kabe, kabea an opoikca aia morina, tɨpembta kirarirta mɨnna opoikca aia aŋgɨnandet.
10 Porque todos devemos comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um possa receber as coisas feitas no seu corpo, segundo o que tiver feito, se é bom ou ruim.
11 Ainda moca aia Kacootna rugut morenan, na mana kaŋgaukca eacrenan, aintik aia meikramtaɨrta iroar inkarmo, moa ŋgetrikirena, minmo mana rɨpacna moca. Na aia an tɨpemb kirarir wandoik laiŋmo mba morenan, wanaiŋ. Raraŋ Aetaniac ma aina iroarapa, tɨpemb kirarirmo, ma lamŋirena. Na aku gainda rɨpacrina, nena iroar inkar toco, ne gaind ndamŋirena, aia aiŋ wandoikca morenan.
11 Conhecendo, portanto, o temor do Senhor, persuadimos os homens; mas somos manifestos a Deus; e eu confio também que somos feitos manifestos nas vossas consciências.
12 Na aia nenmo an kam mbuŋa waia mba mac aoca, ne aimo gaind ndamŋina, aia ramtaɨr wandoik. Wanaiŋ. Aia nenmo an kam tiratnanna nenmo aina tɨpemb kirarirmo toŋgona moca. Na aia toŋgorenanna, ne an meikramtaɨra ndorita irembmo wanaiŋ ŋgoinna toŋgorenanmo, mina kammo mac nda ruti, mina meikramtaɨrta iro inik mbuŋa morena tɨpemb kirarirmo mina mba toŋgorenanna. Wanaiŋ, mina an lamnɨac mbuŋa watrena reikmo mina anna toŋgorenan, na morenanapa kabena meikramtaɨrta nikinik iro mbuŋ ndarurena tɨpemb kirarir minanmo, mba toŋgorenan, ne mina kambmo nda ruti mbop.
12 Porque não nos recomendamos novamente a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais algo a responder àqueles que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Na anna gidik ecte, aina tɨpemb kirarirapa, aina kambca ŋaŋaorena ramootna kirar, na aia Raraŋ Aetaniacna aiŋa morenan. Co, aia wandoŋa matau lamŋi te, anna nenmo otacnande.
13 Pois, se estamos loucos, é para Deus; e, se estamos sóbrios, é por vossa causa.
14 Na Karais, ma ndona mamatŋimo aimo neaŋrina, na anna ndo aimo an aiŋa mona raupŋirenanna. Anna gaind aia mataua lamŋia mamairi, ramoot ianna ma aina muruŋcamiŋna taup aŋgɨca ma menacatna. Na an taup mbuŋa aia muruŋa menacrinan.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, porque assim nós julgamos: Que, se um morreu por todos, então todos morreram;
15 Na ma aina muruŋcamiŋna taup aŋgɨca ma menacatna, na ma ainda moatke, mandeaca aia eteacna watap eacrena, na aia ndori koindmo, mba lamŋia eacrena. Wanaiŋ. Na aina taup aŋgɨca menacatna ramootmo aia lamŋi, ma mac nda maŋgepri. Na aia memetmbaca anna ndamŋiraŋ te, eacraŋna.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam daqui em diante para si, mas para aquele que morreu por eles e ressuscitou.
16 Ainda moca mandeaca aia an meacramootna iro bagarna tɨpna kirara mba raŋgaica ramoot ianna morena tɨpemb kirarirmo mba ritriitndai. Na anna gidik, ŋgaua aia an meacramootna iro bagarna kirarira raŋgairi, aia Karaismo ainda moatna. Na mandeaca aia Karaismo an kirar mbuŋa ainda mba mac moitndai.
16 Portanto, daqui por diante, sabemos que não somos homens segundo a carne. Sim, embora tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos mais.
17 Ainda moca ramoot ian, ma Karaisap mɨk te, anna laŋ Raraŋ Aetaniac ma manmo moi ramoot ŋgam ŋgoin ndarunande. Na ne matau warac, mandeaca nikinik bagara kocnaia mamairi. Na tɨp kirar ŋgamma ndo malaruri.
17 Portanto, se algum homem está em Cristo, ele é uma nova criatura; as coisas velhas são passadas; eis que, todas as coisas se tornaram novas.
18 Na Raraŋ Aetaniac ma ndo ma an reik wɨt aniac muruŋna mɨnɨŋ. Na ŋgaua aia mana puŋnaŋgepca moca eacri, ma Karais mbuŋa tɨkca ma aimo moa aŋgɨra aia manap iro kabea moatna. Na ma aimo gan aiŋ neaŋgatna, aimo ndo ŋgotaca ndona puŋnaŋgepmo moi mina manap nikinik iro kabe ndaruna.
18 E todas as coisas são de Deus, o qual nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo e nos deu o ministério da reconciliação;
19 Na aina kamma anna gaind. Raraŋ Aetaniac, ma Karaisna inik ŋgaoca, an meikramtaɨrmo muruŋcamiŋa moi mina puŋnaŋgepta tɨpna kirar tɨkcarica mina manap iro kabea mona. Na ma mina morena tɨpemb ŋgorikta makukartake, ma mba lamŋitndai. Na ma aimo an kam wiwitina aiŋ neaŋrinan, te, ma an puŋnaŋgepta meikramtaɨrmo, moi mina manap iro kabea mona.
19 a saber, Deus estava em Cristo, reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando as suas transgressões, e confiou em nós a palavra da reconciliação.
20 Aintik aia Karaisna up aŋgɨca mana kam wiwitirena, na an tɨpna kirar mbuŋa Raraŋ Aetaniac, ma aina up mbuŋa meikramtaɨrmo acrena. Na aia meikramtaɨrmo Karaisna kambca mboprenan. Na aia minmo aindopatna, “Ne an puŋnaŋgepta tɨpna kirar pac tɨkcarica ne Raraŋ Aetaniacap iro kabe ndaruna.”
20 Agora então nós somos embaixadores de Cristo, como se Deus vos suplicasse por nós. Nós oramos, em nome de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 Na Karais ma tɨp ŋgoreacna makukca mba morinanna, anna Raraŋ Aetaniaca ai ŋgotac ndopca moatna, aintik ma aina muruŋcamiŋna tɨpemb ŋgorikta makukarmo tumbunna tɨkca ma Karais nambatta tɨkatna, na Karaisa ma tɨpemb ŋgorikta makukca morena ramootna kirar ŋgoin malaruat. Na Raraŋ Aetaniac ma ainda morina, aia Karaisap eac te, mana gargar mbuŋa aia Raraŋ Aetaniacna lamnɨacmo, meikramtaɨr wandoik laiŋ ndarunande.
21 Porque aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós, para que fôssemos feitos justiça de Deus nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.