2 Coríntios 1

Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Aku Pol, aku Karais Iesusna up aŋgɨrena ramoot. Na Raraŋ Aetaniac, ma ndona toŋtoŋ ŋgoin mbuŋa, ma aukmo up aŋgɨrena ramootta larapacrina. Na aukapa, aukna lap Timotiap, aŋga gan timbiŋ rapara tiratnanna, nenmo Korin ndeacrena Raraŋ Aetaniacna Iesusna rɨtɨpaikta meikramtaɨrta tumbunapa, an Akaiana pitrik inik ndeacrena Raraŋ Aetaniacna meikramtaɨrap, nenmo muruŋcamiŋa neaŋga makɨpek.
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Na aina Aet, Raraŋ Aetaniacapa Kacoot Iesus Karaisa nenmo kadmaica nena iroar inkarmo moi wewettaca laŋ ndeacnandet.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Na aia Raraŋ Aetaniacna imo aŋgɨ ŋgepraŋ, ma aina Kacoot Iesus Karaisna Aet, na ma Raraŋ Aetaniac, na ma aina Aet Raraŋ Aetaniac, na ma kakadmaina iro wetwetna tɨp kirarna mɨnɨŋapa ma kadmairena. Na Raraŋ Aetaniacna meikramtaɨra makukarap eacrenanmo, ma moa iro inik wewettarena.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 Na an makukar wɨt anikca aimo larurenanna, Raraŋ Aetaniaca aina iroar inkarmo, ma moa wewetta irikrena. Aintik aia mɨn, aia an meikramtaɨra titocna makukarap eacrenanna, aia moi iriknande, na an tɨpna kirara Raraŋ Aetaniaca aina iroar inkara moa wewettarena.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Na makukar anikca Karaisa mbukrinan, ai toco mbukrena. Na aintocna kirara Karaisna nikinik iro wetwet aniaca aiap eacrena.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Na aia makukar aŋgɨ te, anna ndo nena iroar inkara moi wewettaca, an mbuŋa Raraŋ Aetaniaca nenmo ainda moi mac nda aŋgɨnande. Na Raraŋ Aetaniac, ma aina iroar inkara moi wewettanande, te, anna nena iroar inkar motocmo moi wewettanande. Na ne matau wɨtɨkca gagaraca ai aŋgɨrena gɨrgɨrna kirar aŋgɨ te, Raraŋ Aetaniaca ma nena iroar inkarmo moi wewettanande.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Na aia gaind ŋgoinna rɨpaca gagraca lamŋirena, ne wɨtɨkca gagrarena. Na aia lamŋirena, ne aiap an gɨrgɨr aŋgɨnandet. Aintik ne toco aiap an nikinik iro wetwet aŋgɨnandet.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Ainda moca ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, aia toŋgorinanna ne matau lamŋirena, an makuk aniaca aimo Esiana pitrik aniaca tɨkca laruatnanmo. Na an makuk bagaraniaca aimo moa ŋgocraiatna, na aia aind ndamŋiatna aia menacnande.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Na anna gidik ŋgoin, aia an ritri waparacna ramootta ramootmo mo menacna ndoprena kamna kirara aia waracri, na aintocna makukna kirar aia aŋgɨrinan. Na aia ndorita rɨtɨpaikmo, ndori puŋga kai moi gagara teac. Wanaiŋ. Aia Raraŋ Aetaniac niŋgikca rɨpac, an Raraŋ Aetaniac, mandaia ndo an menacrena meikramtaɨrmo mac moa ŋgeprena.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 Na an reac ŋgoreac aniaca maica aimo moa menaca kattatna. Na Raraŋ Aetaniac, ma aimo mac nda aŋgɨatna. Na iŋmbai toco ma aimo mac nda aŋgɨnandet. Ainda moca aia mana eteac laŋna lambirena, na reac ŋgoreaca aimo moi ŋgocraina kɨp te, ma aimo mac nda aŋgɨca aia laŋ ndeacnande.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 Ne aimo mbembendei mbuŋ ŋgotac. Te, Raraŋ Aetaniac, ma meikramtaɨr wɨtna mbembendei mbaraca ma aimo otacna. Te, meikramtaɨr wɨt aniaca watca, mina Raraŋ Aetaniacmo kam laŋ neaŋna, na an reik ma ai ŋgotacna morinan.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Ainda moca aku an reac kabena toŋtoŋ bagaraniac ŋgoinna morena, na ndona iro inik mbuŋa aku gainda lamŋirena, aku tɨp kirar wandoŋapa tɨp kirar gidikca morena, anmo Raraŋ Aetaniaca meikramtaɨrmo, neaŋgatna tɨpna kirar mbuŋ. Na Raraŋ Aetaniaca ma aukna nakadmaica ma aukmo ainta tɨpna kirar neaŋgatna, na aku an landamŋina kirara aina gan tiacarpaikna ramoot ian ndambuŋa mba tɨkca aŋgɨri. Na aku an tɨpna kirar mbuŋa meikramtaɨr wɨt aniacna inikca taŋrena, na nena rɨkca aku an tɨpna kirar mbuŋa taŋrena.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 — ausente —
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 — ausente —
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 — ausente —
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Na titoca moca? Na ne gaind ndamŋirena, an kambca aku nenmo parua mbopre ki, a? Na ne gaind ki ndamŋirena, aku nemo bababu kamainda morena ramootna kambmo, morena kirara kambmo tamtamma ŋgetrikica aindoprena, “Anna gidik.” Na iŋmbaia aindopnande, “Anna parurena.” Wanaiŋ ŋgoin.
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Na Raraŋ Aetaniac, ma ndona kamb koinda raŋgairena, na aind niŋgikca aku nenmo kam gidik ŋgoin ndoprena, na kamb wɨt aniaca aku nenmo mboprenan, “Gidik,” na, “Wanaiŋa,” anna eac ŋgocor.
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Na aukapa, Sailasapa, Timotiap, aia nena rɨkca tɨkca kamb wiwitia mboprenan, anna Raraŋ Aetaniacna Nuoc, Iesus Karaisna kamb. Na ne lamŋirena, Karais ma, “Gidik,” na, “Wanaiŋna,” kambca ma mba mboprenanna, wanaiŋ. Karais ma gidik niŋgik ndoprena.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Na Raraŋ Aetaniac, ma bababuar wɨtta moca eacrena, ainda moca Karais ma, “Gidik niŋgikca,” an bababuarmo mboprena. Aintik aia Raraŋ Aetaniacna kamma warac, na Karaisna i niŋgik mbuŋa aia gaindoprena, “Anna gidik,” aia an kam niŋgik ndopca Raraŋ Aetaniacna i aniac aŋgɨra, ŋgeprena.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 Na Raraŋ Aetaniac, ma ndo aiapa nenapmo larapaca moa gagrareke, na aia Karaisap mɨkca eacrena, na ma ai motocmo aiŋ neaŋga eacrena.
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 Na ma ndona ŋgaŋganŋgɨmo, ai mbuŋa tɨkca eacrena, na ma Ŋeroŋ Ratmo aina iroar inkara tɨkca eacrena. Na Raraŋ Aetaniaca aimo neaŋ ndoprina reikta reac ian, ma aimo outta neaŋgatna, na anna Ŋeroŋ Rat, na aia aind ndamŋinande, gidik, gidik ŋgoin, ma aimo an reikmo muruŋa iŋmbaia neaŋnande.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Na Raraŋ Aetaniacna i mbuŋa, ma aukna kambmo gidik ndoprena. Aintik aku kam gidik niŋgik ndopraŋnande. Na aku nenmo makukar neneaŋa, anna laŋa wanaiŋ. Ainda moca aku Korinmo tawi taŋ ŋgocor. An niŋgik.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Na aku gainda mba mbopatke, aia nena rɨtɨpaikca raupŋirena, wanaiŋ. Nena rɨtɨpac mbuŋ, ne wɨtɨkca paŋpaiŋirina. Ainda moca aia muruŋa nenap aiŋa mo te, anna nenmo mo toŋgonande.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.