2 Coríntios 1

Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aku Pol, aku Karais Iesusna up aŋgɨrena ramoot. Na Raraŋ Aetaniac, ma ndona toŋtoŋ ŋgoin mbuŋa, ma aukmo up aŋgɨrena ramootta larapacrina. Na aukapa, aukna lap Timotiap, aŋga gan timbiŋ rapara tiratnanna, nenmo Korin ndeacrena Raraŋ Aetaniacna Iesusna rɨtɨpaikta meikramtaɨrta tumbunapa, an Akaiana pitrik inik ndeacrena Raraŋ Aetaniacna meikramtaɨrap, nenmo muruŋcamiŋa neaŋga makɨpek.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia,
2 Na aina Aet, Raraŋ Aetaniacapa Kacoot Iesus Karaisa nenmo kadmaica nena iroar inkarmo moi wewettaca laŋ ndeacnandet.
2 graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Na aia Raraŋ Aetaniacna imo aŋgɨ ŋgepraŋ, ma aina Kacoot Iesus Karaisna Aet, na ma Raraŋ Aetaniac, na ma aina Aet Raraŋ Aetaniac, na ma kakadmaina iro wetwetna tɨp kirarna mɨnɨŋapa ma kadmairena. Na Raraŋ Aetaniacna meikramtaɨra makukarap eacrenanmo, ma moa iro inik wewettarena.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Na an makukar wɨt anikca aimo larurenanna, Raraŋ Aetaniaca aina iroar inkarmo, ma moa wewetta irikrena. Aintik aia mɨn, aia an meikramtaɨra titocna makukarap eacrenanna, aia moi iriknande, na an tɨpna kirara Raraŋ Aetaniaca aina iroar inkara moa wewettarena.
4 É ele que nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos consolar os que estiverem em qualquer angústia, com a consolação com que nós mesmos somos contemplados por Deus.
5 Na makukar anikca Karaisa mbukrinan, ai toco mbukrena. Na aintocna kirara Karaisna nikinik iro wetwet aniaca aiap eacrena.
5 Porque, assim como os sofrimentos de Cristo se manifestam em grande medida a nosso favor, assim também a nossa consolação transborda por meio de Cristo.
6 Na aia makukar aŋgɨ te, anna ndo nena iroar inkara moi wewettaca, an mbuŋa Raraŋ Aetaniaca nenmo ainda moi mac nda aŋgɨnande. Na Raraŋ Aetaniac, ma aina iroar inkara moi wewettanande, te, anna nena iroar inkar motocmo moi wewettanande. Na ne matau wɨtɨkca gagaraca ai aŋgɨrena gɨrgɨrna kirar aŋgɨ te, Raraŋ Aetaniaca ma nena iroar inkarmo moi wewettanande.
6 Mas, se somos atribulados, é para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é também para o vosso conforto, o qual se torna eficaz, suportando vós com paciência os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
7 Na aia gaind ŋgoinna rɨpaca gagraca lamŋirena, ne wɨtɨkca gagrarena. Na aia lamŋirena, ne aiap an gɨrgɨr aŋgɨnandet. Aintik ne toco aiap an nikinik iro wetwet aŋgɨnandet.
7 A nossa esperança a respeito de vós está firme, sabendo que, como sois participantes dos sofrimentos, assim o sereis da consolação.
8 Ainda moca ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, aia toŋgorinanna ne matau lamŋirena, an makuk aniaca aimo Esiana pitrik aniaca tɨkca laruatnanmo. Na an makuk bagaraniaca aimo moa ŋgocraiatna, na aia aind ndamŋiatna aia menacnande.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a natureza da tribulação que nos sobreveio na Ásia, porquanto foi acima das nossas forças, a ponto de desesperarmos até da própria vida.
9 Na anna gidik ŋgoin, aia an ritri waparacna ramootta ramootmo mo menacna ndoprena kamna kirara aia waracri, na aintocna makukna kirar aia aŋgɨrinan. Na aia ndorita rɨtɨpaikmo, ndori puŋga kai moi gagara teac. Wanaiŋ. Aia Raraŋ Aetaniac niŋgikca rɨpac, an Raraŋ Aetaniac, mandaia ndo an menacrena meikramtaɨrmo mac moa ŋgeprena.
9 Contudo, já em nós mesmos, tivemos a sentença de morte, para que não confiemos em nós, e sim no Deus que ressuscita os mortos;
10 Na an reac ŋgoreac aniaca maica aimo moa menaca kattatna. Na Raraŋ Aetaniac, ma aimo mac nda aŋgɨatna. Na iŋmbai toco ma aimo mac nda aŋgɨnandet. Ainda moca aia mana eteac laŋna lambirena, na reac ŋgoreaca aimo moi ŋgocraina kɨp te, ma aimo mac nda aŋgɨca aia laŋ ndeacnande.
10 o qual nos livrou e livrará de tão grande morte; em quem temos esperado que ainda continuará a livrar-nos,
11 Ne aimo mbembendei mbuŋ ŋgotac. Te, Raraŋ Aetaniac, ma meikramtaɨr wɨtna mbembendei mbaraca ma aimo otacna. Te, meikramtaɨr wɨt aniaca watca, mina Raraŋ Aetaniacmo kam laŋ neaŋna, na an reik ma ai ŋgotacna morinan.
11 ajudando-nos também vós, com as vossas orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio de muitos.
12 Ainda moca aku an reac kabena toŋtoŋ bagaraniac ŋgoinna morena, na ndona iro inik mbuŋa aku gainda lamŋirena, aku tɨp kirar wandoŋapa tɨp kirar gidikca morena, anmo Raraŋ Aetaniaca meikramtaɨrmo, neaŋgatna tɨpna kirar mbuŋ. Na Raraŋ Aetaniaca ma aukna nakadmaica ma aukmo ainta tɨpna kirar neaŋgatna, na aku an landamŋina kirara aina gan tiacarpaikna ramoot ian ndambuŋa mba tɨkca aŋgɨri. Na aku an tɨpna kirar mbuŋa meikramtaɨr wɨt aniacna inikca taŋrena, na nena rɨkca aku an tɨpna kirar mbuŋa taŋrena.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com santidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas, na graça divina, temos vivido no mundo e mais especialmente para convosco.
13 — ausente —
13 Porque nenhuma outra coisa vos escrevemos, além das que ledes e bem compreendeis; e espero que o compreendereis de todo,
14 — ausente —
14 como também já em parte nos compreendestes, que somos a vossa glória, como igualmente sois a nossa no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 — ausente —
15 Com esta confiança, resolvi ir, primeiro, encontrar-me convosco, para que tivésseis um segundo benefício;
16 — ausente —
16 e, por vosso intermédio, passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me convosco, e ser encaminhado por vós para a Judeia.
17 Na titoca moca? Na ne gaind ndamŋirena, an kambca aku nenmo parua mbopre ki, a? Na ne gaind ki ndamŋirena, aku nemo bababu kamainda morena ramootna kambmo, morena kirara kambmo tamtamma ŋgetrikica aindoprena, “Anna gidik.” Na iŋmbaia aindopnande, “Anna parurena.” Wanaiŋ ŋgoin.
17 Ora, determinando isto, terei, porventura, agido com leviandade? Ou, ao deliberar, acaso delibero segundo a carne, de sorte que haja em mim, simultaneamente, o sim e o não?
18 Na Raraŋ Aetaniac, ma ndona kamb koinda raŋgairena, na aind niŋgikca aku nenmo kam gidik ŋgoin ndoprena, na kamb wɨt aniaca aku nenmo mboprenan, “Gidik,” na, “Wanaiŋa,” anna eac ŋgocor.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não é sim e não.
19 Na aukapa, Sailasapa, Timotiap, aia nena rɨkca tɨkca kamb wiwitia mboprenan, anna Raraŋ Aetaniacna Nuoc, Iesus Karaisna kamb. Na ne lamŋirena, Karais ma, “Gidik,” na, “Wanaiŋna,” kambca ma mba mboprenanna, wanaiŋ. Karais ma gidik niŋgik ndoprena.
19 Porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que foi, por nosso intermédio, anunciado entre vós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas sempre nele houve o sim.
20 Na Raraŋ Aetaniac, ma bababuar wɨtta moca eacrena, ainda moca Karais ma, “Gidik niŋgikca,” an bababuarmo mboprena. Aintik aia Raraŋ Aetaniacna kamma warac, na Karaisna i niŋgik mbuŋa aia gaindoprena, “Anna gidik,” aia an kam niŋgik ndopca Raraŋ Aetaniacna i aniac aŋgɨra, ŋgeprena.
20 Porque quantas são as promessas de Deus, tantas têm nele o sim; porquanto também por ele é o amém para glória de Deus, por nosso intermédio.
21 Na Raraŋ Aetaniac, ma ndo aiapa nenapmo larapaca moa gagrareke, na aia Karaisap mɨkca eacrena, na ma ai motocmo aiŋ neaŋga eacrena.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo e nos ungiu é Deus,
22 Na ma ndona ŋgaŋganŋgɨmo, ai mbuŋa tɨkca eacrena, na ma Ŋeroŋ Ratmo aina iroar inkara tɨkca eacrena. Na Raraŋ Aetaniaca aimo neaŋ ndoprina reikta reac ian, ma aimo outta neaŋgatna, na anna Ŋeroŋ Rat, na aia aind ndamŋinande, gidik, gidik ŋgoin, ma aimo an reikmo muruŋa iŋmbaia neaŋnande.
22 que também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Na Raraŋ Aetaniacna i mbuŋa, ma aukna kambmo gidik ndoprena. Aintik aku kam gidik niŋgik ndopraŋnande. Na aku nenmo makukar neneaŋa, anna laŋa wanaiŋ. Ainda moca aku Korinmo tawi taŋ ŋgocor. An niŋgik.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo a Deus por testemunha de que, para vos poupar, não tornei ainda a Corinto;
24 Na aku gainda mba mbopatke, aia nena rɨtɨpaikca raupŋirena, wanaiŋ. Nena rɨtɨpac mbuŋ, ne wɨtɨkca paŋpaiŋirina. Ainda moca aia muruŋa nenap aiŋa mo te, anna nenmo mo toŋgonande.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vossa alegria; porquanto, pela fé, já estais firmados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.