2 Coríntios 10
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs VC
1 Na meikramtaɨr ndeid, mina aukmo kekelamun irikca aukmo gaindoprena, “Pol ma aiap eacekna mɨnna ma ndomo aŋgɨra irikca wɨkɨn ŋgoin ndeacrena, na maica ma aimo tɨkcarica tawanna taŋ te, ma aimo kam gargar ndopraŋnande.” Na aku Pol, aku toŋgorinanna ne Karaisna tɨpemb kirarirmo pac wat, ma ndona imo mo irikrena, na ma ndona iro inik ndonanmo wattacarica wetwet ŋgoin ndeacri, na ma meikramtaɨrmo matau ŋgoinna morena, aintik aku nenmo reac ianna digdigiap.
1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.
2 Na aku nenmo gainda diginandet, iŋmbaia aku nen ndambuŋ ndaru te, na ne rugut mo, moca aku nenmo kam gidik ŋgoinna gargar ndopnande. Na aku ndomo gidikca gaind ŋgoin ndamŋirena, aku kam gargara aku mbopnande, nena meikramtaɨr ndeida mina aimo gaind ndamŋirena, aia gan tiacarpaikna tɨpemb kirarira raŋgairena.
2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.
3 Na anna gidik, aia tiacarpaikna meacramoot eacrena kirara taŋrena, na aia tiacarpaikna meacramoot ruŋrena kirara mba ruŋrenanna.
3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.
4 Na runduikta reik wɨt anikca aia aŋgɨrina, na anna gan tiacarpaikna reikca wanaiŋ. Mina Raraŋ Aetaniacna gargarap, na mina mɨn, mina an puŋnaŋgepta mbaboar gagrar anikmo tapinande.
4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.
5 Aintik an paparuna kambca meikramtaɨrmo taupemb mboraca mina Raraŋ Aetaniacna landamŋi aŋgɨnanapa, titocna landamŋiara meikramtaɨrta iroar puŋga larurenanmo aia muruŋa moi irikrenan. Na meikramtaɨrta iroar landamŋiarmo aia muruŋa leacrenan, te, mina iroara moi ŋgepca mina Karaisna toŋtoŋa raŋgaina.
5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.
6 Na aia nena lambirena. Na ne aina kambca muruŋa warac te, laŋ, na an kamb mac nda ipuŋrena meikramtaɨrmo, aia an opoik ŋgorikmo minmo mac nda rutinande.
6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.
7 Na ne an ndorita lamnɨac ŋgout ndeacrena reikmo muruŋcamiŋ ŋgoinna matau wat rapac. Na ramoot ian, ma ndo mbuŋa mataua rɨpac gagraca Karaisna ramoot ndaru te, laŋ, ma ndona nikinik iromo matau lamŋi, ai toco Karaisna ramoot ndeacrena, an tɨp kirara ma ndo eacrenan toc.
7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.
8 Na Kacoot ma aimo an aiŋa mona iremb anikap neaŋgatna, na anna nena rɨtɨpaikca moi gagra te, nenmo mba mo ŋgocraiitndai. Na aku aina morina an aiŋna i aŋgɨri ŋgep te, aku anna numbira mba moitndai.
8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.
9 Aintik aku mba toŋgori, ne aukna tirrina timbiŋ raprirta ndamŋica rugutta wanaiŋa kai mo teac.
9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.
10 Na anna gidik, meikramtaɨr ndeida mina aukmo gaindoprena, “An Polna timbiŋ raprirta kambca ma titocna gargarap eacrena, na man ŋgoinna ndo kɨpca aiap mboprenanna, aia manmo watrenanna ma gagrar kocor koind, na ma kam ndondopna kirara ma mba gɨwaca mboprenan.”
10 Suas cartas, dizem, são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível.
11 Na meikramtaɨra an kam ndoprenan, mina ndorita iroarmo matau pɨar keca gaind ŋgoin ndamŋi. Na an mɨnna aia kɨpca nenap eac te, an tɨpna kirara aia nenmo moeknanna. Anna an timbiŋ raprira aia tirrinan ŋgoinna raŋgainandet. Na aia tawan ŋgoin, aintik aia nenmo timbiŋ rapar niŋgik tirca neaŋga kɨpatna.
11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.
12 Na aia gainda mba mbopitndai, aia an meikramtaɨr ndeidta kirara mina weraireke, ndorita i aŋgɨra ŋgeprena. Na aia gainda mba mbopitndai, aina tɨpna kirara minanna kirar, wanaiŋ. An meikramtaɨr mina ndorita tɨpemb kirarirmo ndorimo ritrica morena. Na ianna ma ndona tɨpemb kirarirmo kabena ramootna tɨpemb kirarirap tɨki ritrinande. Na ainta meikramtaɨr, mina ainda morenan, mina landamŋiar kocor koind.
12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles conforme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.
13 Na aia ndorita morena ŋgaŋganŋgɨapa irembmo aŋgɨra tamuŋa tɨtɨka, aia karirina. Na Raraŋ Aetaniaca an ŋgaŋganŋgɨa aimo tɨkca biŋairina ŋgaŋganŋgɨ niŋgikca raŋgainande. Na aia an niŋgikca raŋgaica kɨpi, nen ndambuŋ toco larunande.
13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permaneceremos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.
14 Na an i aniacapa aiŋa Raraŋ Aetaniaca aia neaŋrenan, anna nenmo kɨtacrinan. Ainda moca an mɨnna aia nenmo an kambca wiwitirenanna, aia ndorita ŋgaŋganŋgɨmo mba moa kundrinan, wanaiŋ. Na kabena meikramtaɨr ndeida taŋ ŋgocor ndeacri, aia ndori tiŋgikca outta taŋga laruca nenmo Korinna meikramtaɨrmo Karaisna kam wembaŋ laŋ aŋgɨa kɨprinan.
14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.
15 Na aia ndorita ŋgaŋganŋgɨmo aia mba kunda werapca ndorita imo an kabena ramtaɨr morena aiŋ mbuŋa mba aŋgɨra ŋgeprenanna. Wanaiŋ. Raraŋ Aetaniaca aimo mona neaŋgatna aiŋmo aia ndorimo wandoŋ niŋgik ŋgoinna morena, na aia ainda mo te, nena rɨtɨpaikca moi gagaranande, na aia ainda mo te, aina an aiŋa nena rɨkca aniac ndarunande.
15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de trabalhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa fé, nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.
16 Na aia an kam wembaŋ laŋmo nena iŋmbai ndeacrena auŋembmo wiwitinande. Na aia an kabena ramtaɨra taŋga aiŋa moa mairina auŋembca aia mba taŋitndai, moca aia taŋca an kabena ramtaɨrta morina aiŋ mbuŋa ndorita imo wanaiŋ ŋgoin naaŋgɨri ŋgep nari.
16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.
17 Na Raraŋ Aetaniacna timbigta kapca aindoprina, “Ramootta ndona i aŋgɨri ŋgepna ndop te, ma ndona ia kai aŋgɨ ŋgep teac, ma Kacootna imo aŋgɨri ŋgep.”
17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Na aia lamŋirena ramootta ndona i aŋgɨra ŋgepreke wereirenan, an ramootta ma Raraŋ Aetaniacna lamnɨaca ma iremb kocor. Wanaiŋ. Na Kacootta ma ndo ramootna i aŋgɨri ŋgep te, an ramoot, ma ndo i gidikap.
18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.