1 Tessalonicenses 2
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs ARA
1 Ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, ne ndori lamŋirena, an aiŋira aia nena rɨk ndeacri, morina mɨnna reikca mina wanaiŋa mba maiitndait.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Na ne lamŋirena, aia nen ndambuŋ nakɨp ŋgocor ndeacrina mɨnna, aia Pilipai auŋ aniac ndeacri, aia gɨgɨrar aŋgɨratna, mina aina tikembmo ndibemb neaŋgatna. Na an mɨnna aia nen ndambuŋ nakɨpatnanna, Raraŋ Aetaniaca aina iroar inkara moa gagrari, aia an puŋnaŋgep nake mba irikca mbiracri. Wanaiŋ. Aia wɨtɨkca gagraca Raraŋ Aetaniacna kam wembaŋ laŋa nenmo an wiwitirina.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Na aia nemo Iesus Karaisa rɨpacna ŋgacri, aia kam ianna mba katca mbopatke, na aia tɨp ŋgoreac ianna mba moatke, na paparu ianna mba mori. Wanaiŋ.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Na Raraŋ Aetaniac, ma aimo atuna towaia maica, karica ma aimo ndona kam wembaŋ laŋmo wiwitina aiŋ neaŋgatna, aintik aia meikramtaɨrmo ndorita aiŋira wat nake, ainda mba lamŋia mbopatke. Wanaiŋ. Raraŋ Aetaniac, ma ndo aina nikemb inkara ritrirena, aintik aia toŋgorinanna man niŋgik, ma ndo aina aiŋira toŋgona.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Na ne lamŋirena, Raraŋ Aetaniac ma toco mbopi larunandet, aia nemo mba an kam mbuŋa waia mba aocri, na aia mba nena reik laiŋ nake mba toŋgoca, nemo an kam laŋ wiwitiatna, wanaiŋ.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Na aia mba aiŋa moca nen ndambuŋa i aniac aŋgɨnan, co, kabena meikramtaɨr tambuŋa i aniac aŋgɨnake mba mori.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Gidik, aia Karaisna up aŋgɨrena ramtaɨr. Aintik aia ndorita gargar mbuŋa toŋgo te, aia nenmo mbopca ne aimo otacna mɨn. Na an mɨn, aia nenap eacri, aia laŋan wetwet ŋgoinna mooŋnuoc teker toc ndeacrina. Aia gaind ndeacrina, aemma ndona mombonikmo mɨr neaŋgabrina kirar ndeacatna.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Na aia nemo toŋtoŋ ŋgoin, ainda moca aia nemo Raraŋ Aetaniacna kam wembaŋ laŋmo neaŋrinan. Aintik aia ndorita eteacna watmo neaŋga, nen ŋgotacna moatna. Aintik ne aina aikor koind ndarurinan tik.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Na ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, ne lamŋirena an mɨnna aia nenap eacri, aia aiŋir anikca mori, na kam wembaŋ laŋ wiwitirina. Na an aiŋirmo aia mouŋapa, raap morina, te, aia nenmo makukara mba neaŋitndait, na ne aimo amta reik neaŋamnanna, wanaiŋ.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Na ne malamŋireke, na Raraŋ Aetaniac toco lamŋirena, an tɨpemb kirarira aia nenmo Iesusa rɨpacrina meikramtaɨr kotacna morina tɨpna kirar. Na an tɨpemb kirarira aia morinanna, Raraŋ Aetaniacna lamnɨacmo wandoŋ, na aia tɨpemb ŋgorikca mba morena.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Na ne lamŋirena, Aetta ndona mombonik raupŋirena kirara, aia nenmo ainda raupŋirinan,
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 na aia mboprina kambca anna nena iroara moi ŋgep te, nena iroar inkara moi gagrana moca. Na aia nemo wandoŋa aindopnande, nena moa taŋrena tɨpemb kirarira ne Raraŋ Aetaniacna tɨpemb kirarir koinda morenan, na ma nena ŋgacrena, ne kɨpca mana bubuocna wawaraapa, mana memetacna tac aniacna kaŋgaukca eacna.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Na memetmbaca aia Raraŋ Aetaniacmo kam laŋ neaŋreke, gan kam ndoprena. An mɨnna ne Raraŋ Aetaniacna kamma aina upa tɨkca waracri, na ne gaindta iro landamŋia mba aŋgɨri, anna ramootna kam, wanaiŋ. Anna ne gaind naaŋgɨrina, anna Raraŋ Aetaniacna kam. Ri, an meikramtaɨra Karaisa rɨpaca eacrenanna, nemo an kamma nena iroar inkara moa gagrarina.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Na ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, ne Raraŋ Aetaniacna Iesusna rɨtɨpaikta meikramtaɨrta tumbuna, mon Iudia eacrena meikramtaɨrta kirar, an meikramtaɨr mina Iesus Karaisap mɨkca eacrena. Na nen tikca ne ndorita kamkabearta parna gɨgɨrar aŋgɨrina, na Iudiana Iesusna rɨtɨpaikta meikramtaɨrta tumbun toco, mina Iudanaŋgepta parna gɨgɨrar aŋgɨrina.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Ainda moca Iudanaŋgepca ŋgepca Iesusmo pia menacrinan, na rambca morina ramtaɨr motocmo rɨŋga menacrinan, na aimo an ndeac narica ootta mandacatna. Na mina Raraŋ Aetaniacna kammo raŋgai narica mana kambmo nda ipuŋrina, ri, mina meikramtaɨrmo muruŋcamiŋa minmo ndorita puŋnaŋgepca moatna.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Na mina toŋgo ŋgocor, Raraŋ Aetaniacmo meikramtaɨr mac nda aŋgɨnan, ainda moca mina aimo Iudana meikramtaɨr wanaiŋmo an kam wiwiti mbop narica, na mina aina taupemb mboracatna. Aintik mina memetmbaca tɨpemb ŋgorikta makukarmo moa acnairenan. Na Raraŋ Aetaniacna nikkakatta min nambatta irikrinan.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Na ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, Iudanaŋgepca aimo moca aia nenmo kɨdrɨk tekemmotemma tɨkcarica nenmo emtemma mac kɨpi wat ŋgocor. Na aia nena indepaŋainda wat ŋgocor, na aina iroara nenap maeacreke. Na aia nena watna toŋtoŋ bagaraniac ŋgoin.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Na aia nen ndambuŋ nakɨpna moca, aintik aku Pol, aku nen ndambuŋ nakɨpna towaireke, na toawanaiŋ. Ramoot Mbɨkca aina taupembca mo wawararenan.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 An mɨnna aina Kacoot Iesusa nda kɨp te, aia mandaina lambiit? Na aia mandaia toŋgoit? Na aia mandaina imo aŋgɨ ŋgepit? Anna nen mbuŋ ki?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Na anna gidik, nen mbuŋa aia i aniaca aŋgɨca, na toŋgoca wereirena.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.