1 Tessalonicenses 2
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs ARIB
1 Ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, ne ndori lamŋirena, an aiŋira aia nena rɨk ndeacri, morina mɨnna reikca mina wanaiŋa mba maiitndait.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Na ne lamŋirena, aia nen ndambuŋ nakɨp ŋgocor ndeacrina mɨnna, aia Pilipai auŋ aniac ndeacri, aia gɨgɨrar aŋgɨratna, mina aina tikembmo ndibemb neaŋgatna. Na an mɨnna aia nen ndambuŋ nakɨpatnanna, Raraŋ Aetaniaca aina iroar inkara moa gagrari, aia an puŋnaŋgep nake mba irikca mbiracri. Wanaiŋ. Aia wɨtɨkca gagraca Raraŋ Aetaniacna kam wembaŋ laŋa nenmo an wiwitirina.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Na aia nemo Iesus Karaisa rɨpacna ŋgacri, aia kam ianna mba katca mbopatke, na aia tɨp ŋgoreac ianna mba moatke, na paparu ianna mba mori. Wanaiŋ.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Na Raraŋ Aetaniac, ma aimo atuna towaia maica, karica ma aimo ndona kam wembaŋ laŋmo wiwitina aiŋ neaŋgatna, aintik aia meikramtaɨrmo ndorita aiŋira wat nake, ainda mba lamŋia mbopatke. Wanaiŋ. Raraŋ Aetaniac, ma ndo aina nikemb inkara ritrirena, aintik aia toŋgorinanna man niŋgik, ma ndo aina aiŋira toŋgona.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Na ne lamŋirena, Raraŋ Aetaniac ma toco mbopi larunandet, aia nemo mba an kam mbuŋa waia mba aocri, na aia mba nena reik laiŋ nake mba toŋgoca, nemo an kam laŋ wiwitiatna, wanaiŋ.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Na aia mba aiŋa moca nen ndambuŋa i aniac aŋgɨnan, co, kabena meikramtaɨr tambuŋa i aniac aŋgɨnake mba mori.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Gidik, aia Karaisna up aŋgɨrena ramtaɨr. Aintik aia ndorita gargar mbuŋa toŋgo te, aia nenmo mbopca ne aimo otacna mɨn. Na an mɨn, aia nenap eacri, aia laŋan wetwet ŋgoinna mooŋnuoc teker toc ndeacrina. Aia gaind ndeacrina, aemma ndona mombonikmo mɨr neaŋgabrina kirar ndeacatna.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Na aia nemo toŋtoŋ ŋgoin, ainda moca aia nemo Raraŋ Aetaniacna kam wembaŋ laŋmo neaŋrinan. Aintik aia ndorita eteacna watmo neaŋga, nen ŋgotacna moatna. Aintik ne aina aikor koind ndarurinan tik.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Na ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, ne lamŋirena an mɨnna aia nenap eacri, aia aiŋir anikca mori, na kam wembaŋ laŋ wiwitirina. Na an aiŋirmo aia mouŋapa, raap morina, te, aia nenmo makukara mba neaŋitndait, na ne aimo amta reik neaŋamnanna, wanaiŋ.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Na ne malamŋireke, na Raraŋ Aetaniac toco lamŋirena, an tɨpemb kirarira aia nenmo Iesusa rɨpacrina meikramtaɨr kotacna morina tɨpna kirar. Na an tɨpemb kirarira aia morinanna, Raraŋ Aetaniacna lamnɨacmo wandoŋ, na aia tɨpemb ŋgorikca mba morena.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Na ne lamŋirena, Aetta ndona mombonik raupŋirena kirara, aia nenmo ainda raupŋirinan,
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 na aia mboprina kambca anna nena iroara moi ŋgep te, nena iroar inkara moi gagrana moca. Na aia nemo wandoŋa aindopnande, nena moa taŋrena tɨpemb kirarira ne Raraŋ Aetaniacna tɨpemb kirarir koinda morenan, na ma nena ŋgacrena, ne kɨpca mana bubuocna wawaraapa, mana memetacna tac aniacna kaŋgaukca eacna.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Na memetmbaca aia Raraŋ Aetaniacmo kam laŋ neaŋreke, gan kam ndoprena. An mɨnna ne Raraŋ Aetaniacna kamma aina upa tɨkca waracri, na ne gaindta iro landamŋia mba aŋgɨri, anna ramootna kam, wanaiŋ. Anna ne gaind naaŋgɨrina, anna Raraŋ Aetaniacna kam. Ri, an meikramtaɨra Karaisa rɨpaca eacrenanna, nemo an kamma nena iroar inkara moa gagrarina.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Na ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, ne Raraŋ Aetaniacna Iesusna rɨtɨpaikta meikramtaɨrta tumbuna, mon Iudia eacrena meikramtaɨrta kirar, an meikramtaɨr mina Iesus Karaisap mɨkca eacrena. Na nen tikca ne ndorita kamkabearta parna gɨgɨrar aŋgɨrina, na Iudiana Iesusna rɨtɨpaikta meikramtaɨrta tumbun toco, mina Iudanaŋgepta parna gɨgɨrar aŋgɨrina.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Ainda moca Iudanaŋgepca ŋgepca Iesusmo pia menacrinan, na rambca morina ramtaɨr motocmo rɨŋga menacrinan, na aimo an ndeac narica ootta mandacatna. Na mina Raraŋ Aetaniacna kammo raŋgai narica mana kambmo nda ipuŋrina, ri, mina meikramtaɨrmo muruŋcamiŋa minmo ndorita puŋnaŋgepca moatna.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Na mina toŋgo ŋgocor, Raraŋ Aetaniacmo meikramtaɨr mac nda aŋgɨnan, ainda moca mina aimo Iudana meikramtaɨr wanaiŋmo an kam wiwiti mbop narica, na mina aina taupemb mboracatna. Aintik mina memetmbaca tɨpemb ŋgorikta makukarmo moa acnairenan. Na Raraŋ Aetaniacna nikkakatta min nambatta irikrinan.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Na ne Iesusa rɨpacrena laiplacar, Iudanaŋgepca aimo moca aia nenmo kɨdrɨk tekemmotemma tɨkcarica nenmo emtemma mac kɨpi wat ŋgocor. Na aia nena indepaŋainda wat ŋgocor, na aina iroara nenap maeacreke. Na aia nena watna toŋtoŋ bagaraniac ŋgoin.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Na aia nen ndambuŋ nakɨpna moca, aintik aku Pol, aku nen ndambuŋ nakɨpna towaireke, na toawanaiŋ. Ramoot Mbɨkca aina taupembca mo wawararenan.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 An mɨnna aina Kacoot Iesusa nda kɨp te, aia mandaina lambiit? Na aia mandaia toŋgoit? Na aia mandaina imo aŋgɨ ŋgepit? Anna nen mbuŋ ki?
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Na anna gidik, nen mbuŋa aia i aniaca aŋgɨca, na toŋgoca wereirena.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.