Romanos 4

Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ita tfamalik afaka naꞌa Abraham i ubun-nusin verin tamata Yahudi ra ni afa ovi notu ra? Wean inba ma Ubu notu ma ni vavaꞌat nmalola ovu Ia?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Wean i Ubu ntorung ma nala Abraham wean tamata i ni vavaꞌat nmalola tali afa ovi notu ra, na ni lola roak ma nfakaratat tenan a. Naꞌuk wol bisma notu wean inyai naꞌa Ubu wahan ralan a.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Rtulis roak naꞌa Surat Ralan ne, “Abraham norang urun Ubu, ba ni inorang a notu ma Ubu nfadoku ma nala ia wean tamata i ni vavaꞌat a nmalola.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Wean i tamata isa nkarya, na inovan ma nala ni kadi. Ba tamata ra wol bisma rfalak ne, ni kadi yai rala watan ma neluk rangrangwaha verin ia, naꞌuk inyai al nkati ni farea a.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Naꞌuk dida vavaꞌat ovu Ubu wol wean tamata ovi rkarya ma rala kadi. Ba karya te afa ovi totu ra wol rot-nala ma Ubu nala ita wean tamata ovi rira vavaꞌat ra rmalola naꞌa wahan ralan a. Wean i torang Ubu, velik ne tamata ktufan ita, na Ia nfadoku ma nala ita wean tamata ovi rira vavaꞌat ra rmalola, tevek dida inorang verin Ia.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Daud nfalak vali wean inyai ma nfalyawang ne, lolin urun verin tamata i Ubu nfadoku roak ma nala ia ma neluk tamata i ni vavaꞌat a nmalola. Ubu notu wean inyai, wol mane ntali afa ovi tamata ra rotu. Daud nfalak ne,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Lolin urun verin tamata ovi Ubu naꞌi vatuk roak afa sala ovi rotu ra,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Lolin urun verin tamata i Duilaꞌa wol nrekan ni salasilan ra.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Vaivatul lolin ovi Daud nfalak lan roak yai wol mane nfalak watan verin tamata Yahudi ovi rsunat roak ira, naꞌuk verin tamata ovi wol Yahudi ra vali, velik ne wol rsunat ira. Amfalak lan roak ne, Ubu notu ma Abraham ni vavaꞌat nmalola ovu Ia, tevek ni inorang a.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Naꞌut ba Ubu notu wean inyai? Ubu nfadoku ma nala Abraham wean tamata i ni vavaꞌat nmalola naꞌut i rsunat roak ia, te wol rsunat ia obin? Ubu notu wean inyai naꞌut i wol rsunat ia obin!
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Rsunat Abraham ma neluk faneak ne, Ubu nfadoku lan roak ma nala ia wean tamata i ni vavaꞌat nmalola, tevek ni inorang a. Ubu notu wean inyai naꞌut i wol rsunat Abraham obin. Afa yai nvotuk ma nfaturu ne, Abraham neluk bapa verin tamata ovi rorang Ubu munuk, velik ne wol rsunat ira, ovu Ubu nfadoku ma nala ira ma wean tamata ovi rira vavaꞌat ra rmalola.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Abraham neluk bapa vali verin tamata Yahudi ovi rsunat roak ira. Tamata avyai wol mane rsunat watan ira, naꞌuk rorang Ubu wean lahir Abraham naꞌut i wol rsunat ia obin.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ubu Ni tnorung verin Abraham ovu ubun-nusin ra ne, veka nala lanit ivavan a verin ira. Ia notu tnorung yai, tevek Abraham ni inorang verin Ia, wol mane notu tnorung yai tevek Abraham not-orang Musa ni inukun ra. Ba tali ni inorang a, bi Ubu nfadoku ma nala ia wean tamata i ni vavaꞌat a nmalola.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Wean i Ubu nala Ni tnorung verin tamata ovi rot-orang Musa ni inukun ra watan, na dida inorang naꞌa Ubu wol ihin akataka, ovu tnorung yai vu watan.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Tamata ra munuk rangal Musa ni inukun ra, ba wean i rangal inukun avyai, na Ubu veka nfaturu Ni ngrova verin ira. Naꞌuk wean i inukun ra wol rnaꞌa, na tamata wol bisma rangal inukun avyai.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Ba Ubu nala Ni tnorung a verin Abraham, tevek ni inorang verin Ia. Notu wean inyai tali watan Ni rala lolin a. Wean inyai, na Ubu Ni tnorung yai neluk tnorung mngaꞌun verin ita munuk, tamata ovi teluk Abraham ubun-nusin ra. Ubu nala tnorung yai, wol mane verin tamata Yahudi ovi rot-orang Musa ni inukun ra watan, naꞌuk verin tamata iki watan i ni inorang verin Ubu wean Abraham. Tevek Abraham neluk bapa verin ita munuk, tamata ovi torang Ubu.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ia nfalak verin Abraham naꞌa Surat Ralan wean ini, “Yaꞌa ufadoku roak ma oa meluk bapa verin bangsa rivun.” Ubu nala Ni tnorung yai verin Abraham ma neluk bapa verin ita naꞌa Ubu wahan ralan a, tevek norang Ia. Ia Ubu i nfavaꞌat matmatan ra, ovu tali Ni vaivatul ra, na afa ovi wol rnaꞌa ra, notu ma rnaꞌa.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ubu Ni tnorung verin Abraham ma veka yanan, velik ne wol bisma yanan roak. Naꞌuk Abraham norang lalawatan Ubu ovu nfakloꞌi aꞌuk ni vavaꞌat a verin Ia. Ba Abraham neluk bapa verin bangsa rivun, wean lahir afa ovi rtulis roak naꞌa Surat Ralan. Ubu nfalak verin ia naꞌut i wol yanan obin ne, “Ubum-nusim ra veka rivun ilaꞌa matan ira, wean nara ra naꞌa lanit.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Naꞌut inyai, na Abraham nkaꞌa roak ne, wol bisma yanan, tevek tenan a nmafun ilaꞌa roak, ovu ni varat a nlabas ratut isa roak. Ia nkaꞌa vali ne, awan i Sara itvata ilaꞌa roak ia ma wol bisma yanan. Velik ne wean inyai, Abraham ni inorang a wol nmafun, ma norang urun Ubu.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Naꞌuk Abraham norang urun Ubu Ni tnorung a, ma ia wol ralan raruan, naꞌuk ni inorang ntafal ma nangrebat ovu nfadawang aꞌuk Ubu.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Ia norang urun ne, Ubu Ni ngrebat ma not-nala munuk afa ovi nfadoku roak naꞌa Ni tnorung a.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Wean inyai bi, Ubu nfadoku ma nala ia wean tamata i ni vavaꞌat a nmalola.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Vaivatul ovi rtulis ne, “Abraham ni inorang verin Ubu notu ma Ubu nala ia wean tamata i ni vavaꞌat nmalola,” wol mane rtulis watan verin Abraham.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Naꞌuk rtulis vali vaivatul avyai verin ita. Ubu nala vali ita weadida tamata ovi rira vavaꞌat ra rmalola, tevek dida inorang vali verin Ia i nfavaꞌat dida Duilaꞌa Yesus tali matmatan.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Ubu ntorung ma tamata ra rfedan Yesus, tevek dida salasilan ra. Nata nfavaꞌat ewal Ia, boma dida vavaꞌat ra rmalola naꞌa Ubu wahan ralan a.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.