Mateus 21
Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs VC
1 Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia ti rfaseri Yerusalem, ma raran roak ahu Betfage i nanaꞌa vuar Zaitun. Ba Yesus nsinir tamata irua tali Ni tamata ovi rorang Ia ma rti ula ira.
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 Ia nfalak verin ira ne, “Miti ahu i naꞌa ulu eri. Naꞌa ineri, na mia veka mtyuan lahir keledai vata i rkeak siebang watan ia ovu yanan a. Mryuvat ni kakeak a ma fyabana ira mya verin Yaꞌa.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Wean i tamata isa ntabu mia, na fyalak verin ia ne, ‘Duilaꞌa nperlu keledai yai,’ na npake munuk, beti rtaha lahir rma.”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Rotu wean inyai, boma nfakena lahir vaivatul ovi nabi isa ntulis roak a. Ia ntulis ne,
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 “Fyalak verin tamata ovi rnaꞌa Sion ne,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Ba Yesus Ni tamata irua yai rti ma rot-orang afa ovi nfalak ra.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Tamata irua yai rovun keledai vata yai ovu yanan a rti verin Yesus, ma rala rira ravit blawat ra ma al raraang tetarira ratan ra, beti Yesus rata ndoku keledai koꞌu yai.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Tamata rivun ovi rnaꞌa inyai rvelar rira ravit a blawat ra naꞌa lingaꞌan ralan. Boku retal aa sanan tutul ra ma relir naꞌa lingaꞌan ralan.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Tamata rivun rban-orang Yesus, boku rbana ula ira ovu boku vali rban-muri, ovu rafwak ne, “Mya ma traning Raja Daud ubun a nusin a! Ubu naflahar Ia i nma ovu Duilaꞌa naran a. Ubu nanaꞌa wan i karatat lia munuk a, ba traning Ia!”
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Naꞌut i Yesus ti naran Yerusalem, na tamata ovi rnaꞌa kota ralan yai vairira dawan. Ira rorat ne, “Ini tamata iki?”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Ba tamata rivun ovi rban-orang Yesus yai rfalak ne, “Ini Yesus i nabi Ia, ntali ahu Nazaret naꞌa propinsi Galilea.”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Nata Yesus nati Yahudi rira Rahan Dawan Falurut ni lean a, ma nalaꞌing vatuk tamata ovi rfedi-rfaha afa naꞌa inyai. Ia nir-nar tamata ovi rsikati kubang rira meja ra, ovu vali dakdokwan ovi tamata ra rdoku ma ala rfedi modarlaka.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Ia nfalak verin tamata avyai ne, “Surat Ralan nfalak wean ini, ‘Ning rahan a neluk rahan falurut ma tamata raflurut naꞌa, naꞌuk mia myotu ma neluk wan ma tamata barborin ra rnaꞌa.’ ”
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Ba tamata ovi rkibu ra ovu tamata ovi ratlukut ra, rma rtuan Yesus naꞌa Rahan Dawan Falurut a, ma notu ma lolin ewal ira.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Naꞌuk Yahudi rira dawan mela falurut ra ovu dawan ovi rair Musa ni inukun ra rangrova. Ira rangrova, tevek rsiꞌik mujizat ovi Yesus notu ra, ovu vali kasikoꞌu ra rafwak naꞌa Rahan Dawan Falurut ni lean a ne, “Mya ma traning Yesus, Raja Daud ubun-nusin a!” Ba ralarira sian urun.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Nata rfalak verin Yesus ne, “Oa mrenar afa ovi kasikoꞌu ra rfalak te wahal?”
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Nata Yesus nban-talik ira naꞌa kota Yerusalem ma nti ahu Betania, ma Ni ovan naꞌa inyai.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Ni ilyan varverak a, na Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia rewal ira rti kota Yerusalem, na Yesus nfarnuang Ni balafar roak.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Yesus nsiꞌik naꞌa lingaꞌan nelan, na nrea aa ara isa. Ba nbana nti inyai, naꞌuk wol nrea vuan isa vali, tevek aa ara yai roan lalawatan. Ba Yesus nfalak verin aa ara yai ne, “Tali amar ini, na wol vuam roak nata ti mungaran watan.” Brian munuk, na aa ara yai nangaran lahir.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Yesus Ni tamata ra rsiꞌik afa yai, na rtalkaka. Ba rorat Ia ne, “Afakinimi brian munuk, na aa ara yai nangaran lahir i?”
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Yesus nfalak ne, “Afa i ufalak verin mia ini, kena urun! Wean i myorang Yaꞌa ovu ralabira wol raruan, na mia bisma myot-nala vali afa i otu verin aa ara yai. Wol wean inyai watan, naꞌuk bisma fyalak verin vuar isa ne, ‘Mlaun talik wam a kikyai, ma roal mtuba tahat ralan’, na veka wean urun inyai.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Myorang urun Ubu ma miflurut verin Ia, ma myera afaka watan tali Ia, na veka nala verin mia.”
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Nata Yesus nati nsiair naꞌa Rahan Dawan Falurut ralan a. Naꞌut i nsiair, na Yahudi rira dawan mela falurut ra ovu rira dawan ra rma ma rtuan Ia naꞌa inyai, ba rorat Ia ne, “Oa mu ngrebat aka ma al motu afa ovi? Iki nala ngrebat yai verin Oa?”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Yesus nfalak verin ira ne, “Yaꞌa mane orat mia naꞌa afa isa, ba byalat Yaꞌa veki, beti ufalak vali verin mia ne iki nala ngrebat ini verin Yaꞌa ma otu afa ovi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Yohanes nbaptis tamata ra ovu ngrebat tali iki? Ngrebat tali lanit ratan, te tali tamata?”
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Naꞌuk wean i tfalak ne, ‘Ngrebat tali tamata,’ na tbobar tamata rivun veka rotu sian ita, tevek ranovak ne, Yohanes yai nabi ia.”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Ba rfalak verin Yesus ne, “Ami wol amkaꞌa.”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 “Mia minovak aka naꞌa vaivatul kamkuma ini? Tamata isa yanan a brana irua. Amar isa, na ia nti ma nfalak verin yanan iyaꞌan a ne, ‘Baba, amar ini muti ma mkarya naꞌa vaꞌi anggur.’
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Yanan iyaꞌan yai nfalak ne, ‘Bapa, yaꞌa ufena uti.’ Naꞌuk nfikir ewal, ba nti nkarya naꞌa vaꞌi anggur yai.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Tamata yai nti ma nfalak vali verin yanan iwarin a ne, ‘Baba, amar ini muti ma mkarya naꞌa vaꞌi anggur.’
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Ba tali yanan a brana irua yai, na iki not-orang afa i yaman a nfalak a?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Tevek Yohanes nma ma nair mia ma nfaturu banbanan ovi kena ra verin mia, naꞌuk wol myorang ia. Naꞌuk tamata ovi baꞌi rera babahir kulu ra, ovu vatlean ra, saꞌi rorang ia. Mia mryenar ovu msyiꞌik ne, ira rahil roak ma rtalik tali rira salasilan ra, naꞌuk wol myahil ma mtyalik tali bira salasilan ra ma myorang vaivatul ovi Yohanes nfalak a.”
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 “Eka mryenar vaivatul kamkuma isa ewal. Tamata isa notu vaꞌi anggur naꞌa ni lanun a. Ia notu ngean ma nlilit ni vaꞌi a, ovu nkear wan isa ma al raramat anggur vuan ra naꞌa. Ia nfadiri sari isa felan a wean farwan ma rata rdoku al rwanar ni vaꞌi a. Notu munuk wean inyai, na nala verin tamata vaꞌi ra, ma rasusan ni vaꞌi yai, ma ki rsiduk anggur boku verin ia. Nata nban-talik ni ahu ma nti wan raroa.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Ba ti ma naran amar i rfufu anggur vuan ra, na vaꞌi duan nsinir ni tamata sansinir boku ti ma rala ni wahat tali tamata ovi rwanar ni vaꞌi a.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Naꞌuk tamata sansinir avyai rati raran vaꞌi anggur yai, na tamata ovi rwanar vaꞌi yai rtaha lahir ira. Ira rvaval isa, rfedan isa ovu vali rteva isa.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ba vaꞌi duan nsinir ni tamata sansinir liak boku vali ma rti ewal, naꞌuk ira rivun rahi tamata sansinir ovi rti ula roak ira. Naꞌuk tamata ovi rwanar vaꞌi yai rotu sian vali ira, wean sansinir ovi rti lan roak a.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Ti nata vaꞌi duan a nanovak ne, ‘Tamata avyai veka ralang yanan brana a, ba nsinir yanan a ma nati vali.’
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Naꞌuk ti ma tamata ovi rwanar vaꞌi yai rarea vaꞌi duan yanan brana yai, na rsifalak afa verin ira ne, ‘Tamata ini vaꞌi duan yanan a brana a, ba mya ma tfedan ia, boma tala vaꞌi ini verin ita.’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Ba rtaha yanan yai ma ti rvatuk ia naꞌa vaꞌi yai murin a, beti rfedan ia.”
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 Yesus norat dawan Yahudi ra ne, “Ba wean i vaꞌi duan a nma, na veka notu afaka verin tamata ovi rwanar ni vaꞌi a?”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Ira rfalak verin Yesus ne, “Ia veka nma ma nfedan tamata ktufan avyai. Ia nala ni vaꞌi a verin tamata liak ma rwanar, boma naran ni amar i rfufu anggur ra, na rala vali ni wahat a verin ia.”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Yesus nfalak verin ira ne, “Mia wol byas obin Ubu Ni vaivatul ovi naꞌa Surat Ralan? Vaivatul avyai wean ini: Vatu i tukan ra rvatuk yai, fyawan lia munuk ma al nfangrebat rahan a. Afa i Duilaꞌa notu lolin urun, ovu notu ma tamata ra rtalkaka.
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Ba ufalak verin mia ne, Ubu veka notu ma wol wabira roak naꞌa Ni Fareta a, naꞌuk veka nala tamata ovi rot-orang afa ovi ralan a nfalak ra ma notu ma rnaꞌa Ni Fareta a. [
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Tamata iki watan wol norang Ubu, na ia wean tamata i nleka nsuta vatu yai ratan a ma nablewar lahir. Wean i vatu yai nleka ma ntaꞌi tamata isa, na tamata yai veka manminan lahir ia.”]
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Ti ma Yahudi rira dawan mela falurut ra ovu tamata Farisi ra rarenar vaivatul kamkuma yai, na ira rfan-aran lahir, tevek vaivatul avyai Yesus nala al ntaꞌing ira.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ba ira rdava lingaꞌan mane rtaha Yesus, naꞌuk rbobar, tevek tamata rivun rorang ne, Yesus yai nabi Ia.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.