Mateus 21

Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia ti rfaseri Yerusalem, ma raran roak ahu Betfage i nanaꞌa vuar Zaitun. Ba Yesus nsinir tamata irua tali Ni tamata ovi rorang Ia ma rti ula ira.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Ia nfalak verin ira ne, “Miti ahu i naꞌa ulu eri. Naꞌa ineri, na mia veka mtyuan lahir keledai vata i rkeak siebang watan ia ovu yanan a. Mryuvat ni kakeak a ma fyabana ira mya verin Yaꞌa.
2 com a seguinte ordem:
3 Wean i tamata isa ntabu mia, na fyalak verin ia ne, ‘Duilaꞌa nperlu keledai yai,’ na npake munuk, beti rtaha lahir rma.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Rotu wean inyai, boma nfakena lahir vaivatul ovi nabi isa ntulis roak a. Ia ntulis ne,
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 “Fyalak verin tamata ovi rnaꞌa Sion ne,
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Ba Yesus Ni tamata irua yai rti ma rot-orang afa ovi nfalak ra.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Tamata irua yai rovun keledai vata yai ovu yanan a rti verin Yesus, ma rala rira ravit blawat ra ma al raraang tetarira ratan ra, beti Yesus rata ndoku keledai koꞌu yai.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Tamata rivun ovi rnaꞌa inyai rvelar rira ravit a blawat ra naꞌa lingaꞌan ralan. Boku retal aa sanan tutul ra ma relir naꞌa lingaꞌan ralan.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Tamata rivun rban-orang Yesus, boku rbana ula ira ovu boku vali rban-muri, ovu rafwak ne, “Mya ma traning Raja Daud ubun a nusin a! Ubu naflahar Ia i nma ovu Duilaꞌa naran a. Ubu nanaꞌa wan i karatat lia munuk a, ba traning Ia!”
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Naꞌut i Yesus ti naran Yerusalem, na tamata ovi rnaꞌa kota ralan yai vairira dawan. Ira rorat ne, “Ini tamata iki?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Ba tamata rivun ovi rban-orang Yesus yai rfalak ne, “Ini Yesus i nabi Ia, ntali ahu Nazaret naꞌa propinsi Galilea.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Nata Yesus nati Yahudi rira Rahan Dawan Falurut ni lean a, ma nalaꞌing vatuk tamata ovi rfedi-rfaha afa naꞌa inyai. Ia nir-nar tamata ovi rsikati kubang rira meja ra, ovu vali dakdokwan ovi tamata ra rdoku ma ala rfedi modarlaka.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ia nfalak verin tamata avyai ne, “Surat Ralan nfalak wean ini, ‘Ning rahan a neluk rahan falurut ma tamata raflurut naꞌa, naꞌuk mia myotu ma neluk wan ma tamata barborin ra rnaꞌa.’ ”
13 Ele lhes disse:
14 Ba tamata ovi rkibu ra ovu tamata ovi ratlukut ra, rma rtuan Yesus naꞌa Rahan Dawan Falurut a, ma notu ma lolin ewal ira.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Naꞌuk Yahudi rira dawan mela falurut ra ovu dawan ovi rair Musa ni inukun ra rangrova. Ira rangrova, tevek rsiꞌik mujizat ovi Yesus notu ra, ovu vali kasikoꞌu ra rafwak naꞌa Rahan Dawan Falurut ni lean a ne, “Mya ma traning Yesus, Raja Daud ubun-nusin a!” Ba ralarira sian urun.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Nata rfalak verin Yesus ne, “Oa mrenar afa ovi kasikoꞌu ra rfalak te wahal?”
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Nata Yesus nban-talik ira naꞌa kota Yerusalem ma nti ahu Betania, ma Ni ovan naꞌa inyai.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Ni ilyan varverak a, na Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia rewal ira rti kota Yerusalem, na Yesus nfarnuang Ni balafar roak.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Yesus nsiꞌik naꞌa lingaꞌan nelan, na nrea aa ara isa. Ba nbana nti inyai, naꞌuk wol nrea vuan isa vali, tevek aa ara yai roan lalawatan. Ba Yesus nfalak verin aa ara yai ne, “Tali amar ini, na wol vuam roak nata ti mungaran watan.” Brian munuk, na aa ara yai nangaran lahir.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Yesus Ni tamata ra rsiꞌik afa yai, na rtalkaka. Ba rorat Ia ne, “Afakinimi brian munuk, na aa ara yai nangaran lahir i?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Yesus nfalak ne, “Afa i ufalak verin mia ini, kena urun! Wean i myorang Yaꞌa ovu ralabira wol raruan, na mia bisma myot-nala vali afa i otu verin aa ara yai. Wol wean inyai watan, naꞌuk bisma fyalak verin vuar isa ne, ‘Mlaun talik wam a kikyai, ma roal mtuba tahat ralan’, na veka wean urun inyai.
21 Então Jesus disse:
22 Myorang urun Ubu ma miflurut verin Ia, ma myera afaka watan tali Ia, na veka nala verin mia.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Nata Yesus nati nsiair naꞌa Rahan Dawan Falurut ralan a. Naꞌut i nsiair, na Yahudi rira dawan mela falurut ra ovu rira dawan ra rma ma rtuan Ia naꞌa inyai, ba rorat Ia ne, “Oa mu ngrebat aka ma al motu afa ovi? Iki nala ngrebat yai verin Oa?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Yesus nfalak verin ira ne, “Yaꞌa mane orat mia naꞌa afa isa, ba byalat Yaꞌa veki, beti ufalak vali verin mia ne iki nala ngrebat ini verin Yaꞌa ma otu afa ovi.
24 Jesus respondeu:
25 Yohanes nbaptis tamata ra ovu ngrebat tali iki? Ngrebat tali lanit ratan, te tali tamata?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Naꞌuk wean i tfalak ne, ‘Ngrebat tali tamata,’ na tbobar tamata rivun veka rotu sian ita, tevek ranovak ne, Yohanes yai nabi ia.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Ba rfalak verin Yesus ne, “Ami wol amkaꞌa.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 “Mia minovak aka naꞌa vaivatul kamkuma ini? Tamata isa yanan a brana irua. Amar isa, na ia nti ma nfalak verin yanan iyaꞌan a ne, ‘Baba, amar ini muti ma mkarya naꞌa vaꞌi anggur.’
28 Jesus continuou:
29 Yanan iyaꞌan yai nfalak ne, ‘Bapa, yaꞌa ufena uti.’ Naꞌuk nfikir ewal, ba nti nkarya naꞌa vaꞌi anggur yai.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Tamata yai nti ma nfalak vali verin yanan iwarin a ne, ‘Baba, amar ini muti ma mkarya naꞌa vaꞌi anggur.’
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Ba tali yanan a brana irua yai, na iki not-orang afa i yaman a nfalak a?”
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Tevek Yohanes nma ma nair mia ma nfaturu banbanan ovi kena ra verin mia, naꞌuk wol myorang ia. Naꞌuk tamata ovi baꞌi rera babahir kulu ra, ovu vatlean ra, saꞌi rorang ia. Mia mryenar ovu msyiꞌik ne, ira rahil roak ma rtalik tali rira salasilan ra, naꞌuk wol myahil ma mtyalik tali bira salasilan ra ma myorang vaivatul ovi Yohanes nfalak a.”
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 “Eka mryenar vaivatul kamkuma isa ewal. Tamata isa notu vaꞌi anggur naꞌa ni lanun a. Ia notu ngean ma nlilit ni vaꞌi a, ovu nkear wan isa ma al raramat anggur vuan ra naꞌa. Ia nfadiri sari isa felan a wean farwan ma rata rdoku al rwanar ni vaꞌi a. Notu munuk wean inyai, na nala verin tamata vaꞌi ra, ma rasusan ni vaꞌi yai, ma ki rsiduk anggur boku verin ia. Nata nban-talik ni ahu ma nti wan raroa.
33 Jesus disse:
34 Ba ti ma naran amar i rfufu anggur vuan ra, na vaꞌi duan nsinir ni tamata sansinir boku ti ma rala ni wahat tali tamata ovi rwanar ni vaꞌi a.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Naꞌuk tamata sansinir avyai rati raran vaꞌi anggur yai, na tamata ovi rwanar vaꞌi yai rtaha lahir ira. Ira rvaval isa, rfedan isa ovu vali rteva isa.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Ba vaꞌi duan nsinir ni tamata sansinir liak boku vali ma rti ewal, naꞌuk ira rivun rahi tamata sansinir ovi rti ula roak ira. Naꞌuk tamata ovi rwanar vaꞌi yai rotu sian vali ira, wean sansinir ovi rti lan roak a.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Ti nata vaꞌi duan a nanovak ne, ‘Tamata avyai veka ralang yanan brana a, ba nsinir yanan a ma nati vali.’
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Naꞌuk ti ma tamata ovi rwanar vaꞌi yai rarea vaꞌi duan yanan brana yai, na rsifalak afa verin ira ne, ‘Tamata ini vaꞌi duan yanan a brana a, ba mya ma tfedan ia, boma tala vaꞌi ini verin ita.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Ba rtaha yanan yai ma ti rvatuk ia naꞌa vaꞌi yai murin a, beti rfedan ia.”
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Yesus norat dawan Yahudi ra ne, “Ba wean i vaꞌi duan a nma, na veka notu afaka verin tamata ovi rwanar ni vaꞌi a?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Ira rfalak verin Yesus ne, “Ia veka nma ma nfedan tamata ktufan avyai. Ia nala ni vaꞌi a verin tamata liak ma rwanar, boma naran ni amar i rfufu anggur ra, na rala vali ni wahat a verin ia.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Yesus nfalak verin ira ne, “Mia wol byas obin Ubu Ni vaivatul ovi naꞌa Surat Ralan? Vaivatul avyai wean ini: Vatu i tukan ra rvatuk yai, fyawan lia munuk ma al nfangrebat rahan a. Afa i Duilaꞌa notu lolin urun, ovu notu ma tamata ra rtalkaka.
42 Jesus então perguntou:
43 Ba ufalak verin mia ne, Ubu veka notu ma wol wabira roak naꞌa Ni Fareta a, naꞌuk veka nala tamata ovi rot-orang afa ovi ralan a nfalak ra ma notu ma rnaꞌa Ni Fareta a. [
43 E Jesus terminou:
44 Tamata iki watan wol norang Ubu, na ia wean tamata i nleka nsuta vatu yai ratan a ma nablewar lahir. Wean i vatu yai nleka ma ntaꞌi tamata isa, na tamata yai veka manminan lahir ia.”]
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Ti ma Yahudi rira dawan mela falurut ra ovu tamata Farisi ra rarenar vaivatul kamkuma yai, na ira rfan-aran lahir, tevek vaivatul avyai Yesus nala al ntaꞌing ira.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Ba ira rdava lingaꞌan mane rtaha Yesus, naꞌuk rbobar, tevek tamata rivun rorang ne, Yesus yai nabi Ia.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.