Lucas 20

Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Amar isa, na Yesus nair tamata rivun naꞌa Yahudi rira Rahan Dawan Falurut ovu nfamalik Ubu Ni Ivar Lolin a, na Yahudi rira dawan mela falurut ra ovu rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra, ovu vali rira dawan ovi rban-ulu verin ira rma wan yai.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Ira rfalak verin Yesus ne, “Eka fwalak verin ami ne, Mu ngrebat aka ma al motu afa ovi, ovu iki nala ngrebat yai verin Oa ma motu afa avyai?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Yesus nfalak verin ira ne, “Yaꞌa mane orat vali afa isa tali mia, ba fyalak verin Yaꞌa.
3 Jesus respondeu:
4 Yohanes nbaptis tamata ra ovu ngrebat tali iki? Ngrebat tali lanit ratan, te tali tamata?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Ba ranovak afa yai ma rfalak ne, “Wean i tfalak ne, ‘Yohanes ni ngrebat ntali lanit ratan,’ na Ia veka nfalak ne, ‘Notu afakinimi wol myorang ia?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Naꞌuk wean i tfalak ne, ‘Ngrebat tali tamata,’ na tamata ra munuk veka rala vatu al rasba ita, tevek ira rorang ne, Yohanes nabi ia.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Ba rfalak ne, “Ami wol amkaꞌa ne, nala ngrebat tali iki ma nbaptis tamata ra.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Yesus nfalak verin ira ne, “Ba wean inyai, na Yaꞌa veka wol ufalak vali verin mia ne, ala ngrebat tali iki ma otu afa avyai.”
8 Jesus disse:
9 Yesus nfamalik vaivatul kamkuma isa verin tamata rivun avyai ne, “Tamata isa notu ni vaꞌi anggur, beti nala verin tamata vaꞌi ra ma rasusan ni vaꞌi yai, ma ki rsiduk anggur boku verin ia. Nata nban-talik ni ahu ma nti wan raroa, ma yaꞌi mnanat ia naꞌa wan yai.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Ni amar naran roak ma rfufu anggur vuan ra, na vaꞌi duan yai nsinir ni tamata sansinir isa ma ti ntuan ira, boma rala ni wahat a. Naꞌuk tamata avyai rvaval sansinir yai, beti rsinir ma newal ia ovu liman vu watan.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Ba nsinir ewal ni sansinir liak isa, naꞌuk rvaval vali sansinir yai ovu rfamaꞌit ia, beti rsinir ma newal ia ovu liman vu watan.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Nata nsinir ewal ni sansinir liak isa ma fatelu roak, naꞌuk rvaval ma sansinir yai namngala lahir, beti rvatuk ia nti vaꞌi yai murin a.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Ti nata vaꞌi duan yai nfalak naꞌa ralan ne, ‘Yaꞌa musti otu afaka ewal? Yaꞌa veka usinir yanak i ulobang urun ia. Snain ira veka ralang ia.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Naꞌuk ti ma tamata vaꞌi avyai rarea vaꞌi duan yai yanan a brana, na rsifalak afa verin ira ne, ‘Tamata ini vaꞌi duan yanan a, ba mya ma tfedan ia, boma tala vaꞌi ini verin ita.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Rvatuk ia nti vaꞌi yai murin a, beti rfedan ia.” Yesus norat tamata rivun avyai ne, “Ba wean i vaꞌi duan yai nma, na veka notu afaka verin tamata avyai?
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Ia veka nma ma nfedan tamata avyai ma nala ni vaꞌi anggur yai verin tamata liak ra.” Ti ma tamata rivun avyai rarenar afa i Yesus nfalak yai, na rfalak ne, “Fara deka wean inyai!”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Naꞌuk Yesus nsiꞌik ira ma nfalak ne, “Wean inyai, na vaivatul ovi rnaꞌa Surat Ralan ini ihin aka?
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Tamata iki watan wean i nleka nsuta vatu yai ratan a, na veka manminan lahir ia, ovu wean i vatu yai nleka tali wan karatat ma ntaꞌi tamata iki watan, na tamata yai veka manminan lahir ia.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Ba Yahudi rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra ovu Yahudi rira dawan mela falurut ra rdava lingaꞌan mane rtaha Yesus amar yai vali, tevek rkaꞌa roak ne, Ia nala vaivatul kamkuma yai al ntaꞌing ira, naꞌuk rbobar tamata rivun avyai.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Yahudi rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra, ovu Yahudi rira dawan mela falurut ra rsiꞌik nanuang watan Yesus. Ira rsinir tamata boku ma rotu felarira wean tamata ovi wol rsiklabir ra, boma rorat afa isa tali Ia ma rfasala Ia, ma rtaha Ia verin gubernur i nfareta naꞌa wan yai.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Tamata avyai rorat Yesus ne, “Tuan Guru, ami amkaꞌa ne, afa ovi fwalak ovu mair ra kena ovu wol fwili tamata. Oa msiair ovu ni malolan a wean Ubu ralan nfalak a.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Wean inyai, ba eka fwalak verin ami ne, dida agama nfalak ne, kena ma tbahir kulu verin Kaisar te wahal?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Naꞌuk Yesus nkaꞌa lahir rira siweang a, ba nfalak verin ira ne,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Eka fyaturu kubang ihin isa verin Yaꞌa. Tamata iki walun ovu naran a naꞌa kubang ini?” Ira rfalak ne, “Kaisar walun ovu naran a.”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Nata Yesus nfalak verin ira ne, “Ba wean inyai, na myala verin Kaisar afa ovi ia nia ra, ovu myala verin Ubu afa ovu Ia Nia ra.”
25 Então Jesus disse:
26 Ira wol rfalek-nala Ia tali Ni vaivatul ra naꞌa tamata rivun waharira ralan ra. Ira rtalkaka lahir ovu wol vairira, tevek afa ovi Yesus nfalak yai.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Tamata boku tali Yahudi rira sidovung isa naran Saduki rma ma rtuan Yesus. Tamata Saduki ra wol rtorung ne, tamata matmatan ra veka rvaꞌat ewal, ba rorat Yesus ne,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Tuan Guru, Musa ntulis inukun ini verin ita: Wean i brana isa nmata ma teran aꞌuk awan a, naꞌuk wol yanarira, na brana yai aꞌan te warin musti nal-ewal varu yai ma neluk awan, ma fara ia i nmata roak yai veka duan yanan boku.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Ba wean i brana ifitu iyaꞌan iwarin ira ma iyaꞌan nsifa roak, naꞌuk wol yanan obin, na nmata.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Nata warin nsifa ewal ovu varu yai, naꞌuk wol yanar obin, na nmata.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Warin i norang ia nsifa ewal ovu varu yai, naꞌuk wol yanar obin, na nmata vali. Wean inyai lalawatan, nata ti naran iwarin tutul a.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Ti nata vata yai nmata vali.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ba wean inyai, na ti naran amar i tamata matmatan ra rvaꞌat ewal, na iki veka awan mngaꞌun vata yai, tevek brana ifitu yai awar munuk roak ia?”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Yesus nfalak verin ira ne, “Tamata ovi rnaꞌa lanit i vavan ini rsifa,
34 Jesus respondeu:
35 naꞌuk tamata ovi Ubu nfavaꞌat ewal ira tali matmatan ma inovan ma rvaꞌat naꞌa lanit ivavan ngorvaꞌan a, ira wol rsifa.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Tevek ira wearira Ubu Ni sansinir tali lanit ratan ma wol rmata vali. Ubu yanan ira, tevek Ia nfavaꞌat ewal ira tali matmatan.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Mia wol myorang ne, tamata ovi rmata roak bisma rvaꞌat ewal. Musa kaꞌi nfaturu roak ne, matmatan ra veka rvaꞌat ewal. Ia ntulis naꞌa Surat Ralan ma nfamalik naꞌut i nsiꞌik yafu nonga naꞌa lavurun lesmat ralan. Ia ntulis ne, Duilaꞌa neluk ‘Ubu verin Abraham, Ishak ovu Yakub.’
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Ia wol neluk Ubu verin matmatan ra, naꞌuk neluk Ubu verin tamata ovi rvaꞌat ra, tevek naꞌa wahan ralan a, na tamata ra munuk rvaꞌat.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Boku tali Yahudi rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra rarenar afa ovi Yesus nfalak yai, na rfalak ne, “Tuan Guru, afa ovi fwalak yai kena urun.”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Tali inyai, na wol rabrahi roak ma rorat afa tali Yesus.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Nata Yesus norat ira ne, “Wean inba ma tamata ra bisma rfalak ne, Raja i ntevut tamata rira salasilan ra, Daud ubun-nusin Ia?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Daud kaꞌi nfalak roak naꞌa kitab Mazmur ne,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 ti naran i otu ma tamata ovi rira sian Oa rsoak nulu Oa.’
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Ba wean i Daud nfalak ne, Raja i ntevut tamata rira salasilan ra Duilaꞌa Ia, na wean inba ma Daud ubun-nusin Ia?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Naꞌut i tamata rivun rarenar i Yesus nangrihi a, na Ia nfalak verin Ni tamata ovi rorang Ia ne,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Msyiꞌik wabira ma lolin naꞌa dawan ovi rair Musa ni inukun ra. Wean i rbasiar, na inar ma roru ravit blawat, ovu inar vali ma tamata ra ralang ira ma rala salam verin ira naꞌa wan i rfedi-rfaha afa naꞌa. Ira inar ma rdoku wan ovi tamata ra baꞌi ralang ira naꞌa rahan falurut ra, ovu vali naꞌa snoba ra.
46 — Cuidado com os
47 Ira rangrihi ma rlabir vata varu ra ma rala rira metan ra. Ira raflurut ma rira falurut ra blawat ma ala rteri rira afa sian ovi rotu ra. Ubu veka nukun ira ovu inukun i aleman urun a ma nlia tamata liak ra.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.