Lucas 20

Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Amar isa, na Yesus nair tamata rivun naꞌa Yahudi rira Rahan Dawan Falurut ovu nfamalik Ubu Ni Ivar Lolin a, na Yahudi rira dawan mela falurut ra ovu rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra, ovu vali rira dawan ovi rban-ulu verin ira rma wan yai.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Ira rfalak verin Yesus ne, “Eka fwalak verin ami ne, Mu ngrebat aka ma al motu afa ovi, ovu iki nala ngrebat yai verin Oa ma motu afa avyai?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Yesus nfalak verin ira ne, “Yaꞌa mane orat vali afa isa tali mia, ba fyalak verin Yaꞌa.
3 Jesus respondeu:
4 Yohanes nbaptis tamata ra ovu ngrebat tali iki? Ngrebat tali lanit ratan, te tali tamata?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ba ranovak afa yai ma rfalak ne, “Wean i tfalak ne, ‘Yohanes ni ngrebat ntali lanit ratan,’ na Ia veka nfalak ne, ‘Notu afakinimi wol myorang ia?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Naꞌuk wean i tfalak ne, ‘Ngrebat tali tamata,’ na tamata ra munuk veka rala vatu al rasba ita, tevek ira rorang ne, Yohanes nabi ia.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Ba rfalak ne, “Ami wol amkaꞌa ne, nala ngrebat tali iki ma nbaptis tamata ra.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Yesus nfalak verin ira ne, “Ba wean inyai, na Yaꞌa veka wol ufalak vali verin mia ne, ala ngrebat tali iki ma otu afa avyai.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Yesus nfamalik vaivatul kamkuma isa verin tamata rivun avyai ne, “Tamata isa notu ni vaꞌi anggur, beti nala verin tamata vaꞌi ra ma rasusan ni vaꞌi yai, ma ki rsiduk anggur boku verin ia. Nata nban-talik ni ahu ma nti wan raroa, ma yaꞌi mnanat ia naꞌa wan yai.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Ni amar naran roak ma rfufu anggur vuan ra, na vaꞌi duan yai nsinir ni tamata sansinir isa ma ti ntuan ira, boma rala ni wahat a. Naꞌuk tamata avyai rvaval sansinir yai, beti rsinir ma newal ia ovu liman vu watan.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Ba nsinir ewal ni sansinir liak isa, naꞌuk rvaval vali sansinir yai ovu rfamaꞌit ia, beti rsinir ma newal ia ovu liman vu watan.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Nata nsinir ewal ni sansinir liak isa ma fatelu roak, naꞌuk rvaval ma sansinir yai namngala lahir, beti rvatuk ia nti vaꞌi yai murin a.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Ti nata vaꞌi duan yai nfalak naꞌa ralan ne, ‘Yaꞌa musti otu afaka ewal? Yaꞌa veka usinir yanak i ulobang urun ia. Snain ira veka ralang ia.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Naꞌuk ti ma tamata vaꞌi avyai rarea vaꞌi duan yai yanan a brana, na rsifalak afa verin ira ne, ‘Tamata ini vaꞌi duan yanan a, ba mya ma tfedan ia, boma tala vaꞌi ini verin ita.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Rvatuk ia nti vaꞌi yai murin a, beti rfedan ia.” Yesus norat tamata rivun avyai ne, “Ba wean i vaꞌi duan yai nma, na veka notu afaka verin tamata avyai?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Ia veka nma ma nfedan tamata avyai ma nala ni vaꞌi anggur yai verin tamata liak ra.” Ti ma tamata rivun avyai rarenar afa i Yesus nfalak yai, na rfalak ne, “Fara deka wean inyai!”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Naꞌuk Yesus nsiꞌik ira ma nfalak ne, “Wean inyai, na vaivatul ovi rnaꞌa Surat Ralan ini ihin aka?
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Tamata iki watan wean i nleka nsuta vatu yai ratan a, na veka manminan lahir ia, ovu wean i vatu yai nleka tali wan karatat ma ntaꞌi tamata iki watan, na tamata yai veka manminan lahir ia.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ba Yahudi rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra ovu Yahudi rira dawan mela falurut ra rdava lingaꞌan mane rtaha Yesus amar yai vali, tevek rkaꞌa roak ne, Ia nala vaivatul kamkuma yai al ntaꞌing ira, naꞌuk rbobar tamata rivun avyai.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Yahudi rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra, ovu Yahudi rira dawan mela falurut ra rsiꞌik nanuang watan Yesus. Ira rsinir tamata boku ma rotu felarira wean tamata ovi wol rsiklabir ra, boma rorat afa isa tali Ia ma rfasala Ia, ma rtaha Ia verin gubernur i nfareta naꞌa wan yai.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Tamata avyai rorat Yesus ne, “Tuan Guru, ami amkaꞌa ne, afa ovi fwalak ovu mair ra kena ovu wol fwili tamata. Oa msiair ovu ni malolan a wean Ubu ralan nfalak a.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Wean inyai, ba eka fwalak verin ami ne, dida agama nfalak ne, kena ma tbahir kulu verin Kaisar te wahal?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Naꞌuk Yesus nkaꞌa lahir rira siweang a, ba nfalak verin ira ne,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Eka fyaturu kubang ihin isa verin Yaꞌa. Tamata iki walun ovu naran a naꞌa kubang ini?” Ira rfalak ne, “Kaisar walun ovu naran a.”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Nata Yesus nfalak verin ira ne, “Ba wean inyai, na myala verin Kaisar afa ovi ia nia ra, ovu myala verin Ubu afa ovu Ia Nia ra.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ira wol rfalek-nala Ia tali Ni vaivatul ra naꞌa tamata rivun waharira ralan ra. Ira rtalkaka lahir ovu wol vairira, tevek afa ovi Yesus nfalak yai.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Tamata boku tali Yahudi rira sidovung isa naran Saduki rma ma rtuan Yesus. Tamata Saduki ra wol rtorung ne, tamata matmatan ra veka rvaꞌat ewal, ba rorat Yesus ne,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “Tuan Guru, Musa ntulis inukun ini verin ita: Wean i brana isa nmata ma teran aꞌuk awan a, naꞌuk wol yanarira, na brana yai aꞌan te warin musti nal-ewal varu yai ma neluk awan, ma fara ia i nmata roak yai veka duan yanan boku.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Ba wean i brana ifitu iyaꞌan iwarin ira ma iyaꞌan nsifa roak, naꞌuk wol yanan obin, na nmata.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Nata warin nsifa ewal ovu varu yai, naꞌuk wol yanar obin, na nmata.
30 o segundo
31 Warin i norang ia nsifa ewal ovu varu yai, naꞌuk wol yanar obin, na nmata vali. Wean inyai lalawatan, nata ti naran iwarin tutul a.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Ti nata vata yai nmata vali.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ba wean inyai, na ti naran amar i tamata matmatan ra rvaꞌat ewal, na iki veka awan mngaꞌun vata yai, tevek brana ifitu yai awar munuk roak ia?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Yesus nfalak verin ira ne, “Tamata ovi rnaꞌa lanit i vavan ini rsifa,
34 Jesus respondeu:
35 naꞌuk tamata ovi Ubu nfavaꞌat ewal ira tali matmatan ma inovan ma rvaꞌat naꞌa lanit ivavan ngorvaꞌan a, ira wol rsifa.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Tevek ira wearira Ubu Ni sansinir tali lanit ratan ma wol rmata vali. Ubu yanan ira, tevek Ia nfavaꞌat ewal ira tali matmatan.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Mia wol myorang ne, tamata ovi rmata roak bisma rvaꞌat ewal. Musa kaꞌi nfaturu roak ne, matmatan ra veka rvaꞌat ewal. Ia ntulis naꞌa Surat Ralan ma nfamalik naꞌut i nsiꞌik yafu nonga naꞌa lavurun lesmat ralan. Ia ntulis ne, Duilaꞌa neluk ‘Ubu verin Abraham, Ishak ovu Yakub.’
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Ia wol neluk Ubu verin matmatan ra, naꞌuk neluk Ubu verin tamata ovi rvaꞌat ra, tevek naꞌa wahan ralan a, na tamata ra munuk rvaꞌat.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Boku tali Yahudi rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra rarenar afa ovi Yesus nfalak yai, na rfalak ne, “Tuan Guru, afa ovi fwalak yai kena urun.”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Tali inyai, na wol rabrahi roak ma rorat afa tali Yesus.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Nata Yesus norat ira ne, “Wean inba ma tamata ra bisma rfalak ne, Raja i ntevut tamata rira salasilan ra, Daud ubun-nusin Ia?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Daud kaꞌi nfalak roak naꞌa kitab Mazmur ne,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 ti naran i otu ma tamata ovi rira sian Oa rsoak nulu Oa.’
43 até que eu ponha
44 Ba wean i Daud nfalak ne, Raja i ntevut tamata rira salasilan ra Duilaꞌa Ia, na wean inba ma Daud ubun-nusin Ia?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Naꞌut i tamata rivun rarenar i Yesus nangrihi a, na Ia nfalak verin Ni tamata ovi rorang Ia ne,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Msyiꞌik wabira ma lolin naꞌa dawan ovi rair Musa ni inukun ra. Wean i rbasiar, na inar ma roru ravit blawat, ovu inar vali ma tamata ra ralang ira ma rala salam verin ira naꞌa wan i rfedi-rfaha afa naꞌa. Ira inar ma rdoku wan ovi tamata ra baꞌi ralang ira naꞌa rahan falurut ra, ovu vali naꞌa snoba ra.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Ira rangrihi ma rlabir vata varu ra ma rala rira metan ra. Ira raflurut ma rira falurut ra blawat ma ala rteri rira afa sian ovi rotu ra. Ubu veka nukun ira ovu inukun i aleman urun a ma nlia tamata liak ra.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.