Lucas 19

Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ti ma Yesus naran kota Yerikho, na nban-oli kota yai.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Naꞌa kota yai, na tamata kaꞌi isa naran Zakheus. Ia nban-ulu verin tamata ovi baꞌi rera babahir kulu.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Ia inan ma nsiꞌik Yesus, naꞌuk tamata rivun ovu kabava daꞌin ia, ba wol bisma nrea Yesus.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ba nafla ula ia tali tamata rivun avyai nti ma nakbasal aa ara isa, boma bisma nsiꞌik Yesus naꞌut i nahu inyai.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Ti ma Yesus naran aa ara yai, na ntadata ma nfalak ne, “Zakheus msuta kikyai, tevek amar ini musti unaꞌa teri mu rahan.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Ba Zakheus ralan lolin urun ma nsuta lahir, tevek Yesus veka nanaꞌa teri ni rahan a.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Tamata rivun ovi rsiꞌik afa yai rafngamuꞌur ma rfalak ne, “You! Yesus nti lahir tamata i baꞌi notu salasilan yai ni rahan a.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Naꞌuk Zakheus ndiri ma nfalak verin Duilaꞌa ne, “Duilaꞌa, yaꞌa veka ala lahir ning metan lihir a verin tamata kasian ra, ovu veka ubahir ma nlia nala fafaꞌat verin tamata ovi ulabir nala roak ira.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Ba Yesus nfalak verin Zakheus ne, “Amar ini lahir, na Ubu nsikat oa ovu mu rahan teta tali bira salasilan ra, ma bira vavaꞌat kakiwal, tevek Abraham ubun a nusin vali oa.
9 Então Jesus disse:
10 Yaꞌa, Tamata Yanan Yaꞌa, uma ma udava ovu ala tamata ovi rfaroa ira tali Ubu, ma usikat ira tali rira salasilan ra, ma rira vavaꞌat kakiwal.”
10 Porque o
11 Yesus nfaseri roak Yerusalem, ba tamata avyai rnarin ne, Ubu Ni amar sarseri lalean roak ma nfareta tamata ra wean lahir Raja. Tamata avyai rarenar Yesus nangrihi obin a, ba Ia nfamalik ewal vaivatul kamkuma isa.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Yesus nfalak ne, “Tamata mela isa mane nti negara isa i raroa ma ndava mane rsikat ia ma notu raja naꞌa negara yai, beti newal ia.
12 Então Jesus disse:
13 Ia wol nati obin, na nera ni tamata sansinir vutu a ma nala kubang masa sasan lokat ira, ma nfalak ne, ‘Myala kubang ovi ma al fyedi-fyaha afa, nata ti naran i ewal yaꞌa.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Naꞌuk tamata ovi rtali ni negara wol inar lahir tamata mela yai. Ia nti roak, beti rsinir tamata boku ma rorang ia ma rfalak verin tamata ra naꞌa negara yai ne, ‘Ami wol inamami ma tamata ini notu raja verin ami!’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Velik ne wean inyai, naꞌuk raja i nfareta negara yai nsikat watan ia ma notu raja, beti newal ia. Ia nsinir tamata ra ma rera ni sansinir ovi nala roak kubang verin ira ma rma, boma nkaꞌa lahir ne, uturira te wahal.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Sansinir i ula lalean a nma ma nfalak ne, ‘Baba, ala roak kubang masa isa i mala verin yaꞌa yai, ma ufedi-ufaha afa ma utung nala kubang masa vutu a.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Ba raja yai nfalak verin ia ne, ‘Oa mu karya lolin buas. Oa mot-orang lalawatan afa ovi ufalak ra naꞌa afa koꞌu ovi ala verin oa, ba yaꞌa veka usikat oa ma fwareta kota vutu a.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Sansinir i norang i ula lalean a nma ma nfalak ne, ‘Baba, ala roak kubang masa isa i mala yai, ma ufedi-ufaha afa ma utung nala kubang masa ilima.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Ba raja nfalak verin ia, ‘Yaꞌa veka usikat oa ma fwareta kota ilima.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Sansinir liak isa vali nma ma nfalak ne, ‘Baba, mu kubang hi ini. Ukum-teri ma lolin ia naꞌa lesu isa.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Ubobar oa ta baba, tevek waham a ngrova watan. Oa mala afa ovi oa wol mua ra, ovu baꞌi mala vaꞌi ihin tali vaꞌi ovi wol muvuri-muva naꞌa.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Raja nfalak verin tamata yai ne, ‘Oa muktufan urun, ba veka ufaleka inukun verin oa tali afa ovi fwalak ra. Oa mkaꞌa roak ne, wahang a ngrova ovu baꞌi ala afa ovi wol ningu ra, ovu vali baꞌi ala vaꞌi ihin tali vaꞌi ovi wol uvuri-uva naꞌa.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Wean inyai, na afakinimi wol fwadoku ning kubang yai naꞌa bank, boma ti ma ewal yaꞌa, na bisma ala kubang yai ovu ni bunga a.’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Nata raja nfalak verin tamata ovi rdiri inyai ne, ‘Myal-ewal kubang tali sansinir yai, ma myala verin sansinir i ni kubang masa vutu a.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Naꞌuk ira rfalak ne, ‘Baba, ia ni kubang masa vutu roak.’
25 Eles responderam:
26 Raja nfalak ne, ‘Mingnanang! Tamata iki watan npake ma lolin afa ovi rnaꞌa roak ia, na veka utafal vali verin ia. Naꞌuk tamata iki watan wol npake ma lolin afa ovi rnaꞌa roak ia, na veka al-ewal afa ovi rnaꞌa ia.
26 — E o patrão disse:
27 Naꞌuk fiang ini myovun tamata ovi rira sian yaꞌa ovu wol inar ma unaꞌa raja verin ira ma rma ini. Fyedan ira naꞌa wahang ralan a!’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Ti ma Yesus nfamalik munuk vaivatul kamkuma yai, na nbana ula ia nti Yerusalem, ma Ni tamata ra rahu murin a.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Ti ma Yesus nfaseri ahu Betfage ovu Betania i rnaꞌa vuar Zaitun a, na nsinir tamata irua tali Ni tamata ovi rorang Ia ma rti ula ira.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Yesus nsurak ira ne, “Miti ahu i naꞌa ulu eri. Ti myaran ahu yai, na veka mtyuan keledai isa i wol kaꞌi dawan ia obin, ovu rkeak teri ia. Tamata ra wol rata rdoku tetan ratan obin. Mryuvat ni kakeak a ma fyabana ia mya.
30 com a seguinte ordem:
31 Wean i tamata rorat mia ne, ‘Notu afakinimi fyatalik keledai yai?’, na byalat ira ne, ‘Duilaꞌa nperlu keledai yai.’ ”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Ba Yesus Ni tamata irua yai rti, na rtuan lahir afa i Yesus nfalak roak verin ira.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Naꞌut i raruvat keledai yai ni kakeak a, na tamata ovi rira keledai yai rorat ira ne, “Afakinimi mane fyatalik keledai yai?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ira rfalak ne, “Duilaꞌa nperlu.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Ba rovun keledai yai ti verin Yesus, ma rala rira ravit blawat ra ma al raraang tetan ratan a, beti rsikat Yesus ma rata ndoku.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Naꞌut i Yesus nrata roak keledai yai ma nati Yerusalem, na tamata ra rvelar rira ravit blawat ra naꞌa lingaꞌan ralan.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Ti ma Yesus nfaseri Yerusalem naꞌa lingaꞌan dadudur i naꞌa vuar Zaitun, na Ni tamata ovi rorang Ia munuk rotu inar lolin ovu rfadawang Ubu ovu vair dawan, tevek rarea munuk roak mujizat ovi notu ra.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ira rfalak ne, “Ubu naflahar tamata i neluk Raja ma nma ovu Duilaꞌa naran a! Fara dida vavaꞌat ra malinan watan ovu Ubu i naꞌa lanit ratan, ovu tfadawang Ubu i Ni dawan a nlia munuk afakataka.”
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Tamata Farisi boku rovu vali tamata rivun avyai, ba rfalak verin Yesus ne, “Tuan Guru, mtabu Mu tamata ovi rorang Oa yai ma deka rangrihi wean inyai!”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Ba Yesus nfalak lahir verin ira ne, “Ufalak verin mia ma mkyaꞌa ne, wean i tamata ovi wol vairira, na vatu ovi veka rafwak.”
40 Jesus respondeu:
41 Naꞌut i Yesus nfaseri roak Yerusalem, ma nsiꞌik kota yai, na nvakar lahir.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Ia nfalak ne, “Wora lahir mia tamata ovi mnyaꞌa Yerusalem ini! Yaꞌa inak urun ma amar ini fyan-aran afa ovi rotu ma Ubu ralan malinan ovu mia! Naꞌuk fiang ini wol fyan-aran lahir afa avyai obin.
42 e disse:
43 Tevek ni amar a veka nma ma tamata ovi rira sian mia rdir-lilit mia ovu rotu balbelat i nangrebat urun, ma rdovak mia tali wan inba watan.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Ira veka rvisal bira kota ma rfedan mia ovu bira tamata ra munuk. Ira veka raꞌar munuk lahir bira rahan ra ovu tembok ra ma wol trea vatu isa vali naꞌa wan a, tevek mia wol mkyaꞌa amar i Ubu nma ma nsikat mia tali bira salasilan ra, boma bira vavaꞌat kakiwal.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Nata Yesus nati Yahudi rira Rahan Dawan Falurut ni lean a ma nalaꞌing vatuk tamata ovi rfedi-rfaha afa naꞌa inyai.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Yesus nfalak verin ira ne, “Surat Ralan nfalak wean ini: ‘Ning rahan a neluk rahan falurut ma tamata raflurut naꞌa,’ naꞌuk mia myotu ma neluk wan ma tamata barborin ra rnaꞌa.”
46 Ele lhes disse:
47 Lokat amar, na Yesus nsiair naꞌa Rahan Dawan Falurut. Ba Yahudi rira dawan mela falurut ra, ovu rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra, ovu dawan Yahudi ra rdava lingaꞌan mane rfedan Ia.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Naꞌuk ira wol rdav-nala lingaꞌan ma rfedan Ia, tevek tamata ra munuk inar urun ma rarenar Ni vaivatul ra.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.