Lucas 19

Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ti ma Yesus naran kota Yerikho, na nban-oli kota yai.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Naꞌa kota yai, na tamata kaꞌi isa naran Zakheus. Ia nban-ulu verin tamata ovi baꞌi rera babahir kulu.
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 Ia inan ma nsiꞌik Yesus, naꞌuk tamata rivun ovu kabava daꞌin ia, ba wol bisma nrea Yesus.
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Ba nafla ula ia tali tamata rivun avyai nti ma nakbasal aa ara isa, boma bisma nsiꞌik Yesus naꞌut i nahu inyai.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Ti ma Yesus naran aa ara yai, na ntadata ma nfalak ne, “Zakheus msuta kikyai, tevek amar ini musti unaꞌa teri mu rahan.”
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Ba Zakheus ralan lolin urun ma nsuta lahir, tevek Yesus veka nanaꞌa teri ni rahan a.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 Tamata rivun ovi rsiꞌik afa yai rafngamuꞌur ma rfalak ne, “You! Yesus nti lahir tamata i baꞌi notu salasilan yai ni rahan a.”
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Naꞌuk Zakheus ndiri ma nfalak verin Duilaꞌa ne, “Duilaꞌa, yaꞌa veka ala lahir ning metan lihir a verin tamata kasian ra, ovu veka ubahir ma nlia nala fafaꞌat verin tamata ovi ulabir nala roak ira.”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Ba Yesus nfalak verin Zakheus ne, “Amar ini lahir, na Ubu nsikat oa ovu mu rahan teta tali bira salasilan ra, ma bira vavaꞌat kakiwal, tevek Abraham ubun a nusin vali oa.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Yaꞌa, Tamata Yanan Yaꞌa, uma ma udava ovu ala tamata ovi rfaroa ira tali Ubu, ma usikat ira tali rira salasilan ra, ma rira vavaꞌat kakiwal.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Yesus nfaseri roak Yerusalem, ba tamata avyai rnarin ne, Ubu Ni amar sarseri lalean roak ma nfareta tamata ra wean lahir Raja. Tamata avyai rarenar Yesus nangrihi obin a, ba Ia nfamalik ewal vaivatul kamkuma isa.
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 Yesus nfalak ne, “Tamata mela isa mane nti negara isa i raroa ma ndava mane rsikat ia ma notu raja naꞌa negara yai, beti newal ia.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Ia wol nati obin, na nera ni tamata sansinir vutu a ma nala kubang masa sasan lokat ira, ma nfalak ne, ‘Myala kubang ovi ma al fyedi-fyaha afa, nata ti naran i ewal yaꞌa.’
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Naꞌuk tamata ovi rtali ni negara wol inar lahir tamata mela yai. Ia nti roak, beti rsinir tamata boku ma rorang ia ma rfalak verin tamata ra naꞌa negara yai ne, ‘Ami wol inamami ma tamata ini notu raja verin ami!’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Velik ne wean inyai, naꞌuk raja i nfareta negara yai nsikat watan ia ma notu raja, beti newal ia. Ia nsinir tamata ra ma rera ni sansinir ovi nala roak kubang verin ira ma rma, boma nkaꞌa lahir ne, uturira te wahal.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Sansinir i ula lalean a nma ma nfalak ne, ‘Baba, ala roak kubang masa isa i mala verin yaꞌa yai, ma ufedi-ufaha afa ma utung nala kubang masa vutu a.’
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ba raja yai nfalak verin ia ne, ‘Oa mu karya lolin buas. Oa mot-orang lalawatan afa ovi ufalak ra naꞌa afa koꞌu ovi ala verin oa, ba yaꞌa veka usikat oa ma fwareta kota vutu a.’
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Sansinir i norang i ula lalean a nma ma nfalak ne, ‘Baba, ala roak kubang masa isa i mala yai, ma ufedi-ufaha afa ma utung nala kubang masa ilima.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ba raja nfalak verin ia, ‘Yaꞌa veka usikat oa ma fwareta kota ilima.’
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Sansinir liak isa vali nma ma nfalak ne, ‘Baba, mu kubang hi ini. Ukum-teri ma lolin ia naꞌa lesu isa.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ubobar oa ta baba, tevek waham a ngrova watan. Oa mala afa ovi oa wol mua ra, ovu baꞌi mala vaꞌi ihin tali vaꞌi ovi wol muvuri-muva naꞌa.’
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 Raja nfalak verin tamata yai ne, ‘Oa muktufan urun, ba veka ufaleka inukun verin oa tali afa ovi fwalak ra. Oa mkaꞌa roak ne, wahang a ngrova ovu baꞌi ala afa ovi wol ningu ra, ovu vali baꞌi ala vaꞌi ihin tali vaꞌi ovi wol uvuri-uva naꞌa.
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 Wean inyai, na afakinimi wol fwadoku ning kubang yai naꞌa bank, boma ti ma ewal yaꞌa, na bisma ala kubang yai ovu ni bunga a.’
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Nata raja nfalak verin tamata ovi rdiri inyai ne, ‘Myal-ewal kubang tali sansinir yai, ma myala verin sansinir i ni kubang masa vutu a.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Naꞌuk ira rfalak ne, ‘Baba, ia ni kubang masa vutu roak.’
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 Raja nfalak ne, ‘Mingnanang! Tamata iki watan npake ma lolin afa ovi rnaꞌa roak ia, na veka utafal vali verin ia. Naꞌuk tamata iki watan wol npake ma lolin afa ovi rnaꞌa roak ia, na veka al-ewal afa ovi rnaꞌa ia.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 Naꞌuk fiang ini myovun tamata ovi rira sian yaꞌa ovu wol inar ma unaꞌa raja verin ira ma rma ini. Fyedan ira naꞌa wahang ralan a!’ ”
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Ti ma Yesus nfamalik munuk vaivatul kamkuma yai, na nbana ula ia nti Yerusalem, ma Ni tamata ra rahu murin a.
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ti ma Yesus nfaseri ahu Betfage ovu Betania i rnaꞌa vuar Zaitun a, na nsinir tamata irua tali Ni tamata ovi rorang Ia ma rti ula ira.
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 Yesus nsurak ira ne, “Miti ahu i naꞌa ulu eri. Ti myaran ahu yai, na veka mtyuan keledai isa i wol kaꞌi dawan ia obin, ovu rkeak teri ia. Tamata ra wol rata rdoku tetan ratan obin. Mryuvat ni kakeak a ma fyabana ia mya.
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 Wean i tamata rorat mia ne, ‘Notu afakinimi fyatalik keledai yai?’, na byalat ira ne, ‘Duilaꞌa nperlu keledai yai.’ ”
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 Ba Yesus Ni tamata irua yai rti, na rtuan lahir afa i Yesus nfalak roak verin ira.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Naꞌut i raruvat keledai yai ni kakeak a, na tamata ovi rira keledai yai rorat ira ne, “Afakinimi mane fyatalik keledai yai?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ira rfalak ne, “Duilaꞌa nperlu.”
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Ba rovun keledai yai ti verin Yesus, ma rala rira ravit blawat ra ma al raraang tetan ratan a, beti rsikat Yesus ma rata ndoku.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Naꞌut i Yesus nrata roak keledai yai ma nati Yerusalem, na tamata ra rvelar rira ravit blawat ra naꞌa lingaꞌan ralan.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ti ma Yesus nfaseri Yerusalem naꞌa lingaꞌan dadudur i naꞌa vuar Zaitun, na Ni tamata ovi rorang Ia munuk rotu inar lolin ovu rfadawang Ubu ovu vair dawan, tevek rarea munuk roak mujizat ovi notu ra.
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Ira rfalak ne, “Ubu naflahar tamata i neluk Raja ma nma ovu Duilaꞌa naran a! Fara dida vavaꞌat ra malinan watan ovu Ubu i naꞌa lanit ratan, ovu tfadawang Ubu i Ni dawan a nlia munuk afakataka.”
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Tamata Farisi boku rovu vali tamata rivun avyai, ba rfalak verin Yesus ne, “Tuan Guru, mtabu Mu tamata ovi rorang Oa yai ma deka rangrihi wean inyai!”
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ba Yesus nfalak lahir verin ira ne, “Ufalak verin mia ma mkyaꞌa ne, wean i tamata ovi wol vairira, na vatu ovi veka rafwak.”
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Naꞌut i Yesus nfaseri roak Yerusalem, ma nsiꞌik kota yai, na nvakar lahir.
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Ia nfalak ne, “Wora lahir mia tamata ovi mnyaꞌa Yerusalem ini! Yaꞌa inak urun ma amar ini fyan-aran afa ovi rotu ma Ubu ralan malinan ovu mia! Naꞌuk fiang ini wol fyan-aran lahir afa avyai obin.
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 Tevek ni amar a veka nma ma tamata ovi rira sian mia rdir-lilit mia ovu rotu balbelat i nangrebat urun, ma rdovak mia tali wan inba watan.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 Ira veka rvisal bira kota ma rfedan mia ovu bira tamata ra munuk. Ira veka raꞌar munuk lahir bira rahan ra ovu tembok ra ma wol trea vatu isa vali naꞌa wan a, tevek mia wol mkyaꞌa amar i Ubu nma ma nsikat mia tali bira salasilan ra, boma bira vavaꞌat kakiwal.”
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Nata Yesus nati Yahudi rira Rahan Dawan Falurut ni lean a ma nalaꞌing vatuk tamata ovi rfedi-rfaha afa naꞌa inyai.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Yesus nfalak verin ira ne, “Surat Ralan nfalak wean ini: ‘Ning rahan a neluk rahan falurut ma tamata raflurut naꞌa,’ naꞌuk mia myotu ma neluk wan ma tamata barborin ra rnaꞌa.”
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Lokat amar, na Yesus nsiair naꞌa Rahan Dawan Falurut. Ba Yahudi rira dawan mela falurut ra, ovu rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra, ovu dawan Yahudi ra rdava lingaꞌan mane rfedan Ia.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 Naꞌuk ira wol rdav-nala lingaꞌan ma rfedan Ia, tevek tamata ra munuk inar urun ma rarenar Ni vaivatul ra.
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.