Lucas 15
Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs ARIB
1 Amar isa, na tamata ovi baꞌi rera babahir kulu ra, ovu tamata salasilan liak ra, rma rtuan Yesus ma rarenar afa ovi nfalak ra.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ba tamata Yahudi boku rtali sidovung Farisi, ovu rira dawan ovi rair Musa ni inukun ra, rafngamuꞌur ma rfalak ne, “Yaꞌi yo, tamata ini notu ni kida ovu tamata salasilan ra ma nafnaꞌan ovu ira!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ba Yesus nala vaivatul kamkuma isa ma nfalak verin ira ne,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Wean i tamata isa ntali mia ni domba ratut isa, naꞌuk isa wol nleal, na ia veka notu afaka? Ia veka nban-talik domba vutsi rahin isi yai naꞌa wan lean vu i ngrova lalawatan a, ma ti ndava domba i wol nleal yai, ti naran i ndav-nala roak ia.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Ba wean i ntuan roak domba yai, na inan urun i lahir, ma nala domba yai nrata varan a ma newal ia.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Ti ma naran ni rahan, na nera ni kida ra ovu tamata ovi rnaꞌa ni rahan nelan a ma nfalak verin ira ne, ‘Mya ma totu inad lolin, tevek udav-nala roak ning domba i wol nleal a.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ba ufalak verin mia ne, naꞌa lanit ratan veka wean vali inyai. Ubu ralan a veka lolin urun, tevek tamata salasilan isa nahil ma ntalik roak tali ni salasilan ra. Ralan lolin yai nlia tali ralan lolin verin tamata vutsi rahin isi ovi rira vavaꞌat ra rmalola, ma wol rperlu ma rahil ma rtalik tali rira salasilan ra.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nata Yesus nfamalik vaivatul kamkuma isa verin ira ne, “Vata isa ni kubang ihin vutu a, ba wean i isa wol nleal, na veka notu afaka? Ia veka ntutun damar ovu nbitin munuk rahan ralan a ma al ndava ni kubang i wol nleal yai, ti naran i ndav-nala.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ti ma ndav-nala roak kubang yai, na nera ni kida ra ovu tamata ovi rnaꞌa ni rahan nelan a ma nfalak verin ira ne, ‘Mya ma totu inad lolin, tevek udav-nala roak ning kubang i wol nleal a.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Wean vali inyai verin Ubu Ni sansinir ra naꞌa lanit ratan, ma veka inarira lolin urun, tevek tamata salasilan isa nahil roak tali ni salasilan ra.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesus nfalak ewal vali ne, “Tamata isa yanan brana irua.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Amar isa, na iwarin a nfalak verin yaman a ne, ‘Bapa, msiduk kikyai dida metan ra, ma mala ning wahat a verin yaꞌa.’ Ba yaman a nsiduk lahir ni metan ra verin yanan irua yai.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Amar ifira nelak watan, na yanan iwarin a ti nfedi munuk lahir ni metan ra ma nti negara i raroa. Naꞌa negara yai, na ia nawahak munuk lahir ni kubang ra ma al notu ni sian a lolin watan.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ti ma nawahak munuk ni kubang ra, na lafar dawan nkena negara yai. Ba ni vavaꞌat a sian urun i lahir.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Ia nti ndava karya naꞌa tamata isa naꞌa negara yai. Ba tamata yai nala karya verin ia ma ti nwanar ni vavu ra naꞌa ni lanun a.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ia nablafar daꞌin roak, ba mane naꞌan watan vavu rira afamtahan ra, naꞌuk wol tamata isa vali ntorung ma nala verin ia.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Ti nata ni fikiran lyawan roak ma nfalak naꞌa ralan ne, ‘Tamata ovi rkarya verin yamang a rivun urun ira, ovu rira afamtahan a nngora tia ma watan, naꞌuk unaꞌa ini, na mane umata ning lafar roak!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Yaꞌa veka ewal yaꞌa ma ti utuan yamang a ma ufalak verin ia ne: Bapa, yaꞌa otu salasilan roak verin Ubu ovu oa.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Wol inovan roak ma tamata ra rfalak ne, oa yanam yaꞌa. Ba fara mtorung ma ukarya verin oa, wean watan mu tamata karya liak ra.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ba ndiri ma newal ia nti verin yaman a. Nanaꞌa raroa obin, na yaman a nrea lan roak ia, ba nfarnuang lahir naꞌa ralan ma nfaturu ni silobang a, ba nafla nti ma nangabuk ovu nvoan ia.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ia nfalak verin yaman a ne, ‘Bapa, yaꞌa otu salasilan roak verin Ubu ovu oa, ba wol inovan roak ma tamata ra rfalak ne, oa yanam yaꞌa.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Naꞌuk yaman nfalak verin ni sansinir ra ne, ‘Yarak ti myala ravit blawat i lolin urun a ma myotu ma neluk, ovu myala tatea ma myaꞌadoru naꞌa ean a, ovu vali myala sitana ma myaꞌadoru naꞌa liman a.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Myotu munuk wean inyai, beti myala sapi koꞌu i ngbabal urun a ma fyedan ia. Ki totu snoba ma tafnaꞌan ovu totu inad lolin.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Tevek yanak ini nmata roak, naꞌuk fiang ini nvaꞌat ewal. Ia wol nleal roak, naꞌuk fiang ini utuan ewal roak ia.’ Ba rotu lahir rira snoba.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Naꞌut inyai vali, na yanan iyaꞌan a naꞌa vaꞌi obin. Ti ma newal ia ma nfaseri rira rahan a, na nrenar tamata ra rdedang, rafraik floꞌits ovu rsoꞌi-rsomar.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ba nera rira tamata sansinir isa ma norat ia ne, ‘Rotu afakinyai?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Sansinir yai nfalak ne, ‘Warim a newal roak ia, ba yamam a nsinir ami ma amfedan roak sapi koꞌu i ngbabal urun a, tevek yanan i wol nleal yai newal roak ia ovu lolin.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ba yanan iyaꞌan yai nangrova urun, ma nafena nti rahan ralan. Nata yaman a nma murin ma nera lablobang ia ma nma ralan.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Naꞌuk nfalak verin yaman a ne, ‘Varat a nkati varat, na ukarya verin oa wean sansinir. Wol fasa vali obin angal afa ovi fwareta ra, naꞌuk wol mane fasa vali mala bibi koꞌu isa verin yaꞌa ma otu snoba ovu ning kida ra.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Naꞌuk yanam yai ti ma nawahak munuk roak mu metan ra ovu vatlean ra. Ti ma newal ia, na bapa fwedan lahir sapi koꞌu i ngbabal yai verin ia!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Yaman nfalak verin ia ne, ‘Baba, oa ini mnaꞌa lalawatan ovu yaꞌa, ba ning afakataka munuk, oa mu vali.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Naꞌuk inovan ma totu snoba ma totu inad lolin, tevek warim ini nmata roak, naꞌuk fiang ini nvaꞌat ewal. Ia wol nleal roak, naꞌuk tatuan ewal roak ia.’ ”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.