João 6
Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs NVT
1 Yesus notu munuk afa avyai, beti nrata kumal isa ma nti danau Galilea ni lihir a. Danau yai rfanara vali ia ne, danau Tiberias.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Tamata rivun rban-earira ma rorang Ia, tevek rsiꞌik roak mujizat ovi notu ma tamata ovi rira suhut ra lolin ira.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Nata Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia rti rvaꞌal vuar ma rdoku.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Naꞌut inyai, na Yahudi rira amar dawan Paskah sarseri roak.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Naꞌut i Yesus nvanung wahan a ma nsiꞌik tia ma, na tamata rivun ilaꞌa rma mane rtuan Ia, ba nfalak verin Filipus ne, “Ita veka tfaha roti naꞌa inba ma al tfaꞌan tamata rivun ovi?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Yesus nfalak wean inyai ma nlabir teman Filipus, tevek Yesus nkaꞌa afa ovi veka notu ra.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Filipus nfalak ne, “Velik ne tfaha roti fyawan dinar ratut irua vali, ma tsiduk kadkedan lokat ira, na wol naran watan.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Nata Simon Petrus warin i naran Andreas nfalak verin Yesus ne,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Kasikoꞌu brana isa naꞌa ini ntaha roti ilima ovu ian irua. Naꞌuk afa avyai wol naran ma tfaꞌan tamata rivun ovi.”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Ba Yesus nfalak ne, “Fyalak verin tamata avyai ma rdoku.” Naꞌa wan yai, na ngrova yanat lalawatan, ba tamata avyai rdoku watan inyai. Tali tamata avyai munuk, na brana ra watan kaꞌa bi rivun ilima.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Ba Yesus nala roti avyai ma naflurut ovu nfalak fara weninyai verin Ubu, beti ntanang verin tamata ovi rdoku inyai. Nata Yesus nala vali ian irua yai, ma notu vali wean inyai, ba rafnaꞌan ma tali watan ira.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Rafnaꞌan ma evurira ra rveda roak, beti Yesus nfalak verin Ni tamata ovi rorang Ia ne, “Misdovuk munuk roti teran ra, boma deka mane rvatuk watan.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Ba ti ma rafnaꞌan munuk, na rasdovuk roti etal ra tali roti ilima yai teran ra, naꞌa ahir vutu rahin irua rngora.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Naꞌut i tamata rivun avyai rsiꞌik mujizat i Yesus notu yai, na rfalak lahir ne, “Kena urun! Ia ini nabi i Ubu ntorung roak, ma veka nma lanit ivavan a.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Yesus nkaꞌa afa i tamata rivun avyai ranovak a. Tamata avyai mane rkiwal Ia ma neluk raja verin ira. Ba Yesus nban-talik wan yai ma nti vuar isa ma aksa Ia watan naꞌa inyai.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Naꞌut i lera mane nakduvul roak, na Yesus Ni tamata ovi rorang Ia rti danau.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Ira rdata rira kumal mane rti ahu Kapernaum, naꞌa danau ni lihir a. Ti ma ovan roak, na Yesus wol nma ntuan ira obin.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Wol mnanat, na nait a dawan ovu saksakan dawan naꞌa danau yai.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Ira rvahi ma snain kil ilima te inean roak, na rsiꞌik i Yesus nbana naꞌa wear ratan ma nfaseri rira kumal a, ba rbobar urun i lahir.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Naꞌuk Yesus nfalak verin ira ne, “Yaꞌa ini, ba deka byobar!”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Ira rtorung ma irmunuk Yesus rnaꞌa rira kumal a. Brian munuk, na raran lahir wan i mane rti yai.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Ti ma ni ilyan, beti tamata rivun ovi rnaꞌa danau yai ni lihir a rkaꞌa ne, inravin a kumal isa watan naꞌa inyai. Ira rkaꞌa vali roak ne, Yesus Ni tamata ovi rorang Ia rti roak ovu kumal yai, naꞌuk Yesus wol novu.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Naꞌut inyai, na kumal liak boku rtali kota Tiberias rma ma rlau ebang wan i Yesus nera verin Ubu ma naflahar roti ra ma tamata rivun raꞌan.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Ti ma tamata rivun avyai rkaꞌa roak ne, Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia wol rnaꞌa roak wan yai, na rafnavul lahir kumal avyai ma rti Kapernaum ma rdava Yesus.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Naꞌut i tamata rivun avyai rti ma rtuan Yesus naꞌa Kapernaum, na rorat Ia ne, “Tuan Guru, mwa maran ini lafira?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Yesus nfalak verin ira ne, “Afa i ufalak verin mia ini, kena urun! Velik aba, mia wol mdyava Yaꞌa tevek msyiꞌik roak i otu faneak ovi tamata ra wol rot-nala, naꞌuk mdyava Yaꞌa tevek mian roak roti ma evubira rveda roak.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Deka mdyava afamtahan ovi bisma rbetan, naꞌuk mkyarya ma al mdyava afamtahan ovi rala vavaꞌat kakiwal. Yaꞌa, Tamata Yanan Yaꞌa, veka ala afamtahan yai verin mia, tevek Yamang a nala roak ngrebat verin Yaꞌa.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Ba rfalak verin Yesus ne, “Ami musti amotu afaka, boma amot-orang afa ovi Ubu ralan nfalak a?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Yesus nfalak verin ira ne, “Karya i Ubu ralan nfalak ma myotu a wean ini: Myorang Ia i Ubu nsinir roak ma nma ini.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Ba rfalak verin Ia ne, “Oa veka motu faneak aka ma amsiꞌik, boma amorang Oa? Oa Mu karya afaka?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Ubumam-nusimami ra raꞌan afamtahan i naran manna naꞌa wan lean vu dawan, wean i rtulis roak naꞌa Surat Ralan ne, ‘Ia nala afamtahan tali lanit ratan ma raꞌan.’ ”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Ba Yesus nfalak verin ira ne, “Afa i ufalak verin mia ini, kena urun! Musa wol nala afamtahan tali lanit ratan verin mia, naꞌuk Yamang a nala afamtahan mngaꞌun tali lanit ratan verin mia.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Tevek afamtahan i Yamang nala yai nfaturu Ia i ntali lanit ratan nma, ma nala vavaꞌat verin tamata ra naꞌa lanit ivavan a.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Ira rfalak verin Yesus ne, “Duilaꞌa, mala afamtahan yai lalawatan verin ami.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Yesus nfalak verin ira ne, “Yaꞌa ini afamtahan i nala vavaꞌat a. Tamata iki watan nma verin Yaꞌa, na ia veka wol nablafar roak. Tamata iki watan norang Yaꞌa, na ia veka wol nabroa roak.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Naꞌuk ufalak roak verin mia ne, velik ne msyiꞌik roak Yaꞌa, naꞌuk wol myorang Yaꞌa.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Tamata ovi Yamang a nala roak ira verin Yaꞌa, veka rma munuk Yaꞌa. Tamata iki watan nma verin Yaꞌa, na wol ulaꞌing ia.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Tevek uma tali lanit ratan ovu wol mane ot-orang afa ovi ralang nfalak ra. Naꞌuk ot-orang Ia i nsinir roak Yaꞌa Ni afa ovi ralan nfalak ra.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Ia i nsinir roak Yaꞌa, ralan nfalak wean ini: tali tamata ovi nala roak ira verin Yaꞌa, na wol isa vali nmamu, naꞌuk veka ufavaꞌat ewal ira tali matmatan naꞌa amar i lanit ivavan veka namwear.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Tevek afa ovi Yamang ralan nfalak a wean ini: tamata iki watan nsiꞌik Yaꞌa, Ubu Yanan a, ovu norang Yaꞌa, na veka ni vavaꞌat kakiwal. Yaꞌa veka ufavaꞌat ewal ia tali matmatan naꞌa amar i lanit ivavan veka namwear.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Tamata Yahudi ra rafngamuꞌur, tevek Yesus nfalak roak ne, “Yaꞌa ini afamtahan i nsuta tali lanit ratan.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Ira kaꞌi rsifalak afa verin ira ne, “Yesus ini Yusuf yanan a. Ita tkaꞌa roak renan ovu yaman a, naꞌuk wean inbinimi nfalak ne, ‘Yaꞌa usuta tali lanit ratan?’ ”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Ba Yesus nfalak verin ira ne, “Deka mifngamuꞌur.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Wol tamata isa vali bisma nma verin Yaꞌa, wean i Yamang i nsinir Yaꞌa wol novun ia nma. Tamata iki nma verin Yaꞌa, na veka ufavaꞌat ewal ia tali matmatan naꞌa amar i lanit ivavan veka namwear.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Rtulis roak naꞌa nabi rira kitab ra ne, ‘Ubu veka nair tamata ra munuk.’ Tamata iki watan nrenar ovu ntorung afa ovi Yamang nair ra, na veka nma verin Yaꞌa.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Inyai wol nfaturu ne, tamata boku rsiꞌik roak Yamang a. Naꞌuk Ia i ntali Ubu saꞌi nsiꞌik roak Ia.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Afa i ufalak verin mia ini, kena urun! Tamata iki watan norang Yaꞌa, na ia veka ni vavaꞌat kakiwal.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Yaꞌa ini afamtahan i nala vavaꞌat.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Ububir-nusibira ra raꞌan roak afamtahan i naran manna naꞌa wan lean vu dawan, naꞌuk rmata vali.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Naꞌuk fiang ini, afamtahan i nsuta tali lanit ratan a, naꞌa roak wahabira ralan ra. Tamata iki watan naꞌan afamtahan ini, na ia veka wol nmata.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Yaꞌa ini afamtahan i nsuta tali lanit ratan ma ala vavaꞌat verin tamata ra. Tamata iki watan naꞌan afamtahan ini, na ia veka ni vavaꞌat kakiwal. Afamtahan i veka ala yai, nala vavaꞌat verin tamata ra naꞌa lanit ivavan a. Afamtahan yai tenang a.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Naꞌut i tamata Yahudi rarenar afa ovi Yesus nfalak ra, na rsitaku ulurira naꞌa rira fikiran ra ma rfalak ne, “Wean inba ma tamata ini bisma nala tenan a ma taꞌan?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Ba Yesus nfalak verin ira ne, “Afa i ufalak verin mia ini, kena urun! Ba wean i wol mian Tamata Yanan tenan a, ovu wol myenu laran a, na veka wol bira vavaꞌat kakiwal.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Tamata iki watan naꞌan tenang a ovu nenu larang a, na ia veka ni vavaꞌat kakiwal. Yaꞌa veka ufavaꞌat ewal ia tali matmatan naꞌa amar i lanit ivavan veka namwear,
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 tevek tenang a ovu larang a inyai fanaꞌan-fanenu mngaꞌun a.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Tamata iki watan naꞌan tenang a ovu nenu larang a, na ia ni vavaꞌat isa roak ovu Yaꞌa, ovu vali Yaꞌa Ning vavaꞌat isa roak ovu ia.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Yamang i nvaꞌat a nsinir Yaꞌa ma uma, ovu Ning vavaꞌat ntali Ia. Wean vali inyai verin tamata ra. Tamata iki watan naꞌan tenang a, na veka ala vavaꞌat verin Ia.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Yaꞌa ini afamtahan i ntali lanit ratan. Afamtahan ini wol wean afamtahan i ububir-nusibira raꞌan a. Velik ne raꞌan roak afamtahan yai, naꞌuk rmata watan. Naꞌuk tamata iki watan naꞌan afamtahan ini, na ia veka nvaꞌat, nata ti wol ni wahan.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Yesus nfalak munuk afa avyai naꞌut i nsiair naꞌa tamata Yahudi rira rahan falurut i naꞌa Kapernaum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ti ma rarenar munuk roak afa ovi Yesus nair ra, na tamata rivun ovi rorang Ia rfalak ne, “Vaivatul ovi nala ma al nsiair ra aleman urun. Iki bisma nfan-aran vaivatul ovi?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Tamata ra wol rfalak verin Yesus, naꞌuk nkaꞌa lahir ne, Ni tamata ovi rorang Ia rafngamuꞌur naꞌa afa ovi nfalak ra, ba nfalak verin ira ne, “Betane Ning vaivatul ra rotu ma ralabira raruan naꞌa bira inorang a?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Ufalak watan wean inyai, na ralabira raruan roak, ba wean inba vali wean i msyiꞌik Yaꞌa, Tamata Yanan a, urata ewal wan i unaꞌa lan a?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Ubu Ni Roh nala vavaꞌat verin tamata ra. Tamata rira ngrebat ra wol rot-nala ma rira vavaꞌat a. Vaivatul ovi ufalak roak verin mia ini, rtali Ubu Ni Roh ovu rala vavaꞌat verin mia.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Naꞌuk boku tali mia wol myorang Yaꞌa.” Yesus nfalak wean inyai, tevek naꞌut i beti nfabana Ni karya a, na nkaꞌa roak ne, tamata aba rafena ma rorang Ia, ovu tamata iki veka nfedi Ia verin tamata ovi wol inar lahir Ia.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Ba Yesus nfalak ewal verin ira ne, “Ufalak roak verin mia ne, wol tamata isa vali bisma nma verin Yaꞌa, wean i Yamang wol notu ma nma verin Yaꞌa.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Naꞌut inyai, tali tamata ovi rorang Ia, na rivun ira rti talik Ia ovu rafena roak ma rorang Ia.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Ba Yesus nfalak verin Ni tamata vutu rahin irua ovi rorang Ia ne, “Betane mia mane miti talik vali Yaꞌa?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Simon Petrus nfalak ne, “Duilaꞌa, ami veka amorang iki vali? Mu vaivatul ra rala vavaꞌat kakiwal verin ami.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Ami amorang roak Oa. Amkaꞌa lahir ne, Oa ini Ubu Ni sansinir a, ovu Mu vavaꞌat a nmerat urun.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Yesus nfalak verin ira ne, “Yaꞌa kaꞌi ufili roak mia tamata vutu rahin irua ini, naꞌuk tamata isa tali mia veka norang watan nitdawan ni ininan a.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Tamata i Yesus nfalak yai, inyai Yudas i yaman verin Simon Iskariot. Velik ne ntali Yesus Ni tamata vutu rahin irua ovi rorang Ia, naꞌuk veka nfedi Yesus.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.