João 6
Surat Ralan na'a Vaidida (FRD) vs NAA
1 Yesus notu munuk afa avyai, beti nrata kumal isa ma nti danau Galilea ni lihir a. Danau yai rfanara vali ia ne, danau Tiberias.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Tamata rivun rban-earira ma rorang Ia, tevek rsiꞌik roak mujizat ovi notu ma tamata ovi rira suhut ra lolin ira.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Nata Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia rti rvaꞌal vuar ma rdoku.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Naꞌut inyai, na Yahudi rira amar dawan Paskah sarseri roak.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Naꞌut i Yesus nvanung wahan a ma nsiꞌik tia ma, na tamata rivun ilaꞌa rma mane rtuan Ia, ba nfalak verin Filipus ne, “Ita veka tfaha roti naꞌa inba ma al tfaꞌan tamata rivun ovi?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Yesus nfalak wean inyai ma nlabir teman Filipus, tevek Yesus nkaꞌa afa ovi veka notu ra.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Filipus nfalak ne, “Velik ne tfaha roti fyawan dinar ratut irua vali, ma tsiduk kadkedan lokat ira, na wol naran watan.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Nata Simon Petrus warin i naran Andreas nfalak verin Yesus ne,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Kasikoꞌu brana isa naꞌa ini ntaha roti ilima ovu ian irua. Naꞌuk afa avyai wol naran ma tfaꞌan tamata rivun ovi.”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Ba Yesus nfalak ne, “Fyalak verin tamata avyai ma rdoku.” Naꞌa wan yai, na ngrova yanat lalawatan, ba tamata avyai rdoku watan inyai. Tali tamata avyai munuk, na brana ra watan kaꞌa bi rivun ilima.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Ba Yesus nala roti avyai ma naflurut ovu nfalak fara weninyai verin Ubu, beti ntanang verin tamata ovi rdoku inyai. Nata Yesus nala vali ian irua yai, ma notu vali wean inyai, ba rafnaꞌan ma tali watan ira.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Rafnaꞌan ma evurira ra rveda roak, beti Yesus nfalak verin Ni tamata ovi rorang Ia ne, “Misdovuk munuk roti teran ra, boma deka mane rvatuk watan.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Ba ti ma rafnaꞌan munuk, na rasdovuk roti etal ra tali roti ilima yai teran ra, naꞌa ahir vutu rahin irua rngora.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Naꞌut i tamata rivun avyai rsiꞌik mujizat i Yesus notu yai, na rfalak lahir ne, “Kena urun! Ia ini nabi i Ubu ntorung roak, ma veka nma lanit ivavan a.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Yesus nkaꞌa afa i tamata rivun avyai ranovak a. Tamata avyai mane rkiwal Ia ma neluk raja verin ira. Ba Yesus nban-talik wan yai ma nti vuar isa ma aksa Ia watan naꞌa inyai.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Naꞌut i lera mane nakduvul roak, na Yesus Ni tamata ovi rorang Ia rti danau.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Ira rdata rira kumal mane rti ahu Kapernaum, naꞌa danau ni lihir a. Ti ma ovan roak, na Yesus wol nma ntuan ira obin.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Wol mnanat, na nait a dawan ovu saksakan dawan naꞌa danau yai.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Ira rvahi ma snain kil ilima te inean roak, na rsiꞌik i Yesus nbana naꞌa wear ratan ma nfaseri rira kumal a, ba rbobar urun i lahir.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Naꞌuk Yesus nfalak verin ira ne, “Yaꞌa ini, ba deka byobar!”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Ira rtorung ma irmunuk Yesus rnaꞌa rira kumal a. Brian munuk, na raran lahir wan i mane rti yai.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Ti ma ni ilyan, beti tamata rivun ovi rnaꞌa danau yai ni lihir a rkaꞌa ne, inravin a kumal isa watan naꞌa inyai. Ira rkaꞌa vali roak ne, Yesus Ni tamata ovi rorang Ia rti roak ovu kumal yai, naꞌuk Yesus wol novu.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Naꞌut inyai, na kumal liak boku rtali kota Tiberias rma ma rlau ebang wan i Yesus nera verin Ubu ma naflahar roti ra ma tamata rivun raꞌan.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Ti ma tamata rivun avyai rkaꞌa roak ne, Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia wol rnaꞌa roak wan yai, na rafnavul lahir kumal avyai ma rti Kapernaum ma rdava Yesus.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Naꞌut i tamata rivun avyai rti ma rtuan Yesus naꞌa Kapernaum, na rorat Ia ne, “Tuan Guru, mwa maran ini lafira?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Yesus nfalak verin ira ne, “Afa i ufalak verin mia ini, kena urun! Velik aba, mia wol mdyava Yaꞌa tevek msyiꞌik roak i otu faneak ovi tamata ra wol rot-nala, naꞌuk mdyava Yaꞌa tevek mian roak roti ma evubira rveda roak.
26 Jesus respondeu:
27 Deka mdyava afamtahan ovi bisma rbetan, naꞌuk mkyarya ma al mdyava afamtahan ovi rala vavaꞌat kakiwal. Yaꞌa, Tamata Yanan Yaꞌa, veka ala afamtahan yai verin mia, tevek Yamang a nala roak ngrebat verin Yaꞌa.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ba rfalak verin Yesus ne, “Ami musti amotu afaka, boma amot-orang afa ovi Ubu ralan nfalak a?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Yesus nfalak verin ira ne, “Karya i Ubu ralan nfalak ma myotu a wean ini: Myorang Ia i Ubu nsinir roak ma nma ini.”
29 Jesus respondeu:
30 Ba rfalak verin Ia ne, “Oa veka motu faneak aka ma amsiꞌik, boma amorang Oa? Oa Mu karya afaka?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Ubumam-nusimami ra raꞌan afamtahan i naran manna naꞌa wan lean vu dawan, wean i rtulis roak naꞌa Surat Ralan ne, ‘Ia nala afamtahan tali lanit ratan ma raꞌan.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Ba Yesus nfalak verin ira ne, “Afa i ufalak verin mia ini, kena urun! Musa wol nala afamtahan tali lanit ratan verin mia, naꞌuk Yamang a nala afamtahan mngaꞌun tali lanit ratan verin mia.
32 Jesus lhes disse:
33 Tevek afamtahan i Yamang nala yai nfaturu Ia i ntali lanit ratan nma, ma nala vavaꞌat verin tamata ra naꞌa lanit ivavan a.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ira rfalak verin Yesus ne, “Duilaꞌa, mala afamtahan yai lalawatan verin ami.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Yesus nfalak verin ira ne, “Yaꞌa ini afamtahan i nala vavaꞌat a. Tamata iki watan nma verin Yaꞌa, na ia veka wol nablafar roak. Tamata iki watan norang Yaꞌa, na ia veka wol nabroa roak.
35 Jesus respondeu:
36 Naꞌuk ufalak roak verin mia ne, velik ne msyiꞌik roak Yaꞌa, naꞌuk wol myorang Yaꞌa.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Tamata ovi Yamang a nala roak ira verin Yaꞌa, veka rma munuk Yaꞌa. Tamata iki watan nma verin Yaꞌa, na wol ulaꞌing ia.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Tevek uma tali lanit ratan ovu wol mane ot-orang afa ovi ralang nfalak ra. Naꞌuk ot-orang Ia i nsinir roak Yaꞌa Ni afa ovi ralan nfalak ra.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ia i nsinir roak Yaꞌa, ralan nfalak wean ini: tali tamata ovi nala roak ira verin Yaꞌa, na wol isa vali nmamu, naꞌuk veka ufavaꞌat ewal ira tali matmatan naꞌa amar i lanit ivavan veka namwear.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Tevek afa ovi Yamang ralan nfalak a wean ini: tamata iki watan nsiꞌik Yaꞌa, Ubu Yanan a, ovu norang Yaꞌa, na veka ni vavaꞌat kakiwal. Yaꞌa veka ufavaꞌat ewal ia tali matmatan naꞌa amar i lanit ivavan veka namwear.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Tamata Yahudi ra rafngamuꞌur, tevek Yesus nfalak roak ne, “Yaꞌa ini afamtahan i nsuta tali lanit ratan.”
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Ira kaꞌi rsifalak afa verin ira ne, “Yesus ini Yusuf yanan a. Ita tkaꞌa roak renan ovu yaman a, naꞌuk wean inbinimi nfalak ne, ‘Yaꞌa usuta tali lanit ratan?’ ”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Ba Yesus nfalak verin ira ne, “Deka mifngamuꞌur.
43 Jesus respondeu:
44 Wol tamata isa vali bisma nma verin Yaꞌa, wean i Yamang i nsinir Yaꞌa wol novun ia nma. Tamata iki nma verin Yaꞌa, na veka ufavaꞌat ewal ia tali matmatan naꞌa amar i lanit ivavan veka namwear.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Rtulis roak naꞌa nabi rira kitab ra ne, ‘Ubu veka nair tamata ra munuk.’ Tamata iki watan nrenar ovu ntorung afa ovi Yamang nair ra, na veka nma verin Yaꞌa.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Inyai wol nfaturu ne, tamata boku rsiꞌik roak Yamang a. Naꞌuk Ia i ntali Ubu saꞌi nsiꞌik roak Ia.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Afa i ufalak verin mia ini, kena urun! Tamata iki watan norang Yaꞌa, na ia veka ni vavaꞌat kakiwal.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Yaꞌa ini afamtahan i nala vavaꞌat.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ububir-nusibira ra raꞌan roak afamtahan i naran manna naꞌa wan lean vu dawan, naꞌuk rmata vali.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Naꞌuk fiang ini, afamtahan i nsuta tali lanit ratan a, naꞌa roak wahabira ralan ra. Tamata iki watan naꞌan afamtahan ini, na ia veka wol nmata.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Yaꞌa ini afamtahan i nsuta tali lanit ratan ma ala vavaꞌat verin tamata ra. Tamata iki watan naꞌan afamtahan ini, na ia veka ni vavaꞌat kakiwal. Afamtahan i veka ala yai, nala vavaꞌat verin tamata ra naꞌa lanit ivavan a. Afamtahan yai tenang a.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Naꞌut i tamata Yahudi rarenar afa ovi Yesus nfalak ra, na rsitaku ulurira naꞌa rira fikiran ra ma rfalak ne, “Wean inba ma tamata ini bisma nala tenan a ma taꞌan?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Ba Yesus nfalak verin ira ne, “Afa i ufalak verin mia ini, kena urun! Ba wean i wol mian Tamata Yanan tenan a, ovu wol myenu laran a, na veka wol bira vavaꞌat kakiwal.
53 Jesus respondeu:
54 Tamata iki watan naꞌan tenang a ovu nenu larang a, na ia veka ni vavaꞌat kakiwal. Yaꞌa veka ufavaꞌat ewal ia tali matmatan naꞌa amar i lanit ivavan veka namwear,
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 tevek tenang a ovu larang a inyai fanaꞌan-fanenu mngaꞌun a.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Tamata iki watan naꞌan tenang a ovu nenu larang a, na ia ni vavaꞌat isa roak ovu Yaꞌa, ovu vali Yaꞌa Ning vavaꞌat isa roak ovu ia.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Yamang i nvaꞌat a nsinir Yaꞌa ma uma, ovu Ning vavaꞌat ntali Ia. Wean vali inyai verin tamata ra. Tamata iki watan naꞌan tenang a, na veka ala vavaꞌat verin Ia.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Yaꞌa ini afamtahan i ntali lanit ratan. Afamtahan ini wol wean afamtahan i ububir-nusibira raꞌan a. Velik ne raꞌan roak afamtahan yai, naꞌuk rmata watan. Naꞌuk tamata iki watan naꞌan afamtahan ini, na ia veka nvaꞌat, nata ti wol ni wahan.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yesus nfalak munuk afa avyai naꞌut i nsiair naꞌa tamata Yahudi rira rahan falurut i naꞌa Kapernaum.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ti ma rarenar munuk roak afa ovi Yesus nair ra, na tamata rivun ovi rorang Ia rfalak ne, “Vaivatul ovi nala ma al nsiair ra aleman urun. Iki bisma nfan-aran vaivatul ovi?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Tamata ra wol rfalak verin Yesus, naꞌuk nkaꞌa lahir ne, Ni tamata ovi rorang Ia rafngamuꞌur naꞌa afa ovi nfalak ra, ba nfalak verin ira ne, “Betane Ning vaivatul ra rotu ma ralabira raruan naꞌa bira inorang a?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Ufalak watan wean inyai, na ralabira raruan roak, ba wean inba vali wean i msyiꞌik Yaꞌa, Tamata Yanan a, urata ewal wan i unaꞌa lan a?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Ubu Ni Roh nala vavaꞌat verin tamata ra. Tamata rira ngrebat ra wol rot-nala ma rira vavaꞌat a. Vaivatul ovi ufalak roak verin mia ini, rtali Ubu Ni Roh ovu rala vavaꞌat verin mia.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Naꞌuk boku tali mia wol myorang Yaꞌa.” Yesus nfalak wean inyai, tevek naꞌut i beti nfabana Ni karya a, na nkaꞌa roak ne, tamata aba rafena ma rorang Ia, ovu tamata iki veka nfedi Ia verin tamata ovi wol inar lahir Ia.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Ba Yesus nfalak ewal verin ira ne, “Ufalak roak verin mia ne, wol tamata isa vali bisma nma verin Yaꞌa, wean i Yamang wol notu ma nma verin Yaꞌa.”
65 E prosseguiu:
66 Naꞌut inyai, tali tamata ovi rorang Ia, na rivun ira rti talik Ia ovu rafena roak ma rorang Ia.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ba Yesus nfalak verin Ni tamata vutu rahin irua ovi rorang Ia ne, “Betane mia mane miti talik vali Yaꞌa?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Simon Petrus nfalak ne, “Duilaꞌa, ami veka amorang iki vali? Mu vaivatul ra rala vavaꞌat kakiwal verin ami.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Ami amorang roak Oa. Amkaꞌa lahir ne, Oa ini Ubu Ni sansinir a, ovu Mu vavaꞌat a nmerat urun.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Yesus nfalak verin ira ne, “Yaꞌa kaꞌi ufili roak mia tamata vutu rahin irua ini, naꞌuk tamata isa tali mia veka norang watan nitdawan ni ininan a.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 Tamata i Yesus nfalak yai, inyai Yudas i yaman verin Simon Iskariot. Velik ne ntali Yesus Ni tamata vutu rahin irua ovi rorang Ia, naꞌuk veka nfedi Yesus.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.