Gênesis 32
Ibibiriya: Igambo lya Rurema mu ndeto ye'kifuliiru (FLR) vs NVT
1 Shesheezi kare-kare, Labaani anavyuka, anagenda áhali abijukulu, na banyere baage. Neꞌri akabanyunyuguta, anabaseezera, abuli taaha.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Yakobo naye, anashokola injira yoꞌkugenda mu kihugo kyo akabutirwa mwo. Neꞌri akaba akola mu lugeezi, anahulukirwa kwo naꞌbaganda ba Rurema.
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Mbu ababonage, anadeta: «Ku kasiisa, hano iri ishumbi ya Rurema.» Kyanatuma yaho handu, agahayinika iziina Mahanayimu, (kuli kudeta: ishumbi zibiri).
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Yakobo anatee tuma abandu imwa mukulu wage wa Hesahu, mu kaaya keꞌSeyiri, mu kihugo kyeꞌHedoomu.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Yabo bandu, anagenda abakomeereza, ti: «Mugendi bwira nahamwitu Hesahu kwokuno: “Umukozi wawe Yakobo, atutuma ti: Nꞌgatibitira imwa mwizo witu wa Labaani, nanatuula yo isiku nyingi. Na buno, ngola mu galuka.
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Ngoli hiitagi ubuso bweꞌngaavu, na úbwa bapunda, neꞌnguuli zeꞌbibuzi, na zeꞌmbene. Mbiiti naꞌbaja, kiri naꞌbaja-kazi. E nahamwitu, íbyatuma nakutumira yabo bandu, gira bagwanwe bakumenyeesa kwo ngola mu njira, halinde ukanyegereze bwija.”»
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Ikyanya Yakobo akabatuma, banagenda. Neꞌri bakagaluka, banabwira Yakobo: «Twahika imwa mukulu wawe wa Hesahu. Naye buno, akoli hiiti abashosi magana gana boꞌkuyiji kusanganira.»
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Yakobo, mbu ayuvwagwe kwokwo, anatondeera ukujuguma. Abandu bo bâli ririinwi, anababera mwo biso bibiri. Anahandula neꞌbibuzi, neꞌbindi bitugwa, kiri neꞌngamiya.
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Mukuba, akatona, ti: «Hesahu, iri angayiji teera ikiso kiguma, anakisivye, ikindi kikafuuke.»
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Ha nyuma, Yakobo anahuuna, ti: «E Rurema wa shokulu Hiburahimu, we na Rurema wa daata Hisake! E Nahano, we kambwira: “Galukira mu kihugo kyawe, na mu beene winyu. Ngakizi kutabaala.”
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 «Kwokwo, ndi mukozi wawe. Keera ukanyereka amiija mu kuyemeerana. Yibyo byoshi, ndabikwaniini, kiri neꞌhiniini. Ikyanya nꞌgajabuka ulwiji Yorodaani, ndaakyo kindu nâli fumbiiti, ha nyuma lyeꞌngoni naaho. Si mu kugaluka, ngoli hiiti ibiso bibiri.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 «Ku yukwo nakuyinginga, ungizagye mu maboko ga mukulu wani Hesahu. Mukuba, ngoli yobohiri kwo agayiji ndeera, ananyite na bakaanie, kiri naꞌbaana.
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Kundu kwokwo, ukandagaania kwo ugakizi ndabaala. Wanadeta kwaꞌbandu ba mwiꞌkondo lyani, bagaaba kandaharuurwa, nga mushenyu úguli ku nyaaja.»
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Yubwo bushigi, Yakobo analaala yaho. Na mu bitugwa byage, anahandula mwo byo agatengula mukulu wage wa Hesahu.
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 Mu mbene, anayabiira mwaꞌmabuguma magana gabiri, neꞌbihebe makumi gabiri. Na mu bibuzi, anayabiira mwaꞌmabuguma magana gabiri, neꞌbipanga makumi gabiri.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Mu ngamiya, anayabiira mwaꞌmabuguma makumi gashatu, ágali mu yoza. Na mu ngaavu, anayabiira mwaꞌmabuguma makumi gana, neꞌshuuli ikumi. Na mu bapunda, anayabiira mwaꞌmabuguma makumi gabiri, neꞌfiizi ikumi.
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Yibyo byoshi, anabisikiiriza abakozi baage, ngiisi muguma neꞌkiso kyage, anababwira: «Mugwanwe imbere lyani, munakizi genda ndambulira.»
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Umukozi úwâli sholiiri ubuso bwa mbere, Yakobo anamúkomeereza, ti: «Ikyanya mugagwanana na mukulu wani wa Hesahu, anakubuuze: “Ulyagagi mukozi wa nyandi? Unali mu genda hayi? Na yibi bitugwa byo usholiiri, biri byeꞌmwa nyandi?”
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Unamúshuvye: “E nahamwitu Hesahu, bino bitugwa byo njoliiri, biryagagi byoꞌmukozi wawe Yakobo, binali byo akutengula. Na yenyene atushalagiiri.”»
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Anakomeereza kandi ábâli sholiiri ubuso bwa kabiri, noꞌbwa kashatu, kuguma naꞌbandi booshi ábâli sholiiri. Anababwira: «Ikyanya mugagwanana na nahamwitu Hesahu, mukamúbwire gaago-gaago magambo.
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Neꞌngingwe ya byoshi, mugamúbwira: “Umukozi wawe Yakobo, atushalagiiri.”» Mukuba, Yakobo âli toniri, ti: «Nga nangatee mútumira ulutengu, lwangagwanwa lwamúhoohya. Kwokwo, ikyanya tugabonaana amasu ku gandi, ngeeka anganyakiira.»
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Kwokwo, birya bindu byoshi byanagwanwa imbere. Haliko Yakobo yenyene, analaala haaho mu shumbi lyage.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 — ausente —
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 — ausente —
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Si yehe, anasigala.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Mbu abonage kwo ayabirwa ukumúkuba, anamúhuma kwiꞌhigi, lyanahiguka.
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Iri hakatama, uyo mundu anamúbwira: «Keera bwatejuukana. Undiikage, maashi, gira ngende.» Haliko, Yakobo, ti: «Nanga! Ndagakuliika, útazi ngashaanira.»
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Uyo mundu, ti: «Iziina lyawe we nyandi?» Yakobo, ti: «Nie Yakobo!»
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Uyo mundu, ti: «Utagakizi ki buuzibwa Yakobo. Si we kola Hisiraheeri, (kuli kudeta: akukurana na Rurema). Mukuba keera wakukurana na Rurema, kiri naꞌbandu, wanabahima.»
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Uyo Yakobo, ti: «E Nahamwitu, nakuyinginga, umbwirage iziina lyawe.» Haliko, uyo mundu, ti: «Kituma kiki wambuuza iziina lyani?» Ha nyuma, uyo mundu anagashaanira Yakobo.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Yaho handu, Yakobo anahayinika iziina Penweri, (kuli kudeta: malanga ga Rurema), iri anadeta: «Nabona Rurema masu ku gandi, ndanafwa.»
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Uyo Yakobo, ikyanya akaba akola mu lyoka yaho i Penweri, izuuba lyanatunduuka. Anakizi genda akola mu kunira, bwiꞌhigi likahiguka.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
33 Kyo kitumiri halinde zeene, Abahisiraheeri batali mu lya inyama yiꞌkunyu, bwoꞌlya mundu akahuma Yakobo kwiꞌhigi.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.