1 Samuel 20
Ibibiriya: Igambo lya Rurema mu ndeto ye'kifuliiru (FLR) vs NTLH
1 Dahudi anapuumuka yaho i Nayoti mu kihugo kyeꞌRama, anagenda imunda Yonataani, anamúbwira kwokuno: «Bikagi nagira? Ka hali ubuhube? Na bikagi byo nahubira yisho, halinde akoli loziizi ukunyita?»
1 Então Davi fugiu da casa dos profetas , em Ramá, foi até o lugar onde Jônatas estava e disse: — O que foi que eu fiz? Qual foi o meu crime? Que mal fiz eu ao seu pai, para ele querer me matar?
2 Yonataani anamúshuvya: «Nanga, utagaafwa. Lolaga! Daata, ndaabyo byo angagira, buzira kumbwira. Kiri naꞌmagambo mwene yaga, bitangaziga mbu agambishe.»
2 Jônatas respondeu: — Que Deus não permita que você morra! O meu pai me conta tudo o que faz, seja importante ou não. Ele não esconderia isso de mim. Isso não é bem assim!
3 Kwokwo, Dahudi anabiika indahiro, ti: «Ku kasiisa, yisho ayiji bwija kwo unguuziri, keera anayitoneesa: “Iri nangayita Dahudi, Yonataani angajengeerwa. Ku yukwo, ndagamúbwira.” Niehe Dahudi, nga kwo Nahano ayamiri ho, na nga kwo naawe uli ho, ha kati kaani noꞌlufu, hali ihinyerere hininiini naaho.»
3 Mas Davi respondeu: — O seu pai sabe muito bem o quanto você gosta de mim. Por isso, resolveu não deixar que você fique sabendo dos planos dele, para você não sofrer muito. Eu juro pela sua vida e pela vida de Deus, o
4 Yonataani anamúshuvya: «E Dahudi, ngiisi byo ugambuuna, ngakugirira byo.»
4 — O que você quer que eu faça? — perguntou Jônatas.
5 Dahudi anamúbwira kwokuno: «Kusheezi, luli lusiku lukulu lweꞌmbaluko yoꞌmwezi. Na ngwaniini ukushangiira na mwami ku kashasha. Haliko nakuyinginga, umbanguule ngendi yibisha mu ndalo, halinde ukuhisa ku lusiku lwa kashatu kabigingwe.
5 Davi respondeu: — Amanhã é a
6 Iri yisho angambula ha kashasha keꞌbyokulya, anabuuze, unamúshuvye, ti: “Dahudi andendeera kwo nimúhanguule agende mu kaaya kaabo keꞌBetereheemu, gira bagendi tanga ituulo kuguma neꞌmbaga yage. Yiryo ituulo, liri mu tangwa ku ngiisi mwaka.”
6 Se o seu pai notar que eu não estou à mesa, diga que eu pedi a você para me deixar ir com urgência a Belém, pois está na época de toda a minha família oferecer lá o sacrifício anual.
7 «Yiri igambo, iri angabona kwo likwaniini, kwokwo ugaamenya kwiꞌgoorwa lyani lyamala. Haliko, iri angayami shavura, kwokwo, lyo ugaamenya kwo aki shungusiri ukunyita.
7 Se ele disser: “Está bem”, eu estarei salvo. Mas, se ele ficar com raiva, então você ficará sabendo que ele está com más intenções.
8 Ndi mukozi wawe. Ku yukwo, unyuvwirwe indengeerwa. Mukuba, keera tukanywana imbere lya Nahano. Iri nangakuhubira, unyitage wenyene. Aaho! Kituma kiki wangaki mbaana imunda yisho, mbu abe ye ganyita?»
8 Peço que você me faça este favor e cumpra assim a promessa sagrada que me fez. Porém, se eu sou culpado, mate-me você mesmo! Por que deixar o seu pai fazer isso?
9 Yonataani, ti: «Nanga, maashi! Nga nangamenyiri kwo daata ashungisiri ukukugira buligo, ndangalesiri ukukuhwehuka.»
9 — Nem pense numa coisa dessas! — respondeu Jônatas. — Se eu soubesse que o meu pai estava mesmo resolvido a acabar com você, acha que eu não o avisaria?
10 Dahudi, ti: «Iri yisho angakushuvya mu kumamira, nyandi úgammenyeesa?»
10 Então Davi perguntou: — E, se o seu pai responder com raiva, quem vai me avisar?
11 Yonataani, ti: «Tugendage mu ndalo.» Kwokwo, banagenda mwo.
11 Jônatas respondeu: — Venha comigo, vamos até o campo. Eles foram,
12 Yonataani anamúbwira: «E Dahudi, Nahano Rurema waꞌBahisiraheeri, abe kamasi kiitu. Kusheezi, kandi iri ulundi, ku kyanya íkiri nga kino, ngaaba keera nabuuza daata hiꞌgulu lyawe. Iri angadeta amagambo miija hiꞌgulu lyawe, ku kasiisa, ngakubwira.
12 e Jônatas disse a Davi: — Que o
13 Kandi, iri angaba ashungisiri ukukuyita, ngakuhwehuka, gira ugendi yibisha. Neꞌri ndangakuhwehuka, Nahano anyite! Kwokwo, Nahano mukizi yamanwa, nga kwo ayamiri ali na daata.
13 Mas, se ele tiver a intenção de fazer alguma coisa contra você, que o Senhor Deus me mate se eu não enviar uma mensagem a você e não deixá-lo ir embora são e salvo! Que o Senhor esteja com você, assim como esteve com o meu pai!
14 «Ku kyanya ngiri mugumaana, ukizi ngirira amiija nga kwo Nahano ayamiri ali mu gangirira. Na kundu nangafwa,
14 E agora, se eu continuar vivo, cumpra a sua promessa sagrada e seja fiel a mim. Mas, se eu morrer,
15 ukakizi girira imbaga yani amiija, halinde imyaka neꞌmyakuula. Ukizi gagira kiri na ku kyanya Nahano agaaba keera akuminikira abagoma booshi hano mu kihugo.»
15 trate sempre a minha família com bondade. E, quando o Senhor destruir completamente todos os nossos inimigos,
16 Yonataani anashubi nywana ikihango na Dahudi kuguma neꞌmbaga yage, ti: «Nahano akizi minika abagoma baawe booshi.»
16 que nós não quebremos a promessa que fizemos um ao outro. Se você a quebrar, Deus o castigará.
17 Kwokwo, anabwira Dahudi amúyereke kwo ali mwira wage, mu kushubi múbiikira indahiro. Mukuba, Yonataani âli kuuziri Dahudi bweneene, nga kwo âli yikuuziri.
17 Novamente Jônatas fez um juramento de amizade a Davi, pois ele amava Davi como a si mesmo.
18 Ha nyuma, Yonataani anashubi múbwira: «E Dahudi, kusheezi, bwo luli lusiku lukulu lweꞌmbaluko yoꞌmwezi, ikitumbi kyawe kigaaba kimaata. Abandu bagayami bona kwo utali ho.
18 E disse a Davi: — Amanhã é a Festa da Lua Nova, e, se você não estiver lá, a sua falta será notada.
19 Kwokwo ulundi, ku kabigingwe, ukagendi yibisha ho ushubi yibishiri, ha nyuma lyeꞌkilundo kyaꞌmabuye.
19 Depois de amanhã a sua falta será notada ainda mais. Assim vá para o lugar onde você se escondeu da outra vez e fique atrás do monte de pedras que há ali.
20 Ha yikyo kilundo, ngaalasha heꞌmyambi ishatu. Na mu kugilasha ho, ngayigira nga hali byo ndoziizi ukulasha.
20 Então eu atirarei três flechas, como se o monte de pedras fosse um alvo.
21 «Ku yikyo kyanya, ngaatuma umukozi wani, kwo agendi gilooza. Neꞌri nangamúbwira: “Lola, iyo myambi iri ha nyuma lyawe. Galuka ugitoole”. Yibyo bigayami kumenyeesa kwiꞌbala, ndaalyo. Kwokwo, unayami yimuka yaho uyibishiri. Nga kwo Nahano ayamiri ho, ndaalyo igoorwa írigakuba kwo.
21 Aí direi ao meu empregado para ir buscá-las. Se eu disser a ele: “Olhe, as flechas estão para cá de você, pegue-as” — isso quer dizer que tudo está bem, e você pode sair. Eu juro por Deus, o Senhor , que nesse caso você não estará em perigo.
22 «Haliko, iri nangamúbwira: “Lola! Iyo myambi iri imbere lyawe”. Kwokwo, unayami yimuka. Mukuba, Nahano agaaba aloziizi kwo ushaage yaho, unayidungeere hala.
22 Mas, se disser a ele: “As flechas estão mais para lá de você” — então fuja, pois o Senhor estará mandando que você vá.
23 Na hiꞌgulu lya yiki kihango kyo twanywana, Nahano ye kamasi kiitu twembi, halinde imyaka neꞌmyakuula.»
23 Quanto à promessa que fizemos um ao outro, o Senhor Deus nos ajudará a cumpri-la para sempre.
24 Kwokwo, Dahudi anagendi yibisha mu ndalo. Neꞌkyanya ulusiku lukulu lweꞌmbaluko yoꞌmwezi lukahika, mwami Sahuli anayegeera ha kashasha, gira alye.
24 Então Davi se escondeu no campo. O rei Saul chegou para a Festa da Lua Nova
25 Anabwatala ku kitumbi kyage kitereke ha kibambaazi, nga kwo âli komiiri. Yikyo kitumbi kyâli kizi lolana neꞌkya Yonataani. Neꞌkya Habineeri, kyo âli riiri ha butambi lyeꞌkya Sahuli. Haliko, ikitumbi kya Dahudi, kyâli kimaata.
25 e sentou-se para comer no lugar de costume, perto da parede. Abner sentou-se ao lado de Saul, e Jônatas, na sua frente. Mas o lugar de Davi ficou vazio.
26 Sahuli ku yulwo lusiku, akasalira kwo ngeeka hali íbyadwakaza Dahudi, halinde atahika ku lusiku lukulu, kyanatuma ndaalyo igambo lyo akadeta.
26 Naquele dia Saul não disse nada porque pensou: “Deve ter acontecido alguma coisa com ele, e de certo ele não passou pela cerimônia de purificação .”
27 Ku lusiku lwa kabiri lweꞌmbaluko yoꞌmwezi, ikitumbi kya Dahudi kyâli ki riiri kimaata. Kwokwo, Sahuli anabuuza: «E Yonataani, kituma kiki Dahudi mugala Yese atayiji lya ibyokulya? Si bigingo, atashuba hano. Kiri na zeene, atali ho.»
27 No dia seguinte, o segundo dia da Festa da Lua Nova, o lugar de Davi continuava desocupado. Aí Saul perguntou a Jônatas: — Por que Davi não veio comer nem ontem nem hoje?
28 Yonataani, ti: «Dahudi anyinginga bweneene, kwo nimúhanguule agende i Betereheemu.
28 Jônatas respondeu: — Ele me pediu licença para ir a Belém.
29 Ambwira: “E waliha, umbanguule ngende. Mukuba, abandu beꞌmbaga yani bagagendi yikumba iyo munda mu kaaya kiitu. Bandumira kwo naani ndabule ho. Kwokwo, iri wabona kwo bikwaniini, umbanguule ngende imunda yabo beene witu.” Kyo kitumiri atali hano, mbu mushangiire.»
29 Ele me disse: “Deixe-me ir a Belém porque a minha família está lá fazendo a festa do sacrifício, e o meu irmão mandou que eu também fosse. Se você é meu amigo, deixe que eu vá ver os meus parentes.” E Jônatas continuou: — É por isso que ele não está no seu lugar, à mesa.
30 Lyeryo, ulya Sahuli anayami rakarira Yonataani, anamúmamira, ti: «Si ukabutwa noꞌmukazi mushule! Ka ndayiji kwo mukundiini na mugala Yese? Si ugweti ugayibonia ishoni wenyene! Unali mu zibonia na nyoko.
30 Então Saul ficou muito zangado com Jônatas e disse: — Seu filho de uma mulher à toa! Agora eu sei que você passou para o lado de Davi, trazendo desonra para você e para a sua mãe!
31 Mu kino kihugo, ku kyanya Dahudi akiri mugumaana, utangaki yimikwa kwo ube mwami. Aaho! Ugendi múleetaga, gira nimúyite.»
31 Enquanto Davi for vivo, você não será rei deste país. Vá agora e traga-o aqui porque é preciso que ele morra!
32 Yonataani, ti: «E daata, biki byo agira, halinde ayitwe? Ka hali buhube?»
32 — Por que é que ele deve morrer? — perguntou Jônatas. — O que foi que ele fez?
33 Lyeryo ngana, Sahuli anayami lasha Yonataani itumu, gira amúyite. Yonataani anayami bona kwo yishe aki shungisiri ukuyita Dahudi.
33 Então Saul atirou a sua lança contra Jônatas para matá-lo. E assim Jônatas compreendeu que o seu pai estava mesmo resolvido a matar Davi.
34 Kwokwo, anayimuka ha kashasha akoli rakiiri bweneene. Ku yulwo lusiku, ndaahyo hyo akalya. Si âli koli vunisiri umutima, bwo yishe akayiteeza ishoni hiꞌgulu lya Dahudi.
34 Jônatas levantou-se furioso da mesa e não comeu nada naquele dia, o segundo dia da Festa da Lua Nova. Ele estava muito sentido porque Saul tinha insultado Davi.
35 Iri hakaba shesheezi, Yonataani anagenda iwa ndalo, bo na mutabana muguma, gira agendi tanduula Dahudi.
35 Na manhã seguinte ele foi ao campo a fim de encontrar Davi, como tinham combinado. Levou consigo um rapazinho
36 Iri akahikaga yo, anamúbwira: «E yaga, uyikize, mu kugendi ndoolera imyambi yo ngaalasha.» Uyo mutabana, iri akaba aki gweti agatibita, Yonataani analasha imyambi imbere lyage.
36 e disse: — Corra e vá buscar as flechas que eu atirar. O rapaz correu, e Jônatas atirou uma flecha que passou além dele.
37 Yugwo musore, iri gukahika heꞌyo myambi ikagendi yishinga, Yonataani anamúhamagala, ti: «Si umwambi guli imbere lyawe!»
37 Quando o rapaz chegou ao lugar onde a flecha tinha caído, Jônatas gritou: — A flecha caiu mais para lá de você!
38 Anashubi múbwira: «Uvwaruke, utatinde.»
38 Não fique aí parado! Ande logo! O rapaz pegou as flechas e voltou para perto do seu patrão,
39 (Yibyo byoshi íbikakoleka yaho, yugwo musore, ndaabyo gukamenya. Si Yonataani na Dahudi naaho, bo bâli biyiji.)
39 não sabendo o que queria dizer tudo aquilo — somente Jônatas e Davi sabiam.
40 Lyeryo yugwo musore, Yonataani anaguheereza yibyo byugi byage, anaguhanguula kwo gubitaahane.
40 Aí Jônatas entregou as suas armas ao rapaz e mandou que as levasse de volta para a cidade.
41 Ikyanya gukaba keera gwagenda, Dahudi anayimuka ha nyuma lya kirya kilundo kyaꞌmabuye, ho âli bishamiri. Anafukama ubugira kashatu imbere lya Yonataani, mu kumúheereza ulushaagwa. Kwo bali bombi, bananyunyugutana, iri banalira. Si Dahudi, ye wâli riiri neꞌkifufu kingi ukuhima Yonataani.
41 Depois que o rapaz foi embora, Davi saiu de trás do monte de pedras, jogou-se no chão e encostou o rosto na terra três vezes. Então eles se beijaram chorando. E a tristeza de Davi era maior do que a de Jônatas.
42 Iri hakatama, Yonataani anamúbwira kwokuno: «E Dahudi, mukuba, keera twanywana ikihango kwiꞌziina lya Nahano mu kudeta, ti: “Nahano ye kamasi kiitu twembi. Ye na kamasi ha kati keꞌkibusi kyawe na kyeꞌmwani, halinde imyaka neꞌmyakuula.” Aaho! Ugendage mu mutuula.»
42 Aí Jônatas disse a Davi: — Deus esteja com você! O Então Davi partiu, e Jônatas voltou para a cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.