Mateus 13
GOT WENG ABEM Alokso Abino Kalin (FAI) vs NAA
1 Am dánámin makuw kabadák ki am tein be bo kudá nadale yak wok mik badang mewso kal dák tein badano,
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 kanomin wanang kinim bo falu dek dek bom tad Yesus ayo falala daudiwo. Aka tam kunu dim teinane, kinim wanang adikum itane badang todiw
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 kei bom bidiwo, Yesus ayo weng fakom seng bakaya bom nadale bakoda, “kinim wit yong falin kinim mak yak yong iw nadale alam wit luw uyo sauk luw fukadámin taw keimsa.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Kata luw madik fukadám ká badale madik bo kutin dák yán bán dim aba budune awon budu wanediw,
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 yak madik kalo kadi dák abiwo kinang tumal liwliw dim abu bo ken bude tabesu, kata liwliw dim
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 kayo atan matam eidom nadale wit sun fuda fakiw kalese. Watawo kaleyo bá, imi kimkim iyo dák bakan unongin banim kayo
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 ade madik fukadá bada kutin dák ulayaw tem so kamul tem so kal abesu, bude ken makuw bakadá kale matam besiw, kata ulayaw tabe kimkim dok tabidsiw ka.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Wáw yak wit luw madik fukadála dák bakan kidel abesiw itane tabe matam gim abusiw utane, mak gim deng alalew abu budu, mak gim deng alew abu budu, mak gim deng makuw abu budu keimsiw ko.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Kan kawta ken so namti, weng bela kidela kidilalo!” Kalesa.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Kale beta alam weng kidimin kinim iyo maek alam mit mewso nadiwade dákadáliw. “Watawo kale, kaba weng fakom weng ki wanang kinim bakayamubáwe?” Akiwe,
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 aka bakoyam, “Got kasák gu tem kal iwál leiw kal keimin bude kiba kuyamse, kata madik ika kukuyamongin banim.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Kan kawta yaknámin ufek ufek so mak kei badaw namti, kaba ufek ufek seng kuw kukamokaba ade yak kan kawta ufek ufek so mak keidongin banim namti, aka atin kam ufek ufek katiwo, kalin uyo adik fen dá kukikamokaba ko.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 ‘Naka beta kaleyo naka weng fakom tuw weng bakayamubi. Kale ika kin bude bá bidiw, kata atamodiw banim ade kidimin bude kidi bidiw, kata kidi kal keidoliw banim.’
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Kale imi kanabiw be kuku lum senin kinim Aiseya imi guton kanam bakosa.
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Watawo kaleyo bá, kinim wanang iyo aket kitid kei bom nadiwade ika ken mew adikum kidiloliw banim ade ika kin atiyamsu kala, kale bu afan bá nam bude ilim kin tuw atamodiw ade ilimi kilung tem tuw ken kidiloliw ade ken aket tem uyo kal kei nadiwe ika kibi wakunamiw, naka ken kidel imudomi ka.’
15 Porque o coração deste povo
16 Kata kiba bán kidel tein bidiw kayo kim kin uyo utamanbiw ade kim ken uyo ken kidibiw.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Naka atin afan dam bakoyamon kala. Lum senin kinim madik so kinim kidel kidel madik so iyo kim kin utamábiw uta utamumo kalanámsiw, kata utamongin dakoyámsiw ade kim kidibiw, bo ika kidilumo kalanámsiw, kata mak kidilongin banim.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Kale wanin wit luw fukadámin weng fakom bakodi umi mit uyo kidela kidilin kala.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Yak kan ata Got ami kasák gu tem biyámin weng uyo kidi nadale kal keidongin banim kaí, be Mafakim tabe tade yak Got ami weng kidi kudew yak aket tem teiba uyo kukan keiba. Kale bemi weng guton beta bako wit luw kutin dák yán bán abamino kali uta ka.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Alo yak luw madik kutin dák tumal liw liw dim abe tabe nada kitaka si fikaleseno, kali umi sung mit namti, yak kinim kan ata Got weng kidelo, kale kalfalin so wabiding kuduse.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Kata aka kimkim banim kayo bude atafimin kukuw so kukuw mafak so uyo alam afan kalin dawkuku suduno, aka wabading Got weng uyo kano yakik fakudongin banim kudába um sung uta ko.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Alo yak luw madik kutin dák muk muk sidilin tem aba ulayaw so kamul so tabeseno kali namti, yak kinim kan ata Got weng kidila, kata leiw ei bom aket luklak bom kisol kayak so kanodokabi kuwo kal bom, ufek ufek seng um aket kalfal unom nadawe kanomin kukuw uta tabuno kalomo Got weng uyo kuek tabida tangeksu kayo Got weng uta gim abudongin banim dakosu.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Kata gim madik dák bakan kidel dim abe kidel tabesu kala kali namti, yak kan kinim ata weng mak kidi sakaw dew faku nadane kudew yak aket tem dá kitkit dew faku bokaba uta matam gim makuw deng alalew abu budu, wáw mak deng alew abu budu, wáw mak deng makuw abu budu keimin uta ko.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Kale Yesus ayo alo weng fakom kukum mak bakoyam, “Got ami kasák gu ayo ki kalak alataw, kale kinim mak aka tam yong abiw nadale wanin luw kidel uyo fukadálane,
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 midiliw kawák wanang kinim adikum iyo akál bidiwe, kinim alam kin kus ayo tad alom nadano wit luw kaiba, umi tem tem uyo asik badasal sun kaim kábi kudá unoma bá,
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 bude wit luw ayo bakang kale tabune alo badasal ayo uluso tabe matam misunane,
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 yong kayak alam wok fakudin kinim iyo tad yong kayak bakodaw, ‘kanaminim kawta, kaba wit luw kidel ki kaimsáwe? Alo mew badasal sun be yako kalo tasene?’ Akiwe,
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 aka weng atung fakadu bakoyam, ‘nalam kin kus emak tad kaidin keibano,’ yakane, wok fakudawin kinim iyo dákadáliw, ‘kawta, kam aket nuka ken yak tuweladoluwe?’ Akiwe,
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 aka weng fakadu bakoyam, ‘bá, kana bom nadiwade kiba masi badasal tuwel dáka bom nadiwe wit kimkim so badaloliw kala,
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 kaleyo kano kudáliwo alew alew tabiwo bi yakanámin dim kal ulum imin fakanin atan taduyo, naka god kámin gulámin kinim bakoyamino, kamakikiw yak badasal asik fakodiw tad tad kei ku nadiwe aing ginam si ku nadiwe as abud kidá nadiwe beta yanol yak wit wanin atane fakodiw tad wanin faktimin bán nalam am kutidokabiw kala.’” Kalesa.
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Yesus aka alo weng fakom mak bakoyam kala ko. “Got ami kasák gu ayo ki as masta luw katiw kalbiw alataw. Kale kinim mak ata masta luw uyo kudew yak nadale alam yong iw kaise.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Kale masta luw kalbiw be atin katiw, kata ami sun tabe matam as dukum keidokaba, ata adikum kalam yong iw ufek ufek madik iyo akayamokaba. Ade aka matam as dukum keidane el awon iyo ken tad as bemi teng dim kal teinámokabiw.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Alo aka weng fakom kukum mak bakoyam, “Got ami kasák gu ayo ki budet fumin ís kalbiw ulutaw, kale wanang mak uka ís so falawa so kin ket tem wok wandakel dawti dabadálu fai bom bi dukumanba alataw ko.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Kale Yesus aka adikum wanang kinim iyo adikum weng fakom weng ki bakayamsa. Kata kanom mew weng katiwa mak kaim weng bakoyamongin banim.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Kale kanamsa uyo suwayo lum senin kinim am weng bakosa namti, matam dam weng keisu.
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Kale bude Yesus ayo wanang kinim kanomin weng fakom bakayamuba uyo imadá nadale wakas tam am unane, alam weng kidimin kinim iyo tad nadiwade bakodiw, “kala, kaba badasal sun umi weng fakom bakamubaw uyo mit bakoyamo.” Akiwe,
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 aka weng atung fakadu bakoyam, “yak kinim mak wit luw fukadábano kali, beyo ki Got ami Kinim ami sung ka.
37 E Jesus respondeu:
38 Wit yong kali, beyo ki adikum bakan kuw tabodu umi sung uta ka. Alo wit luw kidel kali, beyo ki Got ami kasák gu kasel umi wanang kinim ade badasal sun kali, beyo ki Mafakim ami wanang kinim ka.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Alo nalam kin kus tad badasal sun kaimsa kali, beyo ki Mafakim alam sung ka. Alo god kámin gulámin kinim kali, be Got ami ensel ade god kámin gulámin atan kali, be am afung am dánokabu uta ko.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Yak badasal sun ki fako kutad kutad keimsi, ku weing abudulokabiw, kali alataw beyo ki am afung am dána ensel tabe fakodiw tad Mafakim ami kinim gu makuw kei imudokabiw umi sung uta ka.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Kale Got ami Kinim ayo alam ensel imadála ika yak alam kasák gu tem nadiwade yak kan kinim ita yak kinim madik iyo kanoyamiw ban keimusiw so kukuw mafak fakudin so iyo buduliw tad gu makuw kei imu nadiwe
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 ika dibinodiw yak weing kainba kilá unokabiw. Kale kinim iyo kabadákal bom nadiwo ilimi kail gang tek san bom amanokabiw kala.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 A yak wanang kinim kidel itane ilimi Alaw Got kasák gu tem kabadákal atan eidin taw kei bokabiw. Kale kan ata kenso namti, dabadáliw kidilak kala.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Kale Got ami kasák gu uyo ulutaw kisol yáw mán kalo tawal tem iwál wána budu kinim mak utam nadale ati kudába kuw, aka buso utami kuwo kale kalfalbane, aik una ki yak alami ufek ufek adikum uyo wansikim si ku nadale kisol kudu alam kisol utama bakan uyo mo kudokaba.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Alo asiki makso bako nadale kala ko. Got ami kasák gu ayo kalak alataw kala, wansiki dusikín kinim mak aka bonang amit kin gubu ki fen ká bom nadale
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 bonang amit mak utami kala, kale nadale yak alam ufek ufek uyo wansikim si ku nadale kisol kudew tad bonang amit uyo mo kudokaba kala.”
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Alo Got ami kasák gu ayo kalak alataw, weik men mak kudáliw dák wok mik kumun tem abe naduno takam kidel so takam mafak so tade
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 tow men weinune, takam teinámin kinim ika gidi gidi kudew maek badang tei tein bom nadiwo yak takam kidele kidele ilimi men abu bom nadiwade yak mafak bo dibiden bom
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 keimokabiw ayo ki am afung am dánokabu kabadákal ayo ensel ita matam bom nadiwo yak kalak kal kinim kidel kala kale fakat imubiw kuw á yak kinim mafak keimusiw itane,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 didiw yak as kainba daung tem kal bom ilim kalan aman bom nadiwade kail gang tek san bom keimokabiw.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Yesus ayo bakoyam, “kiba adikum kanomin weng bela mit so kidiliw bade ya?” Yakane, ika weng atung fakadu bakodaw, “au,” akeisiw.
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Yesus aka bakoyam kala ka. “Yak adikum sawa kukumin kinim makuw makuw ika dil sawa abem bo kukuyamiw ilim kal keisiw ade Got ami kasák gu alokso sung bo kal keisiw kaí, ika kinim mak am kayakim aka alam ufek ufek wakmán kudew yak alam am eimang kutisa uyo báku kudew maek alam alokso kisol so dakmak dá kudew bom wok fakudin taw kei bidiw ka.” Kalesa ko.
52 Então Jesus lhes disse:
53 Kale Yesus aka weng fakom weng bakayaba uyo banimune, aka kabadák bo kudá un bi
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 tad alam abiw nadale aka ilimi kawed am tem katam kal wanang kinim weng kukuyamane, ika aket diking dakung bom nadiwe bakodiw, “kuin, mew kinim bela ami kal keimin bo yako kalo kudu nadale mudi dákamin umi kitid uyo yako kalo kudu ausene?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Aka am ginamin kinim ami man ade alam akun win be Madiya ade am nikil win bidi Yemis, Yosew, Saimon, Yuddas bidi ami nikil.
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ade am wanang kasal bidi nuso bidiw. Kayo aka ami kal keimin bo yaknang kalo kudusene?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Kal bom nadiwe ika kus atam aket kudawoduw báyo, kalsiw.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Kale nadano Yesus ayo alam abiw kabadák ayo dubat dubatin kukuw so kukuw mak kanamongin banim, watawo kaleyo bá, imi aket afano kalin banim, kayo kanosa ko.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.