Lucas 15

Kotimo Kawe Someaka Masane Oyapo (FAA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Maiya metamo takese mora aporo soko, aporo watikisa metakira soko, su Yasu rea pekea, epo someane kaiyako pesapo.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Perakano asekea Ferese aporomo soko, Kotimo somemane tisa aporomo soko, saperaka someraka, “Aporo watikisane Yasumo ipi tereraka pasimaka iyaki hakāsa toke makata anene,” aisapo.
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Airakano Yasumo takumeaka someraka,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Re aporo hakása metamo saro sipi wane harote (100) risiane hakása meta yaoa rosaka purakano repo asekepayanare? Wae. Saro sipi naeneti naene (99) yia sarimaraka risiane metakarikia, hakása rosaka pusuane kope purapo. Kokoa kokoa hisiraka aserapo.
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Aseraka seseraka ketakamaka makatiraka apea maka purapo.
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 Apea maka pekea ipi aporo táke soko, ipi ape hakása risia aporoane soko peasimo wárapo. Wáraka perakano iaki someraka, ‘Saro sipi rosaka pusuane, nōmo kokoa masapo. Asiasamo repo soko sesehoanie.’ airapo.
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Sesesa ayiáka aporo hakása metamo ipi makata watikisane hufitaeraka, makata watikisane metakarikia, koteaka rekeako pariraka rekeno, hepene aporomo soko Kotimo soko aseraka, namo kakaro kára sesenapo. Arirakano aporo naeneti naenemo (99) hemakapuraka, ‘Isiapo himu koteaka susu hemakapukua risiane, marirakano isu risikiako parihokosare?’ Aíyaka hemakapurakano, koteaka risia aporoane hepene aporomo asekea sesenapo.” Aíyaka Yasumo somesane Ferese aporomo hemakapusimo somesapo.
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 Yasumo takume meta someraka, “Hinamo hakása metamo ipi suifa mone hae kaeyakosu toapo. Toane mone hae kaeyako hakása ane hurupesekeno asekepayanare? Wae. Ipi nafa paikia ape feaoraka, mone haeane kokoa hisiraka,
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 kokoa maraka, hinamoamo sesenapo. Seseraka ipi hinamo táke soko, ipi ape hakása toa hinamoane soko, sarimahoasimo wáraka su sarimarakano someraka, ‘Nōmo mone hae hakása hurupesa hasaka kosane, nōmo nī kokoa masapo. Masekeno repo soko sesehoanie,’ airapo.
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Sesena ayiáka aporo hinamo hakása metamo makata watikisane hufitaeraka, watikisane metakarikia Kotiaki rekeako parirakano, Kotimo soko hepene aporomo soko aseraka sesenapo.” Aíyaka Yasumo somesapo.
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Yasumo takume meta someraka, “Aporo metamo aporo hokosa tetá risiapo.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Hokosa kesekemo ipi wafayaki someraka, ‘Atao, né finihaoa eto risikiako nómo makata kemoane parakurasie. Parakuraka ano kakakosane, ano nīaki yumo kasie.’ Airakano ipi wafayamo makata kemoane parakuraka hokosa tetáki kasápo.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 Karakano wakasema nina hokosa kesekemo ipi makata mosane sarikekea maka pukua, ipi wafayamo hauakane metakarikia hauaka yamenoa pusuapo. Pukua hauaka á pauraka reapo. Hauaka á reke ipi makata watikiaka rakiraka reapo. Watikiaka rakiraka reke ipi moneane aporo hinamo metakiraki mokome karáka reapo.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Mokome karáka reke ipi mone ane fasapo. Arirakano maiya amo hauaka á makata nakosane fasapo. Makata nakosane fasa maiya amo e kára meamosapo.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Meamorakano e pukua hauaka mero aporoaki someraka, ‘Nepoko nōmo makata rakiaere? Nepoko nōmo makata rakiakoripo.’ Airakano aporo hauaka meromo someraka, ‘Nōmo saroane nómo asekea rekeanie.’
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Airakano saroane epo asekea reke saromo makata nakosane epo asekea hemakapuraka, ‘Saromo makata nenane ano nariripo.’ Aíyaka epo hemakapurakano aporo metamo eane makata nakosa kasafapo.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Kakanafonorakano wakasema nina, ipi koteaka hemakapusuapo. Ipi hemakapuraka, nōmo atamo aporo raipamo makata sia nenakasupo. Pipu soko ipu makata siaraka nenakanapo. Ipu makata siaraka nenakao, ano hauaka wo reke namo kakaro kara meamoraka kukuripo.
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Asiamo ano takahikia atamo apea purakapo. Puraka ataki nōmo uyaka somehokosapo. ‘Atao, Kotiane nōmo mawakasemasapo. Ata ne soko nōmo mawakasemasapo.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Nómo yumo anoane, “Nōmo nī hokosapo.” Aihokopo. Anoane “Nōmo aporo raipapo.” Aihoanie.’
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Aíyaka ipi ataki somehoko hemakapukua takahikia ipi atamo apea paripusuapo. Paripukua yamenoa perakano ipi wafayamo aseraka, ‘Nōmo hokosa wate rosaka pusuane apere.’ Aíyaka kamenakaraka foaka pukua ipi hokosane fatuaka maka makanusapo.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Makanurakano hokosamo someraka, ‘Atao, Kotiane nōmo mawakasemasapo. Né soko nōmo mawakasemasapo. Nómo anoaki “Nōmo nī hokosapo,” aihokopo.’
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 Airakano wafayamo ipi aporo raipa wáraka someraka, ‘Pasu kotesa epo osohoasimo foaka maka peae. Tamaka osohoasimo maka peae. Kau rakisimo waya hokonoa hira maka peae.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Saro ponomakau mano kaniamosekeno e nasimo rukua paiyinie. Pipu yumo isina e karikia seseaka makata paikinakosapo.
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 Nōmo hokosa kurakanareapo, aisane pipu nōmo aserakaripo. Wate fana e rosaka pusuane pipu apere. Asiamo pipu nōmo nī hokosapoko saro ponomakau mano maka rusie. Hokosapoko makata pakinakosapo.’ Airakano aporo raipamo saro ponomakau mano maka rukua paisiapo. Paikia nekea namina kesasapo.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 Kesasa maiya amo hokosa fanane hemoa rea peraka, ape makeraka kaiyiáne kesarakano kaisiapo.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Kairaka ipi aporo raipaki someraka, ‘Kesaraka sikirakae. Mairakarirakapo.’
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Airakano aporo raipamo someraka, ‘Nómo ní mae kesekeane kurafaraka ipi pariperakasapo. Asiasamo ni atamo seseraka saro ponomakau kaniamosa rukua, epoko makata paikinenaka kesaraka ayapo.’
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 Airakano hokosa fanamo ipi kakaro kara saperaka, ‘Apea ano pukusafapo,’ aisapo. Airakano ipi ata pekea kukunameaka someraka, ‘Apea ne peae.’
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Airakano hokosa fanamo someraka, ‘Maiya suamo nepoko aporo raipamo arakira ayiáka, nōmo rakisiapo. Nómo someane nōmo kakimasapo. Nómo anoaki makata yakapa kasare? Nómo ano makata kasafapo. Saro nanikose mano hakása soko, nōmo aporo tákeane karikia paikinasimo karakasufapo.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Nómo ní hokosa kesekemo hinamo hakimaraka reapakasupo. Nómo makata kemoane ipi mokoa pusuapo. Mokoa pusuane ipi hinamo hakimaraka moneane hinamo kaka fasapakasupo. E pariperakano, epoko nómo saro ponomakau mano kaniamosa rukua e karikia makata paikia anene.’
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 Airakano ipi wafayamo someraka, ‘Né anoyaki hakāsa reapo. Nōmo makata kemoane su nómenapo.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Asiamo nómo ní mae kesekeane kurakanareapo aisane pipu asesapo. Wate fana e rosaka pusuane pipu apere. Perakano seseaka makata paikinenakanapo.’ Aíyaka wafayamo somesapo.” Aíyaka Yasumo takumeaka somesapo.
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.