Lucas 15

Kotimo Kawe Someaka Masane Oyapo (FAA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Maiya metamo takese mora aporo soko, aporo watikisa metakira soko, su Yasu rea pekea, epo someane kaiyako pesapo.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Perakano asekea Ferese aporomo soko, Kotimo somemane tisa aporomo soko, saperaka someraka, “Aporo watikisane Yasumo ipi tereraka pasimaka iyaki hakāsa toke makata anene,” aisapo.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Airakano Yasumo takumeaka someraka,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Re aporo hakása metamo saro sipi wane harote (100) risiane hakása meta yaoa rosaka purakano repo asekepayanare? Wae. Saro sipi naeneti naene (99) yia sarimaraka risiane metakarikia, hakása rosaka pusuane kope purapo. Kokoa kokoa hisiraka aserapo.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Aseraka seseraka ketakamaka makatiraka apea maka purapo.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Apea maka pekea ipi aporo táke soko, ipi ape hakása risia aporoane soko peasimo wárapo. Wáraka perakano iaki someraka, ‘Saro sipi rosaka pusuane, nōmo kokoa masapo. Asiasamo repo soko sesehoanie.’ airapo.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Sesesa ayiáka aporo hakása metamo ipi makata watikisane hufitaeraka, makata watikisane metakarikia, koteaka rekeako pariraka rekeno, hepene aporomo soko Kotimo soko aseraka, namo kakaro kára sesenapo. Arirakano aporo naeneti naenemo (99) hemakapuraka, ‘Isiapo himu koteaka susu hemakapukua risiane, marirakano isu risikiako parihokosare?’ Aíyaka hemakapurakano, koteaka risia aporoane hepene aporomo asekea sesenapo.” Aíyaka Yasumo somesane Ferese aporomo hemakapusimo somesapo.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yasumo takume meta someraka, “Hinamo hakása metamo ipi suifa mone hae kaeyakosu toapo. Toane mone hae kaeyako hakása ane hurupesekeno asekepayanare? Wae. Ipi nafa paikia ape feaoraka, mone haeane kokoa hisiraka,
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 kokoa maraka, hinamoamo sesenapo. Seseraka ipi hinamo táke soko, ipi ape hakása toa hinamoane soko, sarimahoasimo wáraka su sarimarakano someraka, ‘Nōmo mone hae hakása hurupesa hasaka kosane, nōmo nī kokoa masapo. Masekeno repo soko sesehoanie,’ airapo.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Sesena ayiáka aporo hinamo hakása metamo makata watikisane hufitaeraka, watikisane metakarikia Kotiaki rekeako parirakano, Kotimo soko hepene aporomo soko aseraka sesenapo.” Aíyaka Yasumo somesapo.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yasumo takume meta someraka, “Aporo metamo aporo hokosa tetá risiapo.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Hokosa kesekemo ipi wafayaki someraka, ‘Atao, né finihaoa eto risikiako nómo makata kemoane parakurasie. Parakuraka ano kakakosane, ano nīaki yumo kasie.’ Airakano ipi wafayamo makata kemoane parakuraka hokosa tetáki kasápo.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Karakano wakasema nina hokosa kesekemo ipi makata mosane sarikekea maka pukua, ipi wafayamo hauakane metakarikia hauaka yamenoa pusuapo. Pukua hauaka á pauraka reapo. Hauaka á reke ipi makata watikiaka rakiraka reapo. Watikiaka rakiraka reke ipi moneane aporo hinamo metakiraki mokome karáka reapo.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Mokome karáka reke ipi mone ane fasapo. Arirakano maiya amo hauaka á makata nakosane fasapo. Makata nakosane fasa maiya amo e kára meamosapo.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Meamorakano e pukua hauaka mero aporoaki someraka, ‘Nepoko nōmo makata rakiaere? Nepoko nōmo makata rakiakoripo.’ Airakano aporo hauaka meromo someraka, ‘Nōmo saroane nómo asekea rekeanie.’
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Airakano saroane epo asekea reke saromo makata nakosane epo asekea hemakapuraka, ‘Saromo makata nenane ano nariripo.’ Aíyaka epo hemakapurakano aporo metamo eane makata nakosa kasafapo.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Kakanafonorakano wakasema nina, ipi koteaka hemakapusuapo. Ipi hemakapuraka, nōmo atamo aporo raipamo makata sia nenakasupo. Pipu soko ipu makata siaraka nenakanapo. Ipu makata siaraka nenakao, ano hauaka wo reke namo kakaro kara meamoraka kukuripo.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Asiamo ano takahikia atamo apea purakapo. Puraka ataki nōmo uyaka somehokosapo. ‘Atao, Kotiane nōmo mawakasemasapo. Ata ne soko nōmo mawakasemasapo.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nómo yumo anoane, “Nōmo nī hokosapo.” Aihokopo. Anoane “Nōmo aporo raipapo.” Aihoanie.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Aíyaka ipi ataki somehoko hemakapukua takahikia ipi atamo apea paripusuapo. Paripukua yamenoa perakano ipi wafayamo aseraka, ‘Nōmo hokosa wate rosaka pusuane apere.’ Aíyaka kamenakaraka foaka pukua ipi hokosane fatuaka maka makanusapo.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Makanurakano hokosamo someraka, ‘Atao, Kotiane nōmo mawakasemasapo. Né soko nōmo mawakasemasapo. Nómo anoaki “Nōmo nī hokosapo,” aihokopo.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Airakano wafayamo ipi aporo raipa wáraka someraka, ‘Pasu kotesa epo osohoasimo foaka maka peae. Tamaka osohoasimo maka peae. Kau rakisimo waya hokonoa hira maka peae.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Saro ponomakau mano kaniamosekeno e nasimo rukua paiyinie. Pipu yumo isina e karikia seseaka makata paikinakosapo.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Nōmo hokosa kurakanareapo, aisane pipu nōmo aserakaripo. Wate fana e rosaka pusuane pipu apere. Asiamo pipu nōmo nī hokosapoko saro ponomakau mano maka rusie. Hokosapoko makata pakinakosapo.’ Airakano aporo raipamo saro ponomakau mano maka rukua paisiapo. Paikia nekea namina kesasapo.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Kesasa maiya amo hokosa fanane hemoa rea peraka, ape makeraka kaiyiáne kesarakano kaisiapo.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Kairaka ipi aporo raipaki someraka, ‘Kesaraka sikirakae. Mairakarirakapo.’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Airakano aporo raipamo someraka, ‘Nómo ní mae kesekeane kurafaraka ipi pariperakasapo. Asiasamo ni atamo seseraka saro ponomakau kaniamosa rukua, epoko makata paikinenaka kesaraka ayapo.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Airakano hokosa fanamo ipi kakaro kara saperaka, ‘Apea ano pukusafapo,’ aisapo. Airakano ipi ata pekea kukunameaka someraka, ‘Apea ne peae.’
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Airakano hokosa fanamo someraka, ‘Maiya suamo nepoko aporo raipamo arakira ayiáka, nōmo rakisiapo. Nómo someane nōmo kakimasapo. Nómo anoaki makata yakapa kasare? Nómo ano makata kasafapo. Saro nanikose mano hakása soko, nōmo aporo tákeane karikia paikinasimo karakasufapo.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Nómo ní hokosa kesekemo hinamo hakimaraka reapakasupo. Nómo makata kemoane ipi mokoa pusuapo. Mokoa pusuane ipi hinamo hakimaraka moneane hinamo kaka fasapakasupo. E pariperakano, epoko nómo saro ponomakau mano kaniamosa rukua e karikia makata paikia anene.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Airakano ipi wafayamo someraka, ‘Né anoyaki hakāsa reapo. Nōmo makata kemoane su nómenapo.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Asiamo nómo ní mae kesekeane kurakanareapo aisane pipu asesapo. Wate fana e rosaka pusuane pipu apere. Perakano seseaka makata paikinenakanapo.’ Aíyaka wafayamo somesapo.” Aíyaka Yasumo takumeaka somesapo.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.