Lucas 15
Kotimo Kawe Someaka Masane Oyapo (FAA) vs NTLH
1 Maiya metamo takese mora aporo soko, aporo watikisa metakira soko, su Yasu rea pekea, epo someane kaiyako pesapo.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Perakano asekea Ferese aporomo soko, Kotimo somemane tisa aporomo soko, saperaka someraka, “Aporo watikisane Yasumo ipi tereraka pasimaka iyaki hakāsa toke makata anene,” aisapo.
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Airakano Yasumo takumeaka someraka,
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Re aporo hakása metamo saro sipi wane harote (100) risiane hakása meta yaoa rosaka purakano repo asekepayanare? Wae. Saro sipi naeneti naene (99) yia sarimaraka risiane metakarikia, hakása rosaka pusuane kope purapo. Kokoa kokoa hisiraka aserapo.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Aseraka seseraka ketakamaka makatiraka apea maka purapo.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Apea maka pekea ipi aporo táke soko, ipi ape hakása risia aporoane soko peasimo wárapo. Wáraka perakano iaki someraka, ‘Saro sipi rosaka pusuane, nōmo kokoa masapo. Asiasamo repo soko sesehoanie.’ airapo.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Sesesa ayiáka aporo hakása metamo ipi makata watikisane hufitaeraka, makata watikisane metakarikia, koteaka rekeako pariraka rekeno, hepene aporomo soko Kotimo soko aseraka, namo kakaro kára sesenapo. Arirakano aporo naeneti naenemo (99) hemakapuraka, ‘Isiapo himu koteaka susu hemakapukua risiane, marirakano isu risikiako parihokosare?’ Aíyaka hemakapurakano, koteaka risia aporoane hepene aporomo asekea sesenapo.” Aíyaka Yasumo somesane Ferese aporomo hemakapusimo somesapo.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Yasumo takume meta someraka, “Hinamo hakása metamo ipi suifa mone hae kaeyakosu toapo. Toane mone hae kaeyako hakása ane hurupesekeno asekepayanare? Wae. Ipi nafa paikia ape feaoraka, mone haeane kokoa hisiraka,
8 Jesus continuou:
9 kokoa maraka, hinamoamo sesenapo. Seseraka ipi hinamo táke soko, ipi ape hakása toa hinamoane soko, sarimahoasimo wáraka su sarimarakano someraka, ‘Nōmo mone hae hakása hurupesa hasaka kosane, nōmo nī kokoa masapo. Masekeno repo soko sesehoanie,’ airapo.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Sesena ayiáka aporo hinamo hakása metamo makata watikisane hufitaeraka, watikisane metakarikia Kotiaki rekeako parirakano, Kotimo soko hepene aporomo soko aseraka sesenapo.” Aíyaka Yasumo somesapo.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Yasumo takume meta someraka, “Aporo metamo aporo hokosa tetá risiapo.
11 E Jesus disse ainda:
12 Hokosa kesekemo ipi wafayaki someraka, ‘Atao, né finihaoa eto risikiako nómo makata kemoane parakurasie. Parakuraka ano kakakosane, ano nīaki yumo kasie.’ Airakano ipi wafayamo makata kemoane parakuraka hokosa tetáki kasápo.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Karakano wakasema nina hokosa kesekemo ipi makata mosane sarikekea maka pukua, ipi wafayamo hauakane metakarikia hauaka yamenoa pusuapo. Pukua hauaka á pauraka reapo. Hauaka á reke ipi makata watikiaka rakiraka reapo. Watikiaka rakiraka reke ipi moneane aporo hinamo metakiraki mokome karáka reapo.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Mokome karáka reke ipi mone ane fasapo. Arirakano maiya amo hauaka á makata nakosane fasapo. Makata nakosane fasa maiya amo e kára meamosapo.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Meamorakano e pukua hauaka mero aporoaki someraka, ‘Nepoko nōmo makata rakiaere? Nepoko nōmo makata rakiakoripo.’ Airakano aporo hauaka meromo someraka, ‘Nōmo saroane nómo asekea rekeanie.’
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Airakano saroane epo asekea reke saromo makata nakosane epo asekea hemakapuraka, ‘Saromo makata nenane ano nariripo.’ Aíyaka epo hemakapurakano aporo metamo eane makata nakosa kasafapo.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Kakanafonorakano wakasema nina, ipi koteaka hemakapusuapo. Ipi hemakapuraka, nōmo atamo aporo raipamo makata sia nenakasupo. Pipu soko ipu makata siaraka nenakanapo. Ipu makata siaraka nenakao, ano hauaka wo reke namo kakaro kara meamoraka kukuripo.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Asiamo ano takahikia atamo apea purakapo. Puraka ataki nōmo uyaka somehokosapo. ‘Atao, Kotiane nōmo mawakasemasapo. Ata ne soko nōmo mawakasemasapo.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Nómo yumo anoane, “Nōmo nī hokosapo.” Aihokopo. Anoane “Nōmo aporo raipapo.” Aihoanie.’
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Aíyaka ipi ataki somehoko hemakapukua takahikia ipi atamo apea paripusuapo. Paripukua yamenoa perakano ipi wafayamo aseraka, ‘Nōmo hokosa wate rosaka pusuane apere.’ Aíyaka kamenakaraka foaka pukua ipi hokosane fatuaka maka makanusapo.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Makanurakano hokosamo someraka, ‘Atao, Kotiane nōmo mawakasemasapo. Né soko nōmo mawakasemasapo. Nómo anoaki “Nōmo nī hokosapo,” aihokopo.’
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Airakano wafayamo ipi aporo raipa wáraka someraka, ‘Pasu kotesa epo osohoasimo foaka maka peae. Tamaka osohoasimo maka peae. Kau rakisimo waya hokonoa hira maka peae.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Saro ponomakau mano kaniamosekeno e nasimo rukua paiyinie. Pipu yumo isina e karikia seseaka makata paikinakosapo.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Nōmo hokosa kurakanareapo, aisane pipu nōmo aserakaripo. Wate fana e rosaka pusuane pipu apere. Asiamo pipu nōmo nī hokosapoko saro ponomakau mano maka rusie. Hokosapoko makata pakinakosapo.’ Airakano aporo raipamo saro ponomakau mano maka rukua paisiapo. Paikia nekea namina kesasapo.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 Kesasa maiya amo hokosa fanane hemoa rea peraka, ape makeraka kaiyiáne kesarakano kaisiapo.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Kairaka ipi aporo raipaki someraka, ‘Kesaraka sikirakae. Mairakarirakapo.’
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Airakano aporo raipamo someraka, ‘Nómo ní mae kesekeane kurafaraka ipi pariperakasapo. Asiasamo ni atamo seseraka saro ponomakau kaniamosa rukua, epoko makata paikinenaka kesaraka ayapo.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Airakano hokosa fanamo ipi kakaro kara saperaka, ‘Apea ano pukusafapo,’ aisapo. Airakano ipi ata pekea kukunameaka someraka, ‘Apea ne peae.’
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Airakano hokosa fanamo someraka, ‘Maiya suamo nepoko aporo raipamo arakira ayiáka, nōmo rakisiapo. Nómo someane nōmo kakimasapo. Nómo anoaki makata yakapa kasare? Nómo ano makata kasafapo. Saro nanikose mano hakása soko, nōmo aporo tákeane karikia paikinasimo karakasufapo.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Nómo ní hokosa kesekemo hinamo hakimaraka reapakasupo. Nómo makata kemoane ipi mokoa pusuapo. Mokoa pusuane ipi hinamo hakimaraka moneane hinamo kaka fasapakasupo. E pariperakano, epoko nómo saro ponomakau mano kaniamosa rukua e karikia makata paikia anene.’
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Airakano ipi wafayamo someraka, ‘Né anoyaki hakāsa reapo. Nōmo makata kemoane su nómenapo.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Asiamo nómo ní mae kesekeane kurakanareapo aisane pipu asesapo. Wate fana e rosaka pusuane pipu apere. Perakano seseaka makata paikinenakanapo.’ Aíyaka wafayamo somesapo.” Aíyaka Yasumo takumeaka somesapo.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.