João 4
Kotimo Kawe Someaka Masane Oyapo (FAA) vs ARA
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 — ausente —
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 — ausente —
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Yakopemo he keasimo hauaka rasa á Yasu pukua kayapo. Maiya tipiamo ipi korakemo finiraka pesasamo ipi sosekenaraka kayapo.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Airakano Sameria hinamoamo hemakapuraka, “Yu aporo Sameria aporo tati hakāsa sarimanafapo. Yu aporomo Sameria aporoane arare, arirakano Sameria aporomo Yu aporo arare anafapo.” Aíyaka hemakapukua hinamoamo someraka, “Marirakano nómo anoaki he takamakasie airakanare? Né Yu aporopo. Ano Sameria hinamopo. Marirakano nōmo né ararerakasimo somerakanare?”
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Airakano Yasumo hinamoaki someraka, “Kotimo makata yaku karane soko, nómo hemakapukua, arirakano nómo anoane soko asekea, ereapo, aíyaka hemakapusua satiki, nómo anoaki aíyaka somehoafunufapo. Nōmo neaki someraka, ‘Ano he takamakasie,’ airakano nómo ano asekea hemakapusua satiki nómo anoaki someraka, ‘Ano he takamakasie,’ aihoafunureapo. Airakano nōmo né he fuakataena kakafunupo.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Airakano hinamoamo someraka, “Hauaka rasa kutusasamo takamakosane nómo petoro fareapo. He fuafuana mayiáka takamakosare?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Isiapo makasa kaua kekema Yakopemo hauaka one rasapo. Wate fana epo soko ipi hokosamo soko ipi saro sipimo soko hauaka rasa he kesa hákasane nesapo. Yakope kurakano epo hauakane soko he rasane soko isiapo asekea risikinapo. Hauaka wafaya makasa kaua kekema Yakopeane aporo wakasemare? Nómo he haku fuakataena kakaro kotesa kakakosaporakane ne ní hákasane aporo fanarakanare? Yakopeane makamakesekerakanare?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Airakano Yasumo someraka, “Hauaka rasa he kesane aporo hinamomo nesane efera hunia soko ‘He nariripo,’ aihokosapo.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Nōmo he takamaka karakano aporo hinamomo nenaka efera hunia, ‘He nariripo,’ aihokosafapo. Nōmo he akarane he fuafuana ayiáka ne tua fuafuahokosapo. Asiamo né yaiya rekeakosapo.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Airakano hinamoamo someraka, “Aporo fanao, he fuafuanane anoaki makasie. Makarakáno efera hunia, “He nariripo,” aihokosafapo. Arirakano efera hunia nōmo takamako peakosafapo.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Airakano Yasumo someraka, “Ní makapinu pasimaka peanie.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Airakano hinamoamo someraka, “Nōmo aporo rekenafapo.” Airakano Yasumo someraka, “Kakarorakae.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Aporo kakorea sumo ne arumasapo. Asiane yumo ne aporoyaki kake, ne kakaro aporomo arumasafapo. Ne mokome aporoyaki purareapo.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Airakano hinamoamo someraka, “Aporo fanao, nōmo ainane nómo hemakapukua somesasamo né porofete apororeapo.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Repo Yu aporomo someraka, ‘Yarusarame sitia Kotiaki kekerehoanie.’ Aíyaka repo somesa nine, isiapo makasa kaua kekema Sameria hauaka ūria hikia a ipu Kotiaki kekeresapo.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Airakano Yasumo someraka, “Keseke fasereapera sereamo Ata Káraki kekerenane Sameria hauaka ūria soko, Yarusarame sitia soko tetá hákasa aeyaka hákasa kekerehokosafapo. Hauaka su aeyaka kekerehokosapo.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 E kekeresane repo Sameria aporo hinamomo kakaro koteaka hemakapurakanafapo. Mafasira aporo hauaka wo takapeasimo Yu aporo irane Kotimo murikimarakano, Yu aporo ira aeyaka hauaka wo takapesapo. Yu aporo ira aeyaka takapesasamo e kekeresane isiapo Yu aporomo hemakapurakanapo.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Arirakano keseke soko yumo soko aporo hinamomo kaumo hemakapukua kekerenafaraka himumo Kotiaki kakaro koteaka hemakapukua kekerehokosapo. Aporo hinamomo homo soko kekerehokosapo. Kakaro hemakapukua kekerena aporo hinamoane Kotimo sesenapo.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Kotiane ipi hopo. Hosasamo e kekerena aporo hinamomo homo kekerenapo. Himumo soko kakaro koteaka hemakapukua kekerenapo.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Airakano hinamoamo someraka, “Kotimo unihaeaka rekeasimo murikimasa aporo Keresoane peakosapo. Aíyaka nōmo hemakapurakaripo. E peraka makata suane isuaki somehokosapo.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Airakano Yasumo someraka, “Nómo somerakane, anopo. Nómo someraka yiamo neaki somerakanapo.” Aisapo.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Arirakano Yasumo aporo hakāsa pura popariperaka aseane Yasumo hinamoaki somerakano asekea, fofaraka makata meta somesafapo. “Marirakano hinamoaki somerakanare? Makata yakapa makasierakanare?” Aiyaka soko ipu somesafapo.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Arirakano hinamoamo ipi petoroane metakarikia, apea foaka paripukua aporo hinamoaki someraka,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Nōmo fana kake makata su rakisiane aporoamo anoaki somerakasapo. Fana epo ano asekeanafonosa nine nōmo aina suane somerakasapo. E aseako peae. Keresoane erakapo.”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Airakano aporo hinamomo namina ape metakarikia Yasu rea aseako pesapo. Ikia kara peraka arisiamo
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Yasumo aporo hakāsa puramo eaki someraka, “Tisao, makata nesie.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Airakano Yasumo someraka, “Nōmo makata nenane repo hemakapurakarifapo.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Airakano aporo hakāsa puramo namina yia someraka, “Aporo metamo makata nakosa maka pekea eaki karakasare?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Airakano Yasumo someraka, “Epo ano pusiesamo epo hemakapusuane nōmo kekemaraka, ipi makata rakirane nōmo rakikia marakano nōmo makata nena asiane ayapo.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Arirakano repo someraka, ‘Ere maiya kitafasu faraka witi hae susekeno tumokoakosapo.’ Airakano nōmo someraka, Hemoane asesie. Witi hae tumokoasimo yumo surareapo.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Witi hae tumora aporomo makata ropo yumo morakanapo. Witi hae tumora ayiáka aporo Yasuyaki yaiya risikiasimo pasimorakanapo. Witi hae potena aporo soko, arirakano witi hae tumora aporo soko, tetā tatī sesehokosapo.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Fana aporo metamo someraka, ‘Aporo metakiramo makata mano potenapo. Arirakano aporo metakiramo tumorapo.’ Aíyaka somesane kakaro somehoareapo.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Arirakano aporo metakiramo makata mano poteraka asekea nina, makata mano potesane taneheheraka hemoa wate pesane repo tumokoako nōmo pusierakanapo. Aporo metakiramo wafororaka rakisia nine wate pesane repo tumorakanapo.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Aíyaka Yasumo ipi aporo hakāsa puraki takumeaka someraka reakipoko hinamoamo ipi apea someraka, “Ano fana kake makata su rakisiane anoaki somerakasapo.” Aisasamo Sameria aporo hinamo yakaimo Yasuaki himu hakásaraka hemakapusuapo.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ipu namina ape metakarikia Yasu rea pekea someraka, “Ne isiapo apea waka rekeako peae.” Airakano Yasu ipu apea pukua iyaki yape tetá waka reapo.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Waka reke epo some karakano aporo yakai metakiramo soko epo somesane kakimasapo.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Kakimaraka hinamoaki ipu someraka, “Nómo somesa hákasa kaikia eaki himu hakásaraka hemakapuraka asiafapo. Yasumo ipi soko somerakano kaikia isiapo eaki himu hakásaraka hemakapurakanapo. Epo aporo hinamo su mafasiako apere, aíyaka isiapo hemakapurakaripo,” aíyaka ipu somesapo.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Sere tetá faraka, aporo hinamo ipu ape Saika apeane Yasumo metakarikia Kariri hauaka á pusuapo.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Pukua Yasumo iaki someraka, “Kotimo some kará porofete aporomo ipi ape sumu aporo hakāsa risia amo soko, ipi ape wará aporo hakāsa risia amo soko, eane makama fananafapo,” aisapo.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Asia nine e Kariri hauaka perakano asekea Kariri aporomo e teresapo. Fana Ape Farimaresa Hemakapuko Hokono Akera maiya amo i namina Yarusarame sitia hikia aseane Yasumo makata su rakirakano asesapo. Asesasamo Yasuaki teresapo.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Arirakano Kariri hauaka á Kena taonea Yasu paripusuapo. Fana Kena taonea epo namo heane waene he maparisapo. Arirakano Kena taonea kamania makata rakisia aporo Kapaneame taone aeyaka kimisi pesapo. Ipi apea ipi hokosa makata takamasa warekeno metakarikia Kena taonea kimisi pesapo.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kimisi pekea rea maiya amo kaiyiáne, Yasu Yutía hauakane metakarikia Kariri hauaka wo pesapakano kaikia, e Yasu rea pekea someraka, “Nōmo aporo hokosa kára makata takamasa kukusipo. Hokosane mafahoko Kapaneame taonea peae.”
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Airakano Yasumo someraka, “Kotimo wakapumo hemakapukua rakira asekeanafonorakano repo anoaki himu hakásaraka hemakapukusafapo.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Airakano kamania makata rakisia aporoamo someraka, “Aporo fanao, nōmo hokosa kukukohoamo nōmo apea peae.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Airakano Yasumo someraka, “Né pusie. Nómo hokosa koteaka rekenapo.” Airakano someane kamani aporoamo kakimaka ipi apea pukua
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 ikia kara peane, ipi aporo raipamo e sapenekea someraka, “Ní hokosa fasapo. Koteaka rekenapo.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Airakano kamania makata rakisia aporoamo someraka, “Fasane masinaka fasare?” Airakano ipu someraka, “Rau samapu wane korokomo ipi kau sisipusane fasapo.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Airakano hokosamo ipi atamo hemakapuraka, “Rau samapu wane korokomo Yasumo someraka, ‘Ní hokosa koteaka rekenapo.’ Aisa maiya amo kau sisipusane fahoareapo.” Aíyaka hemakapukua ipi soko ipi aseamo soko, ipi hokosamo soko, ipu namina suamo Yasuaki himu hakásaraka hemakapukua risiapo.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Asiamo Yasu Yutía hauaka metakarikia Kariri hauaka paripesa maiya amo, hokosa mafasa ane Kotimo wakapumo hemakapukua rakira yape tetáne ayapo.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.