Mateus 22

Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jamajjeya Jesosaa o poe oꞌoyajjijo pea esohui ejjashahuabaquijji huohui canaje Jodio cuana huasijje jama baꞌa:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 —Eyacuiñajjiya ojjaña cuana huoojeaꞌyojji poajo jamaya poaje: Oe emeshi meseya oja bacua ejjaja ejjahuanaquijjijo bobi quea huiso dahua mee canaje ojaya epeejjija eꞌijjiajji nisho.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ojjaña apoa poajo, o chacosahuajji huoojea canaje epeejji cuana iyaaa, bobi ijjiajji. Cho, poe sa po ajja poanaje.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Jamajjeya emeshi meseya pea chacosahuajji cuana huoojea canaje. “¡Jamaya acue!” poanaje: “Epeejji, ¡poecuajicue oe! Ojjaña apoa. Anaꞌai quea sei quecua meenaje. Bobi cuana apoa, ojjaña. ¡Poecue ecue ebacua ejjaja ejjahuanaquijjijo quea bihui nee epojji! acue” emeshi mese poanaje.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 —Jamatii jjashajjaꞌajjaqui ajja poanaje cuana. Poe ajja. Beca cuana que yasijje poquinaje; peaa aquiana quiaa poquinaje;
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 pea cuaa emeshi meseja echacosahuajji iña majje cuia canaje, quecua caꞌyonaje.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Ma shajjaꞌajja majje emeshi mese quea quene poanaje. Sohuinano cuana huoojea canaje dejja shajjamaꞌ iñaa. Quecuajeyo caꞌyonaje; equi cuana dahuajea canaje, sohuinano cuaa.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Majoya emeshi meseya o chacosahuajji iyaa canaje pea cuana: “Ojjaña apoa eꞌijjiajji ejjahuanaquijjijo. Pea cuana epeejji nisho poanaje, jamajjeya epoejji pojjeama. Cajaa.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 ¡Poquicue! Quea huesha baꞌe cuana iyaaquicue: —¡Poecue emeshi meseja bacua ejjaja ejjahuanaquijji yasijje! ¡Bobi quea huiso ijjiahuacue! —acue” emeshi mese poanaje.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 —Jamajjeya poquinaje. Ojjaña cuana iyaa canaje; dejja quea pame, dejja quea mimishi cuanaya. Quea huiso poeyanaje. Dobiquinaje. Equi cuio canaje. Chamaꞌ pea eꞌanijji poanaje.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Majoya emeshi meseya ojjaña cuana baa poeyanaje, ojjaña cuana nijje mimiya. Ba canaje oe dejja daqui jehuejji.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 “Epeejji, ¿apiojji acuae miya poeyanaje daqui quea jehuejji? ¡Jamaya pojjeama ecue bacua ejjaja ejjahuanaquijji yasijje epoejji!” poanaje. Sajaꞌa jjima ma dejjaja.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Jamajjeya emeshi mese quea tecue poanaje. Iyaa canaje o chacosahuajji: “¡Oya jeyo majje jeaquicue quea misi nee yasijje! Jomajo pa neineijeꞌyo, eseꞌ ijjiayaijea cajeꞌyo quea nee neejo” poanaje. Mahuiso ecuea esohui —Jesosa poanaje.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 —Eꞌe, ojjaña cuana iyaaꞌajja caje Eyacuiñajjiya. Jamatii oe pojji dobiquijeꞌyo onijje ebaꞌe tiitiiꞌyojji —Jesosaa ojjaña cuana acanaje. (Eꞌe, Eyacuiñajjiya Jodio cuana iyaa coo canaje onijje ebaꞌeꞌyojji quea bihui nee. Jamatii shajjamaꞌ poanaje. Ojaya huoojeaꞌyo quecuajea canaje. Jamajjeya Eyacuiñajjiya Jodio pojjeama iyaa canaje. Quea huiso poeyanaje. Ma dejja daqui jehue jayojja jama beca cuanaja mimishi cuijeaꞌyo jjima. Jamajoya jeacuayajea cajeꞌyo quea nee nee epoꞌyojji.)
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Jesosa mimije shajjaꞌajja majje Paniseo cuana quea quene poanaje: —Oya Jesosa jjashahuabaquiani eseya epeejji nisho jayojja jama, de —poanaje.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Jamajjeya Paniseo cuaa o shajjaꞌajjajji cuana, joya Enodeja esohui quea boti nee poani peaꞌai huoojea canaje Jesosa que. Huohuiꞌajja mee canaje jama baꞌa: —Esohui huohuijji, miyaya eꞌe jojo nei huohuiaña Eyacuiñajjija ejjashahuabaquiꞌyojji jama. Miya etii cuanajo jjashahuabaqui ajja; emeshi mese cuanajo peaꞌai meteꞌama. Jamajjeya quea jaꞌa nee huohuiaña.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Eꞌe. Jamajjeya mo oe che huohuicue: ¿Aꞌa bejjo quia cajji Shomano meshi mese Sesa bajjanija yajji? ¿Aꞌa equiajji pojjeama esejaya pojjaꞌa? ¿Aꞌa cuae jja ma Sesaja meshijo baꞌe sosejje quia cajji soꞌo? —acanaje cuaa.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Ma Jodio cuanaja ejjashahuabaquijji Jesosaja eba poanaje. Jamajjeya: —¡Miquianaya ca mi ca oe e dasiajji nisho cuana, epeejji nisho quea tai nee nee! ¿Apiojji nequiaa eya dasia sa aña?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 ¡Bejjo mo huohuiꞌajjacue esodojjo! —poanaje.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jjequi canaje cuaa. Esodojjo ba majje huohuiꞌajja canaje Jesosaa: —¿Ae ecajjaꞌyo jiquio? ¿Ae bajjani tehuemeꞌya?
20 E Jesus lhes perguntou:
21 —Emeshi mese ecajjaꞌyo, Sesa bajjani —acanaje Jodio cuaa.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Jesosa shajjaꞌajja majje ojjaña cuana quea mete nee poanaje: —¡Quea jjashahuabaqui jaꞌa nee nee oya Jesosa! ¡Jjadasia meequi ajja!
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ma pojjajo tii beca Sanoseo cuana poeyanaje Jesosa huohuiꞌajjaa. Sanoseo cuana aje oe jama poani baꞌa: —Manoꞌyo majje jama tii tii; eshequi oꞌoyajji pojjeama quijje.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 —Esohui huohuijji, Moisesiya jama tehue ca poa yahuajo nei nei baꞌa: “Dejja ejjahuanaqui, bacuamaꞌ manoꞌyajo, oja chahuaa ehuanase equijjojea ani cahuana caꞌyahua, oja oꞌija bacua jea jayojja jama epojji”. ¿Aꞌa eꞌe?
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Jamajjeya jama poso baꞌa: Quea huiso edoe mese, me oejje pea beca nequia poa. Eꞌoꞌi mese ebionei jjahuanaquia poa eponajo. Manoꞌyonaje bacuamaꞌ tii. Oja chahuaa epona equijjojea ani huana ca oꞌoyanaje, bacuamaꞌ tii ani.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Oya jayojja manoꞌyonaje bacuamaꞌ tii. Jamajjeya peaa echahua meseya huana ca oꞌoyanaje. Manoꞌyonaje bacuamaꞌ peaꞌai. Jamaya ojjaña manojeyoꞌyonaje.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Quijje ehuanase peaꞌai manoꞌyonaje.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Jamajjeya shequi oꞌoya majje eyajo, ¿ajea ehuanase epona poaje, ache edoe meseja? Ojjaña echahua cuana hueaꞌajjaꞌyo epo —Sanoseo cuaa acanaje.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Jesosaa sajaꞌa canaje jama baꞌa: —Chojja. Jamaya pojjeama. Miquea ba jjima Eyacuiñajjija esohui; oya quea caꞌa nee nee miquea ba jjima peaꞌai.
29 Jesus respondeu:
30 Eꞌe, shequi oꞌoya majje ejjahuanaquiꞌyojji pojjeama. Esohuidojojji eyajo ani jama poaje.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Cuanaya ¿aꞌa miquea ba jjima dejja cuana ojjaña manoꞌyo majje shequije oꞌoya? Jamajjeya Eyacuiñajjiya yahuajo nei esohui tehue mee ca poa miquiana jjabahuejjaquijji. Jamaya poa baꞌa:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 “Eya ca ca iña Amajama jaahuanajji, Isaaca, Jacobo peaꞌai jaahuanajji”. ¿Aꞌa Eyacuiñajjiya emanoꞌyo cuana meshijo eꞌohuajea jaa jaahuana cani? Cho. Ojaya epeejji cuana eshe nequi, manoꞌyo majje shequiꞌyo peaꞌai jaahuana cani Eyacuiñajjiya —Jesosaa acanaje.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Jesosaja esohuijo ojjaña cuana quea bihui nee poanaje: —¡Quea pame nee ohuaya Jesosaa huohui cani! —poanaje cuana.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Majoya Paniseo cuaa shajjaꞌajja canaje Jesosa quea jjashahuabaqui jaꞌa nee; Sanoseo cuana jjadasia meequi ajja. Jamajjeya jjachichaqui majje ojee jjashahuabaqui oꞌoyanaje Jesosa dasiaquijji, esohui quea camaja nee ehuohuiꞌajjaquijji.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Majoya Jesosa que poe oꞌoyanaje Paniseo cuana. Dasiaꞌyohua nisho Moisesija etehueꞌyo huohuijjiya huohuiꞌajja canaje jama baꞌa:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 —Esohui huohuijji, yahuajo Moisesiya tehue ca poa Eyacuiñajjija esohui. ¿Ache esohui quea pame nee nee eꞌajji?
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Jesosaa acanaje: —Eꞌe, jamaya quea pame nee acue baꞌa:
37 Jesus respondeu:
38 — ausente —
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 — ausente —
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Jamaya miya poajo miya Moisesija etehueꞌyo jama baꞌe; Eyacuiñajjija esohui huohuijji yahuajo nei baꞌeja esohui jama baꞌe peaꞌai —Jesosa poanaje.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Jamajjeya ojjaña Paniseo cuana jjachichaquiajo oya cuana huohuiꞌajja canaje Jesosaa:
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 —¿Yajja huohuime acuae nequiaa aña Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo dejja jaahuanajjijo Quitojo? ¿Ache etiiquianaja osecua oya?
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 —Jamajjeya ¿yajjajje acuae Eyacuiñajjija Edojjoshahua Pameya emeshi mese Dabi jama amee ca poa yahuajo baꞌa: “Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo ojjaña jaahuanajji Quito ecuea Emeshi Mese nei”? Yahuajo nei Dabiya jama huohui ca poa peaꞌai baꞌa:
43 E Jesus perguntou:
44 “Eyacuiñajjiya ecuea Emeshi Mese Quito jama aca poa: —¡Enijje anioquecue ebianei mijijje ojjaña cuana huoojeaꞌyojji! Eyaya mi quecuajji nisho epo jeabichajea jeyojeyojeꞌyo”.
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Eꞌe, Dabiya Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo Quito aca poa “Ecuea Emeshi Mese”. Jamajjeya Quito Dabija Emeshi Mese nei poani. Jamatii oya Dabija osecua peaꞌai, de —Jesosaa acanaje—. Eya, Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo, dejjaja jea pojjeama; Eyacuiñajjija Bacua Ejja. Jamajjeya eya ojjañaja Emeshi Mese nei.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Jesosa mimije shajjaꞌajja majje Paniseo cuana quea mete poanaje. Jeca poanaje, mimimaꞌyo aninaje; huohuiꞌajja becaꞌyo jjima tii acanaje.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.