Mateus 14
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NVT
1 — ausente —
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 — ausente —
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Eꞌe, yahuajo ma emeshi mese Enodeja edoe mese Penipeja ehuanase Enodiasi bajjani Huani nijje quea quene poa. Jamajjeya ma Enodeya Huani iña mee canaje; jeanobiajea mee canaje.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Eꞌe, Huaniya yahuajo ma Enode jama tecueame aca poa baꞌa: —¡Miyaya aje oe mique doeja Penipeja ehuanase Enodiasi aꞌa huanaꞌyojji! Jamaya pojjeama Jodioja etehueꞌyo; quea mimishi.
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Jamajjeya ohua tecuea cajje quenequenenaje Huani nijje. Quecua sa aca poa. Jamatii quecua jjima; quea mete poanaje pea Jodio cuanajo. Eꞌe, quea huiso Jodio cuana jjashahuabaquinaje Huani Eyacuiñajjija esohui huohuijji nei nei poanaje.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Jamatii ma Enodeya o cuaya poa pojjajo ojjaña ojaya epeejji cuana iyaa canaje ojee ijjiaꞌijjiaa, majamajaqui baa peaꞌai. Enodiasija bacuase peaꞌai oe nei majamaja nequinaje ojjañaja ebajji, quea bihui nee epo meejji. Enode Antipa quea bihui nee nee poanaje epona shoꞌijo.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Jamajjeya onijje miminaje jama baꞌa: —¿Ae shai sa poani miya? ¡Huohuicue mo! Eyaya miya quiaje. Eꞌe jojo nei nei she, coya miya sañaya aje mi quiaje —acanaje Enodeya.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Jamajjeya epona shoꞌi poquinaje ojaya enaese Enodiasi huohuiya.
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Shajjaꞌajja majje emeshi mese Enode quea ajjajja nee nee poanaje. Jamatii ojaya esohui epona shoꞌi nijje ojjaña ojaya epeejji cuanaa shajjaꞌajja canaje. Jamajjeya ojaya esohui pajea ajja, Enodeja. Jamajjeya ohuaya sohuinano cuana huoojea canaje: —¡Epona shoꞌija esohui jayojja jama acue!
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 ¡Huani ma ejeanobia jaa oe sapa jajasejjajeaquicue! —poanaje.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Jjeya nei sohuinano cuana poquinaje Huani que. Huani sapa jajasejjajea caꞌyonaje. Esapa jjequi canaje piatojo. Epona shoꞌi quia canaje. Majoya ohuaya Huanija esapa oja nae yasijje quia cañaquiꞌyonaje, epona shoꞌiya.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Majoya Huani shajjaꞌajjajji cuana poeꞌyonaje o dojoꞌyohua emojeaꞌyojji. Mojeaꞌyo majje papoquiꞌyonaje Jesosa huohuiya.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Jesosa Huani emanoꞌyo shajjaꞌajja majje o shajjaꞌajjajji cuana nijje sohuaquinaje bishe aijo quima huasijje.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Quijje pishana Jesosa o shajjaꞌajjajji cuana nijje baꞌeñaquinaje. Bishe aijo ani nequisohuaquinaje etaja huasijje. Quea huiso nee nee dejja cuana ba cañaquinaje. Onajo quea yeno jjashahuabaquinaje, quea huiso emanojaajo, quea nee jaajo peaꞌai. Jamajjeya ojjaña huaquia mee caꞌyonaje, jjaajaqui mee caꞌyonaje, Jesosaa.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Siniajo Jesosa que poe majje o shajjaꞌajjajji cuaa huohui canaje jama baꞌa: —Jesosa, sinia coma, de. Jiquiojo chamaꞌ equi, chamaꞌ bobi peaꞌai. ¡Dejja cuana huoojeacue cuiñajji sisi cuana huasijje oja bobi jjesheya!
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 —Chojja. Caꞌaniahua cuana. ¡Bobiacue oe miquiaaya! —Jesosaa acanaje.
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 —¿Yajja yajji? Oya cuana quea huiso nee nee aña ebobiajji. Ecuanaja bobi oe pojji yani. Me oejje pahui, beca nahuoo sisi peaꞌai yani —poanaje cuana.
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 —¡Comaya jjajja oe yacua yecue! —Jesosa poanaje—.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Ojjaña cuana jama acue peaꞌai baꞌa: “¡Ojjaña anioquecue sipone biajje!” acue.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ojjaña jejje majje eshajjaꞌajjajji cuaa chicha caꞌyonaje bobi ojjañaja ijjiasejja. Jjepai ai yasijje iya caꞌyonaje. Quea huiso nee poanaje; 12 jjepai huisome bobi eꞌijjiasejjaja ecuatajea poanaje.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Quea huiso nee nee bobi ijjia mee canaje, de, 5.000 dejja. Epona cuana, eshoꞌi cuana peaꞌaiya quea huiso nee nee ijjia canaje.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Majoya siniajo Jesosaa o shajjaꞌajjajji cuana huoojea canaje. Jama acanaje baꞌa: —¡Bishe ai yasijje nequisohuaquicue! ¡Bae ojje miji yasijje besapoquicue! Quijje eya poquije mi que pea dejja cuana quea huiso nee nee cuana huoojeaꞌyo majje —poanaje.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Majoya dejja cuana quea huiso cuana huoojeaꞌyo majje eyiyo huasijje jaasohuaquinaje oe nei oja Chii nijje mimiya. Mecajje Jesosa oe nei aninaje eyiyojo.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Jesosa eyiyojo anijo o shajjaꞌajjajji cuaa bishe ai quea huesha nee dojo canaje. Bae yiyesamajo o epojo beni quea quemo poeyanaje. Enashajohua bishe ai janobajjima nei nane canaje, cuio canaje enaa.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Mecashono Jesosa eyiyojo ani o que poquinaje ena biajje.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 O shajjaꞌajjajji cuaa Jesosa quea huesha pishana ena biajje jeojeojebeje ba majje quea ajjajja nee nee poanaje. Quea metejo taaanaje; jama poanaje baꞌa: —¡Coya ae shai poeje baꞌa! —siasianaje—. ¡Coya eshahua, de!
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Jamajjeya Jesosa onijje miminaje. Jama poanaje baꞌa: —¡Aꞌa quea mete pojji! Eya jja iña iquio, eshahua pojjeama. ¡Quea jaji nee pocue!
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Jamajjeya Penohua jama huohuime acanaje baꞌa: —Ecuea Emeshi mese, miya enequiya jjejojoya, ¡eya mi que poqui meecue ena biajje!
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 —Eꞌe Peno, ¡poecue! —oya acanaje Jesosaa.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Jamatii poqui pishana majje beni tii tii, enashajo quea quemo nee nee ba majje metenaje, de. Mete majje jaadobiꞌajjaquinaje Peno. Taaanaje: —Jesosa, ¡eya huiꞌijeꞌyo! ¡Iñacue mo, oe! —poanaje.
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Jesosaa meꞌ iñacuaji canaje. Peno jama acanaje baꞌa: —¿Apiojji acuae mi meteani soꞌo? ¿Aꞌa eya quea caꞌa nee nee miquea ba jjima?
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Majoya Jesosa Peno nijje bishe ai yasijje anisohuaquiꞌyajo beni nequioquequinaje.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Jamajjeya ojjaña cuana bishe aijo aniya Jesosa bihuia canaje. Jama poanaje baꞌa: —¡Eꞌe jojo nei miya Eyacuiñajjija Bacua Ejja oe nei!
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Majoya bae ai ojje miji yasijje Jenesaneꞌ meshi yasijje besapoqui oꞌoyanaje Jesosa. Baꞌeñaquinaje.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Dejja cuanaja jomajo baꞌeja Jesosa eba poanaje yahuajo. Jamajjeya oya ba oꞌoya majje ojjaña cuana iyaa meequi canaje Jesosa que. Jamajjeya ojjaña emanojaaca cuana Jesosa que ye canaje.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Jama huohuiꞌajjame acanaje cuaa baꞌa: —Jesosa, ¡ojjaña emanojaaca cuana che mique daqui iñaꞌajja meecue ehuaquiaꞌyojji! —acanaje.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.