Atos 12
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs VC
1 Ecuea epeejji Teopino, eyaya, Nocaa pea esohui tehueaña Jesosaja epeejji cuanajo jama baꞌa: Pea Enode emeshi mese nequinaje. Ohuaya Jesosaja epeejji cuana napa caꞌyonaje quea huiso.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Huanija echahua mese Jacobo sapa jajasejjajea mee caꞌyonaje baa aiya, de Enodeya.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Jodio etii cuana quea bihui nee poanaje Jacobo quecua caꞌyajo. Ma ba majjeya Enodeya huohui cajo Peno iña canaje peaꞌai. Dojo canaje jeanobiaa, quijje equecuaꞌyojji. Jamaya poanaje ojjaña Jodio cuana jjachichaquinaje pahui shejjee mee jjima eꞌijjiajji, quea bihui epojji.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Eꞌe, ma shejo Enodeya Peno equi ejjajeanobiaquijji yasijje jeanobia canaje. Sohuinano quea huisohua Peno jaahuana mee canaje. Enodeya Peno jaja mee sa acanaje quijje, ojjaña Jodio cuana pahui shejjee jjima ijjia majje.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Jamajjeya Sohuinano cuaa Peno jaahuana neinei canaje ejeyoꞌyo jaa. Jamatii Jesosaja epeejji cuana Eyacuiñajji nijje mimi tiitiinaje Penojo: —Eyacuiñajji, ¡Peno jaahuanacue! ¡Aꞌa quecua meeꞌyojji! —amajamaja canaje epojjajo, mecajje peaꞌai.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Majoya Enodeya Peno ejjequicuayaquiꞌyojji nisho acanaje mecahuajje ejajajeaꞌyojji nisho. Peno ca ca cahuijaanaje beca sohuinano yiyesama neijo. Baa jjonoja jeyo jaanaje. Pea sohuinano cuaa ejjajeanobiaquijji esecuejo nequiya oya jaahuana neineiꞌajja canaje.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Mecashono Eyacuiñajjija esohuidojojji poquinaje Peno que. Ma equecuayijji jeajaꞌa cañaquinaje. Ohuaya Peno cuiapashi cañaquinaje eshequijji. Jama acanaje baꞌa: —¡Peno, shequicue! ¡Nequisohua cuajicue, miya!
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Majoya esohuidojojjiya Peno jama acanaje baꞌa: —¡Daqui huoshocue! ¡Ejiojji shejee huoshocue peaꞌai! —jamaya Peno acanaje esohuidojojjiya. Jamaya poanaje Peno. Majoya ohuaya Peno huohui ca oꞌoyanaje: —¡Miquea equipajaajji bebocue! ¡E quishishijji poecue! —poanaje.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Jamajjeya Peno Eyacuiñajjija esohuidojojji quishishi poquinaje. Jamatii jjacahuibaquiani poso Peno poanaje baꞌa: —Eꞌe de, eya jjacahuibaquiani. Eꞌe pojjaꞌa esohuidojojji chamaꞌ, de —Peno poanaje.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Jamatii Penohua esohuidojojji quishishijji cuayaquijeya ebionei sohuinano epi nequi yejje canananaje. Jamatii ojaya Peno, esohuidojojji peaꞌai ba jjima poanaje. Mama pishana nequi pea ba canana oꞌoyanaje sohuinano. Yejje canana oꞌoyanaje. Ba jjima poanaje Peno, esohuidojojji peaꞌai sohuinanoja. Poquinaje baa cui esecue quea quemo huasijje. O poeꞌyajo jamatii jjacaꞌapejoquinaje. Esecue jjani yasijje cuayaquiꞌyonaje. Cuama pishana dojo majje esohuidojojjiya Peno jea canaꞌyonaje, ejiojjijo.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Majoya Peno jjashahuabaquinaje: ¿Aꞌa mo eshe, aꞌa mo jjacahuibaquiani pojjeama, de? Jjeya ecuea eba Emeshi Mese nei Jesosaa huoojea canaje ojaya esohuidojojji e dojocuayaquiꞌyohua. Mecahuajje Enodeya eya jaja caꞌyo queaye poanaje. Jodio dejja cuaa e quecuaꞌyojji nisho ishoaꞌajja canaje peaꞌai —Peno poanaje.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Majoya ma shahuaba majje Peno poquiꞌyonaje Maniaja equi yasijje, Huani Macosoja enaeseja equi yasijje. Joma equijo quea huiso Jesosaja epeejji cuana jjachichaqui majje mimi aninaje Eyacuiñajji nijje, Peno jaahuana meejji.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Penohua esecue jjani cuiaqueya cañaquinaje, epeeyijji esecue jjani. Oe epona ahuemaꞌ ani Shona bajjani poeyanaje aya esecue jjani cuiaqueya cani baa.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Ohuaya Penoja esohui shajjaꞌajja canaje. Jjashahuabaquinaje: —Eꞌe ee, Peno cuayaquiꞌyonaje.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Jamatii equijo ani cuaa Shona jama sajaꞌame acanaje baꞌa: —Chojja, Shona. ¿Aꞌa jja mi niñepoquiani?
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Penohua ca ca esecue cuiaqueya canequinaje, iyaaꞌiyaa nequinaje. Equijo nequi cuaa esecue caꞌapejoꞌyo majje ba canaje Peno nequi. Quea bihui nee nee poꞌyo majje soa neineiꞌyonaje.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Jamajjeya Penohua emeꞌ sisi ecuasajo huana canaje: —¡Aꞌa pa jjaja oe mimijji! —poanaje.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Mecajjeahua sohuinano cuaa chamaꞌ Peno ba canaje ejjajeanobiaquijjijo. Ejjoco oe jaa ba canaje. Chamaꞌ. Ba majje oya cuana quea mete nee nee poꞌyonaje. Miminaanaa nequiꞌyonaje.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Emeshi Mese Enodeya pea huoojea canaje Peno jjequiya nisho ejajajeaꞌyojji nisho. Peno chamaꞌ ba majje Enode quea mase nee nee poanaje. Sohuinano cuana ma Peno jaahuanajji cuana ꞌya canaje. Huohuiꞌajja canaje: —¿Aꞌa mi oe cahuijaanaje? —cahuijaa poso Enodeya acanaje.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Majoya emeshi mese Enode quea quene nee nee poanaje Tino cuiñajjijo baꞌe cuana nijje, Sinono cuiñajjijo baꞌe cuana nijje peaꞌai. Jamajjeya oya cuana Enode nijje jjapeequi oꞌoya sa poanaje. Ojee poquinaje Enode baa. Ebionei Basito ba cañaquinaje, Enodeja echacojji, oja aquiana cuana jaahuanajji. Bejjo quia cajje Basito quea bihui poanaje ona nijje. Majoya pea bejjo sosejje Basito Enode nijje miminaje: —Dejja cuana Tinojo baꞌe, Sinonojo baꞌe peaꞌai minijje jjapeequi oꞌoya sa poani. ¡Che oe onijje mimicue! —acanaje Basitohua.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Majoya Enodeya ojjaña dejja cuana iyaa canaje oja sohui shajjaꞌajjajji. Ojjaña nijje mimi jjimahuajo Enodeya daqui quea nahue nee huosho canaje, emeshi meseja ehuoshojji. Ojaya eꞌanioquejji quea quemojo anioquenaje. Majoya Enodeya ojjaña cuana quea huiso huohui canaje.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Ojjaña jomajo nequi oja sohui shajjaꞌajja majje oya bihuia canaje jama baꞌa: —Emeshi mese Enode, miya Eyacuiñajji. Miya dejja jayojja jama mimime pojjeama poani —jamajoya Enode bihuia canaje ojjañaa.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Jamajjeya jjeyahua nei Eyacuiñajjija esohuidojojjiya Enode quea mano nee nee po mee cajeꞌyo pea cuana Eyacuiñajji bihuia mee jjima jojoya, jama ajjima jojoya Enodeja baꞌa: —¡Eyacuiñajjiya oe bihuiacue! ¡Aꞌa eya bihuiajji! —po jjima jojoya oya sosohua ijjia caꞌyajje quea mano nee poꞌyonaje. Manoꞌyonaje Enode, de.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Majoya Jesosaja epeejji cuaa esohui quea pame nee Jesosaja huohui canaje quea huiso meshi yasijje. Quea huiso cuaa shajjaꞌajja canaje. Jesosa nijje jjapeequinaje quea bihui nee.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Majoya Benabe, Sanoni peaꞌai Jenosanena huasijje poeyanaje. Jesosaja epeejji cuana Jenosanenajo baꞌe cuana bejjo quia canaje, ma Jesosaja epeejji cuana Atioquiajo baꞌeya huoojea canaje. Bejjo quiaꞌyo majje Benabe Sanoni nijje huacuaya poqui oꞌoyanaje Atioquia huasijje. Ohuaya Huani Macoso dojo canaje onijje.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.