Atos 12
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs NVT
1 Ecuea epeejji Teopino, eyaya, Nocaa pea esohui tehueaña Jesosaja epeejji cuanajo jama baꞌa: Pea Enode emeshi mese nequinaje. Ohuaya Jesosaja epeejji cuana napa caꞌyonaje quea huiso.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Huanija echahua mese Jacobo sapa jajasejjajea mee caꞌyonaje baa aiya, de Enodeya.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Jodio etii cuana quea bihui nee poanaje Jacobo quecua caꞌyajo. Ma ba majjeya Enodeya huohui cajo Peno iña canaje peaꞌai. Dojo canaje jeanobiaa, quijje equecuaꞌyojji. Jamaya poanaje ojjaña Jodio cuana jjachichaquinaje pahui shejjee mee jjima eꞌijjiajji, quea bihui epojji.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Eꞌe, ma shejo Enodeya Peno equi ejjajeanobiaquijji yasijje jeanobia canaje. Sohuinano quea huisohua Peno jaahuana mee canaje. Enodeya Peno jaja mee sa acanaje quijje, ojjaña Jodio cuana pahui shejjee jjima ijjia majje.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Jamajjeya Sohuinano cuaa Peno jaahuana neinei canaje ejeyoꞌyo jaa. Jamatii Jesosaja epeejji cuana Eyacuiñajji nijje mimi tiitiinaje Penojo: —Eyacuiñajji, ¡Peno jaahuanacue! ¡Aꞌa quecua meeꞌyojji! —amajamaja canaje epojjajo, mecajje peaꞌai.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Majoya Enodeya Peno ejjequicuayaquiꞌyojji nisho acanaje mecahuajje ejajajeaꞌyojji nisho. Peno ca ca cahuijaanaje beca sohuinano yiyesama neijo. Baa jjonoja jeyo jaanaje. Pea sohuinano cuaa ejjajeanobiaquijji esecuejo nequiya oya jaahuana neineiꞌajja canaje.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Mecashono Eyacuiñajjija esohuidojojji poquinaje Peno que. Ma equecuayijji jeajaꞌa cañaquinaje. Ohuaya Peno cuiapashi cañaquinaje eshequijji. Jama acanaje baꞌa: —¡Peno, shequicue! ¡Nequisohua cuajicue, miya!
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Majoya esohuidojojjiya Peno jama acanaje baꞌa: —¡Daqui huoshocue! ¡Ejiojji shejee huoshocue peaꞌai! —jamaya Peno acanaje esohuidojojjiya. Jamaya poanaje Peno. Majoya ohuaya Peno huohui ca oꞌoyanaje: —¡Miquea equipajaajji bebocue! ¡E quishishijji poecue! —poanaje.
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Jamajjeya Peno Eyacuiñajjija esohuidojojji quishishi poquinaje. Jamatii jjacahuibaquiani poso Peno poanaje baꞌa: —Eꞌe de, eya jjacahuibaquiani. Eꞌe pojjaꞌa esohuidojojji chamaꞌ, de —Peno poanaje.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Jamatii Penohua esohuidojojji quishishijji cuayaquijeya ebionei sohuinano epi nequi yejje canananaje. Jamatii ojaya Peno, esohuidojojji peaꞌai ba jjima poanaje. Mama pishana nequi pea ba canana oꞌoyanaje sohuinano. Yejje canana oꞌoyanaje. Ba jjima poanaje Peno, esohuidojojji peaꞌai sohuinanoja. Poquinaje baa cui esecue quea quemo huasijje. O poeꞌyajo jamatii jjacaꞌapejoquinaje. Esecue jjani yasijje cuayaquiꞌyonaje. Cuama pishana dojo majje esohuidojojjiya Peno jea canaꞌyonaje, ejiojjijo.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Majoya Peno jjashahuabaquinaje: ¿Aꞌa mo eshe, aꞌa mo jjacahuibaquiani pojjeama, de? Jjeya ecuea eba Emeshi Mese nei Jesosaa huoojea canaje ojaya esohuidojojji e dojocuayaquiꞌyohua. Mecahuajje Enodeya eya jaja caꞌyo queaye poanaje. Jodio dejja cuaa e quecuaꞌyojji nisho ishoaꞌajja canaje peaꞌai —Peno poanaje.
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Majoya ma shahuaba majje Peno poquiꞌyonaje Maniaja equi yasijje, Huani Macosoja enaeseja equi yasijje. Joma equijo quea huiso Jesosaja epeejji cuana jjachichaqui majje mimi aninaje Eyacuiñajji nijje, Peno jaahuana meejji.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Penohua esecue jjani cuiaqueya cañaquinaje, epeeyijji esecue jjani. Oe epona ahuemaꞌ ani Shona bajjani poeyanaje aya esecue jjani cuiaqueya cani baa.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Ohuaya Penoja esohui shajjaꞌajja canaje. Jjashahuabaquinaje: —Eꞌe ee, Peno cuayaquiꞌyonaje.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Jamatii equijo ani cuaa Shona jama sajaꞌame acanaje baꞌa: —Chojja, Shona. ¿Aꞌa jja mi niñepoquiani?
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Penohua ca ca esecue cuiaqueya canequinaje, iyaaꞌiyaa nequinaje. Equijo nequi cuaa esecue caꞌapejoꞌyo majje ba canaje Peno nequi. Quea bihui nee nee poꞌyo majje soa neineiꞌyonaje.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Jamajjeya Penohua emeꞌ sisi ecuasajo huana canaje: —¡Aꞌa pa jjaja oe mimijji! —poanaje.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Mecajjeahua sohuinano cuaa chamaꞌ Peno ba canaje ejjajeanobiaquijjijo. Ejjoco oe jaa ba canaje. Chamaꞌ. Ba majje oya cuana quea mete nee nee poꞌyonaje. Miminaanaa nequiꞌyonaje.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Emeshi Mese Enodeya pea huoojea canaje Peno jjequiya nisho ejajajeaꞌyojji nisho. Peno chamaꞌ ba majje Enode quea mase nee nee poanaje. Sohuinano cuana ma Peno jaahuanajji cuana ꞌya canaje. Huohuiꞌajja canaje: —¿Aꞌa mi oe cahuijaanaje? —cahuijaa poso Enodeya acanaje.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Majoya emeshi mese Enode quea quene nee nee poanaje Tino cuiñajjijo baꞌe cuana nijje, Sinono cuiñajjijo baꞌe cuana nijje peaꞌai. Jamajjeya oya cuana Enode nijje jjapeequi oꞌoya sa poanaje. Ojee poquinaje Enode baa. Ebionei Basito ba cañaquinaje, Enodeja echacojji, oja aquiana cuana jaahuanajji. Bejjo quia cajje Basito quea bihui poanaje ona nijje. Majoya pea bejjo sosejje Basito Enode nijje miminaje: —Dejja cuana Tinojo baꞌe, Sinonojo baꞌe peaꞌai minijje jjapeequi oꞌoya sa poani. ¡Che oe onijje mimicue! —acanaje Basitohua.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Majoya Enodeya ojjaña dejja cuana iyaa canaje oja sohui shajjaꞌajjajji. Ojjaña nijje mimi jjimahuajo Enodeya daqui quea nahue nee huosho canaje, emeshi meseja ehuoshojji. Ojaya eꞌanioquejji quea quemojo anioquenaje. Majoya Enodeya ojjaña cuana quea huiso huohui canaje.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Ojjaña jomajo nequi oja sohui shajjaꞌajja majje oya bihuia canaje jama baꞌa: —Emeshi mese Enode, miya Eyacuiñajji. Miya dejja jayojja jama mimime pojjeama poani —jamajoya Enode bihuia canaje ojjañaa.
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Jamajjeya jjeyahua nei Eyacuiñajjija esohuidojojjiya Enode quea mano nee nee po mee cajeꞌyo pea cuana Eyacuiñajji bihuia mee jjima jojoya, jama ajjima jojoya Enodeja baꞌa: —¡Eyacuiñajjiya oe bihuiacue! ¡Aꞌa eya bihuiajji! —po jjima jojoya oya sosohua ijjia caꞌyajje quea mano nee poꞌyonaje. Manoꞌyonaje Enode, de.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Majoya Jesosaja epeejji cuaa esohui quea pame nee Jesosaja huohui canaje quea huiso meshi yasijje. Quea huiso cuaa shajjaꞌajja canaje. Jesosa nijje jjapeequinaje quea bihui nee.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Majoya Benabe, Sanoni peaꞌai Jenosanena huasijje poeyanaje. Jesosaja epeejji cuana Jenosanenajo baꞌe cuana bejjo quia canaje, ma Jesosaja epeejji cuana Atioquiajo baꞌeya huoojea canaje. Bejjo quiaꞌyo majje Benabe Sanoni nijje huacuaya poqui oꞌoyanaje Atioquia huasijje. Ohuaya Huani Macoso dojo canaje onijje.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.