2 Coríntios 7
Eyacuiñajjija Esohui (ESENT) vs ARC
1 Ecuea epeejji cuana, ¡shajjaꞌajjacue mo! Eyacuiñajjiya jiquio esohui huohui canaje esejaya ebajji, ese jaahuanajji poaniya. Jamajjeya ¡aꞌa quea mimishi baꞌejji; aꞌa quea mimishi jjashahuabaquijji peaꞌai! Miquianajaya eba Eyacuiñajjiya ojjaña mimishi cuana quea nee nee po mee cajeꞌyo tii tii. Jamajjeya ¡quea pame nee nee oe acue! ¡Eyacuiñajjija ejjashahuabaquijji jama oe pocue! ¡Oya oe shajjaꞌajjacue!
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 ¡Eya quea jea nee acue! Eyaya miquianaya quea pame nee aꞌyonaje. Ecuea esohui quea pame poanijojoya miquianaya quea pame nee nee po meejeꞌyo. Eꞌe, miquianaya ecuea edasiajji pojjeama.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Eyaya jiquio esohui huohuiaña miquiana tecueajji pojjeama. Chojja. Yahuajo eyaya huohuinaje jama baꞌa: —Miquianaya ecuea quea jea nee nee. Jamajjeya eya miquiana nijje baꞌe majje quea bihui nee poaje. Cuanaya miquiana nijje nequi majje eya manojeꞌyo pojjaꞌa. Jamatii, jamaya quea pame nee miquianaya ecuea quea jea nee poanijo.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Ecuea eba miquiaaya ecuea esohui etehueꞌyo jayojja jama ajeꞌyo. Jamajjeya eyaya miquianajo jama huohuiaña baꞌa: —Jesosaja epeejji cuana Conitojo baꞌeya ecuea esohui etehueꞌyo jayojja jama acani —eya poani.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Ecuea epeejji Conitojo baꞌe, eyaya miquianaya huohuije ecuea ebaꞌejjijo pea meshijo. Eya Masenonia meshijo nequi pea cuaa napa majamaja canaje, niñeba majamaja canaje peaꞌai. Jamajjeya eya quea ajjajja poanaje.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Jamatii Eyacuiñajjiya ojaya epeejji quea yeno nee nee poajo jaahuana cani. Jamajjeya ohuaya Tito huoojea caꞌyonaje e quea bihui po meeꞌyojji.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Eꞌe, Tito ba majje eya quea bihui nee poanaje. Ohuaya miquianajo huohui canaje quea pame jama baꞌa: —Pabo, Jesosaja epeejji cuana Conitojo baꞌeya eya, Tito, jaahuana caꞌyonaje quea pame nee. Miya ojjañaja quea jea nee poani, Pabo. Yahuajo onaaya esohui huohuijji nisho shajjaꞌajja canaje. Jamajjeya miya quea yeno poanajejo, miquea epeejji cuana peaꞌai quea yeno poanaje. Miya ona nijje quea bei po mee oꞌoya sa acani cuaa —jamaya Tito poanaje.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Yahuajo eyaya pea tehueꞌya poa quea tecue. Ma esohuijoya miquianaya quea yeno poanaje. Quea camaja nee ma esohui etehuejji poanaje, miquiana tecueajji. Jamatii, ma etehueꞌyojo miquianaya quea yeno po tiitii ajja.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 Eꞌe, ma esohui etehueꞌyo ba majje miquianaya quea yeno poanaje. Quea yeno po majje miquianajaya mimishi pajeaꞌyonaje. Esohui huohuijji nishoja esohui siajje shajjaꞌajja pajeaꞌyonaje peaꞌai, miquianaaya. Jamajjeya miquianajo eya quea bihui nee poani. Eꞌe, quea yeno poanajejo, Eyacuiñajjiya miquianaya baꞌe meesahua caꞌyonaje quea pame nee. Jamaya quea pame nee miquianajo.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Dejja cuana quea mimishi poani Eyacuiñajjiya quea yeno po mee cani oja mimishi pajeaꞌyojji. Mimishi pajeaꞌyo caꞌyajo, Eyacuiñajjiya ojaya mimishi cuana cuijea caꞌyani. Eshahuaja epeejji cuana quea yeno poani mimishi amajje. Jamatii Eyacuiñajjiya oya cuana quea nee nee po tiitii mee cajeꞌyo mimishi pajea sa poꞌyo ajjajojo.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Eꞌe, Eyacuiñajjiya miquianaya quea yeno po mee caꞌyonaje. Quea yeno po majje miquianaya quea pame nee poani. Shajjamaꞌ cuana, mimishi cuana miquiana nijje nequi. Ojaya mimishi cuana cajaa aña miquianaaya. Oya miquianajaya epeeꞌyojji pojjeama; miquianaya onaya jayojja jama po ajja. Quea quene poanaje peaꞌai esohui huohuijji nisho cuana nijje e siajje ajjijojo. Miquianajaya eba Eyacuiñajjiya quea nee nee po mee cajeꞌyo ojjaña mimishi cuana. Jamajjeya quea mete nee po majje mimishi cuana a sa poꞌyo ajja. Cuanaya enijje jjapee neineiqui sa poani, quea bei. Miquianajaya Eyacuiñajji quea boti nee poanijo esohui shajjaꞌajja oꞌoya sa poani. Eꞌe, miquianaya quea jaꞌa jjashahuabaquianijo, ecuea eba miquianaya mimishi poani nijje jjapeequiꞌyo ajja. Jjabahuejjaqui meesahuajeꞌyo Jesosa nijje ejjapeequijji. Jamaya quea pame nee.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Jamajoya eyaya yahuajo esohui tehue majje miquiana huasijje huoojeanaje. Eyaya maya esohui tehuenaje miquiana jjashahuabaqui meejji jama baꞌa: —Eꞌe de, Pabo Eyacuiñajjija huoojeaꞌyo esohui huohuijji. Oya ecuanaja quea jea nee. ¡Oja tehue jayojja jama ejjaꞌaqui o quea bihui pojji! —jamaya miquianaya jjashahuabaquinaje.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Jamajjeya ecuea etehueꞌyo ba majje miquianaya quea jaꞌa jjashahuabaqui oꞌoyani. Jamajjeya eya quea bihui nee poani.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Yahuajo eyaya oya huohuinaje jama baꞌa: —Tito, Jesosaja epeejji cuana Conitojo baꞌe minijje jjapeequijeꞌyo. Miquea esohui shajjaꞌajja caje peaꞌai —eyaya anaje.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Miquiana huasijje poqui jjimahuaja miquianaya Titoja quea boti nee pishana. Miquiana que poqui majje miquianaya ojaya quea boti nee nee. Oya quea bihui nee nee peaꞌai. Eꞌe, miquianajo jama poani baꞌa: —Eꞌe, Jesosaja epeejji cuaa Conitojo baꞌeya ecuea esohui shajjaꞌajja canaje quea jaji nee. Ohuaya ojjañaa ecuea esohui shajjaꞌajja neinei canaje eya etecuea poajeya jjejojo. Ecuea esohui jayojja jama a sa poanaje —Tito poanaje.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Eꞌe, ecuea eba miquianaya ecuea esohui jayojja jama poaje. Jamajjeya eya, Pabo, miquianajo quea bihui nee poani, de.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.