Hebreus 11
ITOU NOMO HILOU BEELE (ERI) vs VC
1 Ariya, huwanyanege ngalengawei nomo fanyimu waha no benou. Ere benou tigini isi deya, Itou no dada hilobainga oruwanga ere higei nomo bona beele baara tawai waha, ere elegei nomo itariya, waha ere tigini elego boya. Edo ebere agege no dada waha nerigei uwa, ere tigini isiya dada waha oruwanga otode.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Nere fai aminaha nere huwanyanege ngalenga wainga, Itou no nere fanyimu onowane waha bona edegadedu bona, no nere fai hilobainga nigai.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Ere huwanyage ngalengana waha boya ere isiya Itou no nogo nomo beele langa, no taene bagu oula bagu tafainga heigai. Onou bona, dada oruwanga ere urei nomo edo langa waha, Itou no dada ere urei nomo edo uwa waha langa tafai.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Abel no Itou bona huwanya ngalenga wainga, no eeya muru wari fuwai. Ono wainga, Itou no Abel nomo eeya muru warou waha gauwai, onowai wa no Kein nomo eeya muru warou waha gau fuwei uwa. Abel no huwanya ngalenga wainga, hugu waha langa, Itou no Abel toota tuwai waha bona edegawai. Onodu waha no ere benou abitimu higina, Itou no fai tiginiwou tuwai. Abel no umaiha, onou wa no nomo huwanya ngalengawou waha no ere beele gai malalamudu lehigina dorofe.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Enok no Itou bona huwanya ngalenga wainga, Itou no adai umoga bona haudu ha laluwa langa manai. Ono wainga nere fai no kuru tunga wane, wa nere no toroba tuwegu uwa, taate bona, Itou no hawaiha. Onodu Itou nomo buk langa no benou lena, Saini Itou no iinga Enok hawei uwa inyi gainga, Enok nomo fanyimu Itou ago langa no hilobainga.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Onou wa, fai no Itou bona huwanya ngalengawei uwa waha, no Itou nomo gauwou oojowei nomo edo uwa. Taate bona, fai no Itou hinomu langa goyei nomo gau tuna waha, no huwanya benou ngalenga wonbona, Itou no yafana, no nere fai no kuru tude waha, figinide nigi-nigina.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Noa no Itou bona huwanya ngalenga wainga, Itou no dada iinga heigonbona waha bona beele isimu tuwai, wa dada Noa no iinga urei uwa inyi gainga. Ono wainga, no Itou nomo beele bona huwanya ngalenga wainga no sip ete atai. Ono wainga no nomo oya magana gane bagu, nere sip waha huwanya langa goidu bode yafa dewane, nere inyaba wegu uwa. No nomo huwanya ngalengawou waha langa, Noa no nere oulaha fai-aita oruwanga nebere onowou inyaba waha malalamude nagai. Noa no Itou bona huwanya ngalenga wainga, Itou no fai tiginiwou tuwai, Itou no nere fai oruwanga no bode huwanyanege ngalengade waha onou ono nigi-nigina.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Abraham no Itou bona huwanya ngalenga wainga, saini Itou no yaure tuwainga, no Itou nomo beele oojowai. No nomo matane awadu bona, no oula ete Itou tigini nomo tuwonbona waha langa goyai. Abraham no alanga goyonbona waha, no alai uwa, onouwai wa no huwanya ngalenga wainga goyai.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 No huwanya ngalenga wainga goi oula amina Itou no tuwei nomo bona lewai waha langa yafai. Onodu bona no oula waha langa, no fai fereha dorofe yafai. No sel mata langa, Aisak wainga Jekop wainga gaara yafane. Wa, nere fai oruwanga Itou no oula waha nere nigei nomo bona beele baara tawai waha.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abraham no gai-gai huwanya ngalenga bona no taon gai danga bagu inyinia waha urei nomo itari gai. Taon waha, Itou no nogonga atei nomo fanyimu isidu bona no nogo we atai.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Sara no fere Itou bona huwanya ngalengawai. No magana bisei nomo saini feiya tuwai. Onowai wa, no huwanya ngalenga wainga magana bisei nomo danga edo langa tai. Sara no ninau benou isai, “Itou no ji magana bisei nomo bona beele baara tawaiha, onodu Itou no beele ngalenga wahanga le-lena.”
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Onou waha bona, saini fai etenga waha no umuradu umona jugu bona, no magana baingaro nebere amenege heigai. Nere taene langa barasiki dorofe, laanga langa ulisi dorofe gai baingaro heigane. Nere fai lelegei nomo edo uwa.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Nere fai-aita waha, nere Itou bode huwanyanege ngalenga gainga yafa bode goi umeru waneha. Saini nere oula langa yafane waha, nere dada hilobainga Itou no nere nigonga elegei nomo beele baara tawai waha elegegu uwa. Wa nere otodu bode igei wanenga goyainga, dada waha nere baae langa oto gane nerigane dorofe, onodu nere nerigei nomo bode edega wane. Onodu nere benou malalamudu lewei nomo bode mayau nigei uwa. “Ere oula belanga fai-aita kantri fereha dorofe yafaya. Ere oula beha langa maiyaha saini tu‑tu mene yafaya.”
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Onou wa, ere nere fai-aita beele onouha lewogunga isei mata woya wa, ere edo isoboya, nere nebere oula tigini toroba wode onode.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Onodu nere oula awadu mayane waha bodenga ninanege isage wa, nere edo langa ege gidu walanga goyage.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Onou wa, nere nebere oula asari waha bode, ninanege isegu uwa. Nere oula fere ete, no gai hilobainga tigini, onodu no oula waha, tigini feiyade tuwou waha tei nomo gau nigai. Wa ha laluwa wahanga. Nere fai-aita waha, nere Itou benou letu-tude, “Ne ebere Itou.” Onodu Itou no nere nebere beele waha bona mayau tuwei uwa, taate bona, no nere fai-aita no bode huwanyanege ngalengade waha, no taon ete nere walanga yafei nomo bona amina haiya nagai.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 — ausente —
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Abraham no ninau benou isaiha, “Aisak no ume bona wonga, wa ono urona, Itou no edo langa ege jaimu tuwonbona.” Onou waha bona ngalenga tigini, ere edo langa dada heigai waha boya muuji beele benou lewoboya, Abraham no nomo idau matmat langa ege gidu hawaiha.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Aisak no Itou bona huwanya ngalenga wainga, no Jekop Iso ngare figiniwou niraiha. Figiniwou waha langa, no dada iinga nere nga waha langa heigodbode waha bona lewaiha.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Jekop no Itou bona huwanya ngalenga wainga, saini no umona jugu bona, no Josep nomo idau gane nga figiniwou niraiha. Onodu bona, no nomo dumuga yaasudu gologou waha, jangu langa oogudu bona, Itou unyi jaimuwaiha.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Josep no Itou bona huwanya ngalenga wainga, saini no umona jugu bona no lewai, iinga gonga Israel nere Isip awadu goyodbode. Onodu nere nomo ngedemu waha, adadu onowei nomo waha lenigaiha.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Moses no nomo umamu anya ngare, nere Itou bodere huwanyanere ngalenga ware, onodu saini Moses no anya bisi tuwainga, nere no urare wa, no magana hilobainga tigini. Onou bodere, nere no ole eei oruwa huwarimu tuware. Nere king nomo nuuni beele fasakawei nomo umugeru uwa.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Moses no Itou bona huwanya ngalengawai, onodu saini no goi anyakarodu, nere no Isipha king mago nomo idau tuwei nomo, no gauwei uwa.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 No ninau isai, no edo nere Itou nomo fai-aita bagu gaara ou aulei nomowou. No une nomo fanyimu oojo bona, edegawou nomo fanyimu saini tutu nomonga, tei nomo no awaiha.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 No ninau benou isai, no Kristus nomo unyi langa mayau te bona wonga, waha no Isip nebere moni bagu, nebere mujari dada oruwa bagu, tigini feiyade nigou. No Itou agou hilobainga tuwonbona waha ninau isidu bona, no danga bagu otowaiha.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Moses no Itou bona huwanya ngalengawai, onou bona no Isip awadu bona jayaiha. Ono wainga Isip nebere king no bona houmu mayai, onowai wa no king waha umuge tuwei uwa. Ngalenga, ere fai Itou agege langa urei nomo edo uwa. Onowai wa, Moses no fanyimu fai Itou uraiha dorofe, onou onodu bona no tigini danga bagu yafaiha.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Moses no Itou bona huwanya ngalenga waiha, onou bona no Itou Israel awa nigainga hilobainga yafane waha nomo fati langa, no sipsip nyei nomo bona dukote waiha. Onodu bona no Israel sipsip nomo ganemu langa, nebere mata nomo jauli arasai langa kiyowei nomo bona lenigai, ono wogunga, ensel magana motuwa dunege kote wonbona waha, no Israel dada ete ada ono nigona bona.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Nere Israel, nere Itou bode huwanyanege ngalenga wainga, nere hiiri giriwou fawane wa, nere oula kara langa golodu goyoufe waneha. Ono ganenga Isip nere oojo nigidu bode goyane wa, nere yaage elege nyidu bode umeru waneha.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Nere Israel, nere Itou bode huwanyanege ngalenga wainga, nere Jeriko taon nomo orei, fati 7 oruwanga kolilidu golo wanenga, orei kuredu orososo waiha.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Longi aita, Rehap no Itou bona huwanya ngalenga wainga, no fai nga nononga nere huwari taon iila wodere mayare waha hoyo niraiha. Onou waha bona, no nere fai-aita Itou nomo beele feiya wane waha bagu gaara yaewei uwa.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Onou wa. Ji elebe taate beele ege turiwoni? Ji Gidion nomo aasa, Barak nomo aasa, Samson nomo aasa, Jepta nomo aasa, Devit nomo aasa, Samuel nomo aasa bagu, nere profet nebere aasa hayei nomo saini uwau.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Nere fai waha, Itou bode huwanyanege ngalenga wane, onodu bode nere oota feiyadu bode, nere king baingaro nebere oota fai ilei nigane. Nere fanyimu tigini wahanga ono wane. Nere dada Itou no nigona lewai waha elegane. Nere laion nebere hawenege fosoko nagane.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Nere eeya anyaroro garemu wane. Nere heige hara wogunga, oota kesebu nere ada dunege kote wona. Nere danga anyakaro uwau, onou wa iinga nere danga taneha. Nere warawei nomo fai danga bagu tigini heigane. Nere fereha nebere oota fai toomaro so niganeha.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Nere fai umeru wane waha, nere ege agenege morodu jayanenga, nere nebere anyanege gane ege gidu haniganeha. Nere honggoro fai nere ila dagou mata langa logosi nigidu bode, nebere genege gala inyabamude nagane, nere umeruwei nomo edo langa. Nere honggoro fai lewane, nere Itou moge tuwei mata wogunga wa, nere awa nigogunga goyodbode. Onou wa, nere honggoro fai nebere beele feiya wane, taate bona nere isane, nere umeru bode wonga, nere matmat laha ege gidu jaidu bode, agenege auma yafou gai hilobainga waha todbode.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Nere ila honggoro fai langa ou tane waha, nere memesi beele lenigi bode, gulate nigi bode, sen langa dage nigidu bode, dagou mata langa tafa nigane.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Nere honggoro fai nere megebu ayaru nagane. Nere so tedu bode, nebere genege gala karu nga wane. Nere oota kesebu langa dunege kote wanenga umeru waneha. Ariya nebereha fai ila huwanyanege ngalenga wane waha, nere sipsip osoko bagu, meme osoko bagu, ogola dorofe tagudu bode golodu goyane. Nere genege gala nomo dada bode oruwa tu‑tu nigai, onodu nere fai ou nigi bode, nere onowou inyaba tigini ono nigane.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Onou waha bode, nere heige haradu, goi ha fai uwau langa, muju ha langa, megebu u-u langa, u-u oula gamu langa, huwaridu yafane. Nere oulaha fai-aita ila nebere fanyinege wa, nere fai-aita Itou bode tigini huwanyanege ngalenga bode nere gamanege langa yafade waha, nebere fanyinege bagu tigini edo uwa.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Nere fai-aita waha oruwa Itou bode huwanyanege ngalengadu bode, nere unyinege hilobainga tigini Itou ago langa taneha. Onou wa, saini nere oula langa yafane waha, Itou no dada hilobainga nere nigonbona beele baara tawai waha nere elegegu uwa.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Taate bona, aminanga la Itou no dada gai hilobainga ete ere oruwanga bona haiya hagaiha. Onodu no fai-aita aminaha waha, nere ere amuge higidu, hilobbainbga tigini heigei nomo bona no gau tuwei uwa. No ere nere bagu arotenga, hilobainga tigini heigei nomo bona gau tuna.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.