Atos 27
ITOU NOMO HILOU BEELE (ERI) vs VC
1 Nere ere sip tedu kantri Itali goyei nomo bode beele ngado wane. Onodu nere Pol, dagou mataha fai ila bagu, wan handret oota fai nebere kepten ete owo langa logosi nigane. Kepten waha unyi Julius, no Sisar nomo oota fai.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Ere Adramitium taon nebere sip ete digeye. Sip waha no Esia prowins nomo taon nebere ilona la goyona ono gainga digeye. Ariya nere maalu futu wanenga, ere goyeye. Aristarkus no Tesalonaika taon Masedonia prowinsha, no ere gaara goyeye.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Onodu inyiba ete langa, ere goidu Saidon taon langa angga weye, onodu Julius no Pol hilou tafa tuwai. No Pol goidu nomo ilibumu gane nerigedu nere langa da dada elegei nomo edo tuwai.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Iinga ere Saidon awa tudu goi geyenga jagui fu higai, ono wainga sip guriyedu Saiprus nuuya mogo ladu goyai.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Onodu ere hiiri karudu Silisia prowins bagu Pamfilia prowins bagu hinenere langa goidu, iinga ere Lisia prowins nomo taon Maira langa heigeye.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Taon waha langa, oota fai nebere kepten no Aleksandria taon nebere sip ete Itali goyona bona oto gainga urai. Onodu no ere haigedu sip waha langa goyai.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Ariya jagui danga bagu fu higainga, fati ila sip no foinga-foinga guriyai. Boskru nere haruwe danga bagu te ganenga goi Nidus taon jugu tuweye, ariya jagui karu higainga, ere ege goyei nomo edo uwa. Onou waha bona ere ubuludu Krit nuuya, Salmone mutu jugunga la goidu, tigininga nuuya ulate langa goyeye.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Boskru nere haruwe danga teganenga, ere guriyedu Krit nuuya nomo laanga oojo weye. Onodu iinga ere matane ete langa heigeye, nere lede Ilona Hilobainga ide, no Lasea taon hinomu la inyina.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Ere fati baingaro walanga aweye, ono geyenga Juda nebere da urigei nomo fati anyakaro waha goi usuwai. Hiiri gai inyaba dewai, ono wainga Pol benou lenigai,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “O tere fai, isagu. Ji isini, Elebe ere goi boya wonga, saini inyaba toroba woboya, dada baingaro awaru woboya. Dada, sip bagu wahanga ada yaae wode. Uwa, ere fere agege auma awoboya.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Ariya oota fai nebere kepten no Pol nomo beele isei uwa. No sip nomo kepten, sip umamu ngare neire ninanere oojowai.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ariya ilona waha langa sip otodu jagui anyakaro waha huwari tuwei nomo haumu hilou uwa. Onou waha bona sip langa fai baingaro haumu waha awadu goyei nomo beele ngado wane. Nere edo wonga, jagui anyakaro nomo saini langa nere goidu Finiks langa heigedu matane waha langa yafodbode gau nigai. Finiks no ilona ete Krit nuuya nomo saut ulate langa inyina, no hoonga minou langa igei tudu inyi-inyina.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Ariya, saut ulate nomo jagui jayai, no inyangaro fu tuwei uwa. Ono wainga nere ninanege isane, nere hilou guriyedu ilona nere lewane waha la goyodbode. Onodu nere angga kusedu bode, Krit laanga la tigini guriyedu goyane.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Ono ganenga saini ufaro goyei uwa, jagui danga bagu ete jayai, jagui waha nere lede not ulate nomo jagui. Jagui waha no Krit nuuya ulate langa jaidu mayai,
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 onodu sip danga bagu fu tuwai. Boskru nere sip ege ubulumu wogunga giwei nomo ono wane, ariya nere edo uwa. Ono wainga nere sip awa tuwanenga jagui fu tugainga kalogadu golowai.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 — ausente —
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 — ausente —
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Jagui hiiri aroro bagu ere danga bagu fuu higai. Inyiba ete langa boskru nere dada elegedu hiiri langa ayaruwou hugu warane.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Onodu fati eei langa, boskru nere aau danga bagu togo nagainga, nere sip nomo jeeba bagu, firiyara dada ayaruwou hugu warane.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Fati baingaro ere hoonga barara bagu nerigei uwa, saini oruwa jagui danga bagu fuu higingawai. Onou waha boya iinga ere ege hilou heigo boya iwou ninage isei uwa. Ere oruwanga yaae woboya iwou iseye.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Fati baingaro fai nere da nyegu uwa, iinga Pol no nere gamanege langa jaidu otobona benou lewai, “Tere fai, tere ji yame beele oojodu Krit nuuya awa tuwei uwa wage wa, ere saini inyaba benou ada toroba wedege, dada oruwa ada awaru wedege.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Ariya elebe ji benou letigini, huwanyatege foinga inyou. Ere langa fai ete te ada yaae wonbona. Sip nogonga yaae wonbona.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ji Itou nomo fai, ji no unyi isou-isouni. Ooru beha langa Itou nomo ensel maidu ji hinofe langa otowaha,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 onodu benou lewaha, ‘Pol, ne adai umugau. Ne dabu goidu Sisar hogo langa otowau. Isau. Itou name hauyawou isaha, fai oruwanga ne ngate sip langa yafaya waha, nere ada yaae wode.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Ensel no onou lewaha, waha bona tere fai, tere adai umugagu. Ji Itou boni huwanyafe ngalengana, no ji lehiyaha onounga dada oruwanga ono wonga heigonbona.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Ariya, ere sip edo awa tuwedenga guriyedu goi gonga, jagui fu tuwonga goidu nuuya ete langa hale wonbona.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Onodu ooru 14 langa, ere kalogadu Mediterenian hiiri anyakaro gama langa goyeye. Onodu ooru 12 kilok jugu gainga, boskru nere sip no laanga ete jugu langa heige gainga isane.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Onodu nere hiiri ogomu yo uwa, waha isei nomo bode mita aya wanenga hiiri gamu minainga tedu urane wa 40 mita. Sip no ege menanga onou goyainga, nere mita ege ayawane wa, 30 mita.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Ono wainga nere sip no guriyedu goi haari langa waridu tigini fudu dewoga bode umugane. Waha bode nere anga aise sip mogo langa ayaru wane. Onodu hoonga fasadu mayei nomo bode hauya wane.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ariya boskru nere sip awa tuwei nomo bode jala kuru wane. Onodu nere maalu fara wanenga dinki hiiri la minainga yaawawou waha angga ila sip mutu langa ayaruwei nomo bode ono wane.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Ono ganenga Pol no kepten oota fai bagu lenigai, “Nere fai beha sip langa yafegu uwa wonga, tere yaae wagu ganga.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ono wainga oota fai nere dinki yaasudu inyigou nomo baklain kakaru wanenga, dinki hiiri langa mebodudu kaloga bona goyai.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Onodu hoonga mayona jugu gainga, Pol no fai oruwanga lenigai. Nere da ila nyei nomo bona aimu nigona onowai, onodu benou lewai, “Saini ufaro tere huwanyatege yafa dewei uwa wanga, da nyegu uwa. Tere ewe onou yafa geyenga fati 14 usu waha.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Onou waha bona tere da ila nyagu ganga beele danga bagu letigini. Ono wadenga no dangamu tigonbona. Isagu. Tere menangate ada inyaba wagu ganga. Tere oruwa hilou yafagu ganga.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 No onou lenigidu bona, beret tedu bona, nere agenege langa Itou hilobainga tuwai. Onodu no beret waha laudu bona nyou hugu warai.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Ono gainga fai oruwanga huwanyanege hilou wainga, nere fere da nyane.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Ere fai sip langa yafeye waha oruwanga 276.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nere nyanenga edo wainga, sip inyangaaro adai ou woga bode, wit hiiri langa ayaru wane.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Ariya hoonga mayainga, boskru nere laanga ere mai heigeye waha urane, ariya oula ulate waha ani nebere wa nere alai uwa. Nere ilona ete no gai huwanya goyou, nomo ulisi hilobainga urane. Onodu nere ninanege isane wa, nere edo wonga, sip waha tigini togoidu laanga waha langa horiyemuwei nomo gau nigai.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Onou waha bode nere angga nomo baklain oruwanga kakarudu hiiri langa awaru wane. Onodu nere baklain sip nomo wadana uluma araro nga nononga dagane waha futu wane. Onodu sip waha nomo jeeba jagui fu tuwei nomo waha isoudu otomu wanenga sip guriyedu laanga la minai.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Onodu sip no minidu bona, ha ulisi ete hiiri gama langa inyi gainga waha digedu halewai. Sip nomo mutu no ulisi danga bagu digedu haledu oto gainga, hiiri sip nomo hu waha mai warigai-warigainga fourai.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Ono wainga, oota fai nere gamaji dagou mataha fai hiiri logadu goidu heige hara woga bode, nere dunege kote wode ninanege isane.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Ariya oota fai nebere kepten no, Pol hoyo tuwonbona waha bona, oota fai nere dagou mataha fai adai dunege kotewei nomo bona karu nigai. Onodu bona no fai loga-logade waha oruwanga hiiri langa talagerudu bode, amugedu loogadu goi laanga la horiyei nomo bona lenigai.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ono wogunga fai ila nere falanga bagu sip fourou matau-matau waha yaasudu bode, kalogadu goi horiyei nomo bona lenigai. Ono wainga nere kepten lewai onou ono wanenga, ere oruwanga laanga la heigeye. Ebereha ete te yaaewei uwa.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.