Marcos 2
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT
1 Uaiaŋ mu mu agɨlaŋ uavɨci Jisasɨ cɨku Kapelɨneam kɨlebɨla hen umalɨ. U ulaŋ mu hɨvɨ hɨnidaci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ nɨbu ulaŋ hen hɨnimalɨ agadɨ ciaŋ hɨjɨ igakɨlavɨmalɨ.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Igakɨla kulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan agɨlaŋ ulaŋ Jisasɨ hɨnimalɨ hen ve mɨgudɨbavɨmalɨ. Lɨhavɨci ulaŋ agaŋ imɨlamalɨ. Ulaŋ hali hɨbɨ agadɨ fikua agaŋ aveji sɨkasɨkan imɨlamalɨ. Haman mɨgudɨbu hɨnevɨdaci Jisasɨ nulɨsaŋ ciaŋ sulamalɨ.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Sulasulaŋ hɨnidaci kulaŋ mu dɨ hɨcɨ human haba hɨmavɨmalɨ agadɨ Jisasɨ dɨ micɨ cavevɨmalɨ. Kulaŋ limu akica limu akica haman agɨlaŋ kulaŋ agadɨ padɨm hɨvɨ havu cavevɨmalɨ.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Cave igavɨci ulen muji agaŋ ulaŋ hali hɨbɨ agaŋ fipɨ apalɨ sɨbam hɨnimalɨ. Lɨci kulaŋ agadɨ Jisasɨ dɨ micɨ cavecave agaŋ hɨbɨ apalɨ hɨnimalɨ. Lɨci kulaŋ hɨcɨ human haba hɨmavɨmalɨ agadɨ kulaŋ agɨlaŋ havu ulaŋ Jisasɨ hɨnimalɨ agadɨ sabɨ hen havu iakuavɨmalɨ. Ulaŋ sabɨ hen kulaŋ iakuiakuŋ hɨnihɨniŋ hɨdahɨda fipɨ daŋ hɨnedami. Ulaŋ sabɨ hen iakuiaku agaŋ nɨbu aveji hɨbɨ daŋ hɨnedami. Haman saja havu hɨbɨ hen iakuavɨmalɨ. Havu iaku ulaŋ sabɨ agadɨ haca lɨmɨlavɨmalɨ. Haca lɨmɨla kulaŋ agadɨ padɨm hen lɨmɨn lɨbavɨmalɨ. Lɨmɨn lɨbu padɨm daŋ simɨlɨ simɨlɨ valavɨdaci valavɨdaci ulen muji Jisasɨ hɨnimalɨ hen mɨgumalɨ.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Haman lɨhavɨci Jisasɨ nulɨdɨ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ agɨladɨ iga kulaŋ hɨcɨ human haba hɨmavɨmalɨ agadɨ abamalɨ. Ci iganaŋ uamalɨ. Nadɨ hugɨ agɨladɨ ci civin uamalɨ.Kulaŋ hɨcɨ human haba hɨmavɨmalɨ agadɨ havu ulaŋ sabɨ hɨvɨ iakuavɨmalɨ.|alt="Flat-roofed house" src="gw050.jpg" size="span" copy="Wade" ref="2.4"
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Lɨdaci Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lamalɨfɨlɨfɨ hɨsɨŋ kulaŋ agɨlaŋ aveji ulaŋ hen mɨgahɨnihɨniŋ igavɨmalɨ. Iga igaŋ nulɨdɨ hɨji hɨvɨ nɨman abavɨmalɨ.
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 Acɨ saŋ haman abi uavɨmalɨ. Kulaŋ mu agaŋ kulaŋ mu nɨbu kulaŋ hugɨ apalɨ agadɨ acɨ la nudɨ hugɨ agadɨ civavi uavɨmalɨ. Kulaŋ nagaŋ Asɨ dɨ fipɨ vidaŋ aba li uavɨmalɨ. Asɨ pam nɨbu kulaŋ mu nɨbu kulaŋ hugɨ apalɨ hɨnihɨdi agadɨ hugɨ civahɨdi uavɨmalɨ.
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Haman hɨji lamavɨdaci Jisasɨ nulɨdɨ hɨji agɨladɨ ci igamalɨ. Iga cɨku nulɨdɨ abacivamalɨ. Abaciva abamalɨ. Acɨ saŋ haman hɨji agaŋ naludɨ hɨji hɨvɨ hɨni uamalɨ.
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 — ausente —
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 — ausente —
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 Nadɨ abadin uamalɨ. Nama iaka nadɨ padɨm agadɨ vica havu nadɨ ulaŋ hɨvɨ uka uamalɨ.
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Lɨci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ igasulavɨdaci kulaŋ nudɨ hɨcɨ human haba hɨmavɨmalɨ agaŋ iaka nudɨ padɨm agadɨ vica havu umalɨ. Lɨci kulaŋ iamɨgali agɨlaŋ iga i uavɨmalɨ. I ua Asɨ dɨ ibi mɨŋaiakavɨmalɨ. Asɨ dɨ ibi mɨŋaiakaiakaŋ abavɨmalɨ. Alaŋ aha nɨman agadɨ ma igadamɨlu uavɨmalɨ.
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Jisasɨ cɨku Galili idu avɨli hadi caba hen vemalɨ. Veci kulaŋ iamɨgali nudɨ micɨ vehavɨmalɨ. Vehavɨci nulɨdɨ lamalɨfɨmalɨ.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Lamalɨfɨ cɨku u Livai dɨ igamalɨ. Livai nɨbu Alɨfiusɨ ninanu. Nɨbu huban saŋ anɨm kɨlɨsɨ vivi hɨsɨŋ ulaŋ hen mɨgahɨnimalɨ. Lɨci iga abamalɨ. Nama venaŋ akica hɨdɨmɨli uamalɨ. Lɨci Livai iaka nɨbu kulaŋ uavɨmalɨ.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 U Livai dɨ ulaŋ hen uavɨmalɨ. U mɨgahɨnihɨniŋ sɨmɨŋ navɨmalɨ. Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ sɨmɨŋ navɨdaci kulaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ vihavɨdami agɨlaŋ kulaŋ nulɨdɨ kulaŋ hɨhɨle huban saŋ anɨm kɨlɨsɨ vivi hɨsɨŋ agɨlaŋ kulaŋ navɨmalɨ. Kulaŋ akape lusɨŋ haman agɨladɨ vihavɨdami agɨlaŋ Jisasɨ kulaŋ hɨdavɨdami. Haman saja nɨbɨlaŋ akuata sɨmɨŋ navɨmalɨ.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Navɨdaci Falisi hɨdɨlɨ agɨlaŋ nulɨdɨ igavɨmalɨ. Nɨbɨlaŋ Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lamalɨfɨlɨfɨ hɨsɨŋ kulaŋ hɨnevɨdami. Nɨbɨlaŋ iga nudɨ kulemɨlɨ agɨladɨ abavɨmalɨ. Acɨ saŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ vivi hɨsɨŋ agɨlaŋ kulaŋ nulɨdɨ kulaŋ hɨhɨle huban saŋ anɨm kɨlɨsɨ vivi hɨsɨŋ agɨlaŋ kulaŋ sɨmɨŋ navadi uavɨmalɨ.
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Haman abavɨdaci Jisasɨ ciaŋ nulɨdɨ agɨladɨ ci igakɨlamalɨ. Igakɨla Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lamalɨfɨlɨfɨ hɨsɨŋ kulaŋ agɨladɨ abamalɨ. Kulaŋ hɨmiŋ hɨmiŋ daŋ agɨlaŋ pam fim hakahaka hɨsɨŋ agɨladɨ hɨvɨ uhɨdavi uamalɨ. Kulaŋ hɨmiŋ hɨmiŋ apalɨ agɨlaŋ fim hakahaka hɨsɨŋ agɨladɨ hɨvɨ ma uhɨdavi uamalɨ. Viaŋ aveji haman laci ala uamalɨ. Viaŋ kulaŋ Asɨ dɨ ciaŋ sikɨvica lɨbiakɨlahɨdavi agɨladɨ abadalɨŋ iadɨ kulemɨlɨ hɨnihɨni saŋ ma vemadin uamalɨ. Viaŋ kulaŋ iamɨgali lusɨŋ sɨbɨlɨ vihɨdavi agɨladɨ abadalɨŋ iadɨ kulemɨlɨ hɨnihɨni saŋ vemadin uamalɨ.
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Asɨ dɨ aba aba saŋ Jon dɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ Falisi hɨdɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ sɨmɨŋ valavɨdami. Lɨhavɨdaci kulaŋ hɨhɨle agɨlaŋ ve Jisasɨ dɨ abacivavɨmalɨ. Jon dɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ Falisi hɨdɨlɨ agɨladɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ Asɨ dɨ aba aba saŋ sɨmɨŋ mɨdu valahɨdavi uavɨmalɨ. Acɨ saŋ nadɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ haman ma lɨhɨdavi uavɨmalɨ.
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Haman abavɨci Jisasɨ nulɨdɨ hɨve lama nɨman abamalɨ. Kulaŋ mu iamɨgali lɨbiba nudɨ kulaŋ mɨdu agɨlaŋ kulaŋ husi hɨnidaci nudɨ kulaŋ mɨdu agɨlaŋ sɨmɨŋ mɨdu ma valavɨvi uamalɨ.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Agadɨ ala uamalɨ. Mufi me hɨvɨ kulaŋ agadɨ mɨŋa vica uavɨci nudɨ kulaŋ mɨdu agɨlaŋ hen sɨmɨŋ mɨdu valavɨvi uamalɨ.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Haman aba cɨku hɨve lama ciaŋ mu nɨman abamalɨ. Hadi kɨlakɨla hutesɨ hasɨ agaŋ fɨlu daŋ hɨnivi uamalɨ. Hɨnidaci havɨlɨ tɨbɨ hɨki agadɨ vica hadi kɨlakɨla hutesɨ hasɨ agadɨ haca hɨvɨ ma lama hɨcavi uamalɨ. Haman hɨca hadi kɨlakɨla hutesɨ agadɨ husɨci havɨlɨ tɨbɨ hɨki haca agadɨ hɨvɨ lama hɨcavi agaŋ sɨgula suiŋ lɨca hadi kɨlakɨla agadɨ mɨŋa pubuŋ lɨci hadi kɨlakɨla hutesɨ hasɨ agaŋ sɨkɨlavi uamalɨ. Hɨki agaŋ hasɨ agadɨ lɨci sɨkɨlavi uamalɨ. Sɨkɨla haca hadi hɨnivi uamalɨ.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Haman aba hɨve lama ciaŋ mu nɨman abamalɨ. Lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ hɨki agadɨ sabaŋ meme sɨgɨtɨ agadɨ hɨcavɨci sɨbɨ kɨlɨsɨ me hɨnihɨniŋ hasɨ lɨhɨdavi agɨladɨ hɨvɨ ma hapilavɨvi uamalɨ. Nulɨdɨ hɨvɨ hapilavɨci hukɨlavɨci sabaŋ meme sɨgɨtɨ hasɨ agɨlaŋ vɨkuavɨci fi hɨvɨ mijica mɨgavɨvi uamalɨ. Lɨhavɨci sɨbɨ kɨlɨsɨ me agɨlaŋ aveji sɨbɨlɨ lɨhavɨvi uamalɨ. Haman saja lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ hɨki agadɨ sabaŋ meme sɨgɨtɨ hɨki agɨladɨ hɨcavɨci sɨbɨ kɨlɨsɨ me hɨnihɨdavi agɨladɨ hɨvɨ pam hapilahɨdavi uamalɨ.
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Mu tɨbɨ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ alusɨsɨ mɨkiŋ hɨvɨ Jisasɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ upɨ kɨlɨsɨ uitɨ kualabɨla hɨbɨ patɨ alɨkaŋ alɨkaŋ hen uavɨmalɨ. Uuŋ nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ upɨ kɨlɨsɨ uitɨ agadɨ kɨlɨsɨ agɨladɨ hɨbɨ hɨbɨ vibiŋ uavɨmalɨ.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Vibiŋ uavɨdaci Falisi hɨdɨlɨ agɨlaŋ Jisasɨ dɨ abavɨmalɨ. Ci iganaŋ uavɨmalɨ. Acɨ saŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ alusɨsɨ mɨkiŋ hɨvɨ nadɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ haman lɨhavi uavɨmalɨ. Alusɨsɨ mɨkiŋ hɨvɨ alaŋ haman ma lɨhɨdalu uavɨmalɨ. Ha hɨbuŋ uavɨmalɨ.
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Haman abavɨci Jisasɨ cɨku nulɨdɨ abamalɨ. Mu tɨbɨ Devitɨ nudɨ kulemɨlɨ agɨlaŋ kulaŋ sɨmɨŋ saŋ tɨbɨ mɨga humɨgaŋ saŋ hɨmavɨmalɨ uamalɨ. Ciaŋ nudɨ agadɨ Asɨ dɨ manasɨŋ hadi hɨvɨ lɨbavɨci hɨnihɨdi agadɨ namɨlaŋ ma uacaŋ igahɨdalaŋ uamalɨ.
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Hadɨku hen Abiatalɨ agaŋ Asɨ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali hadi hɨnimalɨ uamalɨ. Hɨnidaci Devitɨ agaŋ Asɨ dɨ havɨlɨ ulaŋ caba hen umalɨ uamalɨ. U maci agɨladɨ vimalɨ uamalɨ. Asɨ saŋ sagalɨ iguavɨmalɨ agɨladɨ caveve fikua lamavɨci hɨnevɨmalɨ agɨladɨ vimalɨ uamalɨ. Vica na limu hɨhɨle nudɨ kulemɨlɨ agɨlasaŋ iguci navɨmalɨ uamalɨ. Kulaŋ kavɨ kavɨ agɨlaŋ maci agɨladɨ ma navɨdami uamalɨ. Ha hɨbuŋ uamalɨ. Asɨ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ kulaŋ agɨlaŋ pam maci agɨladɨ navɨdami uamalɨ.
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Asɨ agaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ alusɨsɨ mɨkiŋ saŋ ma igakɨla kulaŋ iamɨgali agɨladɨ lamamalɨ uamalɨ. Alusɨsɨ mɨkiŋ agadɨ kulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ igakɨla lamamalɨ uamalɨ.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Kulaŋ dɨ Ninaŋ agaŋ nɨbu acaba acaba sɨkasɨkan agɨladɨ manɨgali uamalɨ. Nɨbu aveji Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ alusɨsɨ mɨkiŋ agadɨ manɨgali uamalɨ.
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.