Lucas 8
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARIB
1 Jisasɨ agaŋ hɨnimitavɨla iaha haiabɨla hekɨlɨ hekɨlɨ haiabɨla sudɨme sudɨme agɨladɨ hɨvɨ hɨdahɨda Asɨ dɨ ciaŋ sulasula hɨdadami. Asɨ hulaŋ iamɨgali likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨniavɨbali agasaŋ sulasula hɨdadami. Hulaŋ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu ahica cɨjɨŋ lɨbɨmɨŋami agɨlaŋ hula hɨdavɨhadami.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Iamɨgali hɨhɨle hadi hɨmuhɨmu daŋ hɨniavɨdaci mɨŋahihɨladami agɨlaŋ nɨbɨlaŋ hula hɨdavɨhadami. Sudɨ sɨbɨlɨ iamɨgali limu hɨhɨle agɨladɨ hɨvɨ hɨniavɨhadami agɨladɨ lahudaci cɨhu huaci lɨhavɨhadami agɨlaŋ avi nɨbɨlaŋ hula hɨdavɨhadami. Iamɨgali mu Malia Makɨdala haiabɨla hɨsɨŋ agaŋ vaka sudɨ sɨbɨlɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ daŋ hɨniadami. Lɨci Jisasɨ abɨci sudɨ sɨbɨlɨ agɨlaŋ iamɨgali agadɨ valavɨla uavɨmi. Vala uavɨci nɨbu Jisasɨ ani ani hameŋ hɨdavɨhadami.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Iamɨgali mu Joana. Nudɨ muŋanu Kusa agaŋ Helotɨ dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ hɨniadami. Iamɨgali mu Susana. Iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ avi nɨbɨlaŋ hula hɨdavɨhadami. Hɨdahɨda nulɨdɨ nukeŋ anɨm hɨlɨcɨ akuaba akuaba agɨladɨ hɨvɨ sɨmɨŋ akuaba akuaba lavalava Jisasɨ sadaŋ nudɨ hulemɨlɨ agɨlasadaŋ igunavɨhadami.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Hulaŋ iamɨgali akape mu haiabɨla mu haiabɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ Jisasɨ dɨ pɨŋ vehavɨmi. Vevɨla mɨgudɨbavɨci Jisasɨ nulɨdɨ hɨve lama abami.
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 Hulaŋ mu halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ havala havala saŋ hualabɨla uvi uami. Uavɨla havala havala udaci halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ hɨhɨle hɨbɨ pɨlɨ hɨvɨ mɨgalahɨlavɨvi uami. Mɨgalahɨlavɨdaci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ uu veve lagucabɨlavɨvi uami. Lɨhavɨdaci havaŋ agɨlaŋ veve na fɨhalavɨvi uami.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ hɨhɨle fɨli lɨba daŋ heŋ mɨgalahɨlavɨvi uami. Mɨgalahɨla iahavɨvi agadɨ ala fɨli agaŋ avɨli apalɨ sadaŋ cɨhu haba hɨmavɨvi uami.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ hɨhɨle agɨlaŋ lɨbulɨbu henaŋ henaŋ daŋ agɨladɨ lɨkɨla lɨkɨla heŋ mɨgalahɨlavɨvi uami. Mɨgalahɨlalahɨla iahavɨdaci lɨbulɨbu agɨlaŋ iahaiaha hafilɨbavɨdaci sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ lɨhavɨvi uami.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ hɨhɨle fɨli huaci hɨvɨ mɨgalahɨlavɨvi uami. Mɨgalahɨlavɨla iahaiaha hɨlɨcɨ akape lamavɨvi uami. Halɨha cahu uitɨ sɨkasɨkan agɨlaŋ hɨlɨcɨ 100 100 lamavɨvi uami. Hɨve lama aba fɨhala cɨhu abami. Hulaŋ iamɨgali hɨji daŋ lɨci ciaŋ nagadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ igahɨlavɨm uami.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Lɨci Jisasɨ dɨ hulemɨlɨ agɨlaŋ nudɨ abitɨhavɨmi. Hɨve lama abami agadɨ ciaŋ hɨdɨlɨ sɨhɨvia sɨbaŋ igahɨlɨbalu aba abitɨhavɨmi.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Lɨhavɨci Jisasɨ agaŋ nulɨdɨ abami. Viaŋ naludɨ abɨdalɨŋ Asɨ nalusaŋ hɨji igudaci ci igahɨlɨlalaŋ uami. Lɨdɨŋ Asɨ hulaŋ iamɨgali likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨniavɨbali agadɨ ciaŋ hɨdɨlɨ sɨvɨla hɨniadami agadɨ ci igahɨlɨlalaŋ uami. Agadɨ ala hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlasaŋ ciaŋ hɨdɨlɨ sɨhɨvia ma abɨlan uami. Nulɨdɨ hɨve lamalama ciaŋ pam abɨlan uami. Lɨdalɨŋ nɨbɨlaŋ igasulavɨlalɨ agadɨ ala akuaba akuaba ma igavɨlalɨ uami. Nɨbɨlaŋ ciaŋ igahɨlavɨlalɨ agadɨ ala nulɨdɨ hɨji ma tovelalɨ uami.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Lavɨla Jisasɨ cɨhu abami. Hɨve lama abin agadɨ ciaŋ hɨdɨlɨ agaŋ nɨbu nameŋ uami. Halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ agasaŋ hɨve lama abin agadɨ ciaŋ hɨdɨlɨ nɨbu Asɨ dɨ ciaŋ uami.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ hɨhɨle hɨbɨ pɨlɨ hɨvɨ mɨgalahɨlavɨvi hana uami. Ha hulaŋ iamɨgali Asɨ dɨ ciaŋ igahɨlavɨvi agɨlaŋ me uami. Agadɨ ala laguŋ agaŋ vevɨla ciaŋ nulɨdɨ hɨji hɨvɨ hɨnivi agadɨ mɨŋaihuihu lɨvi agaŋ me uami. Laguŋ agaŋ hɨji nameŋ igahɨlɨvi uami. Hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨdaci Asɨ nulɨdɨ ahɨliahudaci huaci hameŋ laci hameŋ laci hɨniavɨmɨdɨ aba abavɨla nulɨdɨ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ agɨladɨ mɨŋaihuihu lɨvi uami.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ hɨhɨle fɨli lɨba daŋ hɨvɨ mɨgalahɨlalahɨla iahavɨdaci nulɨdɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ fɨli hɨvɨ sɨhɨvia ma mɨguavɨvi hana uami. Ha hulaŋ iamɨgali Asɨ dɨ ciaŋ igahɨlahɨla hɨjɨŋalavɨvi agɨlaŋ me uami. Agadɨ ala nɨbɨlaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ hekɨlɨ ma lamɨmaŋ lɨhavɨci laguŋ agaŋ nulɨdɨ ilasɨci Asɨ dɨ valavɨvi agɨlaŋ me uami.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ lɨbulɨbu henaŋ henaŋ daŋ agɨladɨ lɨkɨla lɨkɨla hɨvɨ mɨgalahɨlavɨdaci uami. Lɨbulɨbu agɨlaŋ iahaiaha hafilɨbavɨdaci halɨha cahu uitɨ agɨlaŋ iahaiaha hɨlɨcɨ sɨhɨvia ma lamavɨvi hana uami. Ha hulaŋ iamɨgali Asɨ dɨ ciaŋ igahɨlavɨvi agɨlaŋ me uami. Agadɨ ala cɨhu akuaba akuaba agɨlasaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamavɨvi agɨlaŋ me uami. Anɨm hɨlɨcɨ hekɨlɨ daŋ hɨnihɨni saŋ igahɨlavɨvi agɨlaŋ me uami. Akuaba akuaba fɨli hɨsɨŋ agɨlasaŋ hɨjɨŋalaŋala hɨnihɨni saŋ igahɨlavɨvi agɨlaŋ me uami. Lɨhavɨdaci nulɨdɨ hɨji agɨladɨ mɨŋaihuihu lɨhavɨvi agɨlaŋ me uami. Nulɨdɨ hɨji agɨladɨ mɨŋaihuihu lɨhavɨdaci Asɨ dɨ ciaŋ ma lubiahɨlavɨvi agɨlaŋ me uami.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ fɨli huaci hɨvɨ mɨgalahɨlavɨvi hana uami. Ha hulaŋ iamɨgali hɨji huaci daŋ agɨlaŋ me uami. Nɨbɨlaŋ ciaŋ igahɨlavɨla vɨdɨvɨdɨŋ mɨŋalɨva lagulamavɨla Asɨ dɨ sibɨla vihavɨvi agɨlaŋ me uami.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Lavɨla Jisasɨ cɨhu abami. Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ unɨ lubilamalama sɨji agɨladɨ vivi iupalavɨdaci mɨgumɨgu unɨ agɨladɨ ma lalɨgua hɨniavɨlalɨ uami. Vadɨm lɨhu hɨvɨ avi ma sɨvɨlalɨbavɨdaci hɨniavɨlalɨ uami. Unɨ agɨladɨ vadɨm sabɨ hɨvɨ lamavɨdaci hɨniavɨlalɨ uami. Hɨniavɨdaci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ uleŋ muji ivo ivo unɨ abɨlu agadɨ heŋ igavɨlalɨ uami.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Asɨ agaŋ mufɨli akuaba akuaba sɨvɨla sɨvɨla hɨniavɨlalɨ agɨladɨ lɨdaci cɨhu haiabɨla iahavɨbali uami. Hulaŋ iamɨgali akuaba akuaba hafilɨbavɨdaci hɨniavɨlalɨ agɨlaŋ avi mufɨli haiabɨla iahavɨci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ heŋ igavɨbali uami.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Namɨlaŋ Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ igahɨlɨhalaŋ uami. Hulaŋ mu akuaba akuaba daŋ hɨnidaci Asɨ nusaŋ akuaba akuaba hɨhɨle agɨladɨ cɨhu igubali uami. Lɨci nɨbu akuaba akuaba akape sɨbaŋ daŋ hɨnibali uami. Hulaŋ mu akuaba akuaba apalɨ agaŋ nɨbu hɨji hɨvɨ nameŋ abɨbali uami. Viaŋ akuaba cɨki daŋ hɨnidin aba abɨbali uami. Agadɨ ala Asɨ agaŋ nudɨ akuaba cɨki agadɨ sɨkan vibali uami.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Hameŋ abɨdaci Jisasɨ dɨ imahalinu agɨlaŋ iamɨnɨlu hula nudɨ igɨben aba vehavɨmi. Nudɨ igɨben aba vehavɨmi agadɨ ala ma igavɨmi. Hulaŋ iamɨgali akape mɨgudɨba hɨniavɨmi sadaŋ nudɨ ma igavɨmi.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Lɨhavɨci hulaŋ mu agaŋ Jisasɨ dɨ abami. Nadɨ iamɨna hula imahalina agɨlaŋ hula vevɨla haiabɨla lagulama hɨniavadi uami. Nadɨ igɨben aba ve hɨniavadi uami.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Lɨci Jisasɨ abami. Hulaŋ iamɨgali Asɨ dɨ ciaŋ igahɨlahɨla lubiahɨlavɨlalɨ agɨlaŋ uami. Nɨbɨlaŋ pam iadɨ iamɨgagali me hɨniavɨlalɨ uami. Iadɨ imahali me hɨniavɨlalɨ uami.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Mu tɨbɨ Jisasɨ agaŋ nudɨ hulemɨlɨ agɨladɨ abami. Hunɨga hɨvɨ mɨguavɨla idu hekɨlɨ limu caba adeŋ ivoumɨli uami. Hameŋ abavɨla uavɨmi.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Uavɨdaci Jisasɨ ani hɨsɨvami. Ani hɨsɨvɨdaci huŋe sagaŋ hekɨlɨ vemi. Vedaci avɨli agaŋ aibubuŋ ifu ifu hunɨga tulɨ hɨvɨ mɨgumi. Lɨci hunɨga agaŋ amɨŋ ci luvia mɨguben aba lɨmi.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Lɨdaci Jisasɨ dɨ hulemɨlɨ agɨlaŋ ua nudɨ mɨŋaiualavɨla abavɨmi. Ahi iavaŋ uavɨmi. Alaŋ avɨli amɨŋ ci nahɨmɨbalu uavɨmi. Lɨhavɨci Jisasɨ iahavɨla huŋe sagaŋ agadɨdaŋ avɨli aibubuŋ ifami agadɨdaŋ abɨci valavɨmi. Valavɨci avɨli agaŋ cɨhu havɨ me hɨnimi.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Lɨci Jisasɨ nulɨdɨ abami. Naludɨ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ agɨlaŋ abeŋ hɨniavadi uami. Lɨci lɨdavɨla nɨbɨlaŋ nukeŋ nukeŋ abavɨmi. I uavɨmi. Hulaŋ nana ani uavɨmi. Nɨbu huŋe sagaŋ agadɨdaŋ avɨli agadɨdaŋ abamɨgɨlɨci valavi uavɨmi. Valavɨci avɨli agaŋ havɨ me sɨbaŋ hɨnidi uavɨmi.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Hameŋ abavɨci Jisasɨ nudɨ hulemɨlɨ agɨlaŋ hula hunɨga hɨvɨ vakala uavɨmi. Uavɨci hunɨga agaŋ Galili idu hekɨlɨ limu caba heŋ ua itɨlamami. Gelasa haiabɨla hɨsɨŋ agɨladɨ fɨli tɨbɨ heŋ itɨlamami.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Itɨlamɨci Jisasɨ hunɨga agadɨ valavɨla iahumi. Iahuci hulaŋ mu sudɨ sɨbɨlɨ daŋ haiabɨla heŋ hɨsɨŋ agaŋ vemi. Nɨbu muhɨlɨ havɨlɨ apalɨ hɨdadami. Ulaŋ hɨvɨ ma hɨniadami. Nɨbu sudɨ savu haca hɨvɨ ivo ivo ani hɨniadami.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Lɨci Jisasɨ nudɨ abitɨhami. Nadɨ ibi ani uami. Lɨci abami. Aludɨ ibi sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ akape agɨlaŋ uami. Sudɨ sɨbɨlɨ akape nudɨ hɨvɨ hɨnihɨni abavɨmi.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Lavɨla Jisasɨ saŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ abavɨmi. Aludɨ lahuavɨla haca hagabɨŋ laci heŋ uu saŋ abɨmɨnaŋ uavɨmi.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Hameŋ aba aba hɨniavɨdaci sabaŋ akape agɨlaŋ halu lɨguŋ heŋ sɨmɨŋ nana hɨdavɨmi. Nana hɨdavɨdaci sudɨ sɨbɨlɨ agɨlaŋ Jisasɨ saŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ igu igu abavɨmi. Nama aludɨ huaci abɨnaŋ uavɨla sabaŋ adagɨladɨ hɨvɨ ivoua hɨnivɨlu uavɨmi. Lɨhavɨci abami. Alialaŋ uami.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Lɨci uavɨla sabaŋ agɨladɨ hɨvɨ ivouavɨmi. Ivouavɨdaci sabaŋ agɨlaŋ haba haŋɨlavɨmi. Haŋɨla haŋɨla uavɨla uvɨ sɨbɨlɨ idu hekɨlɨ caba hɨniadami heŋ havala havala mɨgumɨgu avɨli nahɨmavɨmi.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Nahɨmavɨci hulaŋ sabaŋ migɨlavɨhadami agɨlaŋ igavɨla haba haŋɨlavɨmi. Haŋɨla haŋɨla haiabɨla hekɨlɨ heŋ uavɨla sabaŋ avɨli nahɨmavɨmi agɨlasaŋ sulavɨmi. Hulaŋ iamɨgali haiabɨla hekɨlɨ agadɨ caba caba hɨniavɨhadami agɨladɨ avi sulavɨmi.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Sulasula hɨdavɨdaci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hɨdɨlɨ igɨbalu aba Jisasɨ dɨ pɨŋ vehavɨmi. Vevɨla igavɨci hulaŋ vaka sudɨ sɨbɨlɨ akape daŋ hɨniadami agadɨ hɨji uavauava agaŋ apalɨ lɨci havɨlɨ lɨbavɨla Jisasɨ dɨ hɨcɨ pɨŋ heŋ mɨgahɨnimi. Lɨci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ Jisasɨ hameŋ lɨmi agadɨ igavɨla haba lɨdavɨmi.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Lɨdavɨdaci Jisasɨ sudɨ sɨbɨlɨ agɨladɨ lahudaci igavɨmi agasaŋ nulɨdɨ tɨbi sulavɨmi.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Lavɨla Gelasa haiabɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ hula Gelasa haiabɨla caba caba hɨsɨŋ agɨlaŋ hula lɨdavɨla abavɨmi. Jisasɨ nama aludɨ valavɨla uha uavɨmi. Lɨhavɨci Jisasɨ hunɨga hɨvɨ mɨguavɨla uben aba lɨmi.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Lɨci hulaŋ vaka sudɨ sɨbɨlɨ daŋ hɨniadami agaŋ Jisasɨ saŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ igu igu abami. Alaŋ ahuata umɨli uami. Lɨci Jisasɨ nudɨ abamɨgɨlavɨla abami.
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Nadɨ ulaŋ hɨvɨ uavɨla abɨha uami. Asɨ agaŋ sudɨ sɨbɨlɨ akape iadɨ hɨvɨ hɨniavɨhadami agɨladɨ lahuci huaci liemin aba abɨha uami. Hameŋ aba aba sulasula hɨdɨha uami. Lɨci uavɨla hulaŋ iamɨgali nudɨ haiabɨla pam hɨsɨŋ agɨladɨ sulasula hɨdami. Jisasɨ akuaba akuaba lɨmi agasaŋ sulami.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Hulaŋ iamɨgali akape agɨlaŋ Jisasɨ saŋ migɨla migɨla hɨniavɨmi. Migɨla migɨla hɨniavɨdaci Jisasɨ idu hekɨlɨ limu caba agadɨ vala cɨhu ivavemi. Ivaveci hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan agɨlaŋ nudɨ igavɨla hɨjɨŋalavɨmi.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Uavɨdaci iamɨgali mu husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨniadami agaŋ avi nɨbɨlaŋ hula uavɨmi. Nɨbu husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨnidaci hualɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu ahica cɨjɨŋ umi. Hulaŋ limu hɨhɨle nudɨ huaci lamɨben aba lɨhavɨmi ala ma huaci lamavɨmi.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Jisasɨ udaci iamɨgali agaŋ sɨvɨ uavɨla nudɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ agadɨ fɨdɨm heŋ mɨŋaigami. Mɨŋaigɨci husɨŋ hɨbɨ hutesɨ hɨniadami agaŋ heŋ valami.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Lɨci Jisasɨ abitɨhami. Ani agaŋ iadɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ agadɨ mɨŋaigi uami. Lɨci abavɨmi. Viaŋ hɨma viaŋ hɨma uavɨmi. Lɨhavɨci Pita agaŋ abami. Iavaŋ uami. Alaŋ hulaŋ iamɨgali hudɨmɨda hɨcɨ hɨbɨŋ hɨbɨŋ lagulagu uadalu uami.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Lɨci Jisasɨ abami. Viaŋ ci igin uami. Vɨdɨvɨdɨŋ hɨmuhɨmu huaci lamalama hɨsɨŋ iadɨ hɨvɨ hɨnilalɨ agaŋ ci valamiti uami. Akɨ hulaŋ ua iamɨgali agaŋ iadɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ agadɨ mɨŋaigɨci hameŋ li uami.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Lɨci iamɨgali agaŋ sɨvɨlɨben aba lɨmi ala lɨdami. Lavɨla lɨdavalavala ua Jisasɨ dɨ pɨŋ mɨgalɨfɨlɨbavɨla nudɨ hali agadɨ fɨli hɨvɨ lɨbɨlɨva hɨnihɨni hulaŋ iamɨgali agɨladɨ abami. Viaŋ hadi hɨmuhɨmu daŋ hɨniavɨla nudɨ hadi hɨlahɨla fɨdɨm hutesɨ heŋ mɨŋaigin uami. Mɨŋaigɨlɨŋ iadɨ hadi hɨmuhɨmu agaŋ ci vali uami.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Lɨci Jisasɨ nudɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Nama iasaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨnaŋ sadaŋ Asɨ agaŋ nadɨ ci huaci lami uami. Hameŋ sadaŋ nadɨ humɨgaŋ agaŋ simɨ hɨnibali uami. Lɨdaci nama uavɨla huaci laci hɨnibanaŋ uami.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Hameŋ aba aba hɨnidaci hulaŋ mu Jailusɨ dɨ ulaŋ pam hɨsɨŋ agaŋ vevɨla Jailusɨ dɨ abami. Manasɨŋ sihɨ hɨsɨŋ agadɨ havɨ havɨ abɨmɨnaŋ uami. Nadina ci hɨmi uami.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Lɨci Jisasɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla abami. Hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ igahɨlɨmɨnaŋ uami. Asɨ saŋ pam hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨnaŋ nadɨ nadi agaŋ cɨhu hɨhi iahɨbali uami.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 — ausente —
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Ivouavɨla Jisasɨ nadi agadɨ human mɨŋalɨvavɨla abami. Nadi nama iaha lagulamɨha uami.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Lɨci nadi agaŋ cɨhu hɨhi iahami. Iahavɨla lagulamɨci Jisasɨ nulɨdɨ abami. Sɨmɨŋ hɨnici nadi nagasaŋ igulaŋ nam uami.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Lɨci iamɨnu iaganu agɨlaŋ igavɨla i uavɨmi. Lɨhavɨci Jisasɨ nulɨdɨ abami. Naludɨ nadi agadɨ abɨlɨŋ cɨhu hɨhi iahi agasaŋ hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨladɨ abɨmɨlaŋ uami.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.